Titulus.

flatur. I19ª lr̄a eſt. t .ſ. truculenta tyrannis ē mulier. Unde theophraſtus. Si totam domū ei cōmiſeris ſeruandum eſt. Si aliquid tuo arbitrioreſeruaueris: etiam minimum vel magnuꝫ fideꝫſibi adhiberi non putabit: ⁊ iurgia concitat: ⁊ n̄ſi cito cōſulueris parat venena: haruſpices ⁊ hariolos conſuluit. Sed quale ſit dominium mulierum audi Tulliū ī paradoxa. ¶ Nūquid illeliber eſt: cui mulier imperat: leges īponit: p̄ſcribit iubet vetat: qd̓ ei videt̉: nec ille īperanti aliquid negare poteſt vel audet? Ego iſtū non mōſeruū: ſed neꝗſſimū ſeruoruꝫ appelland̓ puto: lꝫampliſſima familia natus ſit. Y eoª lr̄a ē. v. qꝛ ſimulier eſt vanitas vanitatū. hoc ſatis notū ē oībus fere: non eſt homo in mūdo: qui tm̄ ſtudeatplacere deo benigno qͣꝫ mulier: etiam mediocriſſuis vanitatibus ſtudet oībꝰ placere. De hoc exemplum in vita beate pelagie: qn̄ dedita mundo diſcurrebat ꝑ antiochiam ornata nimis: quāvidens quidā ſanctus pater nonnus nomīe: cepit flere ⁊ dicere ſocijs: ꝙ toto tꝑe vite ſue nūqͣꝫadhibuerat tantā diligentiam deo placere: quedemum ⁊c̄. orationibus eius conuerſa ē. zilr̄a eſt. x. denotans ꝙ eſt xantia xerſis .i. tumor⁊impetus xerſis. Hic xerſes: vt ait oroſius ī librode ormeſta: cū multitudine fere innumerabiliꝑſiam veniens multa tentauit ⁊ ꝯfuſibiliter ſuoconſilio ꝓcedens: ſuperatus eſt ēt a pauciſſimisgrecis dn̄o grecoꝝ leonida exiſtente. hoc vitiuꝫeſt multoꝝ nolle regi ſed furioſe agere: ⁊ ſequi īpetus ſuos fine quacūqꝫ pietate: ait ſenecai ꝑſona furioſe medee. Quid aīe ceſſas? ſequere felicem īpetum. pars iſta vltionis: qua gaudes qͦtaeſt? ⁊c̄. vbi multa ponit oſtendens: ꝙ mulier nōvult regi: ſed ſuo impetu ꝓcedere et in dānū ſuum: ſicut de multis legitur mulieribꝰ: que vl̓ olamorem vel dolorem: qꝛ vīdictas facere nō potuerunt ſeipſas occiderunt. 22ª lr̄a eſt. y. q̄ noͣꝙ eſt imago idoloꝝ. Sic enim ſe pingit ⁊ ornatvt idola: īmo nec eccleſia dei ita ornatur auro ⁊lapide precioſo: ſicut miẜa mulier. Eſt ēt imagoidoloꝝ: pr plus idola colit: qͣꝫ alia creatura ⁊ faſcinationes facit. Quid de potentia mulieruꝫ dicam per ſuas īcantatiōes ⁊ artes magicas? Ait .n.apuleus de aſino aureo de quadaꝫ maga meroes noīe: ꝙ potens eſt celū deponere terra ſuſpende̓ fontes haurire: deos infirmare manes ſublīare ſidera extinguere ⁊ tartaꝝ ipſum illuminare.Sed ⁊ in primo. ℟. pel̓t. c. habet̉ de phitoniſſaque ſuſcitare fecit ſamuelē ad inſtātia ſaulis. Ede maga circe legitur: ꝙ quadaꝫ potione fbat hoīes conuerti ī beſtias. Un̄ lucanus. Znulla ſanie polluta veneni incantata perit. 26. q.nec mirum. Et plus diabolus d̓cipit per hec ſortilegia mulieres qͣꝫ viros. 23ª ⁊ vltima lr̄a ē.:⁊ inſinuat ꝙ zelus zelotypꝰ ⁊ totā zelat: ſicut delaodice narrat hieronymus ſuꝑ danielē: que exiſtens vxor antiochi regis ſyrie zelans: ne plusamaret beronicē: quā ēt hēbat vxorem: ſeipſaꝫ

