¶ Titulus.

legati habet cognoſcere: ⁊ poteſt ad ſe reuocareinriſditionem. Unde adhuc poteſt recuſari: ⁊ cōmiſſio impugnari In. c. cum. t. eo. ti. ſummatimhabetur ſecundum Iohan. and. qd̓ ſi delegatuspape cōmittit cauſam non ī totū: de ſubdelegatoappellatur ad eum: nō ad papam. Ubi dicit ideꝫIo. an̄. ꝙ idem ē: quando delegatus ſibi reſeruat executionē ſnīe tantum: qꝛ tūc ſi poſt ſnīamappelletur: ad eum appellabit: eo. ti. c. ſi delegatꝰli. vi. Fallit etiā hec decretalis in caſibus eo. tituſi is cui ⁊. c. Si a ſubdelegato li. vi. Dicit etiamidem ioan. and. ꝙ ſi ꝟnicus eſt delegatus: poteſtpluribus cām ſubdelegare. Item ſi ſunt pluresſubdelegati: pn̄t etiā ſubdelegare pluribꝰ qͣꝫ ſintipſi. Si vero vnus ſolus ex pluribꝰ ſocijs nō ſubdelegantibus ſubdelegat ipſe pluribus: videturꝙ valeat: qꝛ nō reperitur ꝓhibitum ẜm innocē.⁊ hoſti. Et quanuis deceat ⁊ expediat: ꝙ vni ſolicōmittat: ꝓpter abſurditates que inde ſequerēt̉:ſi vellent contraria: non tamē ē neceſſarium. Inc. Gratum eo. ti. ſūmatim hētur ẜm ioan. an̄. ꝙ ſidelegatus citauit ante mortē delegātis: perpetuata eſt eius iuriſditio. In. c. prudentia. e. ti. ſūmatim habetur ẜm io. an. ꝙ ſi cauſa committitur tribus delegatis cū clauſula. Ꝙ ſi n̄ oēs pn̄t vel nolunt priuſqͣꝫ appareat de īpotentia vel voluntatetͣtij: duo procedere n̄ poſſunt. ⁊ nil agūt ſi ꝓcedātIdem in duobus datis cum clauſula: ꝙ ſi ambo⁊c̄. ¶2º. ibi continetur: ꝙ ſi reus coram delegatocitatus obijcit excōicationem actori: quam nonꝓbat infra debitum tempus: audietur actor. Sivero probat delegatus abſoluet actorem: ſi v̓oꝓbat ſi excōicatus eſt actor ꝓpter cām ſibi commiſſam idem erit. Sed ſi propter aliam nec eſtde caſibꝰ reſeruatis pape ad eum ad quem ſpectat: illum remittet. Qui ſi non vult abſoluere: delegatus abſoluet. Et abſolutus ſuper eo de quoerat excōicatus coram excōicatore parebit. Quiſi maliciam adhiberet delegatus d̓ cauſa cognoſcet. Dicit autem ibi Hoſti. ꝙ licet glo. ⁊ alij communiter dicant: ꝙ nuntius in huiuſmodi debeteſſe certe ⁊ ꝓbate fidei: tamen nil obeſt etiam ſinuntius ſit infamis: dummodo ſit canonice̓ deſtinatus. Item ſi ſcribatur duobus cum clauſula.Uos vel alter veſtrum: an vnus altero irrequiſito ꝓcedere poſſit? hoc eſt expeditum eo. ti. cū plures. li. 6. ibi vide ⁊ in glo. 2. hic ponit Io. an. in nouella qͣꝫ plures. q. circa materiam excommunicationis partium litigantium coram delegato: ibipotes videre. Et multa alia ponit circa materiaꝫhuius. c. In. c. cuꝫ cām. e. ti. ſūmatī hēt̉ ẜm io. an.ꝙ ſi cauſa ſimpliciter delegatur tribus: duo ſineſubdelegatione tertij procedere non poſſunt: ꝙſi facerent: ab eis poterit appellari. In. c. conſuluit. e. ti. ſūmatim habetur ẜm io. an̄. ꝙ ſi iuriſditiodelegati expiret in peremptorio quod partibusaſſignauit poſt congruam horam peremptorij n̄expectabit contumacem. Si vero nō expirat poteſt expectare: ⁊ iterum citare ſi vult. Ubi notat

