Titulus.

regis habitu ſarmēta colligens: caſtra hoſtiuꝫ ingreſſus a muliere: quaꝫ falce ī iurgio percuſſerat interfectus ē. Unde ⁊ illud poeticum. Et iurgia codri. Decij ducis romanorū ſe ꝓ ſuis exercitibus morti deuouiſſe ꝑcelebre ē. Iulius ceſardicere ſolitus erat: dux qui non laborat: vt militibus charus ſit: militē neſcit amare: neſcit hūanitatem ducis in exercitu. Idem enim piſtoremin vincula coniecit: eo ꝙ meliorem panem ſibi:qͣꝫ militibus in menſa poſuerat. Hec oīa helinandus: qui etiam de moribus pͥncipum ait dominus: de conſtituendo regem faciens. ſermoneppl̓o. s. deutero. 17. c. ait. Cum fuerit ꝯſtitutꝰ rexn̄ multiplicabit ſibi equoſ: quoꝝ .ſ. numeroſitateſit ſubditis oneroſus. Equos multiplicare ē plures: qͣꝫ neceſſitas exigat: vane glorie cā vel errore alterius congregare. Multo minꝰ ergo licetei multiplicar̄ carnes: aut volucres rapaces: autbeſtias truces: aut quelibet portenta nature. Dehiſtrionibus āt ⁊ mimis ſcurris lenonibus ⁊ meretricibus ⁊ huiuſmodi ꝓdigijs hominum: quepͥnceps potius exterminare dꝫ: non erat in legementio facienda. Et ſequitur ibi. s. deutero.¶ Nec populum reducet in egyptum .i. inferiores nō corrūpat exemplo: qꝛ componitur ordītio orbis regis ad exemplū: nec ſic inflectere vlent ſenſus humanos edicta vt vita r̄gentis: mobile ſemper mutatur cū prncipe vulgus. Et ſeꝗtur ibi. Nec habebit vxores plurimas: que alliciant aīum eius: cum in alijs plures ꝟxores eſſevnius licitum fuerit: vt in abraaꝫ ⁊ iacob: gratiaꝓpagande ꝓlis ⁊ fidelem populum dilatandi:in regibus ꝑpetuo obtinet: vt ſit vna vniꝰ. Multo minus lꝫ ei fornicari vel adulterari: vel q̄libꝫſtupra cōmittere. Qūo. enī crīa hec puniet ī alijsſubiectus eiſdem? Et ſequitur ibi. Nec hēbit auri immēſa pondera. Quid hic dicunt: qui dn̄o ꝓhibente: aurū ⁊ argentū ſibi theſaurizāt: queſtūex calūnia facientes ⁊ querentes abundātiaꝫ ſugularem de multorū inopia: nec mirū ſi regi nlꝫ habere priuata fiſcalia: cuꝫ nec ipſe ſuus ſit:ſubditorum. Et ſequit̉ ibi. Poſtqͣꝫ ſederit ī ſolioregni ſui: deſcribit ſibi deuteronomiū legis ī volumine. Princeps iuris nō dꝫ eſſe ignarus: licetmultis gaudeat priuilegijs: nec p̄textu militie legem dn̄i permittitur ignorare. Sed ⁊ princepsxp̄ianiſſimꝰ legibus indicit: nec dedignentur pͥncipes ſacros canones imitari. Inutilis enī ē omnis conſtitutio principis: ſi non ē eccleſiaſtice diſcipline conformis. Et ſequitur. Leget in ea omnibus diebus vite ſue. Eſt ergo principi neceſſeria peritia lr̄arum qua die dei legem non legerinon ei dies vite eſt: ſed dies mortis. Et ſequituribi. Non eleuetur cor eius in ſuperbiaꝫ ſuꝑ fr̄esſuos. Nunqͣꝫ humilitas ſatis vr̄ cōmendari pͥncipibus: qꝛ difficillimum eſt: vt gradus honorianon pariat tumorē in aīo preſidetis. Tarquiniūa regno ſuperbia deiecit. In iure rōano cautūeſt: vt quiuis ſe facilem in adeundo p̄beat: con-

