Titulus.

cuſtodiendaꝫ portam domus mulierem: qꝛ dormitioni ſe dedit ⁊ non cuſtodie: pͥncipes latronūrechab ⁊ banaa latenter domū ingreſſi percuſferunt in īguine dormientē ſeu iacētē hiſboſeth:⁊ occidētes ablatis ſpicis frumentoꝝ abierūt. 2.℟. 5. ad ſignandum ꝙ cū conſideratio ſeu circūſpectio: quā quilibet adhibere d̓bet ad cuſtodiendam portā ſenſuū domus aīe: dormitat ⁊ nōvigilat ad cuſtodiendū: ne fur vel inimicus īgrediatur: demones latenter in aīam intrant: ⁊ iacētem appetitum rōnalem in terrenis per deſideria carnalia occidunt ablatis ſpicis virtutuꝫ deaīa. Et ideo dixit xp̄s. Uigilate ne intretiſ in tentationē. luc. 2a. c. ¶ Tuſtodiam quoqꝫ debet virgo habere interioruꝫ ſenſuuꝫ ẜm illud ꝓperb. 4Omni cuſtodia cuſtodi cor tuum: qm̄ ex ip̄o vita ꝓcedit. vnde baſilius in ſupradicto li. Nullaex parte virginē mechari conuenit: non lingua:nō aure: nō oculo nō tactu: non vllo deniqꝫ ſenſu: multo minus aīo: ſed aīam ipſam: vt ſponſaꝫnitidam ac puriſſimā ſponſi amplexibus iungere. Diligenter enim oīa ille ſponſus rimatur ⁊ diſcutit: etiā que ītimis animi receſſibus latēt. An̄oīa igitur oꝫ virginem cogitationes ſuas puras īuiolataſqꝫ ſeruare. Aīa quippe perdurante incorrupta: corpus quoqꝫ impolutū īmaculatūqꝫ ſenatur. Porro cū ſepiſſimis cogitationibusⁱ contaminetur aīa: qͣꝫtūlibet corpus permanere īcorruptum videatur: non tamē mūda cenſetur eiusintegritas: cum ſordibus cogitationū inquinatavitietur. Neqꝫ enim eſt aliud imaginaria ꝑtrāſienſqꝫ cogitatio in aīa: qͣꝫ pictura cogitationis coloribus ⁊ magnitudinibus figuriſqꝫ ſuis: quās īea mens pinxerit ſcripta. Et cum aīa cogitationes per corpus exequatur: alias in operis perducit effectum. Quas vero necduꝫ opere īpleueritin ſe ſculptas reſeruat: eaſqꝫ ⁊ ſi n̄ actu corporeointra ſe: tn̄ nutu voluntatis exequitur. Sicut enīcorporis officiū eſt corporaliter aliquid exequiita opus aīe eſt cogitationibus: vt vult placitasſibi ⁊ gratas imagines fingere. Uerum qꝛ ſicutis: qui notas didicit: ſi illas ſcribere omittat: ſenſim aīo labuntur: ita vt ꝓceſſu tꝑis nullius iamnotandi figuram aut locum aut nomen reuocare in aīum q̄at: ita ⁊ ꝗ iniqua cogitauerit: ſi eiuſmodi neglectis cogitationibus ad vtiliores al̓saīum tranſferat: ſeqꝫ ad eas exercet: ꝓcedente tēpore pͥores illas a memoria eliminans: ex aīe tabula perpetu obliuione delebit: quippe memoria nihil eſt aliud: qͣꝫ figure exp̄ſſa cogitationumin aīa: veluti pictoris arte collocata. Et vt noxiaturpeſqꝫ cogitationes vitet illud implendo. iſaii. c. Auferte malum cogitationū vr̄arum ab oculis meis: vt ſaltem in eis moram non trahat: ⁊ ſmenti ſuggerantur: dꝫ conſiderare pn̄tiam ſponſi ſui ⁊ angeli ⁊ ſanctorum. vnde baſilius ibidē.Uirgo ſeipſam pͥmum conſcīam ſuam reuerbitur: ⁊ ſi valde ſit ſola: deinde aſtantem ſibi cuſtodem angelum. Angeli enim eoruꝫ in celis ſꝑ

