Secundus.
Buſtum quidem ſemꝑ ad ſuauīa ⁊ dulcia inhiantem rōne frenabit ⁊ ad que ſunt neceſſario ſumenda moderabitur. Tantum vero vt ſenſumomnium pernicioſiſſime ⁊ ſeuiſſime blandū: ſenſuſqꝫ r̄liquos vt ſua ad voluptatis illicebras pelicientem: immaculatum ⁊ perturbationibus minime puium: ſemper qͣꝫmaxima poterit cura ſeruabit. Hic enim cū toto ſit diffuſus corpore: peroēm illius ſuperficiem: nō eam ſolum q̄ apparetextrinſecus: verum ⁊ que altius recōdita eſt: advitioſos contactus aduerſus aīam ſeue dn̄atur.Porro manibus ad vſus noxios p̄cipue nitens:his veluti quibuſdam ſibi circūſeptis armis feruentius per eiuſdem inſtrumentorum cōſenſuꝫoēs qui inciderint caput: ne aſpectum quidē blāda ſeductione ſua īmunem abire patietur. Sedcum dum ad horrendum tetraſqꝫ figuras atqꝫconfundit: ad lenes autem ⁊ que venuſtiori facieadiecta coloris gratia ad fallendum formate ſt̄ꝑfundit: atqꝫ delinit: potentiam ſuam ſatꝭ inſinuat: ⁊ ſic de alijs ſenſibus. Ante oīa aduerſus guſtum v̓go tota intentione pugnabit: fōteſqꝫ voluptatum ventris ⁊ īpudicitie fomituꝫ inde manātium a pͥncipio caſtitatis ſtudio ⁊ ardore ſiccabit: nedū v̓ginitatem ẜuare proponit: guſtui ſe īmoderate ꝓſtituens: caſtitatem ſuā alia fruendevoluptati deuicta: ſenſum dū neſcit amittat. Uirginem .n. eē: ⁊ virginis guſtum conuenit: nulliqꝫgulam ſuauiter oblectanti illecebre peruiuꝫ. Integram ſe ⁊ in hac ꝑte: atqꝫ inuiolabilem ſanctavirgo caute ſeruabit: corpuſqꝫ vt ſeruire queat anime: in his que ſūt neceſſaria victui moderabit̉prudēter ac reget. Nec tn̄ expedit ita corpus atterere: vt inualidum īutileqꝫ reddatur. Nec ſolum eſcarum quātitaſ vbiqꝫ ꝓle metienda ē: ſed⁊ qualitas ſapienter diſcernenda. Non ſoluꝫ .n.legumina ſeminūqꝫ nōnulla: verum ⁊ olera pleraqꝫ ſūt: que monacho quietū vite gubernaculūtenere cupient: vt ſe hꝫ cōmunis opinio: ꝓ noxiis vitanda ſūt: quippe q̄ carnis receſſus intimospūgūt: ⁊ pruritꝰ tintillationeſqꝫ excitātia nō minꝰ corpora noſtra perturbant ac ſecreta vi ſua īquietant: que conſenſu omnium fugienda ſunt.Quocirca nec ſaltibꝰ paſſim atqꝫ īdifferēter vtemur: ſicut fieri apud pleroſqꝫ comperimus: ꝗ ꝑīmoderatā continentiam pulmenta omnia repudiantes: hos ſales cū pane vice cōdimētoꝝ oīuꝫſumūt. Nō ītelligūt hi: ꝙ ſales cū ſint naͣ fecūdi:ac per acrimonie vim pruriginē corpori excitētplus ceteris ad libidinem coitūqꝫ ꝓuocare: ⁊ ſicde alijs cibis incitantibꝰ ad laſciuiam. Uirgo igitur ſit virginis ⁊ auditus ⁊ viſus guſtus ⁊ tactus⁊ odoratꝰ: motuſqꝫ omnis. Et qꝛ blādimētū cupidinee voluptatis ē femina: ⁊ maſculi laſciuioribus oculis ad ſe inſpiciendū illecebrā naturalit̓ſuggerat: ac liquidiori voce ad oblectamentumauris organi inſtar effecta eſt: membrorūqꝫ inſinuata mollitie: ac toto prorſus corporis habitu⁊ motu ad ſeductionē formata voluptatis. Non
