Titulus.

exceptiones. ideo āt dixi calūnioſe: qꝛ ſi hoc eēt:non debꝫ differri executio. Mixta vero diciturexecutio: que hꝫ cognitionem admixtam. Ut cūpapa mandat alicui reſtitui rem ſuam: vel mandat alicui dari beneficium coram tali executoreadmittuntur legitime exceptiōes: qͣꝫtūcunqꝫ abſolute ſcribat: vt eo. ti. c. ex parte. Et nota ꝙ a mero executore non appellatur: vt de re iudi. c. qd̓ad conſultationē. niſi excedat modū executiōis.Ab executore āt mixto bene appellatur: ſi nonadmittat legitimā exceptionē: vel aliam partemgrauauerit: vt de ap. c. vt debitus. hoc in glo. Super hac materia de executore addit. Ioa. an. addictam glo. quādam diſtinctionē Hoſti. ſuper. c.Ꝙ ad conſultationē: de re. iudi. dicens: ꝙ aliudeſt iudex aliud executor. Et executoꝝ. Alius mixtus alius conſeruatorius. Alius poteſt dici referendarius ad aliquem l. articulum audiendumꝟel expediendum ſine alicuius iuriſdictionis cōmiſſione datus. Alius nunciator ſiue executorſimplex ⁊ nudus. Aliꝰ executor ſnīe late merus⁊ purus. Et de his omnibus: an legitimas excertiones corā ſe ꝓpoſitas teneantur admittere: ⁊ ſinon admittant: vtrum ab eis poſſit appellari? Dicit autem ꝙ ſi ſit iudex: debet illas admittere ⁊ īillis interloqui. Et ſi nō admiſerit poterit appellari. Et hoc planum eſt: vt de ap. c. cuꝫ cām. Idēper oīa ſi ſit mixtus executor: quantūcunqꝫ ſibiabſolute ſcribatur: vt de officio delegati. c. ex pte. Si vero ſit conſeruatorius: ⁊ ſciat vel credatnotorium exceſſū: nullam exceptioneꝫ admittitniſi forte excōicationem: ar. ii. q. 3. cum excōicatoEt de excepti. c. pia. li. 6. Ul̓ niſi dicat delinquēsꝙ hoc licite facit defendendo ſe ⁊ ſua in caſu licito: ⁊ ſibi a iure ꝯceſſo vel a priuilegio. Naꝫ excoram tali aliquid ꝓponitur: qd̓ expediri nō pōtſine contentioſa iuris indagine: oīo debet abſtinere ⁊ admittere omnem legitimam exceptionealias iuſte appellatur ab ipſo. Si vero ſit referēdarius procedat in articulo ſibi cōmiſſo. Et ſi qͣinterponuntur audiat non tamen interloquaturſed dubia referat. Alias ſi opponūtur talia: q̄ impediunt proceſſum articuli ſibi commiſſi: poſſet.appellari ſi procederet: ⁊ hoc ideo qꝛ moduꝫ ex¶ Subdelegatus a delecederet. Item talis recuſari poteſt propter ſuſpitionem: niſi ſit datus de voluntate ⁊ conſenſu ꝑtium. Si vero eſt executor ſimplex ⁊ merus: puta ad aliquem citandum vel pignorandum veſuſpendendū miſſus: talis nec exceptionem admittit: nec aliquid oppoſitum examinat: ſed ē ſic̄pica. 23. q. 5. c. miles. Et talibus oīo parendū ē: n̄ꝯtumacit reſiſtēdū: quod ītellige. quando cōſtatde eorum mandato: ⁊ qꝛ ab illo qui dare potuitalias poſſet eis reſiſti. Si vero ſit merus ⁊ purꝰexecutor ſententie late: talis non poteſt recuſari:⁊ a tali vt dicit glo. non poteſt appellari. Dicit ēglo. ꝙ cū executor agnoſcit ſn̄iā ſibi ꝯmiſſā exequi: eſſe īiuſtā: cū n̄ hꝫ ip̄e de hͦ cognoſce̓ hꝫ obedire. Si tamen habet in hoc conſcientiam leſaꝫ

tunc ſecūdum hugo. cauſaꝫ poterit alteri delere: ⁊ hoc ſi ipſe eſſet iudex. Ꝙ ſi non poteſt: qipſe eſt ſubdelegatus a delegato: ꝓnuntiet ſnīamẜm allegata ⁊ probata: in nomine dn̄i: vel remitat ad ſuperiorem ſi poteſt: vel ſi eſt merus executo: exequatur: ⁊ deponat conſcientiam in contrarium. Qd̓ ſi deponere non poteſt conſcīalem: qͣꝫuis ęrroneam nullo modo d̓bet iudcontra conſcīam vel executioni eam mandare:ſi executor eſt. Sed appellet ẜm hoſti.¶ De executorē. vel iuece delegato in ſexto eo. ti. Hoc ponitur. Cuꝫ plures ſub illa forma vt oēs vel duo vel vnus madatum apoſtolicum exequatur ſeu alia conſimli: iudices vel executores a ſede apoſtolica deputari contigerit: quilibet iniunctum poteſt libere adimplere mandatum. Porro vno eornegocium inchoante commiſſum: alij nequibiſe vlterius intromittere de eodem: niſi vel infirmitate vel alia iuſta cauſa illuꝫ tūc contigeritpediri. Iuriſdictione vero perpetuata etiam madatore viuente per vnum eo caſu quo poteſiudicibus delegatis perpetuata intelligitur quad omnes. Ubi dicit glo. ſorma iſta bene eſt acuertenda. Aliud enim eſt cū ſcribitur cum clarſula: ꝙ ſi non omnes vel ſi ambo: qꝛ tunc iuriſdctio datur conditionaliter: tūc igitur vnꝰ vl̓ duepoterunt vti iuriſdictione conditionaliter: cū cōſtiterit de conditione: vel impedimento tertijcollege: aliter nec valet qd̓ agitur: vt in. c. pructiam eo. ti. hic vero in hoc. c. iuriſdictio daturternatiue. Unde quilibet eſt iudex in ſoliduꝫ vigore alternationis: vt de ſen. ⁊ re iudica. in altenatiuis. cum ſuis concor. li. 6. Si ſuper gr̄a cuieab apoſtolica ſede facta executores fuerint deptati: equum eſſe cenſemus: vt ſicut ipſa gratinondum ſit in eius executione proceſſuꝫ: monon perimitur concedentis: ſic etiam nec re integra perimitur executoribus data poteſtas: quveluti gr̄e predicte acceſſorium naturam ſequcongruit pͥncipalis.gato pape iuriſdictionē habente coercere poteſtHoc ſūmatim habetur extra eo. ti. c. ex litteris. ſꝫIo. an. Et iſta coertio intelligit: qꝛ poteſt excōicare īterdicere ⁊ huiuſmōi ẜm Inno. Unde ⁊ſti. dicit ꝙ ſubdelegatus delegati ⁊ merus executor coertionem recipit contra opponentes ſe ſib⁊ iniuriantes illos quos mittit pro exequendarticulo ſibi commiſſo: quē etiam quo ad denciationis actū poteſt alteri d̓legare. Dicit etiā ibiInno. ꝙ quando agitur de reuocatiōe iudicunin litteris illis nō ſoluꝫ expreſſa ſed expreſſiſſmefieri debet mentio. Et ratio eſt: quia cum reuoctio litterarum domini pape ſit odioſa ⁊ cōtra iuibi rationabiliter appellatur: ſemper preſumēdieſt papam circūuentū: ⁊ ꝙ litteras nō cōceſſiſſet