Titulus.

doctorandi dat ſibi īſignia: vꝫ primo libꝝ clauſum vt habeat in mente clauſam ⁊ habituatamillam ſcientiam: ⁊ teneat clauſaꝫ indignis: ⁊ quoad ea que non expedit manifeſtare. ¶ Secūdodat ſibi librum apertū vt doceat alios ⁊ manifeſtet. ¶ Tertio dat ſibi ānuluꝫ deſponſando talēſcientiam ſibi. ¶ Quarto biretum in ſignum auriole ſeu premij. ¶ Quinto oſculum pacisQuertur etiaꝫ quid ſitmagis expediens an inſiſtere ſcientie theologieputa docendo vel legendo alijs: aut intēdere ſaluti aīarum. Ad qd̓ rn̄det tho. in quolibet .i. q. 7.ar. 2. ꝙ hec duo adinuicem comꝑari poſſunt dupliciter: vno modo abſolute: alio modo ī aliquocaſu. Et pͥma quidem cōſideratione melius eſtſeu magis expediens inſiſtere ſcientie theologieqͣꝫ intendere ſaluti particulari aīarum: puta ſacramenta miniſtrādo: vt baptizando ⁊ cōfeſſiones audiendo ⁊ hiꝰ: quod ꝓbatur per exempluꝫNam in edificio aliquo melior eſt qui diſponitde edificio: ⁊ dr̄ architector: qͣꝫ aliquis manualiſqui opere exequitur ẜm qd̓ ei ab alio diſponit̉.Un̄ ī edificijs cōſtruēdiſ maiori me̓cede ꝯdiꝗ de edificio diſpōit: qͣꝫuis nihil oꝑet̉ māibmāuales artifices ꝗ dolant ligna ⁊ incidunt lapdes. In edificio autem ſp̄uali ſunt quaſi manuales operarij qui particulariter inſiſtunt cure aīarum: puta ſacramenta miniſtrando vel aliquidhuiuſmodi particulariter agēdo. Sed quaſi pͥncipales artifices ſunt epiſcopi qui imperant ⁊ diſponunt qualiter predicti officium ſuum exequidebeant: propter quod epiſcopi ideſt ſuperintendentes dicuntur. Et ſimiliter theologie doctores ſunt quaſi principales artifices qui inquirūt⁊ docent qualiter alij debent ſalutem animaruꝫprocurare. Simpliciter ergo melius eſt docere ſacram ſcripturam ⁊ magis meritorium: ſi bona intentione agatur: qͣꝫ impendere particularecuram ſaluti huiuſmodi vel illius. Unde ⁊ apoſtolus de ſe dicit .i. corin. Non miſit me dominꝰbaptizare ſed euangelizare: quāuis baptizare ſiopus maxime conferens ſaluti aīarum. Et ſcd̓othimo. ſecundo ait apoſtolus. Cōmenda hoc fdelibus qui idonei ſunt ⁊ alios docere. Ipſa enīratio dictat ꝙ melius eſt erudire de pertinentibꝰad ſaluteꝫ qui in ſe ⁊ in alijs poſſint proficere qͣꝫſimplices qui in ſe tantum poſſunt proficere.Secundo ſecundū ſuam conſiderationem .i. īaliquo caſu neceſſitate īminente debet ep̄i ⁊ doctores intermiſſo proprio officio particulariterintendere ſaluti aīarum. Debēt ergo rectores eēcleſiarum non ſolum habere competentem ſciētiam litterarum: ſed etiam tēporalium negocioꝝſolertiam: vt eorum cautela eccleſie ſeruetur indēnes: di. 39. per totum. Et licet quis propter horuꝫ ſimplicitatē repellatur ab obtinendo benefitio: non tn̄ deijcitur ab obtento: ſed datur ei coadiutor: vt. 7. q. i. qꝛ frater. extra de elec. c. cum ī

