¶ Nonus.

Qui etiam ſubdit: ꝙ pro maioriʸ parte in curijspͥncipum ceſſat hec cā: qꝛ faciunt tenebras luceꝫ:⁊ ſemꝑ eſt ei multitudo: ⁊ ſic ceſſante dicta cauſaceſſare poſſet ꝓhibitio: de appel. c. cum ceſſante.In nocte tn̄ dicit: ꝙ non credit ſnīam diffinitiuāvel interlocutoriam de nocte lataꝫ tenere: nec litis conteſtationē: ſed ẜm eum bene poterunt teſtes recipi: ⁊ allegationes audiri. Et qd̓ dr̄ ī auc̄.de iudi. ꝙ veſpere iudicabunt: intelligit ipſe ſup̄ma hora ante tenebras vt hic. ſubdit auteꝫ. Io.an. ꝙ ſibi placet dictum hoſti. qd̓ eſt premiſſū.¶ Delegati iuriſditio expirat. io. modis: vt notat glo. ſuper. c. in litteris.Primo finitur mortuo illo delegato iudicecui proprio nomine ſcribitur. e. ti. c. qm̄ abbas. acontrario ſenſu. ¶ 2º per mortem eius cōtra quēlittere impetrantur re integra exiſtente: vt de reſcrip. c. ſignificauit. ¶ 3º reuocato mandato. ff. d̓iud. l. iudicium. ¶ 4º. ſoluitur per ſecundas litteras: que de primis faciunt mentionem expreſſāextra de reſcrip. c. cauſam. C5º. ſi iudex remittatcauſam ſuperiori: vt de offi. dele. c. licet. ¶ 6º. elaꝑſo termino cōmiſſioniſ: vt ē. ti. c. de cauſis. ¶ Aſi re integra moriatur delegans: vt. e. ti. c. gratuꝫ.¶ 8º. per legitimam recuſationem: vt de appel. c.cum ſpeciali ¶ 9º. per ligitimam appellationeꝫ:vt de appella. c. vt debitus. ⁊ per delationem appellationis. ¶io. ⁊ vltimo qn̄ per delegatum eſdata ſententia ⁊ executioni mandata: vt ī iſto. c. īlitteris. vbi dicit̉ ꝙ ex quo iudex delegatus perſe vel per aliū ſnīam executioni mādauit: vel mādari precepit: eiꝰ auctoritas ⁊ iuriſditio ceſſat: qꝛſemel eſt functus officio ſuo. Suꝑ v̓bo fūctꝰ ē officio: dicit Io. an. ī nouella ꝙ hoc hꝫ locū ſiue iudex ſit delegatus ſiue ordinarius: ſi ſentētia ideoſit iniqua: quia contra ius litigatoris lata eſt. Sienim non eſt appellatum: tranſit in rem iudicatāvt de ſententia ⁊ re iudica. c. cum inter vos. Sivero appellatum eſt ad iudicem: ad iudicem appellationis ſpectat ſententiam affirmare vl̓ infirmare: vt de reſcrip. c. dilectus. 2. Et hoc niſi tacite vel expreſſe renuntiatuꝫ ſit appellatiōi: ī quocaſu rata manet ſententia: ac ſi non eſſet appellatum ſaluo eo quod dicitur de ſcētē. excōmunicatiōis. c. venerabilis li. 6. Si vero ſētētia ſit nullaipſo iure: diſtinguitur inter iudiceꝫ delegatū ⁊ iudicem ordinarium. Nā ordinarius iterum a capite ip̄am cauſam incipiet audire. C. quomodo⁊ quando iudex. l. ſi preſes. Delegatus vero quiafunctus eſt officio ſuo: lꝫ male non ſe intromittetamplius. ff. de arbitrꝭ. l. qualem. Erit ergo ad eūqui ipſum delegatum dedit recurrendū. C. quomodo ⁊ quando iu. l. ſi vt proponis. Et hec verain ſententijs: ſecus in preceptis vl̓ alijs factis queprecedunt ſententiam: vel ſine ſententia emittūtur. nam illa poſſunt iterari: ſi non habent effectūvt eodem titu. ſignificaſti. ⁊ de preben. c. relatumIn. c. inſinuante eodem tit. ſummatium contine-

