Titulus.

initium ⁊ ſeminarium ideſt inclinationem naturalem inſit a natura: ſicut ⁊ omnis virtus: ⁊ quātum ad materiam remotaꝫ que eſt integritaſ carnis ⁊ materiam propinquam que ē experientiaveneree voluptatis: ineſt a natura ⁊ natiuitate:qꝛ oēs naſcuntur virgines: ⁊ inexperti voluptate ẜm pe. de palu. in. 4. di. 33. Sed quantū ad cōplementū actuale vel habituale: ⁊ ſic virginitasnō eſt a natiuitate vel a natura plus qͣꝫ alie virtutes. Nā puer naſcens non habet actum nec habitum virginitatis: pluſqͣꝫ liberalitatis: ſed eſt ſicutalie morales per acquiſitionē ⁊ infuſionē. Nonenim quicūqꝫ hꝫ integritatem carnis: cum venerit ad ānos pubertatis: ſi eligat in carne īcorruptibiliter viuere: ſtatim per hoc hꝫ habitum virginitatiſ. Sed quando cū hoc habituali ꝓpoſitofrequenter domauerit motus carnis: adgenerat̉in eo habitus: ſicut nec vidua ſtatim mortuo marito hꝫ habitum cōtinentie vidualis: lꝫ eligat ſicviuere: ſed per frequētem domationē paſſionuꝫcum ꝓpoſito habitum acquirit differentē ab habitu caſtitatis coniugalis: non tamē meretur nomen virtutis ſpecialis: que nō peruenit ad perfectionē. Eſt igitur habitus cōtinentie vidualiſ hītus differens a continentia coniugali: habēs ſpecialem rōneꝫ boni ⁊ difficultatis: qꝛ quibuſdameſt placitum ⁊ facile in cōiugio viuere caſte: quibus non eſt facile nec placitū ꝟiuere vel a coniugio abſtinere: ſed tamē nō eſt virtus ſpecialis: immo caſtitas eſt vna ꝟirtus: que minorem habꝫīnaſcitur: cum quis eligit ab aliena abſtinere. Sꝫcum frequēter ab aliena tentatus eligit nō acꝗeſcere: ⁊ ſic de alijs. Et vt dicit tho. ī. 4. di. 49. Incontinēdo ẜm aliquid maiorē pugnam ſuſtinētvirgines: ⁊ ẜm quid vidue ceteris paribus Uirginibus enim cōcupiſcentiam inflāmant ⁊ experiendi deſiderium: qd̓ ex quadam quaſi curioſitate procedit: qua etiam fit: vt homo libētius vdeat que nunqͣꝫ vidit: ⁊ etiam in eis concupiſcentiam auget extimatio maioris delectationis: qͣꝫſit ẜm veritatem: ⁊ inconſideratio eorum incōmodorum: que delectationi huiuſmodi augent̉⁊ adiūguntur. Et quantū ad hoc vidue maioreꝫſuſtinent pugnā: maiorē āt ꝓpter delectationismemoriam: ⁊ in diuerſis vnum alteri preiudicat ẜm hominum diuerſas diſpoſitiones: qꝛ quidam magis mouentur hoc quidaꝫ alio. Quicꝗdautem ſit de quantitate pugne: tamen hoc certūꝙ perfectior eſt victoriā virginum qͣꝫ viduarūPerfectiſſimū enim genuſ victorie ē ⁊ pulcherrimum nunqͣꝫ hoſti ceſſiſſe: Corona autem nondebetur pugne: ſed victorie de pugna. Nō ergocoronabitur niſi qui legitime ⁊c̄.Quomodo in diuerſistemporibus homines diuerſimode ſe habuerūtad virginitatem ſeruandam. Pe. de palu. in. 4.

di: 33. dicit ꝙ in ſtatu innocentie non licuiſſet cōtinere vſqꝫ ad ſufficientem multiplicationem humani generis: qꝛ tunc erat preceptum. Creſcite⁊ multiplicamini. nec tamen peccauit adam continendo in paradiſo: quia modico tempore fuitibi. Sed tho. dicit ꝙ poſt multiplicationem ſinepeccato potuiſſet quis eſſe virgo. Contra: quiatunc preferebatur virginitati coniugium: qꝛ habebat ſecunditatem cum puritate. Fuiſſet autēcontra rationem eligere minus bonum: ⁊ ipſi n̄erant facturi contra rationem: puta, tot fuiſſentmaſculi quot femine. vt eſſet vna vni: ergo ſi cōtinuiſſet feciſſet contra finem matrimonij ⁊ pacis. Semper etiam fuiſſet multiplicatio neceſſaria: qꝛ non videtur probabile: ꝙ parentes pͥmiretardarentur a gl̓a vſqꝫ ad finem mundi: cumſolum peccatum ſit cauſa retardatiōis: vt originale vel actuale aut pena. Unde primis parentibus tranſlatis in gl̓aꝫ oportebat ſucceſſores vacare generationi: ſicut pͥmi inchoauerant. Tempore vero nature lapſe .ſ. tēpore legis nature fuitvirginitas licita multiplicato genere humano: ſꝫſemper ante euangelium melius erat coniugiuꝫniſi vbi ſp̄aliter aliud reuelabatur. In paruulisautem erat virginitas carnis non mentis. Tempore vero lapſe nature ante multiplicationē fuitin precepto prohibitio. Nec tamē peccauit abelvirgo moriens. qꝛ adhuc iuuenis erat: nec aptusconiugio: quando mortuus fuit. Nam nec chaiꝫlibidinoſus adhuc generauerat: fuit tamen abelmortuus virgo carne: ſed non mente: quia tuncnon ecat tempus ꝟirginitatis: niſi quis dicit: ꝙdeus preſcius mortis eius ſibi inſpirauit virginitatem: ⁊ ſic haberet aureolam virginitatis. Sedpoſt multiplicationem licuit non tamen hēmusexemplum nec in enoch: qui per coituꝫ generās⁊ per coitum genitus eſt: nec in alio forte. Tempore auteꝫ diluuij ſicut prius fuit illicita vſqꝫ admultiplicationem hominum. Poſtea vero licita non tamen extat exemplum: niſi forte de melchiſedech. Sed ſi fuit ſem filius noe: vt dicunthebrei: non fuit virgo. Tēpore v̓o legis ſcripte:ſciendum ꝙ licuit ſeruare virginitatem: qꝛ iamfilij iſrael multiplicati creuerant nimis: vt arenamaris: non tamen laudabatur: immo filia ieꝑtefleuit virginitatem: vt habetur iudic. c. ¶ Et maledictus erat non relinquens ſemen maledictione ſcilicet opprobrij temporalis: niſi conſilio ſpiritus ſancti: vt helias dedicans ſecundum hiero.Sed apud gentiles error increbruerat ꝙ dederat eos deus in reprobum ſenſum: vt licita putarent illicita: ⁊ econuerſo: vt fornicationem eſſe licitam. Plato vero ſanctificauit ſe: non quia putarex virginitatem illicitam. Unde nec deſeruit eā:ſed vt ſatiſfaceret plebi. Nam opi. fuit apud philoſophos propter ſcandalum vitandum: faceremulta: q̄ ſciebāt n̄ eſſe faciēda ſic̄ adorabāt idola. qͣꝫuis ſcirēt nihil religiōis eē in ſtipite ne lapidarentur ſicut pythagoras apud athenas reus