Titulus.

⁊ dolores partus: per vnūquēqꝫ filiorum aīo ſcīditur: ⁊ pͥn̄tibꝰ triſtibꝰ naſcituri cura ſꝑ adijcitur.At ſi bonum virum blandūqꝫ nacta fuerit perpetuo: ne moriatur mētu viduitatis īcōmoda cruciatuſqꝫ iam ſuſtinet: duram quādam ⁊ īmitencuram: ⁊ preſenti illo ⁊ abſente propter inſperatos caſus: animo indeſinenter excipiens. Si vero dura ⁊ immiti nupta fuerit: tota quoqꝫ vita illius cruciatus eſt: ⁊ cum pudicitie rationē queatneutrum eligere .i. nec viri morte propter viduitatis anguſtias: nec vitam ⁊ moleſtiam incōmodumqꝫ conuictus ancipiti atqꝫ ineuitabili maloaccerrimiſqꝫ doloribus ſemper atteritur. ¶¶ Indevbi filios edidit: aut ad bonam illi frugem euaſerunt ⁊ maiores ex illorum abſentia doloresiugiter tolerat: qͣꝫ parturiens tulerat: aut maloseuaſiſſe conſiderat: ⁊ magis ex ea procreationeliberorum: qͣꝫ ſi permanſiſſet ſterilis ſuſtinet opprobrium. Sepe anteqͣꝫ predicta experiatur incommoda: vna ⁊ ſponſa ⁊ vidua efficitur: ac ſineliberis in viduitatē dilapſa: nec vxor iā nec ꝟgomater eſt: ſic omnibus que putantur leta coniugia miſſis: ſimul breuiſſimo voluptatis ſenſu inrecuperabilem ꝟirginitatis perdidit florem cōiugij: que tantum experta eſt: qͣꝫtum illi ſatis eſſꝫad dignoſcenda viduitatis incōmoda. Ꝙ ſi relicta vidua enutriat filios eius: queꝫ ex viri morte ꝑceperat meroris iuge illos monumentuꝫ cernit. Et ſemper in lachrymis ſemper in gemitu ſēper in ſolicitudine educandorum degens: nulluꝫpreteriti mali ſolatium inuenit. Primum ⁊ propinquis ⁊ famulis ⁊ filiorum curatoribus: ip̄iſqꝫpoſtremo etiam filijs: vbi virilitatis annos attigerent: cunctiſqꝫ omnino ſe vexare volētibuſ acpredaꝫ miſerabiliter expoſita doloroſi luctuſqꝫtragediam vitam ſuam omnium ingerit oculisEt quid plura proſequi neceſſe eſt: dominū ſibicum dote infelix mulier coemens virum: ancillapro libera efficitur: breuiſſimeqꝫ liberalitatisgratia naturali libertate ſe priuans ianuam ſibineffabilium dolorum perpetuiqꝫ meroris perhuiuſmodi connubiuꝫ aperit. At vero prudensvirgo iugum huiuſmodi ſeruitutis abijciens: ⁊tota intentione ad dominū currens: effugit quideꝫ partus āguſtias. Effugit mortalis viri miſerum iugū: ſimulqꝫ incōmoda omnia: que ex nuptijs prouenire monſtrauimus. Effugit peccatorum omnigenuꝫ inextricabiles nexus: ⁊ retia vtte preſētis euaſit. Effugit ante omnis carnalis cōmercij corruptelam: ⁊ integra tota ⁊ illibata aīa⁊ corpore ſācta eterno regi ſe leta deſpondit. hecoīa baſilius.De inſtructione virginis lapſe: vt intelligens malum ſuuꝫ vehemēterdoleat. Hiero. ad ſuſannam virginem ſacrā. ſeqlapſam. Bona commemorem: que perdidiſti: armala defleam: que admiſiſti? Eras ergo in paradiſo dei: vtiqꝫ inter flores eccleſie. Eras ſponſa

xp̄i: eras templum dei: eras habitaculum ſpiritꝰſancti: ⁊ quotiens dico eras: totiens opus eſt: vtingemiſcas: qꝛ non es qd̓ fuiſti. Incedebas in eccleſia tanqͣꝫ columba: de qua ſcriptū eſt. Pennecolumbe deargentate ⁊ cetera. Splendebas .n.vt argentum: fulgebas vt aurum: eras tanqͣꝫ ſtela in manu domini. Que ē iſta ſubita conuerſioque eſt iſta repentina mutatio. De virgine dei facta es corruptio lathane de ſponſa xp̄i ſcortumexecrabile: de templo dei phanum īmūdicie: dehabitaculo ſpiritus ſancti tuguriuꝫ diaboli: queincedebas cum ſiducia: vt columba: nunc lates ītenebris: vt veſpertilio. Que fulgebas vt auruꝫpropter virginitatis decorem: nunc vilior factaes luto platearum: que fueras radians in manudomini: nunc velut de alto celo ruens: extinctuꝫconuerſa es in carbonem. Ue tibi miſera: ⁊ iterūve: que tanta bona pariter propter parui temporis luxuriaꝫ perdidiſti. Aperi oculos ſi potes: erge frontem ſi audes ⁊ aliquem ſanctorū intuereNōne faciem tuam conſcientia commiſſi tāqͣꝫplumbum inclinat. Quid facies coram maria ⁊thecla ⁊ agnete ⁊ immaculata toro puritatis?Quid iterum facies coram angelis ſanctis: Nōne ſplendore ⁊ claritate īmaculatorum: quaſi fulminibus percuſſa cōbureris: ſed dictura es forſitan. Non potui ſuſtinere: qꝛ carnem fragileꝫ circunferebam. Reſpondebit tibi beata thecla cuꝫinnumerabilibus ſotijs ſuis: ⁊ nos eadem carnedmicte eramus: nec tamen plenum caſtitatis noſtre propoſitum aut̓ fragilitas carnis potuit immutare: aut ſeuitia paganorum per varia tormēta deijcere. Reuera non poteſt caro corrumpi:niſi mēs fuerit ante corrupta. Remanebit ergoin crimine anima: que carnem precedit in crimine. Penitudo ergo neceſſaria eſt. Sed quāta putes: ⁊ quāliſ neceſſaria eſt pn̄ia? que aūt equet crimen: aut certe excedat. In primis omnis curahuius vite tibi intermittenda eſt: ⁊ quaſi mortuam te exiſtimās: quomodo poſſis reuiuiſcere cogita. Deinde lugubris veſtis tibi accipienda: ⁊mens ⁊ membra ſingula digna caſtigatione punienda. Amputentur crines: defluant oculi lachymis palleſcat facies: totum corpus in curiaieiunijs maceretur: ſi non in fidelitate grauaret̉ſenſus humanus quēuis ⁊ qualēuis cruciatū adpreſens libenter ſufferret: dummodo illas penaignis eterni non incurreret. hec omnia HieroEt nota ꝙ dicit Hiero. carnem non poſſe corrūpi: niſi anima fuerit ante corrupta: intelligitur decorruptione vitioſa ⁊ cum peccato. Nam corrumpi poteſt virgo per violentiam ſibi omninoillatam: ⁊ tamen non corrumpitur anima: qꝛ .ſ.non peccat ſi omnino renitatur.¶ De ſtatu viduarum: ⁊ multis que pertinent.ad eas. Capi. 3.Iduam eius benedicens benedicam: pauperes eius ſat¬-