Titulus.

Cantemus dn̄o glorioſe. Tūc thecla in tuos leta volabit āplexus. Tūc ⁊ ipſe ſponſus occurret⁊ dicet. Surge ꝓpera amica meā colūba mea⁊c̄. Tūc angeli mirabūtur ⁊ dicēt. Que eſt iſta q̄ꝓgredit̉: videbūt te filie ⁊ p̄dicabūt regīe ⁊ laudabunt. Sara cū nuptis obuiaꝫ veniet: anna cūviduis: pueri quoqꝫ clamabūt: Oſanna in excelſis. Quotiens te vana ſeculi deleciat ābitio: quotiens ibi aliquid videris glorioſum: ſic ad paradiſum mente ꝯſcende. hec hieronymus.De cautela uirgini habenda cōtra pericula ⁊ ſolitudine tenenda. Hicroꝰ. ad euſtochiū. Obteſtor corā deo ⁊ angeliseius ne vaſa tēpli facile in publicis ꝓferas: ne ſacrariū dei quiſqͣꝫ ꝓphanus inſpiciat. Ozias arcāquā nō licebat contingens morte ſubita ꝓſtratꝰeſt. Neqꝫ enī aureū vas ⁊ argenteū tam deo charum fuit: qͣꝫ tēplū corporis virginal̓: p̄ceſſit vmbra: nunc veritas eſt. Sponſa xp̄i arca eſt teſtī intrinſecus ⁊ extrinſecuſ deaurata legis dn̄i. Suihac ꝓpitiatoriū: quaſi ſuper cherubin ſedere vl̓tdn̄s. Mittit diſcipulos ſuos vt in pullo aſine ſedeant. Curis te ſecularibus ſolue: vt paleas ⁊ latera egypti derelinquens moyſen ſequaris ī eremo: ⁊ terram ꝓmiſſionis introeaſ. Et nemo ſit ꝙꝓhibeat nō mater non ſoror nō germanus noncognata: dn̄s te neceſſariam hꝫ. Ꝙ ſi volueruntīpedire: timeant flagella pharaonis. Ieſus īgreſſus templū oīa que tēpli nō erant ꝓiecit. deus .n.zelotes eſt. Ergo vbi in pectore virginali ſecularium negociorū cura eſtuat ſtatim velū tēpli ſcīditur: ſponſus conſurgit iratus ⁊ dicit. Relinq̄t̉vobis domus veſtra deſerta. Semper te cubiculi tui ſecreta cuſtodiunt: ſemper tecū ſponſulaudat intrinſecus. Orans loquaris ad ſponſulegenti tibi ille loquatur. Hortus concluſus: ſoror mea fons ſignatus. Caue ne domū exeas: ⁊velis videre filiaſ regionis aliene: qͣꝫuis fr̄es habeas patriarchas: ⁊ parente iſrael leteris. Nolote ſponſum q̄rere per plateas: nolo te circuire vicos ciuitatis: ſponſus in plateis non poteſt inueniri. Uulneraberis expoliaberis: ⁊ gemebundanarrabis. Inuenerunt me vigiles ⁊c̄. zelotypuseſt ſponſus: n̄ vult videri faciem tuaꝫ. Foriſ vagentur virgines ſtulte: tu intrinſecus eſto cū ſpōſo tuo: que ſi tibi oſtiuꝫ clauſeris ⁊ ī occulto oraueris veniet ⁊ pulſabit ⁊ dicet tibi. Ecce ego ſtoad oſtium ⁊c̄. Daniel in cenaculo ſuo in alto manet: nec enim in humili manere poterat. Feneſtras apertas ad hieruſalem habuit: ⁊ tu habetoſeneſtras apertas: ſed vnde lumen introeat: vn̄videas ciuitateꝫ dei. Ne apereas illas de quibꝰdr̄. Mors intrauit per feneſtras .i. ſenſus exteriores. Et paulo ſupra idem ait. Tu ſimplex loquaris ⁊ ignotos quoſqꝫ blāda nō deſpicis. Sꝫ alit̓impudici vident oculi: non norūt aīe pulchritudinem cōſiderare ſed corporū. Nec declinet auris tua in verba mala. Sepe enim indecens ali

