Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
60r
Einzelbild herunterladen
 

Quartus.

querit̉ an ī bellis ſit licitū vti īſidijs ad victoriācōſequēdā. Reſpōdeo īſidie ꝓpͥe dicunt̉ quetēdūt ad fallendū alique: ſed dupliciter cōtingitaliquē falli verbo vel facto alterius. vno mogoſi qd̓ dicat̉ falſum: vt decipiat̉: vel aliqd̓ ꝓmiſſū attēdat̉: ſic ſemꝑ eſt illicitū. Alio modo qꝛ aꝑimus ſibi ꝓpoſitū noſtruꝫ nec ſecreta nr̄a hoc modo lꝫ fallere: ſic determinat. b. tho. 2. q. 40. Et inducit exēplū Ioſue. 9. Ubi dn̄smandauit Ioſue poneret inſidias cōtra ciuitatē hay. Sed glo. 23. q. 2. c. Dn̄s dicit indiſtīctevti poſſe dūmodo rūpamus fidē: vt ea..i. c. noli. hoc idē tenet glo. in. c. vtilē. 22. q. 2. allegat. c. in mandatis. 43. di. Io. de lig. Itē queritur ſi diebus feſtiuis lꝫ bellāre.. ẜm tho. 2ᵉq. 40. lꝫ vrgēte neceſſitate alias. Dicit idētho. facere in die feſto qd̓ pertinet ad ſalutemſeu ſeruationē ēt corporalē hōis vitiat feſtūUn̄ medicus ſine violatione feſti medetur: facit medicinas infirmis: bonum cōe ſit ꝓponendū p̄ferendū bono pͥuato: multo magis lꝫin feſtis prouidere bono cōitatis alicuiuſ: quodſit per bellū iuſtū. Quod āt machabei noluerintſe defendere ꝓpter diē ſabbati cōtra hoſtes: quadam pia ſimplicitate ducti ſunt: permittētes ſepotius occidi. ſed ceteri ducti ſaniori cōſilio poſuerunt ſe defendere cōtra hoſtes: et in ſabbatisqd̓ fecerunt: vt hētur .i. macha. 2. lꝫ ergo in feſtꝭbellare ex neceſſitate. Addit Io. de lig. credoderandā neceſſitatē vrgentē: tex. Nicolai papede hoc ē in. c. ſi nulla. 23. q. 8. Itē extra treuga pa. c. i. dr̄ ab aduentu dn̄i vſqꝫ ad octauamepiphanie: a ſeptuageſima vſqꝫ ad octauā pace ſeruet̉ treuga ī bellis a quarta feria poſt occaſum ſolis vſqꝫ ad ſcd̓am feriā in ortu ſolis. Ubidicit glo. treuga ē ſecuritas preſtita rebusſonis diſcordia nōdū finita: ſubdit hec treuga eſt canonica cōuentiōalis. Canonica āttreuga de qua dictū eſt hodie tenet: ep̄i illāſtitutionē ſeruāt .ſ. in excōicando cōtra facientes vt ibi mādatur: dicūtur trāgreſſores: qꝛ eſt moribus vtentiuꝫ approbata hiꝰreuga: di. 4. §. leges. ber.Aqueritur ſi aliquisin bello cōſecutꝰ ē totū ītereſſe ſuū: an iteꝝ poſſiiudicio cōuenire aduerſariū ſuū: vl̓ adhuc poſſit bellū indicere cōtra: vr̄ iteꝝ ꝯueniri poſit. captum in bello eſt pea cōtūatie: nihilominus agere poteſt. Itē res ē ſoluta debito: īmo in bello q̄ſiuit dn̄ium. 23. q. 5. dicat. glo. inc. Dn̄s dicat di. 23. q. 2. tꝫ contrariū regulā bōafides. ff. de re. iu. Ego credo glo. verā ī diſtincte: īmo diſtinguēdū an̄ ab eodē an ab alijs.Si ab eodē ꝓcedit opinio: ſi ab alijs: aut hēntibus cām ab eo: tūc idē: vt. C. euic. l. ēp. vl̓re regreſſū cōtra pͥmum: alias āt licituꝫ eſt pl̓iesidem ſoluere. Sic notat glo. ī regula bonafides.Io. de lig.

Item queritur ſi morientes in bello ſaluant̉.. morientes in bello eccleſie ipſiꝰ defenſiōe cōſequūtur celeſte regnūvt ꝓbatur. 23. q. 8. in. c.. Decedentes in alijs bellis ſed iuſte: ēt ſaluant̉ dummodo decedāt ſinemortali. Si āt in bello illicito illo ſolo morli decedant: pereūt: de pe. di. 5. fr̄es. Io. de lig.Item queritur vtri rebus poſſeſſionibus eccleſie liceat vti bello corporali ſuper hoc conuocare milites..planū eſt ſic: vt ꝓbat tex. 23. q. 3. maximianus.15. q. 6. auctoritate. Et glo. mgr̄a ibi.. 23. q. 8. igit.. c. hortatu. de ſen. excōi. c. dilecto. li. 6. Et ſubdtit ep̄is credit non licitū ad bellū accedere ſine lnīa pape: maxime vocatur ad bella ſelaria: ſecus ſi defendant iura ſua. Io. de lig.AC9.I1C queritur ſi eccleſia dꝫ inducere bellū contra iudeos.. non: vbiqꝫ parati ſunt ſeruire: nec ꝑſequūtur xp̄ianos. Secus de ſaracenis qui xp̄ianos perſequūtur. Hic ē tex. 23. q. §. c. diſpar. ibi noͣt glo. necetiam ſaracenis forēt indicēda: niſi chriſtianosxexſequerentur.i taItē quetur an liceatprelatis eccleſie rōne tꝑalis iuriſdictionis bellaindicere eis intereſſe cohortari ad p̄liuꝫ..ſui de qua non ſit iuſticia bellum indicere: alios quaſi iniuriantes in bello capere?. ſic vtnotat Inno. in. c. dilectus de appel.. c. ſicut deiureiurā. Itē paulopoſt p̄dicta dicit bellū voluntariū quo vtunt̉ pͥncipes ſeculares nr̄i tꝑrisſine pͥncipis auctoritate īiuſtū ē: qꝛ nec ſine pͥncipis auctoritate lꝫ arma portare: in auc̄. armicoll̓. 6. īmo cōtrafacientes incidūt in. l. iuliā maieſtatis. ff. ad. l. iul̓. ma. l. 3. Bellū vero neceſſariūqd̓ faciunt fideles iuris auctoritate ſe defendendo ꝯͣ ip̄os īuadentes licitū eſt. vim vi repellere lꝫ ẜm archid. de homi. c. humani. li. 6. īiuſtū. 23. q. 2.It o.I queritur an chriāni ſine peccato poſſint ad ſui deſēſionē vti auxilio infideliū. Et poſſint īducunt̉. ff. de iuſti. iure. l. vt vim. hoc p̄cipue al̓r ſe tueri poſunt: facit homi. c. i. ī clēmē. de paulo legit̉act. 23. habet̉. 23. q. 3. §. itē. ab aliqͦ. Itē ſic aſtrictus pōt vti dolo. 22. q. 2. c. vtilem. Item ecōtra inbello iuſto infideles iuuāt̉ īfideles. xi. q. 3. iulianus. Rn̄det Io. an. ī additiōibꝰ ſuꝑ totū ſpecu. iuris de iudeis ſara. Puto īfideles pacificoſ hn̄tes guerrā actīe nec paſſiue nobiſcū īminēte neceſſitate licite poſſe vocari: al̓r .ſ. ſi guerra