veneno occidit. Beronicē vero ⁊ filiuꝫ eius exdicto antiocho ēt fecit occidi. Hoc igitur alphabetū ē de malis mulieribus: d̓ qua ⁊ eius doctrna dr̄ eccle. 9. Nō zeles muliere ſinus tui: ne on̄dat ſuꝑ te maliciā doctrine neqͣꝫ. Nam vt dicitOīs malicia breuis reſpectu malicie mulieris.Et qꝛ ſalomon nimis ardenti amore adheſit: didicit malā doctrinam ab eis: ⁊ ex ſapientiſſimoinfatuatus eſt amore mulieris: vſqꝫ ad colendaidola eaꝝ: ſed mulier timens deū ipſa laudabit̉.de cuius laudibus legitur ꝓuerbio. vltimo ꝑ totum illud capitulū. Sed oēs nō ſoluꝫ mulieresſed ⁊ viros ⁊ angelos exceſſit in ſanctitate virgogiorioſa maria: ⁊ iō ſibi dictū ē. Benedicta tu īmulieribus. Et vt ait hieronymus. Totum qd̓intulit mali maledictio eue: ca huius alphabeti:totū abſtulit benedictio marie: inſuꝑ ⁊ gr̄am nobis contulit xp̄s ortus: quam nō habuit pͥus oīsmunduſ. Et ideo ibi in veteri teſtamento ſcripture mala loquuntur de mulieribus propter pͥmā⁊ imitatrices eius. In nouo teſtamento proptermariam multa bona dicuntur: vt patet in euāgelio. Et primo mulieri matri eius: ⁊ poſtea magdalene que plus amabat reſurgens ſe manifeſtauit.¶ De multiplici filiatione ⁊ legitimatione.Capitulum. 25.So dixi dii eſtis etIfilij excelſi omnes. p̄s. 8o. ⁊ di. 41. c. deꝰ.quis ſimilis. Dij quidē ſunt hoīes boni: non eēntia ſed participatione: ſed omneſ tā boni qͣꝫ maliſunt filij excelſi creatione. Et qꝛ a deo patre oīspaternitas in celo ⁊ in terra noīatur: vt ait apl̓sad ephe. 3. c. ideo eſt ſciendum ꝙ multiplex ē filiatio: ẜm ꝙ multiplex eſt paternitas. Sunt eniꝫcorrelatiua pater ⁊ filius. Et qꝛ finis principalismatrimonij ē filiatio: iō poſt matrimoniū de hͦagitur. ¶ Eſt filiatio eterna ⁊ ineffabilis. Filiatio diuina ⁊ cōicabilis. ¶ Filiatio humana ⁊ variabilis. ¶ Prima a nobis adoranda. ¶ 2ª a nobis ꝓcuranda. 3ª a nobis indaganda.Et quia ut dicitur ioha17. Ipſe pater amat vos: debēt ⁊ filij diliger̄ ecōuerſo pr̄em bonum. De prima breuiter expediendo: qꝛ nō ē pn̄tis operis: ait p̄s in ꝑſona filij loquentis de pr̄e eterno. ꝯn̄s dixit ad me: filiꝰ meus es tu: ego hodie genui te. p̄s. 2. ad heb. 5. c. Dominus .ſ. deus pr̄ dixit non voce: qꝛ ſp̄s ē deusſed mente ad me .ſ. filiū meū vnicū ⁊ ſubſtantialēEt hoc ſuū dicere nō eſt aliud: qͣꝫ verbum ſuumꝓducere ſeu filiū gignere: ſicut ⁊ nos cū aliud intelligimus verbū in mente formamus: ſed quiatranſitoria mēs mutabilis ⁊ tꝑalis ac determīate virtutis: iō verbum nr̄m mentale tranſitoriūeſt ⁊ mutabile hn̄s principiuꝫ ⁊ determinatā vir