¶ Titulus.

Super verbo arbitri. hi ſecundū egidium nō debent eſſe laici. Glo. ſuper verbo ad quos omnia.Sicut iudici oīa ītelligunt̉ cōmiſſa: que ad cāmpertinent ipſam: ſic ⁊ his arbitris: vnde ipſi habētiuriſditionem ⁊ cohertionē: ⁊ poſſūt compellereteſtes ⁊ īpedientes punire: vt patet hic expreſſe: ⁊poteſt ab eis appellari. Sꝫ ſi appellent: ad papaꝫappellabitur. Ꝙ ſi illi qui eligunt̉ arbitri a partibus: nolunt ſufcipere arbitriū: quāuis dicatur ff. e.l. iij. ꝙ nemo cogitur ſuſcipere arbitriū: tamen ſecus eſt hic: nam tenentur hic accipere in virtuteobediētie diſtricte ⁊ precepto domini pape tenētur: ⁊ ſi huic precepto nō obediant: vt de appel. c.cū ſpāli. Si enim iudex ordinarius eſt qui recuſatur: ipſe compellet eos. Si delegatus illos cōpellat: n̄ obſtante ꝙ recuſatus ſit: aliter iudiciū nonprocederet. Itē eſt hic aliud ſpeciale: ꝗa conſenſus priuatoꝝ facit eū iudicē: qui nulli preeſt iuriſditioni: nec iſti veri arbitri dicūtur: niſi ꝓ tāto ꝗaeligunt̉ vt arbitri: ſicut alij arbitri eligunt̉ de conſenſu partium. Ex hoc patet: ꝙ alij arbitri nullaꝫcohertionem habēt: ſꝫ tātum metu pene ſententieeorum ſtatur. C. d̓ arbi. l. i. vel per emologationēvel taciturnitatē decē dierum. C. d̓ arbi. l. cū antea. Et iuriſditio iſtorū quaſi ordinaria eſt ꝑ electionem. Glo. ſuper verbo cogēdi. lꝫ iuriſditio talis iudicis recuſati interim ſit ſuſpenſa: tamen neculpa eoꝝ contingat negocium ꝓrogari: permittitur tali iudici vt cogat illos ad cōcordandum ⁊ſententiandum de cauſa ſuſpicionis. Ꝙ ſi arbitrinon cōueniant ſimul malicioſe: vt negociū proroget̉. Item credo ꝙ iudex poſſit cōpellere eos vtprocedant: aliter contineret iniꝗtatem iſta conſtitutio qꝛ per hoc daretur cauſa malicijs hominūquibus ē potius obuiandū: vt de reſcrip. c. ſedes.ſuꝑ verbo omnia. explicat per exēpla ioan. and.poſt hoſti. ⁊ goffred. vt locum teſtibus aſſignareeos cōpellere ⁊ punire: ſi in falſo deprehendantdiſcutere ꝑſonas teſtium admittere exceptionesin perſonas ⁊ pronunciare veram vel falſam cauſam ſuſpicionis: deficientem in expenſis condemnare. Et dicit innocenti. ⁊ guile. in ſpeculo: ꝙ ſi alqua pars etiam recuſans ſit cōtumax in certo actu vel articulo coram arbitris nō comparens: nōpropter hoc delegatus reaſſumit iuriſditionem:niſi totus labatur terminus per eum arbitris aſſignatus: allegat. c. cum ſpeciali de appellati. in libro ſexto eo. titu. De arbit. hoc habetur ab arbitris qui ſecundum formam iuris: vt de propoſitacontra iudicem ſuſpicionis cauſa cognoſcant: velcum de reuocatione ambigitur litterarum iudicibus nequeuntibus in vnam ſententiam concordare: ad concertationem huiuſmodi ſopiendama partibus eligunt̉: ⁊ ſi ſe agrauauerit ad ſedem apoſtolicam eſt appellandū: vbi dicit glo. ſuꝑ verbo iudicem ſcilicet delegatum pape. Et idem ſirecuſaretur ordinarius. Glo. ſuper verbo grauauerint ſiue ſententia: puta: qꝛ inique pronunciātillum ſuſpectum: qui ſuſpectus ꝓbatus nō eſt vel

