Titulus.

Sed ſi intendunt ab hiꝰ abſtinere ſi poſſēt: v̓tiqꝫhn̄t: ſicut poteſt credi de eunuchiſ: quos fecit nabuchodonoſor .ſ. Danielē ⁊ ſocijs eiuſ: dan̄. pͥmoDe nereo ⁊ archileo: qui perſuaſerunt domitilꝭvirginitatem. ¶ Tertio oꝫ ꝙ adducantur ad ha recta intentione .ſ. propter deum nō ꝓpter mūdi laudem: aut propter honorē idoloꝝ: ſicut virgines dee veſte. Unde virgines .5. que non ſūpſerunt oleum in lāpadibus deſignans charitatemdei in cordibus excluſe ſunt a ſponſo ⁊ clauſa ēiantia: mat. 25. c. ¶ Quarto oportet ꝙ adducantur per vias aliquaꝝ virtutū vt humilitatꝭ. Ambro. Decet vt virgo quāto caſtior tanto humilior. Unde de quodam ſācto viro legit̉: ꝙ vſquead ſexageſimū etatis ſue ānū ſeruans virgintatēelatus in ſuperbiā eam perdidit. ¶ Quinto perviam ſobrietatis: quia ſecundum ber. in delitijspericlitatur caſtitas: ꝓpterea apoſtolus vt virgoperſeueraret: dicebat: Caſtigo corpus meū: ⁊ inẜuitutē redigo. 2. cor̄. xi. ¶ Sexto ꝑ viā modeſtieſ. cauēdo ſe ab auditu ⁊ diſcurſu vāis. Corrūpūtbonos mores colloꝗa mala. i. ad cor̄. 15. c. Et dina que egreſſa eſt domuꝫ ad videndū mulieresregionis: amiſit virginitatem corrupta a ſichemgen̄. 34. c. Ambroſiꝰ Diſcite virgīes nō curſitareper alienas domos: n̄ aliquos in publico miſcer̄ſermones. Quō aūt perdetur virgītaſ: dicetur invltimo. §.Quantum ad tertiumſ. quomō eius dignitas commendatur ⁊ quātuꝫ:oſtenditur dum dicitur: regi adducentur. Uere⁊ veri virgīes regi .ſ. domino ieſu chriſto: ꝗ ē rexr̄gū: vt ſit ſponſe eiꝰ. Magna dignitas iſta. Undebeata agnes dicebat: ip̄i ſuꝫ diſponſata .ſ. chriſto:et nobilitateꝫ huius ſponſi oſtēdi dicēs: vt refertambroſius in libro de virginitate. Cui angeli ſeruiunt: cuius pulchritudinem ſol ⁊ luna miranturi. mirabilē on̄dūt. Cuiꝰ mater virgo eſt: cuiꝰ paterfeminam neſcit: cuius poteſtas celſior: aſpectuspulchrior: amor ſuauior: ⁊ oī gr̄a elegantior: cuius opes nunqͣꝫ marceſcūt: nūqͣꝫ decreſcunt. Et d̓ornatis ſibi ab eo collatis ſubdit. Induit me dominus eiclade auro texta .ſ. ſapientie vel dilectationis: ⁊ īmenſis monilibus decorauit me .ſ. virtutum anulo ſuo .ſ. fidei ſubarrauit me: ⁊ coronauit me corona .ſ. ſpei eternoꝝ. Tradidit auribuſmeis īextimabiles margaritas .ſ. verboꝝ ſacredoctrine. Mel ⁊ lac ab eius ore ſuſcepi .ſ. dulcedinis ſpualis: etiam puritatis per inſpirationem.Sanguis eius ornauit genas meas .i. paſſio īduxit ad operea patientie que maxime oſtendit ruborem ſanctitatis. Poſuit ſignum in faciem meam: vt nullum preter eum amatorem admittaꝫ:in quantum .ſ. dedit faciem erectam ad celum: vtipſum contēpler: ⁊ ad perfectum dirigam: nō adterrena reſpiciam. Uerba ſunt Ambro. Speculum dedit vniuerſitatis creaturauꝫ: quo poteſtintueri pulchritudinem: non ſolum ſponſi ſed ⁊

