Titulus

dom̄. ff. de lo. ⁊ cōdu. Et hoc niſi aliud ſpecialepactum interueniat vel cōſuetudo aliud īducat:vt eſt in italia .ſ. ꝙ preſtentur emēde equorū cōductoruꝫ in ſeruitio cōducētis: al̓s ſtat regula: vtſupra dictum eſt. Io. de lig.Item de accedentibuſaīo ſpoliādi: an talibus cōpetat actio? Rn̄deo d̓his n̄ē dubiuꝫ: ꝙ talibꝰ nō cōpetit actio: cū ſuperre turpi nulla inducat̉ obligatio. ff. de ꝟ. ob. l. veluti. Io. de lig. Iteꝫ q̄ritur an clerici ad bellumaccede̓ poſſit. Rn̄deo. hanc. q. det̓minat gr̄anꝰ.23. q. 8. de ep̄is. ⁊ glo. ibi ī ſūma recitat. Circa hocfuerunt varie opi. Nam aliꝗ dicūt: ꝙ clerici vtipoſſunt armis defenſionis: non auteꝫ impugnationis: ⁊ ſic bellare propter defenſam. Alij dicūtꝙ vti poſſunt armis: dummodo īpugnēt incōtinenti: ⁊ pro ipſis tm̄ defēdēdis: ⁊ in neceſſitate īeuitabili poſitis: non autem pro alijs: nec ſi alieuadere pn̄t. Alij dicunt: ꝙ auctōitate pape pn̄t:alias nō. Gandulphus tenet: ꝙ ꝑſonaliter bellar̄n̄ pn̄t: ſꝫ per alios. Et idē vr ſentire gratianꝰ. 23q. 8. vt p̓dem. §. in regiſtro. Cōcludendo in hocpuncto clerici vocati a papa pn̄t accedere. Nampenes p̓ncipē eſt auctoritas bellandi. 23. q. i. ꝗdculpatur. ⁊. q. 3. c. maximianꝰ In bello āt non eſtlicitū eis occidere ēt paganū ꝑꝑ mētū irregularitatis: pn̄t tamē alios confortare ad bellū vt pugnent: īmo ⁊ lapides ⁊ alia ꝓijcere: dūmodo exeoꝝ ictibus nulli occidātur: ita nōt hoſt. extra dereſti. ſpol. c. olim. ne cle. vel mo. c. ſententiā. Uocati ab alijs maxime a pͥncipibus ſecularibꝰ bellare nō debēt. An āt īputari poſſit clerico: qui n̄fugit ſed expectat īuaſorē: ⁊ ipſum ſe defendēdointerficit? Uidetur qd̓ imputari dꝫ per tex. illiusclem̄. qui dicit cū mortem aliter euitare nō poterit. Credo in hoc ponderandas ſingulas circiſtantias: vtpote periculū fuge: qualitatē perſōefugientis ⁊ īuadentis: vt ſi propter fugam mortis periculum ꝟeriſimiliter incideret: tunc non ēimputandum: alias ſic. Io. de ligQuantum ad factumirregularitatis vide. jͣ. Quare clericis d̓ iure cōinō liceat bellare: aſſignat. b. tho. ⁊ª 2ᵉ. q. 40. ar. 2.in cor. qōnis duplicem rōnem. Una eſt general̓ſ. qꝛ bella habent multū inquietudinis: ⁊ īpediunt a contēplatione or̄one ⁊ vacatione ad diuina: ad que deputatur ſtatus ⁊ officium clericoꝝ2ª eſt ſpecialis .ſ. qꝛ clerici ordinantur ad miniſteriū altarꝭ: in quo repreſentatur paſſio xp̄i: ⁊ iōnon decet eos occidere vel ſanguinem effundetſed potius eſſe paratos ad mortē ſuſtinendā: vtimitent̉ oꝑe qd̓ gerunt miniſterio. Et ſubdit idētho. ī eo. ar. in reſpōſiōe ad ſcd̓ꝫ ar. ꝙ ad clericosbene pertinet ⁊ expectat inducere alios ad bellādum bella iuſta: ⁊ lꝫ non debeant exercere bellūꝓpͥa manu: tamen poſſunt intereſſe vt iuſte pugnantibus ſp̄ualiter ſubueniant ſuis exhortatio-