cunctis. Secus autem in litteratura: qꝛ ſi non hꝫcōpetentem poteſt remoueri.Querit̉ inſuper que ſitdignior ſcientia medicina vel ſcientia iuris. Adqd̓ rn̄dit aug. de ancho. vbi ſupra vnam ſcientiāeē digniorē alia contingit tripliciter. ¶ Primoex parte rei conſiderate. ¶Secundo ex ꝑte modi conſiderandi. ¶ Tertio ex ꝑte finis ad quemordinatur. Et primo modo .ſ. ex parte rei cōſiderate methaphyſica eſt dignior omni alia: cū eiſubiectū ſit ens īqͣꝫtum ens. ex parte vero mōiſiderandi mathematica ē dignior naturali philoſophia cū modo abſtractiori conſideret: ex ꝑte finis architectomatice digniores ſubſeruientibus: ſicut militaris eſt dignior frenefactiua. Scientia ergo medicine vr̄ dignior alijs ſciētijs pticis: cum ſit de corpore ſano egro ⁊ neutro: ꝙcorpus eſt organum aīe ⁊ oīum actuum humanorum. Ex parte vero finis dignior vr̄ ſcientialegalis vl̓ militaris cū ordinetur ad conſeruatōnem boni publici: qd̓ prefertur cuiuſlibet ꝑticularis ꝑſone. Sed ex ꝑte modi cōſiderandi vl̓ īcertitudine tradendi vidēt̉ ſe hēre ſicut excedētia ⁊ exceſſa: qꝛ ſicut regula medicinalis varida ē ex varietate ꝯplexionum: ſic regula iuriſpitoꝝ varianda eſt ex varietate conditionūʳ ꝑꝑvt dicit augꝰ de libero arbitrio. Cū ergo ſcientiamedicine ⁊ⁱ iuris ſe habeant ſicut excedētia ⁊ exceſſa: ⁊ vtraqꝫ a deo ſit. Nam de medicina ſcritū ē eccleſiaſtici. 38. Altiſſimus de terra creauimedicinā: ⁊ vir prudens nō abhorrebit eam.de iure ſeu legibus dr̄ ꝓuerb. 8. per diuinā ſapiētiam: per me legū cōditores iuſta decernunt: ⁊vtraqꝫ eſt ſatis neceſſaria hōibꝰ. Medicina adſanationē corporū: iura ad pacificū hoīum victum: vt dr̄ di. 3. §. facte ſūt leges ⁊ vtriuſqꝫ ꝑitumultū ab hōibus honoret̉. Un̄ dr̄ eccl̓iaſtici. 38.de medico diſciplina .i. doctrina ⁊ exꝑimeꝑ eā exaltabit caput illiꝰ: ⁊ ī cōſpectu magcollaudabit̉. Et de iure quo exercet̉ iuſticia hētur ſapientie. 8. ꝑ hanc hēbo claritatē ad turbſ. iuſticiā legis ſeruatā ⁊ honorē apud ſenioreiō debēt iuriſꝑiti ⁊ medici ſeruare illud apnore īuicem ꝑueniētes. Ro. 12. ⁊ n̄ alter alt̓tēnere: ⁊ deridere iuriſꝑiti appellātes medicosobſtetrices ⁊ medici iuriſꝑitos nūcupanteues ⁊ aſinos tāqͣꝫ groſſā ſcientiā eoꝝ repuScientia āt iuriſ poſitiui cū diuidatur ī canocū ⁊ ciuile: nulli dubiū ſcientiā canonū digni⁊ vtiliorē eē ſciētia iuris ciuilis. Un̄ ⁊ īꝑator dicit ꝙ ſacre leges n̄ dedignant̉ ſeꝗ ſacros canōesqd̓ et firmat gratianꝰ: di. io. ꝑ totū. on̄dēs ꝙ vbileges ſint ꝯͣrie ſacris canōibꝰ nulliꝰ ſunt momēti.Ius canonicū pͥncipalius reſpicit ⁊ dirigit ſp̄ualia: ius āt ciuile tꝑalia reſpicit ⁊ dirigit:magiſtri ſchoQueritur Vtri ſarum poſſinſcholaribꝰ collectā īponere vel exigere: vt ꝓ feſto