Titulus.

ad veſtes extenditur: di. ea. §. i. De meo ergo conſilio inquit idem Gulielmus: veſtē gerat ſue ꝓfeſſioni conuenientem nō diuerſi coloris aūt diuiſe: non nimia breuitate aut longitudine notanda: vt faciat caudam: nō ex certis texturis varitam vel varijs coloribus ornatam: non diffu⁊ laceratam: di. 4i. per ſimoniaꝫ. ſed regiōis morem ſeruet: di. 41. quiſquis. vt cum fuerint in italia pallijs affibulatis vtantur: cum vltra montescapis manicatis vel pallijs diffibulatis: ſed ī alioornatū ſe honeſte gerāt: vt in ſotularibus frenisſellis pectoralibus calcaribus fibulis corrigijs.alijs huiuſmodi. Uolentem autem ex humilitate vel corporis neceſſitate humilem habitferre non contemno: vt di. 30. ſi quis viroAduocatus qualiter debet ſe habere ad clientulum ſuum. Et dicitur clientulus ille cuius cauſāſuſcipit defendendam. Dicit Gulielmus in ſpeculo: vbi ſupra: ꝙ debet primo ſic alloqui clientulum ſuum aduocatus. Cariſſime: tres ſunt perſone: quibus omnimoda veritas eſt aperienda:⁊ nil eis celandum: confeſſor ſcilicet quo ad peccata commiſſa: medicus quo ad infirmitates ⁊dolores ſuos: ⁊ aduocatus quo ad ea que pertinent ad cām: d̓ qua petit conſiliū ⁊ auxiliū defēſionis. Dicas ergo mihi omnimodaꝫ veritateꝫ negocij: exemplum da mihi ſcriptum: vt congruumpoſſim tibi dare conſilium ſeu reſponſum. Exidit enim aduocato habere ſcripturam ſuper n̄ratione facti: quam clientulus proponat propt̓periculum periurij: cum hodie habeat iurare:ſine rubore ⁊ verecundia poſſit: cum aliter inuenitur: eā deſerere: ad qd̓ ex forma. iuramenti: qd̓preſtat hodie ī merito cāe tenetur: vt poſſit euadere penam multiplicem: de qua habes de poſtu. c. properandum li. 6. Tamen etiam qꝛ talisſcriptura poterit ſibi alteri prodeſſe. ſeneca. Euinſcunqꝫ facti cauſam require: ⁊ cum initia inueneris: exitus cogitabiſ. Facto intellecto ſi ſit actor querat de probationibus: quales habet. naqui accuſare vel agere vult: probationes debethabere paratas. 6. q. fi. actor. Si auteꝫ eas nō habeat: non multū ſibi expedit ius habere: ex quodeficit ei probatio. 2. q. 7. pleriqꝫ. Nam ⁊ probatione ceſſante interdum vindicte ratio conquieſcit. 32. q. 5. c. xp̄iana religio. Si autem probationes non oportet eum habere: ⁊ factū eſt liquididicat ei: age ſecure. C. de teſtibuſ. l. i. Sed ſi reꝰ ſitq̄rat ſiquas habꝫ defēſiōes ⁊ ꝓbatiōes. nā oꝫ eūhēre ꝓbatiōes ꝑatas ad ſuas exceptiōes probandas. ff. de deproba. ⁊ preſumptiōibus. l. in exceptionibus. Ꝙ ſi habet: dicat ei. Secure te defende. Uerum ſi viderit factum dicat ei. Amice noli. inanibus ſumptibus te ꝟexare: nec defendi debet: qd̓ ratione īniti non poteſt: di. 86. cor epiſcopi. Nec debet quis malam cauſam ſeu deſꝑtam fouere vel ſuis allegationibus colorar.de iudi. l. rem non nouam. Sepe tamē aduocatihoc non faciunt: ſed dicunt frater qꝛ litis euentꝰ

