¶ Titulus.

ſubdelegati non erant dati de ipſius conſenſu.Super quo caſu formātur iſte tres queſtiones.Primo queritur: vtrū per appellationem impdiatur hiꝰ ꝓceſſus? Et reſpondetur ꝙ non ¶ 2ºſi forte recuſatur iuſte: an delegatus poſſit nihilominus cauſam diffinire? Et reſpondetur ꝙ ſic¶ 3º. vtrum ſi iuſtā recuſationis cauſam nolit delegatus admittere: vtrū ob hoc poſſit ab eo appellari? Et reſpondetur ꝙ ſic. Suꝑ quo caſu ſic d̓ciſo videbātur due decretales cōtrarie ſibi: quaſoluit ⁊ determinat. Ut enī dicit hoſtienſis: Iſtaduo ſūt neceſſaria .ſ. ꝙ fiat cōmiſſio a deleganteſubdelegato non ī totum ⁊ per delegatum datuꝫcum clauſula appell̓. re. Et in his duobus ſuppltur conſtitutio alexandrina que habetur ſuprac. Cum te conſulente per iſtam innoc. Ubi ſciendum vt dicit quedam glo. ꝙ illa clauſula q̄ ponitur cōiter in litteris apoſtolicis alicuius cōmiſſionis .ſ. ap. re. ante. ſnīam nihil operātur: ſꝫ pꝰ latāſnīam a delegato multum operat̉. Nam ſi nō poneretur illa clauſula: ⁊ appelletur a ſnīa: ſi nō d̓feratur appellationi: ſed executioni mandetur periudicem abſqꝫ cauſe cognitione retractabit̉ ſiueiuſta fuerit ſiue iniuſta ſnīa: quia appellatione pedente nihil eſt īnouanduꝫ. 2. q. 6. appellatōe. Sꝫſi poſita ſit illa clauſula: poterūt iudices poſt appellationē ſnīam ſuam executioni mādare: quorum executio nō reuocabitur abſqꝫ cauſe cognitione. Tunc enim appellatio ē remota quo ad itdices nō quo ad partes. Executio tamen ſuſpendi debet: quouſqꝫ cognitum ſit de cā appellationis: vt ſi iniuſta inueniatur irritetur: ſi iuſta confimetur. In glo. ēt dicitur: ꝙ ſi ſubdelegatus eligit̉a delegante de cōſenſu partium: poſtea non poterit recuſari: poterit tamen ab eo appellari. Et hͦ.eſt argumētum: ꝙ aſſeſſor qꝛ participationē hꝫcauſe: de conſenſu partium eſt eligendus. ii. q. i.z. Sed ſi partes non conuenirent: eligat iudex n̄ſuſpectū: ⁊ illum ſuſcipiāt partes etiaꝫ inuite. Nota etiaꝫ ꝙ in textu huius. c. dicit inno. Ut iudicialis auctoritas liberiꝰ valeat exerceri: delegatusa nobis licite poteſt ⁊ p̓ncipium ⁊ mediū ⁊ finemcāe ſibi cōmiſſe non ſolū cōiunctiꝫ ſed ⁊ diuiſiꝫalij delegare. Et vt dicit glo. hoc ẜm canones.Nām ẜm leges iudex facit corā ſe litem conteſtari: qd̓ eſt pͥncipium cāe: ⁊ per ſe fert ſnīam: qd̓eſt finis cāe. Media vero cōmittere poteſt cōſiliarijs ſuis ſemel tn̄ ēt audit negociū in medio.Et dicuntur media cāe: vt exceptioneſ examinade: teſtes recipiendi: allegationes audiende. Sꝫẜm canōes media poteſt cōmittere cuicūqꝫ ⁊ pͥncipium ⁊ finem. Et ſequitur in textu. Cum autēalicui media tm̄ cōmittuntur ab ipſo tanqͣꝫ ab auditore ꝓuocari non pōt: niſi mandati fines excedat vel merito ſit ſuſpectus. Unde ne valeat recuſari: ꝓuide ſtatuimus: vt de partium deturᵗ vl̓recipiatur aſſenſu. Ubi dicit Inno. 4ꝰ: ꝙ nō appellatur ab auditoribus datis ad media: niſi modum excedāt. Secus in auditoribꝰ datis ad litē

