Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
51v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

imponendum iniuſta onera vel ad confinandum ſeu in exilium mittendum aliquos ſine iuſta: vt ex inuidia odio leui ſuſpitiōe vltra peccatū tenent̉ de dānis. De quo vide ſupra ī ꝑtede reſti... in ti. de bello.De officialibus dominoꝝ videndū ē: ſi dn̄s ſit vnus vel plures: ſi officia dedit vel talias vel gabellas hiꝰ ꝑſonis: dequibꝰ pōt p̄ſumi: ſine vtiles iuſti in talibusofficijs vl̓ actibꝰ: vl̓ ſi vendidit p̄cio tanto: em̄ptoreſ r̄cuꝑar̄ poſſint ſine grauamīe ſubditoꝝIn viroqꝫ enī caſu peccauit: tenet̉ de dānis inde ſecutꝭ: alias āt lꝫ tolerari poſſꝫ hoc .ſ. vēdē hiꝰofficia: tn̄ expedit nec hꝫ bona ſpēꝫ: ideo potiꝰeligēdi ſūt ad officiū idonei cogēdi: qͣꝫ ſit vēdēda talia officia. tho. ī epl̓a ad quādam duciſſambrabācie.em̄ ſi mutuū det ſubditꝰ ſuꝑioribꝰ dn̄is: vt ex mutuo ſibi daret̉ officiuꝫ: ex officio ſatiſfaciat ſibi: vl̓ ſi mutuo accepitip̄e a ſuis ſubditis: hoc pacto vt det eis officiū exquo officio ſatiſfaciat eis: in vtroqꝫ caſu pactumvſurariū. Tho. vide in ſūmis:. Itē ſi officiales malos tyrānos īiuſtos poſuit vel iꝑitos negocioꝝ ſcienter vl̓ ex negligentia: vel ēt vt minꝰexpenderet peccat grauiter tenetur de dānis:inde ſequūtur: qꝛ qui occaſioneꝫ dāni dat: dānūquoqꝫ dediſſe videtur. z. q. i. notum in glo.Iteꝫ ſi dominus ē vnuivel plures: dꝫ iniuſtas vel īdebitas talias velcollectas exigere a ſubditis. Eſt aūt hiꝰ talia vecollecta vel exactio iniuſta īdebita: qn̄ vꝫ eſtvltra id de quo cōueniūt ſecū ſubditi: vel anteceſſoribus ſuis bona fide fine vlla coactiōeſi in īſtr̄o vel pacto determinata eſt quantitas.Similiter ē īiuſta: qn̄ ſi eēt quantitas determinata: ſed īdefinita continet̉ in inſtr̄o vel pacto poſſit exigere: nimis grauat inſpecta cōditiōe hoc arbitrio boni viri. Eſt ēt īiuſta: ſi nouā exigit iuſta neſcitur hiꝰ. Eſt ēt iniuſta: qn̄cūqꝫnon extitit memoria in cōtrariū: tamen īpletdn̄s illud: ꝓpter qd̓ inſtituta: vtputa ſi deberet tenere officium vel viam ſecuram: vel defendereeos: qd̓ non facit ex negligentia auaricia vl̓ ꝓpͥmalicia. Cogēdo ad hiꝰ exactiōes directe per ſevel ſuos rapinaꝫ facit: tenetur reſtituere. Et dr̄indirecte cogere quando propter hoc negat eisiuſticiam vel non defendit eas hiꝰ. Sponteablata vlla fraude poteſt accipere .i. q. 2. placuit.Guil. Item ſi ſpoliauit ſuos volentes ad aliūlocum vel dn̄m ſe conferre rapina eſt: niſi certuꝫeſſet: a principe in conceſſione terre fuiſſet impoſitum tale onus expreſſe: qꝛ tunc tollerari poſſet. Et idem quando eēt conſuetum: etiam vt acciperent qͣꝫtum vellent mobilibus ſuoꝝ ſubditorum: dummodo eos vltra modum grauet