econuerſo: vel ante ſententiam puta: minus hreuem dilationem dando: de dilatio. c. i. quod ē erum officium. Nota. etiam ibi in glo. ꝙ arbitriſcompromiſſarij vocantur: ⁊ voluntate adducutur ab eis non appellatur: ſed ab arbitris quineceſſitate iuris habent aſſumi: de quibus loctur iſtud. c. ab his bene appellatur: vt patet hichac ratione puto hanc decretalem locum habre in arbitris electis ad audiendum cauſam qumouet epiſcopus contra ſubditum ſuum: cum.illo caſu de neceſſitate eligantur arbitri: vt. ij. q.ſi clericus: ⁊ de hoc de offi. ordi. c. irrefragabili.¶ Delegata iuriſditio.perſonas nō comprehenſas in reſcripto: etiam deipſorum conſenſu prorogari nō poteſt in ſumidicitur in. c. pe. ⁊. glo. eodem titu. Querit hiſtien. an poſſit renunciari beneficio concilijralis. de ſenten. excōmunica. ſacro. ſcilicet ꝙ nla admonitione premiſſa ad requiſitionem aduerſarij ferantur tales ſententie: ⁊ dicit ꝙ nonde foro competenti. ſi diligenti. Concord. innti. plus etiam dicens ſcilicet excōmunicationenvel interdictum nunqͣꝫ poſſe venire in pactū velconditionem: vt ſine cauſe cognitiōe ⁊ contumcia proferatur: bene poteſt ordinarius eccleſiaſcus: cuius iuriſditio eſt debite prorogata has ſententias ferre. Et poſt multa circa hanc materiamſcilicet an non ſoluens creditori in termino quento cum eo: quod ſi non facit hoc: ſit excōinicatus: ſi non poteſt aliquo modo ſoluere ancidat: ſic concludit. Siquis ſibi vult caute prodere: debet ſibi cauere: vt non ſolum fiat ſibi iurditionis prorogatio: ſed ſtatim per iudicem conſentiente ⁊ inſtanter petente debitore feraturcommunicationis ſententia: niſi infra terminiplene ſatiſfecerit: vt promiſit. tunc enim nulla mnitio eſt neceſſaria: quia dies pro hoīe īterpellavt d̓ loca. c. fi. Nec valebit appellatō ſi appellat īterim: qꝛ ex quo ſemel conſenſit in alterius preiudicium diſſentire non poteſt: vt de proba. c. pertuas. Ponit etiam hic io. an. in nouella: allegādohoſtien̄. multa genera prorogationum: ſcilicet expreſſam ⁊ tacitam. Expreſſam diuidit in quatuor ſpecies .ſ. de perſona ad perſonam: de re ad reꝫde loco ad locuꝫ: ⁊ de tempore ad temputes videre. In. c. cuꝫ vigeſimum. hoc ſuihabetur eo. ti. i. ꝙ maior. 20. annorum a quocipoteſt dari delegatus. ¶ 2º. ꝙ maior. 18. annoretiam datur a quocunqꝫ delegatus: ſed non n̄de conſenſu partium. ¶ 3º. ꝙ priuceps poteſtīre delegatum in quacunqͣꝫ etate. In. c. ſequēti. ſichabetur in tex. Uno delegatorum vel arbitroſicut proponis rebus humanis exempto: eorūofficium expirat: niſi aliud fuerit in delegationevel compromiſſo expreſſum. In. c. quoniam apeo. ti. ſummatim dicitur: ꝙ delegatus pape ſubdlegare pōt: licet datus ſit ex officio vel de partiuconſenſu vel cum clauſula: ꝙ ſi non omnes tu cū