Primus.

Item mulier adoptare nō poteſt: niſi ex reſcripto principis in ſolatium liberorū amiſſorum inbello. C. e. l. muliereꝫ. Adoptari aūt poteſt ꝗlibꝫtam maſculꝰ qͣꝫ femina: dumodo minor ſit patroadoptante: ꝙ eius filius naturalis eſſe poſſet. ff.e. l. adoptio. Adoptatur aūt preſens ⁊ volūtariꝰtantū: vt. ff. e. l. neqꝫ abſens. Effectus aūt adoptōnis eſt: vt habeatur per omnia: vt filius eius ꝗ eſtadoptatus: ita vt ab inteſtato ſuccedat. C. e. l. fi.Item ſi ſit arrogatus: eius filij ⁊ nepotes tranſeunt in poteſtatem arrogantis: ſecus ſi ſolū adoptatur. Item arrogator tenetur dimittere arrogto quartam partem omniū bonorū que hab⁊ hoc ſiue in teſtamento ſiu velit eum emancipare: ſed adoptator nil tenet̉ relinq̄re filio adoptiuo: niſi velit. C. e. l. i. ⁊. 2. Sed ab inteſtato ſuccedit etiam adoptiuꝰ adoptanti. Ricar. in. 4. ⁊tho. ibi.De filiatione naturalide qua dicitur gene. 4. Adam cognouit euamvxorem ſuā: ⁊ gēuit Tain: ⁊ poſtea Abel. ⁊ hectriplex. ¶ Filiatio legitima. ¶ Filiatio illegitīa¶ Filiatio legitīata. ¶ Filiatio legitima eſt: quaquis ex legitimo matrimonio ideſt vxore ſuſcipit filium: vt patet in geneologia chriſti: mat. i.vbi dicit̉. Abraam genuit Iſac filium ex Saravxore ſua: ⁊ Iſac iacob filium ex Rebecca vxore ſua ⁊c̄. Uerum non ſolū qui generant̉ ab aliqͦdicunt̉ filij eius: ſed etiam nepotes ⁊ omnesſcendentes ab eo: vn̄ omnes dicimur filij adaeccleſiaſtes. ¶Graue iugū ſuper filios adam adie exitꝰ de ventre matris ſue in dieꝫ. Et ex hocchriſtus dicit̉ filius dauid in euangelijs: qꝛ deſcēdit a dauid ſecūdū corpulentaꝫ ſubſtantiamquam traxit de virgine ſine virili ſemine. Ꝙ ātdicatur ioſeph pater eius. Luc. 2. Ego ⁊ pater tuus ſcilicet ioſeph querebamꝰ te. dictum eſt: quianutritiꝰ eius erat: vt dicit orige. vl̓ ſic a vl̓ go extimabat̉. Unde iudei ⁊ phariſei vilipendentes eūdicebant. Nonne hic eſt fabri filiꝰ ſcilicet ioſephmat. 13. luc. 4. marcꝭ. 6. Io. 6. c. Et de his dicit eccleſiaſt. 7. c. Filij ſūt ibi erudi illos. ¶Illegitimꝰeſt qui natus non eſt de legitimo matrimonio:ſed per fornicationem adulterium vel inceſtuꝫ.Et qui naſcuntur ex concubinis indubitato affectu retentis: non auteꝫ ex meretricibus ⁊ ſcortis: hi illegitimi ſuccedūt parentibus ab inteſtato eum matribus ſuis in duabus vncijs. i. 6. ꝑte:vt dicit pe. de palu. in. 4. Dicunt̉ autē illegitimi:qui contra legem matrimonij nati ſunt. Nati ātper adulteriuꝫ vel inceſtum dicuntur ſpurij: ⁊ innullo ſuccedunt: ⁊ dicuntur etiam īnaturales: qꝛnaturalis ratio talem copulam damnat. Qui aūtnaſcuntur de matrimonio: ſed celebrato diuortio quo ad torum perireligionem vel ordinis ſacri ſuſceptionem: ſicut accidit ſancto genebaldoqui factus epiſcopus laudon̄. viſitans vxoremſuam: neptem ſancti remigij factam ſāctimonia

lem: inſtigante diabolo cognouit eam: ⁊ concipiens peperit filium: quem vocauit latronem: quipoſtea ob ſanctitatem poſt mortem patris factꝰeſt ibi epiſcopus. vtrum talis filius cēſendus ſitillegitimus: ſunt opi. Aliqui dicunt legitimumeſſe: quo ad ſpiritualia non quo ad ciuilia. Seddicit pe. idem: ꝙ poteſt dici ꝙ ſit legitimus ſimpliciter: quia de legitimo matrimonio. Tales illegitimi communiter ſunt malorum morum vtdicitur ſapīe. 4. ⁊ di. 56. Si gens anglorum ⁊ab honoribus ⁊ dignitatibus ciuilibꝰ ⁊ eccleſiaſticis ac ordine repelluntur. di. 56. Uerum vt aitaugꝰ. vndecunqꝫ naſcantur homines: ſi parentūvitia non ſequantur: honeſti ⁊ ſalui erunt. Et iochryſo. Ex meretrice natus ⁊ adultera: ſi ꝓpriaauctoritate decorentur: parentum ſuorum nond̓coratur opprobrijs: di. 56. nūqͣꝫ. ¶ Legitimatꝰeſt: qui natus illegitimus per modum datum alege fit legitimus de quo videndum. jͣ. De omnibus his exceptis filijs diaboli: ꝗ ſcilicet imitātur maliciam eius dici poteſt illd̓. Dij eſtis ꝑ gloriam participatam: ⁊ filij excelſi omnes per gratiam communicatam a chriſto vnico ⁊ d̓i pͥmofilio nominato: vt ſit ipſe primogenitus in multis fratribus ideſt principalis ⁊ maximus dignitatet49Elegiūmatiōe illegitimorum. Noͣ ſecundum pe. de palu.in. 4. di. 41. q. 37. Primo de legitimatione: quefit ſeu inſtituta eſt per ius ciuile. Sciendum igitur ꝙ qͣꝫtum ad legitimationem iuris tres ſuntconcluſiones.rima de legitimatione iuris ciuilis in ſex caſibus. ¶ Primꝰ modusſecundum iura ciuilia eſt: quando pater filiumnaturalem ex concubina ſuſceptum tradit curieciuitatis ſue vel curie metropolitane ⁊ fit officialis in ea: qd̓ fit per honorem curie. ¶ 2ꝰ eſt quando pater filiam naturalem iungit officiali curieſue ciuitatis vel metropol̓. 3º eſt quando filiꝰnaturalis offert ſeipſum deficiente prole legitīanam alias non liceret ſe offerre: quāuis patri liceret offerre ipſum. ¶ 4ꝰ eſt: deficiente prole legitima pater cum concubina offert pro eo legitimando preces principi: ⁊ princeps eas admittat¶ 5ꝰ eſt quando pater in ſuo teſtamento ſolenniter facto eum vocat naturalem legitimum.¶ 6ꝰ eſt ſi pater in inſtrumento publico vel ꝓpria manu confecto habente ſubſcriptionem trium teſtium fidedignorum: dixerit eum filiumlegitimum: ⁊ hoc caſu: ſi in hoc pater teſtimonium perhibuit vni ex filijs naturalibus: ſufficit ad legitimationem. Et de his habentur expreſſe iura ciuilia in varijs locis. Sed iſtud nontenet hodie propter duo. ¶ Primo: quia nonſunt leges canonizate. in rebus enim nō eccleſiaſticis nec ſpūalibus ligant leges imperatoꝝ: niſi