Tertius.

teſt refutare īuito dn̄o. Primum vr̄ verius: ſi loco ⁊ tꝑe repudiet: alias non. Nō etiam ẜm hoſti.ꝙ filius repudiansʸ hereditatem pr̄is: nō poteſtretinere feudū: ſed aut totū debet retinere aut totum repudiare: niſi forte eū dn̄s de nouo īueſtiebeneficio cognatis aſſentientibus: qm̄ tunc ben̄retinet illud ſine aliquo onere hereditario. Agnati vero bene poſſūt aliqd̓ feudū retinere repudiata hereditate ſine aliquo onere hereditario. Noͣēt ꝙ ſi feudū datū fuerit de camera dn̄i: ⁊ ad tꝑsdatum: ẜm hoſti. nō poteſt legari eccleſie: nec heres ſuccedit. Similiter non poteſt eccleſie legariſi de natura feudi eſt: ꝙ vaſallus ſeruiat in ꝓpriaperſona. Si vero ſit paternum ⁊ perpetuuꝫ: tuncpoteſt ꝓ anima legari: niſi conſuetudo repugnet.¶ De multiplici ſeruitute ⁊ manumiſſione. c. 6.Omine qꝛ ego ſeruus. tuus: ego ſeruus tuus ⁊ filius ancilletue: p̄s. 115. Seruꝰ ⁊ dn̄s correlatiua ſunt: vt vnopoſito intelligatur ⁊ reliquū. Et ideo bene dicitO dn̄e: qꝛ ego ſeruus tuus. q. d. ideo voco te dominum: qꝛ recognoſco me ſeruū tuū. Sed largeloquendo de ſeruitute notandū: ꝙ eſt triplex ſeruitus. ¶Prima ſeruitus numinis. υ2ª. feruitustriminis. 73ª ſeruitus hominis.p̄s cuꝫDe primo loquitul dicit.O dn̄e. q. e. ſ. t. Sumus āt ſerui dn̄i gubernationeqꝛ ipſe dn̄s prouidet nobis de oībus que hēmusSicut enī oculi ſeruoꝝ in manibus dn̄oꝝ ſuoruſ. intenti: vt ꝓuideat eis aſpicientes ad manꝰ ſuasvt porrigat eis: ita oculi noſtri ad dn̄m deū nr̄mdonec miſereat̉ nr̄i miſerijs ſpūalibus ⁊ tꝑalibusſubueniendo. Glamandū eſt ergo. O dn̄e qꝛ ſeruus tuus. Sic ſalomon orabat dicēs. Audi dn̄ehymnū ⁊ orationē: quē feruus tuus orat coramte. 3. ℟. 8. y2º. ſumꝰ ſerui redēptione: prīa pe. i. c.Non corruptibilibꝰ auro ⁊ argento redēpti eſtisde vana veſtra cōuerſatione: ſed precioſo ſanguine agni īmaculati. Unde ſecundo dicit. Ego ſeruus tuus .ſ. a te redēptꝰ: ⁊ ideo te debeo timere ⁊reuereri: malachie. i. c. Seruꝰ timet dn̄m ſuū. Siego dn̄s veſter: vbi eſt timor meus. ¶Tertio ſumus ſerui conuentione: tāqͣꝫ mercēnarij conductiꝓmiſſo nobis magno premio vite eterne eccle.2. Fili accedens ad ſeruitutē dei ſta in iuſticia ⁊tmore .ſ. obediendo p̄ceptis dei: qd̓ ꝓmittimus inbaptiſmo abrenunciare .ſ. diabolo ⁊ pompis eius⁊ ſeruare precepta: ex quo ſperamus nobis darimagna premia .i. mercedē glorie. Unde ſubdit p̄sEt filius ancille tue. Ancilla iſta eſt eccleſia dn̄iin humilitate deſeruiens: ⁊ cum ſimus filij huiusancille: ideo vernaculi ⁊ ſerui ⁊ multo magis: qin clero ꝟel religione deo deſeruit: dicitur filiꝰ ancille illius eccleſie vel religionis: ⁊ ideo ſeruiamꝰilli in ſanctitate ⁊ iuſticia coraꝫ eo. om. d. n. luc. i. c.