tēni autem non ſe patiatur. Principes: vt medici nunqͣꝫ debent grauibuſ vti remedijs: niſi cūleuium beneficio deſiderata ſanitas deſperatur.Unde claudianus. Sis pius in primis: in fine iuſtus ⁊ hoſtis. Nam cuꝫ vincamur in oī muneredato. Sola deos equat ſemper clementia nobisSequitur ibi. Non declinet in ꝑtem dexteramaūt ſiniſtram. declinare ad dexteraꝫ eſt non deigr̄e ſed ſibi tribuere velle qd̓ rectum eſt. vel declinare in dextram vel ſiniſtram eſt ꝓpter eorifelicitatem: que appetuntur aūt ꝓpter eorum īfelicitatem: que fugiuntur peccare vel ad dexterdeclinare eſt virtutibus ipſis vehemēter inſiſtere ⁊ in ipſis virtuoſis operibus que in modo cōſiſtunt modū excedere. Et philoſophus. Caueqd̓ eſt nimium. Omnis enim vehementia ſalutiinimica eſt ⁊ exceſſus omnis ī culpa. Bonarūqꝫrerum conſuetudo nimia peſſima eſt. Unde ſalomon. Noli eſſe nimis iuſtus. Ad finiſtraꝫ aūtdeclinat: qui ī ſubditoꝝ culpis puniendis nimisꝓnus ē ad vindictā. Ad dexterā vero declīatmanſuetudini nimis indulget. Uel ad dexteriqui amore: ad ſeniſtram: qui odio ad iudicandimouetur. Et ſequitur: vt longo tꝑe regnet ip̄e ⁊filius eius. de virtute nāqꝫ parentum ſepe ꝓtenditur ſucceſſio filioruꝫ: ⁊ ſuccedentiū felicitas exdecedentium iniquitate p̄ſiditur. Iuxta illuIniuſti diſperibunt. ⁊ ſil̓ reliꝗe īpiorū īteribihec oīa helināduſ. Ut de ceteris taceā: quantuꝫdilexit deus pater rēpublicā: qui ꝓpter eā ꝓpͥofilio non pepercit: ſꝫ ꝓ nobis tradidit illum.¶ De dominio ciuitatum ⁊ regnorum: qūo ſitintroductum. ca. 2.Edominio ciuitatum ⁊ regnorum qūo introductum ſit:⁊ qūo tranſferatur ⁊ tranſlatum ſit de vna ciuitate ad aliam: ſeu de vno dn̄o ad alium dn̄m: vl̓qūo licite acquiratur vel etiaꝫ perdatur. Noͣ circa hiꝰ: que ponit Io. an. in nouel. in. c. qd̓ ſuꝑ hͦpoſt inno. ⁊ hoſti. Fuerunt a principio res ⁊ poſeſſiones in nullius bonis: niſi dei: ⁊ ideo occupāti cōcedebantur a iure. Et dictū ē deutero. ii.Omnis locus quem calcauerit pes vr̄: vr̄ erit.ſed ex quo ſemel occupata erant: non licebꝫalijs occupare ꝓhibēte hoc lege naturali: qcuiqꝫ dictum eſt: ne faciat alij qd̓ ſibi nō vult fieri: vt in prin. decretoꝝ: ⁊ prouerb. 22. ne trāſgrediaris ⁊c̄. Habuerunt etiā primi parentes dn̄iſp̄alia per diuiſiones inter eos factas: ſicut apperet in abraam ⁊ loth: quoꝝ vnus accepit ad dexteram: alius ad ſiniſtraꝫ: gen̄. 13. Super hominesvero tāqͣꝫ ſuꝑ ẜuos nullus hūit dn̄ium an̄ ius gētium. Natura .n. oēs hoīes liberi ſūt: inſti. d̓ lib̓.§. i. Iuriſdictionē ēt iuſtā ⁊ cām lego: vbi digladius datꝰ ad ꝟindictā maloꝝ ⁊ laudē bonede ma. ⁊ ob. c. ſolite. Sed qūo ceꝑit neſcio forte