nibus. hec ille. Licitum eſt ergo p̄latis eccleſcis ob defenſionē rerum eccleſie vel fidei īuore contra violentos brachiū ſeculare: ⁊ hoͣtariles: vt nō occidant mutilent vel vulnerēt: hoeſſet directe ad homicidiū ꝓuocare: ſed vt eoſiam fidem vel pr̄iam liberent: vel terram ab ītdelibus occupatā reducant ad xp̄m: ⁊ ſuper hoeccleſia facit remiſſionē. Et licet in hiꝰ bellis hī̄inde hoīes occidantur: non eſt hoc p̄latis īputadum: īmo peccarēt: ſi ſe non opponerēt cōtra tales: vt. 23. q. 5. de occidēdis. extra de hōi. c. poſtilaſti. 23. q. 3. maximianꝰ. z. q. 8. igitur. ⁊. c. ſcire. ⁊c. oī. ⁊. c. hortatu. in quo. c. dr̄: ꝙ hadrianus papa vocauit carolum magnū ad bellandū ⁊ librandum italiā de manibus lōgobardoꝝ infidelium: qd̓ ⁊ fecit. Itē querit̉: vtrū clericuſ accedēscū habētibus iuſtū bellū: ſi aliquid cōſecutus ēde bonis hoſtiū teneat̉ reſtituere? Rn̄dit Guil.Si datum eſt eis ab his quibꝰ licuit cape: poteſillud tenere. Si āt ipſe rapuit: tenetur reſtitueredānificato ſi ſcit ip̄m: alias pauperibus dꝫ erogare. Nam ſicut dn̄s eius nō potuit ſibi iuſte dere auctoritatē bellandi ita nec rapiendi. Poſſetn̄. rē tenere de cōſenſu dn̄i ꝗ iuſte pugnauit ſi cōſenſerit dū guerra durat: qꝛ ꝓinde eſt ac ſi dn̄srem illam dediſſet.Item queritur ſi ſtipēdiarij culpa ſua nolint ſeruire toto tꝑe firme ſueperdent ſtipendiū totiꝰ tꝑris: an ꝓ tꝑe tm̄ ꝓ quon̄ ſeruierunt. ℟. q̄dam ſūt officia ad que ꝗs eligitur q̄ ſic ſūt īdiuidua: ꝙ aliquo obmiſſo reſiduūnihil releuat: ⁊ in talibꝰ totū perditur. tolle exemplū in legatis: vt. C. de leg. l. 2. Quedā ſūt officiaq̄ ſunt ſic diuidua ꝙ aliquo obmiſſo reſiduū releuat: tolle exēplum ī ptāte ⁊ ſtipēdiario: tunc nōꝑdit totū: ſed ſolum ꝓ tꝑe futuro: tenetur tn̄ ꝓ futuro tꝑe ad intereſſe: vt ſi nihil interſit nihil ſolatur. Io. de lig.itur YrumItem queſtipendiariꝰ ꝑdat ſtipendū ꝓ tꝑe quo īfirmaturRn̄. ſeruire vr̄ vt debeat̉ ei ſalariū: vt in. l. ſi heres. §. ſtichus. ff. de ſta. lib. Io. de lig. Itē q̄riturvtrū ſtipendiariꝰ pōt ſeruir̄ ꝑ ſubſtitutū. Rn̄deoꝙ ī his quoꝝ oꝑa ⁊ labor ⁊ n̄ induſtria vt ī ſtipēdiarijs eligit̉ poteſt ꝗs dare ſubſtitutū: vt notatInno. ī. c. cū bertoldus de re iudi. hoſt. ibi cōtraCredo opi. īno. veriorē: tutius tn̄ eſt ꝙ fiat cumcōſenſu dn̄i vt ſaluet̉ vtriuſqꝫ opi. Io. de lig.Itē q̄ritur ſi capta in bello efficiāt̉ capientiū⁊ vr̄ ꝙ ſic per legē ſi ꝗd ī bello. ff. d̓ cap. ꝯͣriū vr̄ſꝫ obligat .ſ. ꝙ mobilia publicēt̉: vt. c. dicat. 23. q.5. Solutio ⁊ dico: ꝙ efficiunt̉ capiētis: ſed tenet̉ſignificare ea duci belū ꝗ diſtribuet ẜm merita.Et hec ꝓcedunt ī his q̄ non vendicāt ſibi locuꝫpoſtliminiuꝫ: vt. l. 2. ff. de cap. Io. de lig. ¶ Item