remanentes vel recedentes. Guil.Itē ſi dominus ea queerant cōitatis ſibi vſurpauit: vt ſiluas cāpos paſcūa hiꝰ rapina eſt: tenet̉ dimittere: de fructibus male ablatis ſatiſfaciat. 14. q. 6. c. ſi res. Itēſi ſuos ſubditos vel peregrinos hn̄tes cōſāguineos dimiſit diſpōere de bōis ſuis ī morte: vt eis placuit: vel eis mortuis teſtatis vel īteſtatis eoꝝ bona vſurpauit rapina eſt: tenet̉ reſtituere vel pauꝑibus erogare. Itē ſi a uaſſalis vel alijs ſubditis exigit ẜuitia indebita .ſ. faciendo laborare in vineas cāpis ſiue duce̓ lignavl̓ victualia ad domū vel huiuſmodi vel aīaliaeoꝝ fatigādo ī factis ſuis ꝓpͥijs ſoluit eisbitū p̄ciuꝫ ſui laboris: rapina cōmiſit. ſi talia fecit fieri diebꝰ feſtiuis: adhuc alid̓ pcc̄m ē: di. 8āputatis. niſi talia ſponte facerēt gratꝭ: vl̓ eis ali recōpēſaret ī alio. Itē ſi coegit eos vende̓ evictualia vl̓ alia: qn̄ ſt̓ ī bono foro: vt tꝑe meſſiū illi vellēt ea reſeruar̄: ad emēdū qd̓ nollentī vtroqꝫ caſu grauit̓ peccat: tenet̉ eis damnoqd̓ īde ſuſcipiūt. Itē ſi terra ſua ſuſtineat. menſuras vel pōdera īiuſta: īiuſtū p̄ciū reꝝ venalium:particeps ē criminis: īmo qͣſi pͥncipalis: vn̄ tenetur ad ſatiſfaciēdū. Itē ſi officiales vl̓ aliosfamilia ſua offēdētes puniuit ſatiſfacere fec̄:qꝛ tenet̉. Augꝰ. ad euſtoch̓. Pro oībꝰ tibi ſubditꝭ in domo tua ſūt: oꝫ te redde̓ rōem. Item ſiſpoliauit ſpoliar̄ fec̄ adhuc fauit naufragāte bōa eoꝝ vl̓ bōa ꝑegrinoꝝ ī locis d̓cedētiū: rana ē. Itē fi aliquā īiuria fec̄ dn̄o: vl̓ alienādofendū vel diminuēdo huiuſmōi: vl̓ ſi obſequꝫd̓bitū p̄ſtitit: vltra pcc̄m tenet̉ ad ſatiſfactōeꝫ:Iteꝫ ſi dominus immunitatē eccl̓aꝝ violauerit: vt faciēdo extraherevim fugiētes ad eccl̓iaꝫ d̓bitores vl̓ et malefactores: niſi eēt publici latrōes: vl̓ nocturni ppl̓atores agroꝝ: vl̓ īiuriā feciſſēt loco ſacro ſeu al̓smīſtrātibꝰ: ꝗbꝰ vide.. in ti. 12. c. 3. de īmu. eccl̓. ī ſūmis: qꝛ ſacrilegiū cōmiſit mortalit̓ peccauit. 17. q. 4. ꝗſꝗs. Itē ſi ꝓpt̓ ciuitas vl̓ t̓rafuit īterdicto ſuppoſita: ī caſu ml̓ta mala ſuꝑ ſecumulauit: quā īterdicto ſuppoſita: ſi ſeruauit. Itē ſi faciēdo venatōes aucupia ꝯculcauit ſe ſuos ſegētes alioꝝ: qꝛ peccat tenetur ad emēdā. Itē ſi nimis talibꝰ vacāt: ī huiuſmodi ſuos grauauit ſubditos: maxīe ſi fecitfieri diebꝰ dn̄icis feſtis:. retraxit ſuos a diuinis: qꝛ eoꝝ pctā ſibi ēt īputāt̉: di. 86. amputatꝭ. Itē ſi coegit ſubditos ad ꝯͣhēdū mr̄imoniumꝯtra volūtate eoꝝ vl̓ qͣli ꝑſona placebat: qꝛpeccauit mortalit̉: dāna mala inde ꝓueniunt ſibi īputāt̉. Itē ſi īduxit vl̓ ſuſtinuit malasꝯſuetudines: extirpare potuit ſine ꝑiculo ſcandali: vt ludū ī natoli ad taxillos: ludos noxiosīcarniſoriuio huiuſmōi: qꝛ grauiter peccauit: etreus ē illoꝝ maloꝝ: di. 83. error Itē ſi ſeditōes