¶ Nonus.

altero ⁊ cet̓a. Idem poteſt conſentientibus partibus is cui cōmittitur negocium exequenduꝫ perſonaliter preter qͣꝫ in duobus caſibus: qui ponuntur in textu: vbi dicitur preter qͣꝫ ſi inquiſitioneꝫfieri vel eccleſijs de prelatis aūt alijs miniſtris ꝓri mādemus. Cum in his caſibus induſtrialeꝫ perſone: cui talia committimus: eligere videamur. Ubi dicit ioan. an̄. ꝙ hoc iniungitur expreſſe vel tacite .ſ. cum nō poteſt ſubdelegari. Expreſſe vt de reſcrip. c. cuꝫ dilecta de accu. c. fi. Tacite cū deprehendi poteſt ex mente reſcripti: pura cum dicitur. De induſtria tua ⁊ circunſpectiōeconſidentes plenius per apoſtolica reſcripta ⁊ cetera. Alias ſi nec expreſſe nec tacite hoc iniungit̉poteſtas ſubdelegandi amittitur. Item vt ibi dicitur in textu. Cui commiſſum fuerit predicarecrucem: excōmunicare vel abſoluere aliquos: diſpenſare cum irregularibus: iniungere penitētias:non licet hoc alijs demandare .i. ſubdelegare: q̄non ſibi iuriſditio: ſed certum miniſterium potcommittitur in hoc. Item in lexto eo. titu. ſic habetur. Si contra vnum ex duobus iudicibus cūauſula: ꝙ ſi ambo intereſſę non poſſunt: alrum in cauſa procedat: a ſede apoſtolica detatis ſuſpicionis cauſa legitima propōatur: cauſa ipſa ſuſpicionis coram non recuſato coniudice ad quem ex vi predicte clauſule debet ipſiuscauſe cognito pertinere: probari ⁊ ab eo expediridebebit: ubi uero non eſt dicta clauſula in reſcripto debet ſuper hoc ad arbitros recurri: hec ibi.¶ De delegatiōe que fitper epiſcopos. Ubi ſciendum ꝙ que dicta ſunt ſuiſto. c. de delega. of. communiter dicunturegatione que fit per papam: qͣꝫuis aliquaam conueniant delegatis aliorum epiſcoporūrelatorum. Unde circa delegationem ep̄oruꝫẜm ray. ⁊ guil. diſtinguendum eſt: qꝛ predicta ſūtpertinent ad ordinem ep̄aleꝫ: ſicut conſecraeconciliatio eccleſiarum: ordinatio ⁊ huiuſmodi. Et iſta poteſt ep̄s delegare non tamen niſiepiſcopis: vt de offi. ordi. c. ꝗ ſedem. Quedaꝫ aliaſunt que pertinent ad iuriſditionem ſicut audientia cauſarum: ⁊ abſolutio pctōrum. Et iſta indubitanter delegare ſeu cōmittere poteſt: vt de ꝯſe.eccle. c. aqua. Ita tamen ꝙ criminales cās clericorum cum agitur ad depoſitionem: delegare nonpoteſt niſi in cā .ſ. ſi inciperet abeſſe propter eccleſie ſue neceſſitatem vel aliam magnaꝫ cām: ⁊ tūccōmitteret cognitionem tantum ⁊ non diffinitionem. C. de ped. iudi. l. ij. niſi ſi committeret diffinitionem totius cauſe alij ep̄o: quod facere poteſt:cum non ei ſit inhibitum. Sunt quedam alie cauſe: que licet non ſint criminales: tamē propter eatum excellentiā non debet eas delegare: niſi cauſa multuꝫ iuſta ⁊ neceſſaria ſit impeditus: vt cauſa matrimonialis ⁊ ſimiles: extra de conſā. ⁊ affi.c. ex litteris. in fi. Non debet etiam delegare diſpenſandi poteſtatem cum irregularibus nec ab-

ſoluendi eos: qui manus violentas iniecerunt inclericos: in caſibus ſibi a iure conceſſis: vt d̓ pueris mulieribus ⁊ huiuſmodi. Et licet iſta delegare non debeat: poteſt tamen cum non ſit prohibitum: īmo de percutientibus clericos concediturde offi. or. Eis. alias ꝟero cauſas minores etiamſpirituales: vt de deci. iure patronatus ⁊ ſimilespoteſt delegare: non tamen laicis: ſed clericis tantum: extra de iud. c. d̓cernimus. Pęcuniarias vero cauſas poteſt: īmo forte indiſtincte debet delegare: nec in talibus occupari: ar. ii. q. i. te quidem.Poteſt autem epiſcopus delegare his qui ſunt inalieno epiſcopatu: ea que pertinent ad iuriſditionem voluntariam: non tamen poteſt cogere eosad ſuſcipiendum: ſed ea que pertinent ad iuriſditionem contentioſam: nō poteſt illis delegare ſecundum guilel. Item ſicut delegatus a papa vela principe habet a lege: ꝙ pōt alteri cauſam ſubdelegare: niſi in inquiſitione vel prouiſiōe eccleſie de prelatis ſeu alijs miniſtris: quia in his caſibus videtur electa induſtria ⁊ fides perſone: veo. titu. Quoniam ita delegatus ab epiſcopo vealio: ⁊ ſi non habeat a lege poteſtatē ſubdelegandi: habere non poteſt ab homine: videlicet ſi delegatus ipſe dat ſibi illam victoriam ſubdelegardi: argumentum de procura. c. i. ⁊. ij. Sic tenet io.an. ſuper. c. is cui eo. titu. li. vi.¶ De conſeruatoribus. capitulum quartum.E conſeruatoribusquia tales reputantur iudices delegatipapa: ideo de eis agitur in ſexto de officio dele. īi. ij. ⁊ vltimo. c. Nam ſecundum antiqua iura nilhabebatur de iſtis. Et hic de eis breuiter tractabitur. Innocentius quartus. Statuimus vt cōſeruatores quos plerunqꝫ cōcedimus: a manifeſtisiniurijs ⁊ violentijs d̓fendere poſſint illos: quoseis committimus defendendos: nec ad alia queiudicialem indaginem exigunt: ſuam poſſint extendere poteſtatem. Io. an. ibi in glo. ponit. 3. genera conſeruatorum. Nam aliquos dicit dari cōſeruatores: vt contra latrones vel predones eosdefendant. Alios dari vt defendant eos contra īfringentes priuilegia ipſorum. Aliqui dantur vtdefendant ab iniurijs ⁊ offenſis. Et in nullo dictorum caſuū habent iudicialem indaginem: vt hicDe manifeſtis ergo iniurijs ſolum habent cognoſcere. Et intellige manifeſta id eſt notoria: ⁊ ita patētia: ꝙ nulla ꝓbabili tergiuerſatione celari poſſunt: vt de verbo. ſig. c. ex parte. Siquis autē quſcilicet iniuriatus eſt: neget offenſam eſſe notoriācū negatione videatur res fieri dubia: tunc benerecipiet ꝓbationes conſeruator: an factum illudſit notorium: vt ſic videat: an ſua ſit iuriſditio: vtde reſcriptis. c. ſuper litteris. Alias officium eoruꝫeſſet inutile. Et ſi inueniet factum notorium: procedat contra illos: alias deſiſtet. Non eniꝫ habet