Titulus.
poſtea erudite loqui: ⁊ ſi quiſpiā ingeniū acutiſſimum hēret. Augu. qui oēs artes liberaleſ: ⁊ aliquas ēt mathematicas per ſeip̄m legendo nullohōium tradente didicit. Melius tn̄ ⁊ certiꝰ a voce viua qͣꝫ mortua libroꝝ ſcientiam haurit. Naꝫvt dicit hieroꝰ hꝫ neſcio quid latentis energie vtue vocis actus: ⁊ de ore magiſtri in aure diſcipupuli tranſfuſa fortius ſonat. Pertinet ad hāc humilitatem: vt diſcipulus credat regulis ⁊ doctrinis magiſtri. Un̄ philoſoᶻ ait pͥmo poſteriorum.Oportet addiſcentē credere. Et hoc eſt qd̓ dr̄ ꝙmandatis tuis credidi. q. d. ideo debes me doce̓ſcicutiā: qꝛ credidi regule tue doctrine. Si enimn̄ credideritis: nō ītelligetis dicit iſaias. iſaie. 7. cQuātam humilitatem ⁊ auiditatē addiſcēdi habuerint ab alijs ēt doctiſſimi viri ⁊ ethnici on̄dithieroꝰ in ꝓlogo biblie dicens. Legimus ī veteribus hiſtorijs quoſdaꝫ luſtraſſe ꝓuintias nouosadiſſe ppl̓os: maria tranſiſſe: vt eos quos ex libris nouerant: corā quoqꝫ viderent. Sic pythagoras nēphiticos vates: ſic plato egyptum ⁊ archytam tarentinum: eāqꝫ oram italie que quondam magna grecia dicebat̉: laborioſiſſime peragrauit: vt qui athenis magiſter erat ⁊ potens: cuiuſqꝫ doctrinas academie gymnaſia perſonabātfieret peregrinus atqꝫ diſcipulus: malens alienaverecūde diſcere: qͣꝫ ſua īpudēter īgerere. Deniqꝫquaſi toto orbe lr̄as fugientes perſeꝗtur: captusa piratis ⁊ venūdatus ēt tyrano crudeliſſimoparuit. ductus captiuus vinctus ⁊ ſeruus: tamēquia philoſoᶻ maior emente ſe fuit. Ad tituꝫ liutum lacteo eloquentie fonte manante de vltimishiſpaniaꝝ galliarūqꝫ finibus quoſdā veniſſe nobiles legimus ⁊c̄. ibi vide multa exempla. Magno ⁊ excellenti īgenio viri cū ſe doctrine pēitusdediſſent: quicquid laboris poterat īpendi: contēptis oībus ⁊ pͥuatis ⁊ publicis actionibus ad īquirende veritatis ſtudiū cōtulerunt: eſtimātesmulto eſſe p̄clarius diuinarū humanarūqꝫ rerūinueſtigare ac ſcire rōnem: qͣꝫ ſtruendis opibꝰ accumulandis honoribus inherere: quibus rebusqm̄ terrene ⁊ fragiles ſunt: ⁊ ad ſolius corporispertinent cultū: nemo melior nemo iuſtior efficpoteſt. Erant quidem illi veritatis cognitiōe dgniſſimi quā ſcire tātoꝑe cupiuerunt: atqꝫ ita vtrebus oībus eam an̄ponerent. Nam ⁊ abieciſſequoſdā res familiares: ⁊ r̄nūtiaſſe vniuerſis voluptatibꝰ ꝯſtat: vt ſolā nudāqꝫ virtute nudiqꝫ expediti ſequerentur. Hec lactātius in principio defalſa religione.¶ De multꝭ q̄ ꝑtinēt ad doctōatū ī diuerſis ſcienrijs: ⁊ de pluribꝰ defectibꝰ doctoꝝ ⁊ ſcholariū. c. 2AAuguſtinus deachona ī libro de ptāte eccl̓iaſtica dic̄ ꝙmagiſtrādus in theologia tenetur ſcire hūanasſcientias: ⁊ ratio eſt: qꝛ cū magiſter in theologiateneatur diuinā ſcripturā declarare intelligibili
