9 9¶ Nonus.

ſubdelegatus ipſe cōtra formā apl̓ici reſcripti ꝓcedit: nullus ē ꝓceſſus. Ubi dicit io. an. ī nouellapoſt glo. ꝙ ꝗ eſt ſuſpectus de dilapidatiōe ſue eccleſie: nō dꝫ ꝑ hoc remoueri ab adminiſtrationeſed dari dꝫ ei coadiutor. Ex qͦ āut ꝓbata fuerit dilapidatio: locus erit diſpoſitioni: vt de ſimo. clꝫ.Pe. ⁊ ab. dicunt ꝙ qn̄ prelatus eſt ſuſpectus d̓ dilapidatione preterita tm̄: tunc dat̉ coadiutor tm̄:⁊ inquirit̉ de veritate de qͦ ſi conſtabit depōeturQn̄qꝫ eſt ſuſpectus de dilapidatione futurā ꝓpt̓preterita de qua conſtat: ⁊ tunc remouet̉ ſecūdūglo. ⁊ ſine accuſatore: ſi euidentiſſimis argumentis liqueat eum ſuſpectum. Et ad hoc quelibꝫ ꝑſona eccleſiaſtica eſt admittenda .ſ. ad accuſādūvt de rebus eccleſie non ali. c. ſiꝗs p̄ſb̓oruꝫ. Dicitetiam innocenti. ꝙ ſicut omnis alenatio interdicitur tali coadiutori: ita ⁊ viſitatori vel cōmendotorio: niſi rerū ſcilicet que ſeruando ſeruari nonpoſſūt: de elec. c. is cui li. vi.¶ Delegatus qui pronuciauit ſe iuriſditionem non habere etiā de conſēſu partium cauſam nō reaſſumit. ſūmarie hoc dicitur. in. c. ſignificantibus eo. ti. vbi fit mētio de qͣdam vidua nobili: que ſub pretextu paupertatisimpetrauit per reſcriptū a papa iudicē delegatūperſonam eccleſiaſticā ī cauſa ſua vt vitaret iudiciuꝫ ſeculare. Un̄ Io. an̄. in nouella ponit generaperſonarū etiā laicarū: que poſſunt recurrere adiudiciū eccleſiaſticuꝫ. Et primo quidem de pauperibus dicit: ꝙ īdiſtincte poſſunt cōqueri eccl̓ienon ſolum de oppreſſionibus ſed ēt de alijs iurbus. 23. q. 3. ſiquis. De potentibus: vt de ꝟ. ſignificatꝭ. c. ſuper quiduſdaꝫ. Idem intelligas de peregrinis omnibus qui ſunt de foro eccleſie: quo adres quas portant ⁊ iniurias quas patiunt̉ ⁊ contractus initos in ipſa peregrinatione. 24. q. 3. ſiꝗsromipetas ⁊. c. ſequēti. Idē ī mercatoribꝰ ſi ī theloneis grauentur: vt ī predictis. c. 24. q. 3. Idē demanumiſſis ab eccleſia vel ei commendatis. Etde his qui ad eccleſiam cōfugiūt. 87. di. eos ⁊. c.ſequēti ⁊. C. de his qui ad eccle. cōfu. l. fi. Idē d̓penitentibus .ſ. ſolēniter. ii. q. i. aliud. Idem d̓ officialibus eccleſie libertis ruſticis ꝟxoribus filijs ⁊ſeruientibus. ff. ad muni. l. aſſūptio. C. de epiſco. ⁊cleri. l. i. ⁊. 9. di. iudicatuꝫ. Idē in ſenibus ⁊ oībuslibertis. 87. di. c. i. Idē in cecis mēbris mutilatisleproſis furioſis captiuis debilibꝰ diuturno morbo fatigatis. 7. q. i. cū percuſſio. ⁊ d̓ cen. c. lꝫ. C. deepiſ. l. audi. Supradicte perſone ⁊ ſimiles ſunt d̓foro eccleſie: adeo ꝙ ſi grauent̉ a ſuis iudicibuspoſſunt ad iudicem eccleſiaſticū appellare: ⁊ ipſūper ſimplicem querelam adire: vt. 87. di. libertos. ⁊. c. inreligioſū. Sed ꝙ dicūt de appellatiōeſcilicet a ſeculari ad eccleſiaſticū poſſunt appellare: falſum eſt: īmo potius ad iudicē ſuum ſecularē⁊ ſuperiorē gradatiꝫ appellatio faciēda eſt. 2. q. 6anterioꝝ. hoc tamen eſt ſpāle in iſtis ꝑſonis miẜabilibus: qꝛ quāuis eccleſia in nō miẜabilibus ꝑ-