vident faciem patris ⁊cͣ. Ait ſaluator. mat. 18. c.Nec enim conuenit vt angeli: cui credita eſt cira faciem aſpernet homo. Atqꝫ in pͥmis virgo: q̄hunc ipſum caſtitatis ſue: veluti paranymphuncuſtodēqꝫ habet Pre cunctis autem ipſum ſporſum ſuum reuerebitur: ſibi vbiqꝫ aſſiſtentem: inſiuſqꝫ patrē ⁊ ſp̄m ſanctum. Quid per ſingula ꝑgam: ipſas angelorum infinitas multitudines⁊vna ſanctoꝝ pr̄um beatiſſimos ſpus: qui ⁊ ſi ocrlis carnis minime conſpicui ſunt: incorporeis trobtutibus ad cognitionem complectutur oīa ⁊cōprehendūt? Ex hac ratione ſi latere virgo plures querit: longe hos magis: qui tot ac tales ſuntqͣꝫ homines merito reuereri delebit. Et quiamultitudines paueſcit obtutum: hos vitare ſasnon eſt: qui ſūt infinita ml̓titudo. Uirgo ait apoſtolus .i. cor. 7. ⁊ que īnupta eſt cogitat .i. cogitaredebet: que dn̄i ſunt: qūo placeat deo cogitat vtſit ſancta ⁊ pura corpore ⁊ ſpū. Curas enim ſecūlares ⁊ rerum corruptibilium cogitationes coniugatis linquens ſibi immortalium ⁊ incorruptibilium: que ſponſi ſui familiares atqꝫ ꝓpinqueſunt ſeruauit curas. Quid eſt aūt virginem placere deo: niſi naturalem ſp̄em ſuam virtutibus exercitij ſpūalis coruſcam ſemper oſtendere: vt eaꝫingiter integram intemeratāqꝫ ſeruare velle. placere deo nihil aliud eſt: qͣꝫ laudabilem ſeipſam acbeatam: ⁊ ei ſimilem ꝓ viribus facere. Ceterumſi ſolicita eſt: qūo placeat virgo dn̄o: ſcire profecto dꝫ: qꝛ ipſe ſponſus in nullo: lꝫ obnoxius: qūoipſe ſponſe ſue placeat curat .ſ. ꝓuidēdo ei copioſe de oībus. Nā ſi ſponſa mortalis viri ſperaſe gubernari: ⁊ ꝓuideri ab eo: qͣꝫto magis q̄ deogubernationem ſui tota fide commiſit: ⁊ cuꝫ illoviuere ſemper eligit: copioſiſſima ſue circa illuꝫcure premia: ipſo ſibi per omnia perſpiciente ſuſcipiet. Habet enim fidei pignus ex ipſius precedente prouidentia. Si enī cū necdū ſibi placerequereret: tantam erga illam offendit charitatemvt ſe pro ea ꝓmpte ac libenter offerret .ſ. in crucevt cā ſuo ſanguine ſanctificaret: multomagis placere ſibi cupientis curam habiturus eſt: ⁊ cū hisque ſibi ad veram ⁊ eternam vitam conferunt:mortalis quoqꝫ vite ſtipendium illi ꝓuiſurus.Non ante vltra vrgentem neceſſitatem indulgebit delitijs domini ſponſa: nec ſuꝑflua mīuſqꝫneceſſaria requiret. Neqꝫ enim illi dare conuenit: que ſponſe charitatem intercipiant ad voluptates corporis ſe conuertentis: vel ſibi ea accipere expedit: que ab amore intimo auocent. Neqꝫvero nunqͣꝫ per neceſſariorum indigentiam: etiam ſi experiende dilectionis cauſa eius conteriſinatur media puſillaminis effecta murmurabit.Sed omnia credens omnia ſperanſ omnia ſuſtinens: ei quam diligit tota animi intentione coniuncta ⁊ ꝟeriſſima charitate affixa: etiam dum īexteriori homine agit: emortuo iam ⁊ quodam/modo ſenſuum officio priuato iugiter abſqꝫ diſtractione vlla ipſius paſcit immortali alimonia