Septimus.

valentem ſoluere: ⁊ nolentem infirmum debetnedicus curare: ⁊ ſi expedit medicinas neceſſarias pro eo ſoluere: quod intelligo quando ipē infirmus ex auaricia non vult expendere ſedbene alias ⁊ ipſius medici curam ⁊ remedia ⁊ n̄ilterius querit. Et poſtmodum poterit petere īpenſas ⁊ medicinarum ⁊ ſui laboris: non ſolumſi conualuerit: quia vtiliter geſſit negocium eiusſed ēt ſi mortuus fuerit: qꝛ ſufficit ꝙ vtiliter cepit gerere negociū ⁊ ſi nō ſit ſecutus euentus. ff.de nego. ge. l. ſed an vltimo. Nec pōt obijci ꝙ cāpietatis ſumptus egerit infirmo: niſi eēt ei ꝓpinquus. C. eo. l. alimēta. īmo etiā ſi infirmus ꝓhibꝫne ei dentur vlle medicīe: miedicus vocatus abeo vel ꝓpinquis eius pōt eum inuitū curare: ſic̄inuitus debet extrahi de domo ruitura. 23. q. 4.ipſa pietas. Debet enim p̄ſumi vt furioſus: īuitoet quandoqꝫ dandū eſt bn̄ficiuꝫ: di. 45. ⁊ ꝗ emat. Non autē tenetur omnibus medicus infirmis pauperibus ſimpliciter ⁊ īdiſtincte ꝓuider̄:ed ꝓ loco ⁊ tempore ſibi occurrētibus: ꝓut dictum ē ſupra de aduocatis. §. 6. ⁊ ꝓut dicitur dealijs operibꝰ miſericordie: ſupra ī. 2. parte. ti. cTenētur quoqꝫ medici ad ſeruandum d̓creta c̄habentur extra de peni. ⁊ remiſ. c. cum infirmitavbi dicit̉ cum infirmitas corporalis nonnunqͣꝫex peccato proueniat dicente domino languidoUade ⁊ noli amplius peccare: ne d̓terius tibi aliud contingat. Io. 8. c. preſenti decreto ſtatuimus⁊ diſtricte precipimus medicis corporum: vt cūeos ad infirmos vocari cōtingat: ipſos ante omnia moneant ⁊ inducāt: vt medicos aduocēt animarum: vt poſtqͣꝫ fuerit infirmo de ſpirituali ſalute prouiſum: ad corporalis medicine remediūſalubrius procedatur: cum ceſſante cā ceſſet effectus ex. 2. phyſicorū: vbi dicit Io. an. ī nouell̓.ꝙ ſignanter dicit decretalis nōnūqͣꝫ: qꝛ nō ſemper: ſed aliquando ⁊ alijs cāis. Unde Grego. Cūpercuſſio corporalis imminet: vtrum pro vindicta vel purgatiōe cōtingat: iudiciuꝫ dei in hocignoratur. 7. q. i. ne deterius. ne maiorem īfirmitatem incurrat: ⁊ ſic facit ad propoſitum. Diſtricte precipimus ⁊ ſic neceſſitatem importat. 14. q̄i. qd̓ precipitur. Et dicit glo. hoſti. ꝙ trāſgreſſorpeccat mortaliter: ⁊ ꝙ nō poteſt contra iſtam cōſtitutionem preſcribi: vel aliqua cōſuetudine toli. Et ſubditur in eadem decretali: ꝙ ſi quis huiꝰcōſtitutiōis trāſgreſſor fuerit: poſtqͣꝫ fuerit ꝑ p̄latos publicata: tādiu arceat̉ ab īgreſſu eccleſie donec ſatiſfecerit de hoc competēter: qd̓ intelligūtInno. ⁊ hoſti. ꝙ per ſētētiam arceatur: ⁊ diciturſatiſfactio competens ad arbitrium iudicis: cumcerta perſona non exprimatur ſecūdum. Io. an¶ Et nota ꝙ aliꝗ medici hoc obſeruant circa infirmos: cum vident infirmitatem mortalē ⁊ nonalias: ſed iſti nō adimplent conſtitutioneꝫ: quodpatet ex ipſo tex. decretalis. Dicit̉ ibi poſt ſuperius in principio. §. poſita: hoc inter alia cauſā dedit edicio: ꝙ quidaꝫ in egritudinis lecto iacētes

