Titulus.

ꝓpter recuꝑatiōem terre ſancte: q̄ cōſecrata fuitmorte xp̄i. ¶ Itē qꝛ fuit pꝰ mortē xp̄i victa iuſtobello ꝑ īperatorē romanū: ꝗ poſtea ſpoliatꝰ fuit/īfideles. De iſta materia .ſ. de ptāte pape ſuꝑ fideles ⁊ infideles pulchra ⁊ vtilia noͣt īno: exͣ de voto. c. ꝙ ſuper his. q̄ cā breuitatis dimitto: ſed vdere potes ſupra in ti. de dn̄is. Itē noͣ ꝙ nō licealijs indicere bellū vniuerſale ſine pͥncipis auctritate: ⁊ eſt rō. Nā nemini ſin̄ lnīa pͥncipis lꝫ violare iura pͥncipū: ius āt violat: ꝗ ſine iuris auctoritate manu regia ius ſibi dicit: vbi hēatur copiaius dicentis: iccirco ſine eius auctoritate nō licꝫ:Soli ergo principi cōpetit ſua auctoritate: cū nōhēat ſuꝑiorem ad que recurrat ꝓ iuſticia conſequēda: hodie tn̄: qꝛ non ſūt populi cognoſcentesſuꝑiorē de facto nō requirit ſuꝑioris auctoritascū nō recognoſcunt: īmo tota die īducunt̉ a ppl̓otra ppl̓m: nullo alio requiſito. Io. de lig.Item ſi imperator cōtra eccl̓iam mouet bellū: ſubditi eius nō tenent̉ei obedire in bellando cōtra eccleſiā. Nā imꝑtor ē aduocatus eccleſie: ⁊ tenet̉ eā defēdere: īcirco nō poteſt īpugnare: de reſti. ſpo. c. cōquerote. īmo indicendo cōtra eccleſiā bellū: meretur ꝑdere pͥuilegium īdicendi bellū: cū illo abutaturii. q. 3. pͥuilegiū. etiam qꝛ papa ſuperior ē. nā examinat imꝑatorem reprobat ⁊ deponit ipſum: deelec. c. venerabilē. Nō ergo tenentur ſubditi iuuare ipſū cōtra eccleſiā: īmo ⁊ papa poteſt abſoluere eos a vineulo fidelitatiſ. 15. q. 6. nos ſāctoꝝ.Io. de lig. ¶ Itē ſi papa bellū mouet cōtra īꝑatorem ſciſmaticū hereticum vel alias vſurꝑantēiura eccleſiaꝝ: oēs fideles tenentur adiuuare ꝑpaꝫ: ⁊ ēt vaſalli imꝑatoris abſolui pn̄t a iuramēto: quo tenentur vel declarari non teneri. 15. q. 6.nos ſanctoꝝ. ⁊. e. iuratos. Io. de lig. ¶ Itē ſi rexhabet cām contra īꝑatorem: vel īꝑator cōtra regem: qui non ſubeſt illi: nō erit alius: coram quoquerimonia p̄ponatur niſi papa: tn̄ paſſus iniuram peccaret mouendo belluꝫ: ſi alter offerret fead ſatiſfactionē. Suil. ¶ Item ſi comes hꝫ aliꝗscontra regeꝫ ⁊ rex humiliter requiſitus per ꝑtesnollet ius exhibere: credo ꝙ ſi ius ſuū defendatarmis cū moderamine nō peccat. Impugnarevero regem auctoritate ꝓpͥa non poterit: ſed dinūtiare hꝫ pape: qui poterit excōicare: ⁊ creſcerte cōtumacia dare auctoritate mouere cōtra illiarma: vel conqueratur coram īꝑatore: ſi rex illiſubſit ⁊ illius auctoritate ſi oportuerit mouebitbellū. Guil. ¶ Itē ſi vaſalluſ comitis hꝫ aliquidcontra comitē: requirenda eſt auctoritas regis:ſed ſi comes hꝫ aliquid cōtra ſubditū ſuum: nꝓpter hoc dꝫ ſibi ius dicere: ſed vel auctoritatepͥncipis ſuꝑioris gladiū ſumat: vel ad dioceſanūvaſalli recurrat: cui ſi vaſallus obedire recuſauerit: excommunicabitur rōne peccati: extra deiudi. nouit. ⁊ ſi per ānum perſtiterit: tunc dioceſanꝰ ip̄m ⁊ res eius capiendas exponat: ar. ii. q. 3