tur: ꝙ ex noua cauſa ſuperueniēte remouetur delegatus ⁊ alius ſubrogatur etiam poſt litem cōteſtatam: puta ſi peteret pars a delegante allegādo conſanguinitatē vel nimiam familiaritatemUnde dicit hic glo: ꝙ familiaritas repellit iudicem ſicut ⁊ teſtem. Modica tn̄ familiaritas nonnocet. ff. de ver. ſig. l. late. hoc tamē aduertas: ꝙminor cā repellit iudicē qͣꝫ teſtem: qꝛ quelibꝫ cōſanguinitas repellit iudicem ſed non teſtē: d̓ ap.c. poſtremo. Inno. hic diſtinguit inter poteſtatiuam familiaritatē ⁊ extraneam eoꝝ .ſ. qui n̄ ſūtin poteſtate. Non ergo ſufficit excipere iudicemfamiliarem: vel ꝙ ſit nimis ꝓpitius: niſi ⁊ cauſaꝓponatur: vt li. non cōteſtata. c. accedens. Aliasquilibet poſſit recuſari: cum quilibet ſit naturaliter obligatus alteri.¶ Delegatus a papa⁊qꝫ ad integrū annū ſnīam ſuaꝫ poteſt exequi: vtſūmatim dr̄ in. c. querenti. e. ti. ẜm io. an. vbi dic̄idem Io. de ſubdelegato delegati: ꝗ aliquid ſibretinuit: dici poteſt: ꝙ vſqꝫ ad anuꝫ ad delegatūrecurretur: ēt ſi reſeruauit excōem tm̄: puta reſeruata nobis excōicationis ſnīa: ſuper executionetalis negocij vobis cōmittimus vices noſtras:argumentum hic. Si vero nil ſibi retinuit: fortevſqꝫ ad quadrimeſtre tp̄s tamen durabit hec poteſtaſ in ſubdelegato: quaſi virtus clauſule appellatione remota per ſubdelegatū fuerit exinanitaEt ſic ſaluum remanet ſolum ius cōe quadrimeſtris tēporis: a contrario littere huius dum dicitnobis. Et ſic non tranſit priuilegium in tertium:ſicut nec excōicatio nec delegatus delegati principis eſt ſuus delegatus. Erit autē annus iſte integer ⁊ cōtinuus. 365. dierum. ff. de ver. ſig. l. anniculis. 2. ponit autem glo. ordinaria variuꝫ terminum ſeruandū temporis ad executionē ſnīe. Alum in actionibus perſonalibus; Aliuꝫ in realibꝰAlium in criminibus: ibi vide. Ordinarijs autēnon prefigitur tempus ad exequendū ſnīas: quiaillorum iuriſditio eſt perpetuata. Unde ſemperabſoluūt ⁊ exequūtur ſententias: immo ⁊ ſnīas īmelius reformare poſſunt: de accu. c. qualiter ⁊qn̄. ⁊ hoc niſi ſint ſuſpenſi vel excōicati.C ſb̓de¶ Delegatus papeMegatnō in totū: ꝑs a ſubdelegato n̄ poterit appellare:ꝓpter hoc ſolū ꝙ datꝰ ē ſine ſuo ꝯſenſu. Et ſi eocaſu ſubdelegatꝰ alias legitīe recuſatur: delegatꝰcām diffiniet. Et ſi iuſtā recuſatiōis cām delegatus noluerit admitter̄: ab eo pot̓it̉ appellari. Sicſūmat Io. an. ī nouella. c. ſuꝑ qōnum. e. ti. hoſti. ātmagis ſpecificat caſū huiꝰ. c. in glo. ſua dicēs. Cāq̄dam fuit cōmiſſa cuidā cū clauſula appellatiōerēota: ſubdelegata āt fuit ab eo ꝗbuſdā ſine cōſēſu alteriꝰ ꝑtis: retinuit tn̄ ſibi ſubdelegās diffinitiuā ſnīaꝫ. Pars illa q̄ n̄ cōſēſerat: venit corā delegato: ⁊ allegās ꝙ ſubdelegati erāt ſuſpecti: aliā recuſatiōis caꝫ n̄ ꝓponēs appellauit ad papā: quia