Titulus.

tali qui dicit ſe per hoc inueſtire. ¶ Secūdo acꝗritur per id: qd̓ loco īueſtiture habet̉: ⁊ cum dn̄sdicit alicui. Uade in poſſeſſionē talis fundi: ⁊ teneas ꝓ feudo. ¶ Tertio acꝗritur preſcriptiōe vtſi. 30. annis tenuit feudum ⁊ domino ſeruiuerit: lꝫnon fuerit inueſtitus. 4º. acquirit̉ ſucceſſionenon quidē ex teſtamento: ſed potiꝰ ab inteſtato.Nec .n. valet aliqua ordinatio defuncti in feudofacta. Natura autem hiꝰ ſucceſſionis talis eſt: ꝙaſcendētes nō ſuccedūt in feudo puta pr̄ filio: deſcendētes vero ſic: ⁊ pͥmo quidē filiꝰ patri ⁊ nonfilia. itē nepos filio ⁊ nō neptis: ⁊ ſic vſqꝫ ī infinitum gradū: poſtea vero ſuccedunt collaterales.Sed iſti de conſuetudine īperij nō ſuccedūt: ſedſolus filius: quo deficiente reuertitur feudum adīperatorem: ⁊ confert cui vult. Filia āt in feudonon ſuccedit ẜm hoſti. niſi d̓ pacto vel aliqua cōditione feudi: vel niſi filia poſt mortem pr̄is redemerit feudū a dn̄o: aut dn̄s inueſtierit eā de beneficio patris ꝓpter amorē patris: vt in cōſtitutione frederici: quēadmodum ⁊c̄.997De modo inueſtitūrēfeudi. Noͣ ẜꝫ hoſti. ꝙ pōt fieri inueſtitura taꝫ a femina qͣꝫ a maſculo ⁊ minore. 25. annis: ſi feudumſit vetus: ſi vero ſit nouum: non poteſt a minorifieri: niſi ſit pubes ⁊ iurauerit non contrauenire.Inueſtiri aūt pōt quilibet etiam ſeruus niſi dn̄usignorauerit eum ſeruuꝫ. Pōt āt ꝗs īueſtire aliuꝫta per ſe qͣꝫ per alium vt ꝑ ꝓcuratorē. In omniaūt feudo ſtatim facta īueſtitura: reꝗͥrit̉ iuramentum fidelitatis: niſi ex pacto remiſſū ſit: ⁊ fit hisv̓bis vel ſimilibꝰ. Ego tal̓ iuro ad ſācta dei euangelia: ꝙ ab hinc in antea ero fidelis tali: ſic̄ eē dꝫꝟaſallus dn̄o ſuo: nec id qd̓ mihi commiſerit ſubnoīe fidelitatis: pandā alijs ad eius detrimentuꝫme ſciēte. Et hͦ ſufficit. Et noͣ. ꝙ vaſallꝰ obligat̉dn̄o ſuo: ſꝫ ꝙ ꝯuetū ē ⁊ ẜꝫ ꝙ feudi natura ⁊ regionis ip̄iꝰ vl̓ vicinoꝝ eiꝰ cōſuetudo r̄ꝗrit: ꝗbꝰ deficiētibꝰ poterit vti iure ſcripto. Cōit̓ āt obligatur vaſallus dn̄o in ſex: de quibꝰ hēs ſupra in 2ª parteti. i. c. Itē lꝫ vaſallus nō debeat eſſe ꝓ alijs in iudicio cōtra dn̄m ſuū: extra de poſt. c. fi. ꝓ ſe ⁊ ſuioībus poteſt petere ⁊ defendere ius ſuum: ar extra de iureiuran. petitio:ultis autē de cauſisamittitur feudum. ¶Et primo quidē ſi vaſallusfiat clericus vel religioſus: qꝛ nec tales ſucceduntin feudo. 23. q. 8. c. i. Item. ¶2º amittitur ſi heresvaſalli ſteterit per ānum ⁊ diem: ꝙ non petieritadn̄o īueſtituram feudi. Similiter ēt ſi ipſe vaſallus poſt mortem dn̄i nō petierit ab herede dn̄i:vt in li. feudorū in quibus cauſis feuduꝫ amit. c. i.Et hoc verum: niſi vaſallus ſuerit minor annie14. qꝛ talis nō cognouit fidelitatē facere. Itē niſiſit miles: qꝛ ꝓ termino habet ānum ⁊ menſem.Itē niſi iuſta cā īpediuerit eū: vt in li. feud. Et intelligitur iuſta cā: vt per mortē vel per capitaſes

