Titulus.
imponendum iniuſta onera vel ad confinandum ſeu in exilium mittendum aliquos ſine iuſta cā: vt ex inuidia odio leui ſuſpitiōe vltra peccatū tenent̉ de dānis. De quo vide ſupra ī 2º ꝑtede reſti. ⁊. jͣ. in ti. de bello.De officialibus dominoꝝ videndū ē: ſi dn̄s ſit vnus vel plures: ſi officia dedit vel talias vel gabellas ⁊ hiꝰ ꝑſonis: dequibꝰ pōt p̄ſumi: ꝙ n̄ ſine vtiles ⁊ iuſti in talibusofficijs vl̓ actibꝰ: vl̓ ſi vendidit p̄cio tanto: ꝙ em̄ptoreſ r̄cuꝑar̄ n̄ poſſint ſine grauamīe ſubditoꝝIn viroqꝫ enī caſu peccauit: ⁊ tenet̉ de dānis inde ſecutꝭ: alias āt lꝫ tolerari poſſꝫ hoc .ſ. vēdē hiꝰofficia: n̄ tn̄ expedit nec hꝫ bona ſpēꝫ: ideo potiꝰeligēdi ſūt ad officiū idonei ⁊ cogēdi: qͣꝫ ſit vēdēda talia officia. tho. ī epl̓a ad quādam duciſſambrabācie.em̄ ſi mutuū det ſubditꝰ ſuꝑioribꝰ dn̄is: vt ex mutuo ſibi daret̉ officiuꝫ: ex qͣ officio ſatiſfaciat ſibi: vl̓ ſi mutuo accepitip̄e a ſuis ſubditis: hoc pacto vt det eis officiū exquo officio ſatiſfaciat eis: in vtroqꝫ caſu pactumvſurariū. Tho. vide in ſūmis: ⁊ iō. Itē ſi officiales malos tyrānos ⁊ īiuſtos poſuit vel iꝑitos negocioꝝ ſcienter vl̓ ex negligentia: vel ēt vt minꝰexpenderet peccat grauiter ⁊ tenetur de dānis: q̄inde ſequūtur: qꝛ qui occaſioneꝫ dāni dat: dānūquoqꝫ dediſſe videtur. z. q. i. notum in glo.Iteꝫ ſi dominus ē vnuivel plures: nō dꝫ iniuſtas vel īdebitas talias velcollectas exigere a ſubditis. Eſt aūt hiꝰ talia vecollecta vel exactio iniuſta ⁊ īdebita: qn̄ vꝫ eſtvltra id de quo cōueniūt ſecū ſubditi: vel cū anteceſſoribus ſuis bona fide ⁊ fine vlla coactiōeſi in īſtr̄o vel pacto determinata eſt quantitas.Similiter ē īiuſta: qn̄ ⁊ ſi nō eēt quantitas determinata: ſed īdefinita continet̉ in inſtr̄o vel pactoꝙ poſſit exigere: nimis grauat inſpecta cōditiōe⁊ hoc arbitrio boni viri. Eſt ēt īiuſta: ſi nouā exigit ⁊ cā iuſta neſcitur ⁊ hiꝰ. Eſt ēt iniuſta: qn̄cūqꝫnon extitit memoria in cōtrariū: tamen nō īpletdn̄s illud: ꝓpter qd̓ inſtituta: vtputa ſi deberet tenere officium vel viam ſecuram: vel defendereeos: qd̓ non facit ex negligentia auaricia vl̓ ꝓpͥmalicia. Cogēdo ad hiꝰ exactiōes directe per ſevel ſuos rapinaꝫ facit: ⁊ tenetur reſtituere. Et dr̄indirecte cogere quando propter hoc negat eisiuſticiam vel non defendit eas ⁊ hiꝰ. ¶ Sponteablata vlla fraude poteſt accipere .i. q. 2. placuit.Guil. ¶ Item ſi ſpoliauit ſuos volentes ad aliūlocum vel dn̄m ſe conferre rapina eſt: niſi certuꝫeſſet: ꝙ a principe in conceſſione terre fuiſſet impoſitum tale onus expreſſe: qꝛ tunc tollerari poſſet. Et idem quando eēt conſuetum: etiam vt acciperent qͣꝫtum vellent d̓ mobilibus ſuoꝝ ſubditorum: dummodo eos vltra modum nō grauet