cū eis a medicis ſuadetur: vt de animarū ſalutediſponant: in diſperationis articulum incidūt vnde facilius mortis periculū īcurrūt. Ubi dic̄. Ioan. Ex quo vero ſcient īfirmi in omni īfirmitatemortali hoc medicos dicere: ⁊ non mortali exprecepto ceſſabit timor ⁊ periculuꝫ. Iteꝫ nota ꝙdebent medici hoc preceptuꝫ ſeruare āte omniavt dicit decretalis .i. anteqꝫ ad curam manuꝫ mittant vel de ſalario cōueniant ſecundum. Io. anSed dubium eſt an ſufficiat medicis tantum admonere infirmos ꝙ vocent medicos animarumi. confeſſores quibus confiteaniur: an etiā requirat̉ ꝙ ita inducant ꝙ ſequatur effectus ſcilicet. ꝙinfirmus confiteatur: al̓s medicus nō viſitet euꝫanplius. Et hoc videtur ſentire. Hoſti. inducat.euꝫ effectū al̓s nō intromittat ſe de cura. Sed dura videtur iſta opi. cū in pericl̓o conſtitutis qͣꝫtūcūqꝫ etiam obſtinatis ſit ſubueniendum ſecūduꝫordine charitatis. Nec tex. hoc dicit. Sꝫ ⁊ pe. d̓pal̓. ſoluꝫ dicit ꝙ tenētur medici ad admonēduꝫ¶ Utrum auteꝫ medicus precognoſcēs mortevicinam īfirmi: cuius curaꝫ habet teneat̉ ei nurciare? Circa hoc. Io. neapol̓ in qd̓libet .ii. quadāqueſtiōe ſic diſtīguit: aut talis medicus credit veriſimiliter ꝙ talis prenunciatio mortis multumꝓdeſt infirmo qͣꝫtū ad ſalutem anime ⁊ diſpoſitioneꝫ ſeu ordinationem de rebus ſuis. Aut creditoppoſitum ſcilicet ꝙ nō proderit: aut dubitat devtroqꝫ. Et in caſu cum ſcilicet credit ꝙ proderitvtpote quia credit ꝙ talis infirmus ſit in ſtatupeccati mortalis ⁊ nihil ordinauit de rebus ſuisque diſtraherētur poſt mortē eius: ⁊ grauis diſſēſio eſſet īter heredeſ ꝓpter eas: audita vero morte vicina infirmus ſe diſponet ad bene moriēdū⁊ bn̄ ordinanduꝫ de rebus ſuis. Et in tali caſu tenetur manifeſtare per ſe vel per aliū infirmo exp̄cepto charitatis: ⁊ n̄ faciēdo peccat mortalit̓. Ethuius ratio eſt quia multuꝫ dānificat proximuꝫquo ad ſalutem anime ⁊ quo ad res temporales:non quidem directe actu ſuo inferendo dānumſed indirecte quia nō impedit dānum cū potuit⁊ debuit. Dicit enim. Auguſtinꝰ qui deſinit obuiare cuꝫ poteſt conſentit. 23. q. 3. oſtendit. Pro regila etiā datur a beato tho. ꝙ ꝗ dānificat ꝓximuꝫnotabiliter peccat cuꝫ faciat cōtra charitateꝫ. Sitamen ſunt plures habentes curaꝫ ipſius infirmivno p̄dicente alij. ſunt liberati: ar. ad hoc extra d̓peni. ⁊ remiſ. c. cum īfirmitas. Si vero medicuscredit veriſimiliter opoſitū ſcilicet ꝙ talis prenūtiatio mortiſ vicine paruꝫ vel nihil prodeſſꝫ infitmo ⁊ per oppoſituꝫ creditꝙ taciturnitas huiusparum vel nihil oberit: quia credit eū eſſe ī bonoſtatu et bene ordinaſſe de rebus ſuis tunc nontenetur medicus predicere mortem: ita ꝙ nonpredicendo peccet grauiter: quia ceſſante cauſaceſſat effectus: ar. in predicta decre. tamen melius faceret predicendo. Cuiꝰ ratio eſt: qꝛ qͣꝫtūcūqꝫinfirmꝰ creditur eſſe ī bono ſtatu aīe et bene diſpoſuiſſe de rebꝰ ſuis pōt qͣꝫtū ad vtrūqꝫ ꝓficere ⁊