Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
64v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

poſtea erudite loqui: ſi quiſpiā ingeniū acutiſſimum hēret. Augu. qui oēs artes liberaleſ: aliquas ēt mathematicas per ſeip̄m legendo nullohōium tradente didicit. Melius tn̄ certiꝰ a voce viua qͣꝫ mortua libroꝝ ſcientiam haurit. Naꝫvt dicit hieroꝰ hꝫ neſcio quid latentis energie vtue vocis actus: de ore magiſtri in aure diſcipupuli tranſfuſa fortius ſonat. Pertinet ad hāc humilitatem: vt diſcipulus credat regulis doctrinis magiſtri. Un̄ philoſoᶻ ait pͥmo poſteriorum.Oportet addiſcentē credere. Et hoc eſt qd̓ dr̄mandatis tuis credidi. q. d. ideo debes me doce̓ſcicutiā: qꝛ credidi regule tue doctrine. Si enim credideritis: ītelligetis dicit iſaias. iſaie. 7. cQuātam humilitatem auiditatē addiſcēdi habuerint ab alijs ēt doctiſſimi viri ethnici on̄dithieroꝰ in ꝓlogo biblie dicens. Legimus ī veteribus hiſtorijs quoſdaꝫ luſtraſſe ꝓuintias nouosadiſſe ppl̓os: maria tranſiſſe: vt eos quos ex libris nouerant: corā quoqꝫ viderent. Sic pythagoras nēphiticos vates: ſic plato egyptum archytam tarentinum: eāqꝫ oram italie que quondam magna grecia dicebat̉: laborioſiſſime peragrauit: vt qui athenis magiſter erat potens: cuiuſqꝫ doctrinas academie gymnaſia perſonabātfieret peregrinus atqꝫ diſcipulus: malens alienaverecūde diſcere: qͣꝫ ſua īpudēter īgerere. Deniqꝫquaſi toto orbe lr̄as fugientes perſeꝗtur: captusa piratis venūdatus ēt tyrano crudeliſſimoparuit. ductus captiuus vinctus ſeruus: tamēquia philoſoᶻ maior emente ſe fuit. Ad tituꝫ liutum lacteo eloquentie fonte manante de vltimishiſpaniaꝝ galliarūqꝫ finibus quoſdā veniſſe nobiles legimus ⁊c̄. ibi vide multa exempla. Magno excellenti īgenio viri ſe doctrine pēitusdediſſent: quicquid laboris poterat īpendi: contēptis oībus pͥuatis publicis actionibus ad īquirende veritatis ſtudiū cōtulerunt: eſtimātesmulto eſſe p̄clarius diuinarū humanarūqꝫ rerūinueſtigare ac ſcire rōnem: qͣꝫ ſtruendis opibꝰ accumulandis honoribus inherere: quibus rebusqm̄ terrene fragiles ſunt: ad ſolius corporispertinent cultū: nemo melior nemo iuſtior efficpoteſt. Erant quidem illi veritatis cognitiōe dgniſſimi quā ſcire tātoꝑe cupiuerunt: atqꝫ ita vtrebus oībus eam an̄ponerent. Nam abieciſſequoſdā res familiares: r̄nūtiaſſe vniuerſis voluptatibꝰ ꝯſtat: vt ſolā nudāqꝫ virtute nudiqꝫ expediti ſequerentur. Hec lactātius in principio defalſa religione. De multꝭ ꝑtinēt ad doctōatū ī diuerſis ſcienrijs: de pluribꝰ defectibꝰ doctoꝝ ſcholariū. c. 2AAuguſtinus deachona ī libro de ptāte eccl̓iaſtica dic̄magiſtrādus in theologia tenetur ſcire hūanasſcientias: ratio eſt: qꝛ magiſter in theologiateneatur diuinā ſcripturā declarare intelligibili