Secunda ſeruitus cminalis ē: de qua ieſus ait. Io. 8. Qui facit peccatum ſeruus eſt peccati: quimmo ⁊ diaboli: cuiusſe ſponte ſubijcit tyrannidi. 2. petri. 2. c. A quo quivictus eſt: ei ſeruus additus eſt. Unde ⁊ ambro.in libro de vita beata. Uoluntariū ſeruū ſibi diabolus auctionatur: neminē iugo ſeruitutis aſtrictum poſſidet: niſi ipſe ſe prius peccatoꝝ ore vendiderit. 15. q. i. non eſt. vbi glo. preciuꝫ qd̓ recipitpctōr a diabolo cum ſe ei ſubijcit eſt delectatiopeccati: quā ei diabolus ſuggerit. Sicut enī ſeruus non facit voluntatem ſuam: ſed dn̄i ſui: vt iubet exequens: ita criminoſus non facit qd̓ ſibi dictat rō vel ꝯſcientia: ſꝫ qd̓ ſuggerit diabolus. Etqꝛ vt dicitur mat. 7. Nemo poteſt duobus dn̄isſeruire .ſ. contrarijs ⁊ contraria iubentibus: ideoqui ſeruit māmone ſeu diabolo per qd̓cunqꝫ crimen: non poteſt deo ſeruire: nec aliud meritoriūvel deo gratum agere vel ſatiſfacere. Fructus aūt⁊ merces hiꝰ ſeruitij eſt cruciatus eternus ẜm illud hiere 16. c. Seruietis ibi dijs alienis: qui nondabunt vobis requiem die ac nocte. Demonesdij ſunt paganoꝝ: quos .ſ. colebant alieni ab omni miſericordia: ⁊ inferno vbi eſt regnū eoruꝫ ſeruiunt eis peccatores: vt ſubijciantur tormētis eorum: ⁊ quos hic habuerūt incētores in culpa: ibihabeant tortores in pena. Et cum dominus mādauit in lege decalogi: vt nō fiat in feſto vel ſabbato opus ſeruile: exodi. 20. non ſolum ītelligiturꝓhiberi opus manuale ſed ēt opus peccati ſcd̓mdoc. tho. ⁊ alber. Nec poteſt aliquis liberari abhac ſeruitute: niſi gr̄a xp̄i. Un̄ io. 8. Si liberaueritvos filius: vere liberi eritis.De ſeruitute hominiseſt pͥncipalis intentio hic loqui. Et cum iſta dn̄s⁊ ſeruus ſint correlatiua: vt dictū ē: ſicut dn̄s dicitur aliquis multipliciter: ita ⁊ ſeruus: ſed p̄cipuetripliciter: vno mō dr̄ ſeruus large: quictinqꝫ eſtalicui dn̄io vel iuriſditioni ſubiectus. Et ſic homines vnius regni pn̄t dici ſerui regis illius. Ethoīes vnius ciuitatis ẜui dn̄i eiuſde ciuitatis: magis tn̄ cōſueuerūt dici ſubditi qͣꝫ ſerui. Et ep̄i dicuntur dn̄i reſpectu ſubditoꝝ ſue dioceſis: qͣꝫuisꝓprius deberent dici patres. Secūdo mō dr̄ ꝗsẜuꝰ alicuiꝰ reſpectu alicuiꝰ ſpālis obligatōis ī ẜuiēdo ibi in aliꝗbꝰ. Et iſti dicūtur cōiꝰ vaſalli. Si ātad tp̄s ſeruiat mēſatī vl̓ ānuatī: dicūt̉ mercēnaEt de vtriſqꝫ dictū eſt ſupra. Tertio mō dr̄ ẜuiꝓpͥe ⁊ ſtricte: ꝗ nō ē ſui iuris: ſꝫ ẜuilis ꝯditiōis: ⁊ d̓hac ẜuitute nūc agit̉. Hec ẜuitꝰ ē ītroducta ẜꝫ rayn̄ ſolū d̓ iur̄ gētiū: vt di. i. ius gētiū. Et ꝯfirmata ꝑius canonicū: vt. 12. q. 2. eccl̓iaꝝ. ⁊ ius ciuile: ſꝫ ēt īchoata ꝑ ius diuinū .ſ. qn̄ noe maledixit chā filiūꝗ eū deriſerat denudatū vidēs ī verēdis. d. Maledictꝰ cham ẜuꝰ ſetuoꝝ erit fratribꝰ ſuis: gen̄. io.Ubi dicit ambro. Anteqͣꝫ inueniretur vinū: manebat oībus incōcuſſa libertas. Neſciebat hō a