quid loquens: tentant mētis arbitriū: ſi liberaudias virgo qd̓ dr̄. Si ad ridicula queqꝫ ſoluris: quicꝗd dixeris laudant: quicquid neganegant: caſtam vocant ⁊ ſāctā. Ecce vere xp̄i arcilla. Non vt illa horrida turpis ⁊ ruſticana terribilis: que ⁊ oīo forſan maritu non habuit: quiainuenire non potuit. Naturali ducimur malo: ⁊adulatoribus noſtris facile fauemꝰ. Et qͣꝫqͣꝫ nosreſpondeamus indignos ⁊ calidus rubor oraꝑfundat: tamē ad laudē ſuam aīa letatur ītrinſecPrecipue conuerſationē viroꝝ cū mulieribꝰ ⁊econtrario: periculoſam on̄dit ſanſon leone fortior ſaxo durior: qui vnus ⁊ nudus mille eſt ꝑſecutus armatos: in dallide molleſcit amplexibꝰDauid ẜm cor dn̄i electus: ⁊ qui ventuꝝ xp̄ꝫ ſancto ore ſepe cantauerat: berſabee captus nuditate adulterio iūxit homicidiū. Salomon ꝑ queſe cecinit ipſa ſapīa receſſit a dn̄o: qui amator fuit mulieꝝ. Et ne alius ſibi de ſanguinis ꝓpinquitate confideret in illicitum thamar ſororis amore fr̄ exarſit incendium.De cuſtodia habēdaa virgine circa ſenſus exteriores: Baſilius in libro de vera integritate virginis ſic ait. Quoniādiuinum ꝓfecto quidā ac p̄cipuū īmaculate aīeinſigne virginitate eē conſtat. Maſculorūqꝫ acfeminaꝝ corpoꝝ ē adinuicē habitus: virgo quenullā femine voluptatis labē ex corpore patit̉:⁊ oīa carnis vitia: omneqꝫ perturbationē aī a ſeꝓrſus elimīat: puriſſimā ſe deo ſiſtere: quē amare ꝓfitetur tota cum intentione conatur. Uoluptas cū vna generalis ſit: veluti fons ꝗdā a carneꝓfluit: atqꝫ ī quinos ſenſus: veluti in ꝗnqꝫ riuosdiſtributa per hos ad ſenſibilia ab intimis fluit:hoꝝ quilibet per ꝓpriam feneſtrā fluentū ſuumſenſibili: qd̓ oſtenderit vehemēter īmittens: ꝗquid ꝓpinquū fuerit: vi ſua ad ſe ꝑtrahit: carnaliqꝫ repletus limo ac torrentis inſtar: ecōtra rurſus ab exterioribus per eaſdē feneſtras ī carniseſtus celerius refluens aīam perturbationibu⁊ fluctibus quatit: ac in ꝓfunda demergit. Quecirca ſancta virgo ſenſuū feneſtris cuſtodem admoueat rōnem: eorūqꝫ ad exteriora ꝓgreſſumnequaqͣꝫ eis tranſitū libero paſſim ꝑmittat. Nigitur oculoꝝ acies ad oīa paſſim inſpiciēda vibilia pandenda eſt: ne oēm quoqꝫ figurarū atqformaꝝ ſp̄em ſine diſcretionis exaīe hauriensad eaꝝ poſtea turbetur imagines. Ueꝝ apertisad ea que vite vſu neceſſario inſpicienda ſūt cōporeis oculis: aīe oīo claudēt obtutuꝫ: eoſqꝫ adveri intuitum luīs: ⁊ eiuſqꝫ ex illo inſinuatur pulchritudinis: cōſiderationē etiam eatenus clauſos peruigili aperiet ſtudio. Nec audituꝫ quidētemere ⁊ indiſcuſſe verbis oībus accōmodabitCeteꝝ ad ea que mala ſunt ⁊ noxia: ipſum veluti ad peſte quādā: putridi ac pernicioſi amniſ obturbabit. His vero que ſunt optima emanantqꝫvirtutis puriſſimos latices tota ītētiōe ſubijciet