dubius aliqnando litigantes obtinent ex induſtria vel aſtutia vel gratia vel fraude vel ignorantia partis aduerſe: extra de fide inſtru. interhoc tamen pernitioſum eſt quo ad animaꝫ ⁊ etiam quo ad famam. Preterea habito negocij exemplo in ſcripturis: qꝛ memoria labilis eſt: ſi hoſitaret aduocatus vel iuriſconſultus: a quo quertur ſeu dubitet de iuſticia cauſe: nō erubeſcat decere: volo mecum ⁊ cum peritis ⁊ cū libris deliberare: qꝛ vt dicitur di. 5. ponderet: nos tꝑe īdigemꝰ: vt maturius ꝗd agamꝰ. Et ſalomon. Omniaʳ fac cum cōſilio. ⁊ auditioni ſapientum vacādum eſt: extra de preſump. c. ex ſtudijs. Et reprehenditur qui conſilia ſapientum non ſuſcipit di.84. c. i. Utilius eſt enim in occulto deliberare: qͣꝫin publico ſuccumbere. In tempore autem huiꝰdeliberationis ſepe ſecum tractet ⁊ deliberet: ⁊inſpiciat diligenter inſtrumēta ⁊ iura ad queſtionem facientia. Ꝙ ſi per ſe neq̄at inſtrui: cōſulatperitiores: qꝛ qd̓ a pluribus queritur: facilius inuenitur: di. 2. de libelliſ. ⁊ qꝛ ſepe reuelatur minori: qd̓ maior ignoret: di. 95. eſto. Et veritas ſepiꝰexagitata magis ſplēdeſcit in lucem. 35. q. 9. grauem. Porro ſi aduocato viſum fuerit: ꝙ delat clientulus litigare primo conueniat cuꝫ eoſalario ei dando: ⁊ de meo conſilio ſibi iūgat alium aduocatum: qꝛ melius eſt eſſe duo qͣꝫ vn⁊c̄. eccleſia. 5. Integrum eſt enim patrociniū.plurimorum ſenſibus approbatur: extra de offi.dele. c. prudentiam. hoc tamen ſi qualitas vl̓ difficultas cauſe hoc exigat: non enim debet eū inducere ad expenſas ſuperfluas: quando nonneceſſarium: vel non poteſt clientulus. ¶ Cauat autem aduocatus: ne clientulo victoriampromittat: ſicut faciunt medici ſuperbi ſanit.infirmis pollicitantes. Dubius enim litis euentꝰnec victoria in eo eſt ſed in iudice. 2. q. 3. §.dum. Nec ſemper laborem ſequitur effecttra de renūtiatione. c. niſi cum. pridem. qꝛ ⁊ ſepevitium eſt materie non artificis. ff. ad. l. acqui. l. ſiſeruus. §. ſi calicem. nec debet certum aſſerere:vbi certus eſſe non poteſt extra de reſcripticum contingat. Cauet etiam ne partem ſuque eius fidei ſe ſuppoſuit: vel ſecreta cauſequoquo modo prodat vel reuelet: ſed ſecunopactum inter eos initum clientulum defendat.Sed querit. Nunquid poſtqͣꝫ aliquis denudauit ſecreta cauſe ſue alicui aduocato vel iuriſcōſulto: ille aduocatus eſſe poſſit contra eum in eadem cauſa puta ab alia parte requiſitus? reſpondet ꝙ ſic. Et hoc dicit obtinuiſſe argumentumi3. q. i. §. quia ergo. alioquinᵗ nulli eſſet conſiliumdandum. Sed nec hoc ſufficeret ad iudicem remouendum: vt notatur extra de teſti. c. dilecto.Sepe enim vidi peti conſilium ab aliquibus: n̄vt acceptaretur: ſed vt alteri parti poſtea conſulere erubeſcerent. Si autem fui aduocatus tuin cauſa illa: non iam finita in aliqua parte ſui cōtra te non ero. alioquin crimen preuaricationis