ter: docere eloquēter: ⁊ cōtra īpugnantes: deferdere fideliter: ⁊ ad hec tria plurimū valeantie humane methaphyſice: ſcientie diffiniendiuidendi rhetorice ethice ⁊ politice: iō dꝫnoticiā taliū: ita tamē ꝙ nō ſiſtat in eis: ſed īꝑlogia finaliter. Et credibile eſt vt ait Augꝰ ꝙloſophi de lr̄is noſtris habuerunt quecūqꝫl⁊ quecunqꝫ vera dixerunt. Cum autē lr̄ashebreorum in qua vnius dei cultus emicuitip̄e pythagoras habuit a cuiꝰ poſteris platoniotheologiā didiciſſe aſſerunt̉. Et ideo ſi qua ꝟadixerunt tāqͣꝫ ab iniuſtis poſſeſſoribus accipierda ſūt. Un̄ ⁊ caſſiodorus ait ꝙ oīs ſplēdor rhetorice eloquētie: oēs modi poetice locutionia diuinis ſcriptoribus ſūpſit exordium: di. 37. §.ecōtra. §. deniqꝫ Utile ēt ē ⁊ congruū ſcire talemmagiſtrū varias linguas p̄cipue ebraicam ⁊ grecam ꝓpter infideliū conuerſionē: ⁊ ꝓpter ſcripture ſacre pleniorē intellectionē. Magna enimſacramenta ſunt in īterpretationibus nominū p̄cipue hebraicoruꝫ: vt patet in expoſitione dicteſcripture: ⁊ ꝓpter docentium maiorē fructificationeꝫ. Un̄ extra de magiſtris ſtatuitur ꝙ in vtbe ⁊ quibuſdam alijs locis habeantur docenteshiꝰ linguas.Ordinatio autem ſtudioꝝ: ⁊ p̄cipue ī theologia ⁊ canonico iure ꝑtine.ad papa. Un̄ exͣ de magiſtris. c. i. ⁊. c. qm̄. ſtatuit̉ꝙ teneāt̉ mgr̄i ī theologia ad docend̓ theologiaī eccl̓ijs metropolitāis: ⁊ ī. c. ſuꝑ ſpecula. d̓ mgimādatur ꝙ p̄lati eccl̓iaꝝ: ⁊ capl̓a mittāt aliqudociles ad ſtudend̓ ī theologia: huius rō ē. qͣdruplex ẜꝫ Aug. de ancho. ī li. de ptāte eccl̓iaſtica. Dicit .n. ꝙ fides xp̄iana cuiꝰ papa ē caput ⁊ directormultis mōis iuuat̉ ⁊ ꝓmouet̉ ꝑ ordīationē ſtudioꝝ. pͥmo ī erroꝝ vitatiōe. Nō .n. pn̄t errores vitari: ⁊ r̄probari: niſi cognoſcāt̉: vn̄ ex defectu ſcīe ꝓuenit colere multos deos. Un̄ dr̄ Sapīe. 13. n̄ cognoſcētes ꝗs eēt oīum artifex: aut igne: aut aereꝫaut gyꝝ ſtellaꝝ: aut aquā: aut ſolē rectores orbiſt̓raꝝ putauerūt. 2º. ī vicioꝝ vitatiōe. Sic̄. n. vitioſi n̄ curāt̉ niſi ꝑ virtuoſos: ſic ſtulti quoꝝ īfinitus ē numerꝰ: n̄ curāt̉ niſi ꝑ ſapiētes. Un̄ ſcribr̄ ſapi. 6. ꝙ multitudo ſapiētiū ſanitas orbis terraꝝ ē⁊ rex ſapiēs ſtabilimētū pol̓i. ſapi. 6. c. Plato etiādicebat reſpū. fore beatas: ſi ſapiētes eas gubernarēt: vl̓ ꝗ eas gubernāt ſapīe vacarēt. 3º ī iudicioꝝ d̓terminatiōe. Nō .n. alr̄ iudicia iuſte determinari pn̄t: niſi ꝑ ſapiētū diſcuſſiōem. Un̄ ⁊ ſalomoni dictū eſt. 3. ℟. 3. qꝛ poſtulaſti tibi ſapientiāad diſcend̓ iudiciū: ecce feci tibi ẜm ſermōes tuos: ⁊ dedi tibi cor ſapiēs ⁊ ītelligēs. 4º. ī regni ⁊ppl̓oꝝ dn̄atione. Nō .n. pn̄t ꝙ pſūt iuſte dn̄ari: ⁊īꝑare ſubditis: niſi vigeāt ītellectu ⁊ ſcīa. Un̄ ſcribitur ſapi. 8. ꝑ ſapīam hēbo claritatē ad turbas⁊ honores apud ſeniores ⁊ iuuenes: diſponaꝫipſā populos ⁊ nationes mihi erūt ſubiecte: ꝓpiſta ergo facta eſt decretalis ī cōcilio lateranen̄. ⁊