¶ Titulus.

eas. Unde ⁊ non auditur: cum fecerit iniuriamdelegato ⁊ deleganti. Ubi glo. ponit hiſtoriaꝫ devria etheo: que habet̉. 2. re. ii. c. Et ſubdit glo. ꝙiſte fuit ſtultus: ꝙ recepit tales litteraſ deferēdasſi habebat eas ſuſpectas. Primo ꝗa debebat videre diligenter. Et ſi quid eſſet in eis iniquū: debuit cōtradicere relationi iudicum: ſi cōtra veritatem referebant. Iudices debent oſtēdere partibus relationē: quam faciūt ſuperiori. 2. q. 7. biduum. Alias poſſet appellari vt ibi. Et quotiens index relaturū ſe pollicet̉: ilico acta litigatoribusoſtendere tenet̉: vt de appella. c. ītimaſti. Dicit ētglo. ꝙ talis tāqͣꝫ falſarius eſt puniēdus. Et ob hocſolū priuari debet beneficio: vt de reſcrip. c. cumolim. Inno. tn̄ dicit: ꝙ minus peccauit qͣꝫ falſariꝰvnde ⁊ minus debet puniri .ſ. pena arbitraria: ſecundum pe. ¶ Belegatus ſubdelegatū college īpediti: vnde ſe excuiantis ſe nō poſſe intereſſe cūalio in cauſe diſcuſſione: ſi ī reſcripto eſt clauſula:ꝙ ſi ambo nō poſſunt intereſſe: vnus adimpleatcōmiſſionē: vbi io. an. in nouella ſic ait: exponēsglo. ſi clauſula ꝙ ambo ⁊ cet̓a. eſt ī litteris apoſtolicis: Aut alter eſt ꝑpetuo īpeditus: ⁊ tunc condelegatus nō tenetur ſubdelegatum īpediti admittere. Aut tēporaliter eſt īpeditus: ⁊ tunc ſi īpedimētū ē īeuitabile: idē ē dicēdū. Si euitabile: collega tenet̉ ſubdelegatū īpediti admittere: ſi ſubd̓legatꝰ iuriſditionē habebat. Sꝫ ſatis mihi placettūc opin. hoſtien̄. d̓ ap. re. Et ſi dices: qꝛ ſi eſt ī pedimētū tēporale ⁊ euitabile: aut clauſula p̄elegitꝑſonā: Et tūc p̄electꝰ nō tenet̉ ſubdelegatū college admitte̓. Sꝫ nō ſic ecōuerſo. Aut clauſula nl̓lum preelegit: ⁊ tunc in reſcripto aūt eſt clauſulaap. re ⁊ tunc nō tenetur admittere: aut non eſt ⁊tunc tenetur admittere.¶ Delegatus canonicusin cauſa nō canonici poterit recuſari. Item delegatus ſi vocet ſeu citet reum ad iudicium: ad locum vbi ſecure nō pōt accedere: poteſt recuſari.Sūmarie hoc habetur in. c. cum. t. eo. ti. vbi dicithoſti. ꝙ etiā cū litteris de cōductu nō tenetur accedere ad locū: vbi habet inimicitias: ⁊ nō ſolumꝓpter ꝓprias inimicitias: ſed etiā ꝓpter cōes: vtciuitatis vel loci ſecundū pe. hic ēt dicit glo. ꝙ canonicus non pōt eſſe iudex cōcanonici ſui ꝓfamiliaritatē: que et veritateꝫ īpedire ſolet.accuſatores. Teſtis tn̄ pōt eſſe canonicꝰ ꝓ ꝯcanonico ſuo: cum etiam frater profratre poſſit teſtificare: cum edictum de teſtibus ſit prohibitoriumff. d̓ teſtibꝰ. l. i. facilius .n. habent̉ iudices qͣꝫ teſtesvnde ⁊ facilius repellit̉ iudex qͣꝫ teſtis. Iudex .n.recuſat̉ ꝓ modica cā: vt ſi aduerſarius eſt oriūdde terra illius l. iudicis: ⁊t de ap. c. ex īſinuatione.Itē ſi iudex eſt ſuffraganeus. Itē cōſanguinitas:vt de ap. c. poſtremo. Sed in teſte ſecus. Iteꝫ iudex recuſat̉ vel alius ei adiungit̉: ſi hꝫ ꝯſil̓em cāꝫſicut ēt teſtis repellit̉: ſi hꝫ cōſil̓em cām. Sꝫ ſi daret̉ iudex canonicus cōtra aliū cōcanonicū: non