ſonis reddat oībus iuſticiā ꝓpter negligentiamſecularium iudicū: tamen ſemꝑ requirit pͥmo iudices ſeculares. de foro ꝯpeten. c. lꝫ. Miſerabiliūaūt ꝑſonaꝝ querimoniā ſimplicē quādoqꝫ auditirrequiſitis etiā dominis eorunde: ne nimis fatigetur pro iuſticia omittenda: di. 87. ꝑ totum. Alijdicunt: ꝙ nunqͣꝫ eccleſia habꝫ ſe intromittere dehis niſi in defectū iudicis ſecularis: ſecundū innocen. Sed hoſti. remittit de hac materia: vt plenenotat de foro cōpe. c. cū ſit generale. Cruce ſignati omnino defenduntur ab eccleſia: ſecundū innocen. Hoc aūt notandū ꝙ ꝑſone miſerabiles facilius ſunt exaudiende qͣꝫ alie perſone: ⁊ reſcriptumcōtra ip̄ias nō valet: niſi faciat de ipſis expreſſaꝫmentione: hoc aūt regulare eſt ſecundū leges: ꝙ īdefectū iudicis ſecularis: ſiue qꝛ nō habetur: ſiueqꝛ recuſatur: ſiue qꝛ iuſticiaꝫ facere negligit: ſiueqꝛ notorium ſubditum ledit: nedum pape: ſed ētepiſcopi eſt iudicare ⁊ in melius reformare: vt inauten. de diffe. iudi. l. reſponſum. Et hinc eſt ꝙ papa vacante īperio vices īperatoris gerit: vt de foro compe. licet hoſtien̄.Delegatus cum vt ſuſpectus ab aliqua partiū litigantiū recuſat̉: eliguntur arbitri ad cognoſcendū de cauſa ſuſpicionis:vtrum ſit rationabilis: qd̓ ſic declarat greg. noneo. ti. dicens. Suſpicionis cauſa cōtra iudiceꝫ aſſignata: nō ipſe qui forſitan ꝓuocatus obeſſet: ſedarbitri potius corā quibus ē probatio facienda:⁊ ad quos omnia que ad hunc articulū faciunt: ꝑtinere noſcuntur: poſſunt ad hoc terminum aſſignare. Ab ipſo quoqꝫ iudice cui ſicut iuriſditioſic ⁊ cetera ſine quibus explicari nō poteſt: intelligitur eſſe cōmiſſa idem vt cōueniat: ſi diſcordesfuerint in vnam ſententiā vel tertiū concorditeraduocent: cum quo duo vel alter eoruꝫ id faciat:ſunt cogendi: ne huiuſ occaſione principale negocium plus d̓bito prorogetur: hec in tex. Glo. ſuꝑverbo cauſa: que debet eſſe rationabilis ſcilicetneceſſaria vel probabilis ad recuſandū: talis ſcilcet que eſſet probata deberet legitima reputarivt de appel. cum ſpeciali. Super verbo iudicemglo. intelligit ordinarium vel delegatum. Superverbo forſan glo. quia non debet iudex moueri:qui non facit ei iniuriam: cū vtatur iure ſuo: vt īelec. c. cum eccleſia. Et hoc eſt ei conceſſum a iure: vt hic. Sed refert ſe ad id: qd̓ contingere ſoletlicet enim nō deberet moueri: tamen īdignanturtales pro maiori parte ⁊ ideo quia forſitan eſt ꝓuocatus contra illum: nō debet terminū ad hoccognoſcendum aſſignare: ne ſibi obeſſet in artando ipſum. Et licet ſit prouocatus: nō tamen poterunt ipſi declinare: quaſi offenſum: cū habeat ceſſante probatione ſuſpicionis redire ad eum queꝫrecuſauerant. Super verbo nō ipſe ioan. and. ſcilicet iudex recuſatus alias tamen bene cognoſcitiudex: an ſua ſit iuriſditio. ff. de iudi. l. ſiquis. quiatunc non ſic afficitur perſona: ſicut cum recuſat̉.L 2