Io. an. ꝙ vocatꝭ partibꝰ a iudice die ſtatuta: parepreſens lꝫ aduerſarius ſit abſens actor vel renoſine licentia iudicis non debet recedere: de iudic. i. ⁊. ii. q. 3. certum. Et hoc non ratione pene: qanullam incurrit: ex quo pars altera non venit: ſratione expenſarum quas tunc petere poterit: ſilicentiam iudicis expectabit. Ꝙ ſi citatus nō vonit ad diem aſſignatam: ſed nec is qui eum citari fecit: preſens fuit: fiet compenſatio hincinde: itꝙ neutra partium eſt punienda. ff. d̓ arbi. l. antepenul. Item ſi dies feriata occurrat ī die aſſicta: vel alia cauſa euidens ſubſit: per quam apret: ꝙ ⁊ ſicitatus preſēs eſſet: procedere n̄ tenet̉:vtiqꝫ in tali caſu debet preſes ſubuenire: ex quoactoris non intereſt citatum veniſſe. Item ſi iudex abeſt die aſſignata a loco in quo partes cite ſunt: ⁊ preſentes ex equitate debent expectavſqꝫ ad ſequentem diem: ar. hic: ⁊ niſi aliud mandauerit iudex: libere poſſūt recedere: ſicut ⁊ ſi iudex mortuus eſſet: nec tenētur eū alibi querere2. q. 6. §. biduum. ſecundum inno. Item ſi iudeinfirmetur in eodem loco non debent parteslicentia procedere: poſſunt tamen inſtare: vt ꝑcedatur: vel ꝙ alius terminus aſſignetur. Et ſijpoſſet in his intendere: poſſunt partes ſine licentia recedere: ⁊ aliam citationem expectare. ff. īarbi. l. arbiter. ſecunduꝫ inno. Qd̓ ſi iuriſdpiret in peremptorio citationis ſi pars norit hora congrua: ficet poſtea venerit: cōdemnabitur in expeniſis ſecūdum hoſti. quia textus dicit poteris extūc exequi. Ubi Iohānes diciteris ⁊ debebis. Iudex enim propter cuius ngligentiam perijt inſtantia: tenetur parti leſe.de iudi. l. ſancimus. vincen. Sed Hoſtien̄. dicitpoteris ſcilicet ſi volueris. dicitur etiam in textiNos eam horam procedendi congruam int̓gimus: ex qua poſſit ante noctis tenebraſ perquod incumbit. Ubi etiam declaratur: ꝙ moreromano dies a medietate noctis incipiatdio noctis deſinat ſubſequentis: ⁊ ibiglo. extraordinaria: ꝙ ſi iudex proceſcio in tenebris ad lumen candele: vel tulittiam: quanuis fieri non debuit: tamen credit ꝙvalet proceſſus: dummodo aliud non impediat⁊ precipue ſi iudex ſit honeſtus: nec hoc in texdicitur: ꝙ ſi proceſſum fuerit de nocte non vaat. Multa enim fieri non debent: que tamen fatta tenent. Alij forte contra: dicit etiam ibidinaria: ꝙ quantum ad contractus fieri ꝑqualibet hora: ⁊ vſqꝫ ad mediam noctem notarius aſcribet contractū diei precedenti: poſt mdiam noctem aſcribetʸ diei ſequenti ſecundumiohan. an. in nouellis. Sed in officijs videtur dies incipere in veſperis. Dicit Hoſtien̄. hic: ꝙ ꝗcquid dicatur de conſuetudine.. Iudices ſedie noctūqꝫ: ⁊ in vtroqꝫ foro. Et ſubdit ꝙ qconſueuerunt homines exire loca publica de nocte preſumeretur: ꝙ iudex ſolus eſſet: ⁊ per conſequens occulte faceret: quod publice fieri dꝫ.