poterit recuſari: qꝛ par affectionis non oēm ſuſpcionē tollit. ff. de rit. nup. l. nō ſolū. Dn̄t ēt pe. ⁊ abꝙ ſcholaris recuſari pōt: ſi det̉ iudex in cā ſcholaris in domo ſocij: allegat eo. ti. c. īſinuante. Societate aūt diſſoluta: dicūt ſecus niſi nimia affectio ex p̄cedenti ſocietate remanſiſſet. De mgr̄odicit et: ꝙ recuſat̉ in cā ſcholaris ſui: niſi alt̓ eſſeteius ſcholaris: ẜm guil. ¶ In. c. cū contingat eo. ti.cōtinet̉: ꝙ delegatus cui mandat̉: ꝙ abſoluat illūqui ſe dicit excōicatum iniuſte: anteqͣꝫ partiū probationes recipiat: abſoluet eū. Si vero mādat̉ eiꝙ denunciet ſententiā eē nullā prius ſuꝑ eo ptiuꝫꝓbationes recipiat. Ubi dicit glo. ꝙ nō debet adadmitti quis ad ꝓbādū id quo ꝓbato nō ꝓdeſt.C. de ꝓba. l. ad ꝓbationē. Et poſt multa dicit ī fi.hoc verū: niſi iudex eū ſub illa ꝓteſtatione ad 3bandū admittat: vt ſi de iure d̓beāt valere ꝙ valeāt: alias nō. Itē dicit ibi glo. ꝙ duplici ex cā pꝰabſolutionē ab excōicatione audiunt̉ ꝓbationesſuꝑ hoc .ſ. Utrū iuſte fuerit excōicatus: qꝛ ſi ꝓbabit: ꝙ iniuſte fuit: nō iniunget̉ ei aliꝗd ꝑ iuramentum. Et ideo p̄ceptū differt̉ qͦuſqꝫ cōſtet: ſi iuſtefuit excōicatus. Et tunc p̄cipiet ei ꝑ iuramentū: ꝙſatiſfaciat ꝓ eo ꝓ qͦ fuit excōicatus. Itē ſi ꝓbaretꝙ admonitōe nō p̄miſſa fuiſſet excōicatuſ: excōicator eſſet per menſem luſpenſus ab īgreſſu eccleſie. Itē ſi ꝓbauit ꝙ iniuſte fuit excōicatus: excōicator tenebit̉ ei ad intereſſe: ⁊ tāto tēpore abſtinebit: quāto viſum fuerit ſuꝑiori. ii. q. z. nemo.Sꝫ ſi ſententia ꝓbabit̉ fuiſſe iuſta: excōicatus tenebit̉ excōicatori ad ītereſſe: ⁊ hoc niſi vtrunqꝫꝓbabilis error excuſet. Addit hic ioan. an. quīqꝫq̄ſtiones circa materiaꝫ talis excōicationis: ⁊ ſouit: vide in nouella in dicto. c. Nota ꝙ libro ſexto eo. ti. ſic dicit̉ de reuocādo ſubdelegato. Quāuis vices tuas in cā tibi cōmiſſa ab apoſtolica ſede d̓legata in totū cōmiſiſſe noſcaris: ſi tamē illeanteqͣꝫ iuriſditiōe vſus fuerit: cōmiſſio huiuſnꝑ te reuocet̉ ab ipſo: vel eū eximi rebus cōtinhumanis: cām ipſā reſumere poteris: cū iuriſditioex quo ipſa vſus non fuerit: nō cenſeat̉ in eū efficaciter tranſiuiſſe. Et. c. ſequenti. qd̓ incipit ſi delegatꝰ: dicit̉ ꝙ ſi delegatus cōmiſerit vices ſuas:vel ſubdelegauerit: qd̓ ideꝫ eſt: quotiens abeſſetvel donec reuocet ꝯmiſſionem: ꝑ quā etiā ītelligitur cōmiſſa ſentētie ꝓlatio: mortuo ipſo delegante: ſi res nō eſt ītegra: ſed ſubdelegatus cepitvti ſua iuriſditione: ſi dicta cōmiſſio nō fuerit reuocata ꝑ delegantē: ꝑ mortem ipſius nō expiret.Dicit̉ etiā ꝙ a ſubdelegato ad deleganteꝫ: quialiquid iuris reſeruauit: appellandū eſt: cū apꝑlatur etiam poſt ſententiā. ¶ Cū delegatus etiaꝫepiſcopi recuſat̉: recuſationis cā corā epiſcopo ēꝓbanda: Idem ſi officialis eiuſdem recuſet̉: licetad ipſū ab eodē officiali nequeat appellari. e. ti. e.ſi cōtrariū li. vi. Deinde ſequitur in. c. venerabiliItem in. c. venerabili. e. ti. ſūmarie dr̄: ꝙ ſi ſubdelegatus d̓legati pape ſimpl̓r datus cepit vti iuriſditione: delegatus illū reuocare non pōt. Sed fi