ter: docere eloquēter: cōtra īpugnantes: deferdere fideliter: ad hec tria plurimū valeantie humane methaphyſice: ſcientie diffiniendiuidendi rhetorice ethice politice: dꝫnoticiā taliū: ita tamē ſiſtat in eis: ſed īꝑlogia finaliter. Et credibile eſt vt ait Augꝰloſophi de lr̄is noſtris habuerunt quecūqꝫl quecunqꝫ vera dixerunt. Cum autē lr̄ashebreorum in qua vnius dei cultus emicuitip̄e pythagoras habuit a cuiꝰ poſteris platoniotheologiā didiciſſe aſſerunt̉. Et ideo ſi qua ꝟadixerunt tāqͣꝫ ab iniuſtis poſſeſſoribus accipierda ſūt. Un̄ caſſiodorus ait oīs ſplēdor rhetorice eloquētie: oēs modi poetice locutionia diuinis ſcriptoribus ſūpſit exordium: di. 37. §.ecōtra. §. deniqꝫ Utile ēt ē congruū ſcire talemmagiſtrū varias linguas p̄cipue ebraicam grecam ꝓpter infideliū conuerſionē: ꝓpter ſcripture ſacre pleniorē intellectionē. Magna enimſacramenta ſunt in īterpretationibus nominūcipue hebraicoruꝫ: vt patet in expoſitione dicteſcripture: ꝓpter docentium maiorē fructificationeꝫ. Un̄ extra de magiſtris ſtatuitur in vtbe quibuſdam alijs locis habeantur docenteshiꝰ linguas.Ordinatio autem ſtudioꝝ: p̄cipue ī theologia canonico iure ꝑtine.ad papa. Un̄ exͣ de magiſtris. c. i.. c. qm̄. ſtatuit̉ teneāt̉ mgr̄i ī theologia ad docend̓ theologiaī eccl̓ijs metropolitāis: ī. c. ſuꝑ ſpecula. mgimādatur p̄lati eccl̓iaꝝ: capl̓a mittāt aliqudociles ad ſtudend̓ ī theologia: huius ē. qͣdruplex ẜꝫ Aug. de ancho. ī li. de ptāte eccl̓iaſtica. Dicit .n. fides xp̄iana cuiꝰ papa ē caput directormultis mōis iuuat̉ ꝓmouet̉ ordīationē ſtudioꝝ. pͥmo ī erroꝝ vitatiōe. .n. pn̄t errores vitari: r̄probari: niſi cognoſcāt̉: vn̄ ex defectu ſcīeuenit colere multos deos. Un̄ dr̄ Sapīe. 13. cognoſcētes ꝗs eēt oīum artifex: aut igne: aut aereꝫaut gyꝝ ſtellaꝝ: aut aquā: aut ſolē rectores orbiſt̓raꝝ putauerūt.. ī vicioꝝ vitatiōe. Sic̄. n. vitioſi curāt̉ niſi virtuoſos: ſic ſtulti quoꝝ īfinitus ē numerꝰ: curāt̉ niſi ſapiētes. Un̄ ſcribr̄ ſapi. 6. multitudo ſapiētiū ſanitas orbis terraꝝ ē rex ſapiēs ſtabilimētū pol̓i. ſapi. 6. c. Plato etiādicebat reſpū. fore beatas: ſi ſapiētes eas gubernarēt: vl̓ eas gubernāt ſapīe vacarēt. ī iudicioꝝ d̓terminatiōe. .n. alr̄ iudicia iuſte determinari pn̄t: niſi ſapiētū diſcuſſiōem. Un̄ ſalomoni dictū eſt. 3.. 3. qꝛ poſtulaſti tibi ſapientiāad diſcend̓ iudiciū: ecce feci tibi ẜm ſermōes tuos: dedi tibi cor ſapiēs ītelligēs.. ī regnippl̓oꝝ dn̄atione. .n. pn̄t pſūt iuſte dn̄ari:īꝑare ſubditis: niſi vigeāt ītellectu ſcīa. Un̄ ſcribitur ſapi. 8. ſapīam hēbo claritatē ad turbas honores apud ſeniores iuuenes: diſponaꝫipſā populos nationes mihi erūt ſubiecte: ꝓpiſta ergo facta eſt decretalis ī cōcilio lateranen̄.