ſuam cum oīa ꝓpter ipſuꝫ fecerit: ⁊ oīa in ipſa riperiantur. Cingulum temporale amictuꝫ ſeu viſtitum prudentie. Huic ergo regi tam nobili adducentur vere virgines: vt ſponſe eius: ⁊ lꝫ virginitas non ſit ſimpliciter excellentior omnibusalijs virtutibus: qꝛ non maior theologicis necprudentia iuſticia vel fortitudine ⁊ humilitate:eſt tamen precipua in genere temperantie ⁊ multum comniēdabilis ⁊ preeminens ex ſex: q̄ pōitpe. de palu. in. 4. di. 33. pꝫ.Et primo ad premiumaccidentale: quod dr̄ auriola: qꝛ nulli parti temperantie debetur fructus: nec aureola niſi caſtitati: nec aureola ⁊ fructus centeſimus: niſi virginitati ſoli. Unde apo. 14. dr̄ ꝙ nemo poterat cātare canticum illud nouum niſi illa. 144. milia.qui virgines permanſerunt. Canticum illud aureola .i. quoddā gaudiuꝫ ſpirituale: qd̓ habēt virgines qd̓ non poſſunt habere alij ſancti non virgines ⁊ ſi maius premium eſſentiale habeant.¶ 2º quo ad ſcientiaꝫ: qꝛ maxime diſponit ad acquiſitionem ſcientie ⁊ ſapientie. Unde Io. euangeliſta virgo magnam de diuinis pre ceteris hahuit cognitionem vt de verbo dei. C 3º. quo adpulchritudineꝫ ſp̄ualem: non ex eo tm̄: ꝙ paſſiones concupiſcibiles ſint cōes nobis ⁊ brutis: ſic̄eſſe furibundū in cane: ⁊ vindicatiuum in leoneſed quia magis obſorbetur iudicium rationis:que eſt pulchritudo hōis in qua eſt imago dei.¶ 4º quo ad ſimilitudinē ī pluribꝰ: qꝛ hi ſequtur agnum .ſ. xp̄m quocūqꝫ ierit integer .ſ. corpore ⁊ mente: ſic̄ xp̄s ⁊ incorruptio facit ꝓximumdeo: vt dicitur ſapientie: mente ⁊ corpore ⁊ deꝰincorruptibilis eſt. ¶ 5º. quo ad ſimultatem: ꝗaiſta virtus non eſt ſine alijſ: ſed bene econuerſo.poteſt enim quis habere virtutes alias ſine iſta:ſicut habuit petrus apoſtolus ſine iſta. Et cū dr̄virtutes omnes eſſe cōnexas ẜm magiſtruꝫ ī tertio ſnīarum: intelligitur vel de virtutibus neceſſarijs ad ſalutē: qualis iſta non eſt: ſicut nec magnificentia: vel ꝙ ſint cōnexe in radice charitatꝭcum iſto .ſ. ꝓpoſito: vt ſi eēt a deo preceptum ẜuare virginitatem: ⁊ nōdum fregiſſet: obedireteam ſeruando. ¶ 6º quo ad raritatem apoc. 14.Uidi turbam magnam: quam dinumerare nēcpot̓at .ſ. ſāctoꝝ. Ponit̉ āt ibi numerꝰ det̓mīatꝰ virginum: qꝛ centuꝫ quadragintaquatuor milia: ꝙvirgines permanſerūt pro indeterminato tamēponitur: qꝛ plures ſunt. Et huiuſmodi rō eſt: qꝛvirtus iſta non poteſt recuperari amiſſa materialiter: ⁊ ſi amiſſa quo ad mentem ſolum reparat̉per penitentiam. Alie autem reparantur ꝑ pnīaꝫtum etiam qꝛ difficilior ad ſeruandum: ibi eniꝫfrequēs pugna ⁊ rara victoria. Omne raꝝ chaꝝQuanuis enim aliqui per accidens magis tentētur de gula: alij de alijs vitijs qͣꝫ de luxuria ẜmqualitatem complexionis vel dei diſpenſationetamen per ſe loquendo maior ē tentatio luxurie