inimicitias: vel aliā iuſtā cauſam allegaret. Vꝫamittitur cū vaſallus coram paribus tribus vibus requiſitus vel citatus fidelitatē iurare noluerit: qͣꝫuis dn̄s permittat inueſtituram. ¶ 4º ſi vaſallus infeudauerit feudū alia lege: qͣꝫ ea quaꝫ hꝫipſe vel in talem vaſallum: ꝙ fendū ſeruare nonpōt: 5º. ſi vaſallus interfecit ſuum ꝓprium germanum: ſeu germani filium vel alium: qd̓ paricidij nomine contineat̉ ad hoc vt totā hereditateꝫhabeat. ¶ 6º. ſi vaſallus in prelio dimittit dn̄mnō mortuum: nec ad mortem vulneratū. Similiter ꝓpter multas alias ingratitudines: que numerantur in libro feudorum: qui. mo. feu. amit.c. i. ⁊. ij ¶ 7º. ſi vaſallus ſcienter legauerit feuduꝫvel partem aut cōditionem eius: ſecus ſi ignoranter. Ꝙ ſi vaſallus non vult oſtendere de partefeudi preſumetur: ꝙ totum teneat in ſeudum.¶ 8º. ſi vaſallus feudū alienauerit: ⁊ ſi quidem ꝓparte alienauerit: illam parre amittet: ⁊ libere adictam reuertet̉ nulla preſcriptiōe obſtante: necproderit vaſallo: ſi poſt factam alienationē recuperauit ipſum ſeudum: niſi ignoranter alienaſſet9º. ſi vaſallus dn̄m accuſauerit: aut ſi ꝯtra eumteſtimoniuꝫ in cā n̄ tm̄ criminali led etiā ciuili tulit: licet quidaꝫ dixerint: ꝙ in ciuili poteſt. io: ſivaſallus vocatus a domino: ꝙ ſecuꝫ vadat in expeditione publica: puta vocatus ab imperatoreꝙ ſecum veniat romam pro ſuſcipienda corona⁊ hiꝰ non venerit: nec aliū ꝓ ſe dn̄o ſuo acceptummiſerit: vel ſtipendia milicie nō dederit. Et ꝗdeꝫpropter fidelitatem non ſeruatam amittitur feudum: non intelligitur ipſo iure: ſed per ſn̄iam. Sivero alienatum fuerit: ipſo iure perditur: vt inno.dicit. hec oīa hoſti. in ſūma. ¶ Sed ⁊ dn̄s amicut vaſalltit ius qd̓ in feudo habet ẜm hoſtj: ita dn̄sꝯmittit feudum propter culpam ſiprietatem feudi: ſi eam cōmittat. Et hoc qꝛ dvicem dꝫ preſtare vaſallo in his: que ei ꝟaſalli. c. dr̄: ꝙ ſi dtenetur. 22. q. 5. de forma. ijrit: merito cerminus vicem vaſallo nō reꝑbitur malefidus: ⁊ dicit gloi: ꝙ ea fide teneturquis ſubdito: ſicut dn̄o: di. 95. eſto. Et ſi dn̄non reddit vaſallo pͥuatur dn̄io qd̓ hꝫ in v⁊ tranſit feudum in ſuperiorem. Et ſicut innuiexira de excel prela c ¶. iure. Si autemotur hoc per ſniam ⁊ noceᵐ. ⁊ in glo. inicliminus moriens plures filios relinquit ẜm hoſtvaſallus non iurabit fidelitatē omnibus: qm̄ vaſallus nō cogitur pro vno feudo plures dn̄os ᶠbere: maxime in comitatibus ducatibus ⁊ machionatibus: qui hodie diuidi non poſſunt. Sedſi vaſallus moriens plures filios relinquit: omēsdebent iurare fidelitatem: ſi feudum indiuiſumhabent: ſed ſi ex diuiſione totum feudū ad vnumperuenit: ille ſolus iurabit de refutatione feudiNota ſecunduꝫ hoſti. ꝙ poteſt vaſallus feudumrefutare: etiam ſine voluntate domini: poſt hocnon tenebitur ſeruire domino: veruntamen nondebet eum offendere. Quidam dicunt: ꝙ non po