rurſus. ⁊. c. quiſqꝫ. extra de here. c. excōicamus.¶ Itē querit̉ ſi baro vnius regis puta hiſpaniemoueat bellū ipſi regi ⁊ mandet oībus hōibusſuis: vt iuuent ipſū in bello cōtra regē: nūquid teneantur: cū iurauerint ipſū inuare cōtra oēm hominē? ℟. ꝙ non. nam haro mouens guerrā regiincidit ī. l. iuliam maieſtatis. l. i. ff. ad. l. iul̓. 2. 6. q. j.§. vero. ¶ Nā rex hiſpanie eſt pͥnceps in regnoſuo: ⁊ opē non fert qui peccando iuuat. 14. q. 3. ſires. nec preceptum eos excuſaret. ii. q. 3. ſi dn̄s.uec ſacr̄m ad hoc ligat: qꝛ non eſt inuētuꝫ: vt ſitiniquitatis vinculū. 22. q. 3. inter cetera. ¶ Itemqueritur: cū baro vnius regis: puta hiſpanie mouet guerrā alteri baroni: ⁊ rex hiſpāie mouet bellum regi granate: baro mandat hoībus ꝙ iuuip̄m: rex et mandat eiſdē hōibus: vt iuuet ipſum⁊ cōcurrunt mandata: quē pͥmo iuuare teneātur:⁊ vr̄: ꝙ pͥmo baronem. nam baroni ſunt ſubierōne fidelitatis ⁊ rōne iuriſdictionis: regi autēſunt ſubiecti rōne iuriſdictiōis generalis tm̄: ⁊ ſicdue rōnes vincūt vnam. In contrariū vr̄: nā vocati a rege ſunt vocati ad maius tribunal: ⁊ ſic p̄ferendū: di. 18. ſi ep̄s. ⁊ ēt qꝛ rex vocat ꝓ cōi bonō ⁊ defenſa corone: ⁊ ſic iurigentiū obediendū23. q. 3. fortitudo. Nā pro defenſione patrie licitum ē pr̄em interficere. ff. de relig. ⁊ ſūp. fu. l. minime. ⁊ hec vera. Iohānes de lig. ¶ Ite queriturde vaſallo nō legio diuerſoꝝ dn̄orum: qd̓ ēt eſpoteſt rōne diuerſorum feudoꝝ: ſi vterqꝫ dn̄oſimul requirat eū vt iuuet ipſum in bello: ſi vtqͣꝫ debet iuuare an alterum: ⁊ quem illoꝝaPquidam dicunt locum eſſe gratificationi: exemplo ſerui duoꝝ dn̄orum qui ſi viderit vtrūqꝫ dominum interfici: iuuare poterit quem volueritAlij dicunt ꝙ iuuabit priorem dn̄m: ⁊ cui pͥmiurauit. nam priorem fidelitatem ſeruare tenet̉tutius tamen eſt: ꝙ pͥmo ſeruiat perſonaliter: ſecundo per ſubſtitutū: ſi hoc patiat̉ natura feudiIo. de leg. ¶Itē queritur: ſi vaſallus tenetur iuliare dn̄m cōtra patrē: vl̓ pr̄em contra filiū. Reſpondit glo. 22. q. 5. de forma. tenet ꝙ ſic. Naꝫlius ſolum vinculo nature obligatus ē patri: ſevaſallus dn̄o vinculo iuramēti: ſed glo. in. c. qm̄multos. ii. q. 3. aliqualiter ſentit contrariū: puthic ponderandā qualitatē impendendi ſubſieIo. de lig. V Itē queritur an ciuis duaꝝ ciuitatum tenetur iuuare vnā contra aliam? ℟º dic vtdictū eſt in vaſallo duoꝝ dn̄orum. ¶ Item queritur: ſi vaſallus vocatus a dn̄o teneatur ipſumſequi in ꝑtibus vlrramarinis ad bellandū cōtrabarbaros? ℟º. ſi dn̄s eſt ſtatus talis ⁊ conditionis: ꝙ p̄deceſſores ⁊ ipſe cōſueuerūt illuc accedere: ⁊ vaſalli ip̄m ſequi: tunc tenentur exēplo liberti: qui tenet ad oꝑas cōſuetas. ff. de oꝑ. liber.l. opere. p̄ſtabūtur āt a dn̄o ſūptuſ moderati arbitrio boni viri. Si āt ſit talis: qui nō poſſit nec cōſueuit: tunc ſecus. Hoc ēt tangit ſpeculator ti. defeudis. §. ip̄m. Io. de lig. ¶ Itē querit̉ an ſeruiteneātur vbiqꝫ ſequi dn̄m ad bellū. ℟º de his n̄