conteſtandū vel ad maiora: dicuntur āt dati admedia modū excedere: non ſolum ſi fines mandati nō ſeruant: ſed etiā ſi iniuriam faciunt: vel ſialias grauant. Nā qn̄cunqꝫ grauant licet appellare ⁊ non aliter. Et Inno. dicit ꝙ grauare n̄ pōtſimplex auditor niſi cum modū excedit: cum ſuquaſi pica: ⁊ ꝓcedit non ꝓprio ſed cōmittentimotu. Et ſi cōmiſſionis forma fuit iniuſta nō alipſo: ſed a cōmittente debuit appellare. Et decretalis vt debitus non in auditore ſed in iudice loquitur. Dicit etiam glo. ꝙ iſta eſt differentia īteiudicem ordinarium ⁊ delegatum: qꝛ ordinarietiam ſi totam cām alteri cōmittat: poteſt eā adſe reuocare qn̄cunqꝫ. Sed delegatus ſi totā cauſam alteri cōmittit: ſeu ſubdelegat: qd̓ poteſt ſic̄⁊ partem eius: cum nihil ſibi retineat: non poteſteam ad ſe amplius reuocare. Nec ad eum delegantem ſed ad papam appellatur: vt dicitur ī tetu. Mouet hic Iohānes an. in nouella ſex ꝙſtiones circa ſubdelegatos: quando plures ſuntſimul dati iudices delegati: ibi vide. Sed ſi īgatus alteri nō ſubdelegat cām ex toto: ſed intem puta. Si oīa committit ei vſqꝫ ad diffinitionem ſnīe excluſiue: tunc non ad papā ſed ad delegantem a partibus appellabitur: cū fueritapellandum. Dicit etiam glo. ibi ꝙ ſi delegatꝰmittit alicui partem cauſe: poteſt reuocare: cumvult. Sed ſi totaꝫ ſi ſubdelegatus eā ſuſcepipoteſt reuocare ſeu reſumere. Sed ſi non ſuſtunc poteſt reſumere. Poteſt etiam inuitis parbusⁱ delegatus cām ſubdelegare: qꝛ nemini faciiniuriam qui vtitur iure ſuo: extra de electione.electi poteſt. c. cum eccleſia vulterana. dicit ethoſti. ꝙ examinationem teſtium ſubdelegativel delegatus ordinarij cōmittere non poteſt alteri: vt de ap. c. cum cauſam. Licit etiam. Pe.ſi teſtes non ſunt in loco iudicij: ſubdelegatꝰ rogare poteſt iudicem ſub quo degunt: vt recipiteſtes: vt de fi. inſtru. c. iudices. Et ille eos reciret non auctoritate delegati ſed iuris communis.Sicut ordinarius rogat ordinariū: cū nōīperare: ⁊ archiep̄s delegati ſubdito ſuffraquē non cogit. Dicit ēt: ꝙ ſi papa notet: ꝙ detus poſſit quēcunqꝫ cōpellere vt teſtes rec⁊ ſic ſeruat̉: puta tn̄: ꝙ id de iure nō poſſit: ſꝫ tirogare. Nō ꝙ li. 6. e. ti. dr̄ ſic ī textu. c. ſi duduo ex tribꝰ a ſede apl̓ica delegatis: duobnō ī totū ſb̓delegauerūt vices ſuas: ipſiqꝫ ſb̓digati cū ſubdelegato tertio in cā ꝓceſſerint. delegata: ſi appellet̉ ab ipſis: nō ad condelegatos: ſꝫad pͥmū delegantē tm̄ modo appellari debebit.Ubi dicit. Io. an. ī glo. ꝙ hec decretalis edita eſtad declarationē eoꝝ: q̄ notauerūt. Inno. ⁊ hoſti.ſr̄ iſto. c. Suꝑ qōnū. hic ēt noͣt archidi. ꝙ ſi duſint delegati: ⁊ vnꝰ cōmittit ſeu ſubdelegat totūalt̓ pͥncipiū: ſi fuerit appellādū: appellabit̉ ad papā. Et dic̄ Io. an. ī glo. ꝙ idē ſi ex duobꝰ tm̄ delegatis: vnus ſubdelegauerit ſed nō ex toto idē dicēdū. ¶ In. c. paſtoral̓. e. ti. ſic ī textu dic̄ Inno. 3ª