remanentes vel recedentes. Guil.Itē ſi dominus ea queerant cōitatis ſibi vſurpauit: vt ſiluas cāpos paſcūa ⁊ hiꝰ rapina eſt: ⁊ tenet̉ dimittere: ⁊ de fructibus male ablatis ſatiſfaciat. 14. q. 6. c. ſi res. Itēſi ſuos ſubditos vel peregrinos nō hn̄tes cōſāguineos nō dimiſit diſpōere de bōis ſuis ī morte: vt eis placuit: vel eis mortuis teſtatis vel īteſtatis eoꝝ bona vſurpauit rapina eſt: ⁊ tenet̉ reſtituere vel pauꝑibus erogare. ¶ Itē ſi a uaſſalis vel alijs ſubditis exigit ẜuitia indebita .ſ. faciendo laborare in vineas ⁊ cāpis ſiue duce̓ lignavl̓ victualia ad domū vel huiuſmodi vel aīaliaeoꝝ fatigādo ī factis ſuis ꝓpͥijs ⁊ n̄ ſoluit eis d̓bitū p̄ciuꝫ ſui laboris: rapina cōmiſit. ⁊ ſi talia fecit fieri diebꝰ feſtiuis: adhuc alid̓ pcc̄m ē: di. 8āputatis. niſi talia ſponte facerēt gratꝭ: vl̓ eis alimō recōpēſaret ī alio. Itē ſi coegit eos vende̓ evictualia vl̓ alia: qn̄ ſt̓ ī bono foro: vt tꝑe meſſiūcū illi vellēt ea reſeruar̄: ⁊ ad emēdū qd̓ nollentī vtroqꝫ caſu grauit̓ peccat: ⁊ tenet̉ eis d̓ damnoqd̓ īde ſuſcipiūt. Itē ſi terra ſua ſuſtineat. menſuras vel pōdera īiuſta: īiuſtū p̄ciū reꝝ venalium:particeps ē criminis: īmo qͣſi pͥncipalis: vn̄ tenetur ad ſatiſfaciēdū. ¶ Itē ſi officiales vl̓ alios d̓familia ſua offēdētes n̄ puniuit ⁊ ſatiſfacere fec̄:qꝛ tenet̉. Augꝰ. ad euſtoch̓. Pro oībꝰ tibi ſubditꝭꝗ in domo tua ſūt: oꝫ te redde̓ rōem. ¶ Item ſiſpoliauit l̓ ſpoliar̄ fec̄ l̓ adhuc fauit naufragāte⁊ bōa eoꝝ vl̓ bōa ꝑegrinoꝝ ī locis d̓cedētiū: rana ē. ¶ Itē fi aliquā īiuria fec̄ dn̄o: vl̓ alienādofendū vel diminuēdo ⁊ huiuſmōi: vl̓ ſi obſequꝫd̓bitū nō p̄ſtitit: vltra pcc̄m tenet̉ ad ſatiſfactōeꝫ:Iteꝫ ſi dominus immunitatē eccl̓aꝝ violauerit: vt faciēdo extrahere ꝑvim fugiētes ad eccl̓iaꝫ d̓bitores vl̓ et malefactores: niſi eēt publici latrōes: vl̓ nocturni ppl̓atores agroꝝ: vl̓ īiuriā feciſſēt loco ſacro ſeu al̓smīſtrātibꝰ: d̓ ꝗbꝰ vide. jͣ. in ti. 12. c. 3. de īmu. eccl̓.⁊ ī ſūmis: qꝛ ſacrilegiū cōmiſit ⁊ mortalit̓ peccauit. 17. q. 4. ꝗſꝗs. ¶ Itē ſi ꝓpt̓ eū ciuitas vl̓ t̓rafuit īterdicto ſuppoſita: ī qͦ caſu ml̓ta mala ſuꝑ ſecumulauit: ⁊ quā d̓ cā īterdicto ſuppoſita: ⁊ ſi ſeruauit. ¶ Itē ſi faciēdo venatōes ⁊ aucupia ꝯculcauit ꝑ ſe l̓ ꝑ ſuos ſegētes alioꝝ: qꝛ peccat ⁊ tenetur ad emēdā. ¶ Itē ſi nimis talibꝰ vacāt: ⁊ ī huiuſmodi ſuos grauauit ſubditos: ⁊ maxīe ſi fecitfieri diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtis: ⁊ ꝑ hͦ. retraxit ſuos a diuinis: qꝛ eoꝝ pctā ſibi ēt īputāt̉: di. 86. amputatꝭ.¶ Itē ſi coegit ſubditos ad ꝯͣhēdū mr̄imoniumꝯtra volūtate eoꝝ vl̓ cū qͣli ꝑſona n̄ placebat: qꝛpeccauit mortalit̉: ⁊ dāna ⁊ mala q̄ inde ꝓueniunt ſibi īputāt̉. ¶ Itē ſi īduxit vl̓ ſuſtinuit malasꝯſuetudines: cū extirpare potuit ſine ꝑiculo ſcandali: vt ludū ī natoli ad taxillos: ludos noxiosīcarniſoriuio ⁊ huiuſmōi: qꝛ grauiter peccauit: etreus ē illoꝝ maloꝝ: di. 83. error ¶ Itē ſi ſeditōes