modo .n. loquēs mulier ⁊ ītuēs: veꝝ ſedēs quoqꝫ ⁊ īcedens: ob inſitā ſibi naturaliter aduerſusmaſculū vim: hūc ad ſe eminꝰ trahit: vt magneslapis ferꝝ. Et iccirco ſūmopere cōtendat virgoneceſſe eſt: ne vllis voluptatibꝰ laqueis irretiat.Imiteturqꝫ vocē obtutūqꝫ virile: īceſſuqꝫ ⁊ ō̄ꝓrſus habitu ac motu corporis voluptatis illecebrā vitet. Nec ſe patiatur ſancta virgo ſubijcicarnalibꝰ curis: nec in ſuā aliorūqꝫ ꝑniciē carnalia ornamenta ꝯquirat: ſed ad firma ſe atqꝫ conſtantē virtutis ſpeciē pudicis geſtibꝰ viriliqꝫ rubore ſubrigat. Et ita in ſe femineā voluptatemperimet. Item reuereat̉ oīs mulier: ſꝫ virgo ī pͥmis angelos: etiam cū domi ſola nullis viris arbitris ſedet: ⁊ cū corpꝰ neceſſario curandū erit:⁊ capitis victas: ⁊ ſigillatim cetera cōſtringēs: idopus celeriter exigat: ⁊ quātū fieri pōt contegatmembra: nō ſolū ſuos angelorūqꝫ oculos verēſ:veꝝ ſe ⁊ in ſue exercitationis domicilio ad verecundiā ſtudioſe ſēꝑ exercēs. Ꝙ ſi neqꝫ cūſola ēnudari ſine rōne permittit̉: quāto minus fratribus in xp̄o pn̄tibus. Et pudore igit̉ ⁊ tunica ſeipſam pudice ac verecūde componet: nec ſolumnihil mēbrorum: que operā ſūt nudari vlla rōepermittet: verum ſūma ⁊ ſecura obẜuation ecircūteget: vt non ſolum ipſa illeſa atqꝫ illibata permaneat: ſed ⁊ qui intuentur nullam ex eius aſpectu leſionis materiam capiant. Uidentes enimfilij dei filias hominū: ꝙ eēt pulchre: deuolutiſunt ad eas: gen̄. 6. ſufficit quippe vel modice nudata pulchritudo: dei quoqꝫ filios ad voluptatem emolire. hec baſilius. Ꝙ ſatiſfaciendo cuicunqꝫ ſenſui applicando ipſum ⁊ delectando ſenſibili obiecto ſuo: vt in videndo pulchra que appetit oculus tactus in tangendo ſibi grata: nō ꝑhoc extinguitur concupiſcentia talis ſenſus: ſedaugetur: ad qd̓ declarandum inducit fictionempoeticam .ſ. de hydra ſerpēte ſeuo in limo morāte: que cum plura haberet̉: vno ſucciſo tria orie enpuetabant̉ ſed igne ſuccenſa occiſa eſt. Hanc dicit ſignificare voluptatem in carnis limoſa materialiqꝫ natura capita plura ſenſus. plures: quibus ꝑficitur: ⁊ queritur voluptas .i. delectatio ſenſual̓.Abſcinditur caput: cum ſatis fit concupiſcentiealicuius ſenſus ipſum plene d̓lectando. Sechoc non moritur: ⁊ deficit concupiſcentia: ſꝫra capita oriuntur .i. magis accēditur voluptaquāto magis eam quis ſequitur. Tunc autē extoto occiditur ſeu extinguitur: quando igne continentie coartatur: dum quis abſtinet ab illicitovſu cuiuſcūqꝫ ſenſus. baſilius. Magna ergo cuſtodia ſenſuum ſeruanda eſt. Dieat ergo perfectūvirgo illud abachuch. Super cuſtodiam meaꝫſtabo. 2. c. ⁊ illud p̄s. pſalmo. 38. Dixi cuſtodiamvias meas. Mors .n. introiuit per feneſtras nr̄aſ. ſenſuum exteriorum: ingreſſa eſt per feneſtrasnoſtras ſcilicet interiorum ſenſuum .ſ. imaginatiōe memoratiue ⁊ hiꝰ mors .ſ. peccati figura extat in hiſboſeth filij ſaul: qui cum poſuiſſet adE 4