Titulus.

Xxor vota abſtinenVtie vel peregrinatiōis ⁊ hiꝰ facta an̄ matrimoniū cōtractū ſiue poſtea nō tenet̉ nec debꝫimplere cōtradicente viro. ray. Sed vir pōt vouere ⁊ tenet̉ implere vota abſtinētie etiā inuitavxore: niſi ꝑ hoc fieret p̄iudiciuꝫ vxori: puta q̄redderet̉ impotēs ad redditionē debiti ẜꝫ hu32. q. 5. precepit. ⁊. c. xp̄iana. ¶ Nō ēt ꝙ ſi vir dedit iam lnīam vxori īplendi votū abſtinentie: ſpoſtea reuocat rōnabili cā motus bn̄ facit: ſi ſincā reuocat peccat: tn̄ in vtroqꝫ caſu vxor dꝫ obedire ⁊ non peccat: ray. 33. q. 5. manifeſtum. ⁊. ca.voluit.Quantum ad votū peregrinationis vnus non poteſt ſine conſenſu alterius facere ſeu factum adīplere ẜm ray. ⁊ hoſt.īmo ẜm īno. poteſt reuocare ſi aliqn̄ conſenſit: lꝫpeccet. Excipitur ẜm p̄dictos aliqn̄ votū hieroſolymitanū: qd̓ poteſt facere vir ſine lnīa vxoris⁊ factū adīpiere: vxor tn̄ vt aſſentiat eſt attentius admonenda: vel ſi non vult remanere: ſequatur virum. Dicit tn̄ be. tho. in quodlibet ⁊ alber.ꝙ non eſt conſulendum viro ꝙ accipiat crucem trāſferendum ſe vltra mare: ſi vxor ſit taliſꝙ nō poſſit ſequi: ⁊ de eius incontinentia timeatur. Uxor ẜm hoſt. poteſt ēt inuito viro votumhieroſolymitanū emittere: ſed ſi ſuſpecta velmis iuueniſ ē: nō exequatur ꝑſonaliter: ſed voredimat: alias vadat: maxime ſi talis eſt: que ſecum poſſet ducere bellatores. Quantū vero acmodicaꝫ ꝑegrinationē ēt ſine voto propter diſponendā domū: vel quantū ad tranſferendū domicilium alio: vr̄ dicere bea. tho. ꝙ poteſt. in. 4.vir hoc ſacere ſine lnīa vxoris: qꝛ in diſpoſitiōedomus ⁊ regimine vite ⁊ mulier eſt ſubiecta vtro ⁊ nō econuerſo. Dicit tn̄ Hug. 33. q. 5. manifeſtum. glo. ꝙ vir illa vxorꝭ vota reuocare poteſtque ipſa īplere non pōt ſine ſcandalo viri: vt deieiunijs de ſurgendo ad matutinas ⁊ hiꝰ: alia nōvt ſi vxor vouit dare aliquid de ꝓprio: vbi conſuetudo ē: ꝙ mulier heat bona parafernalia: vl̓ ſivouit aliquam orationem ⁊ hiꝰ.Quantum ad potū caſtitatis coniugatoꝝ ſciendum ẜm ray. ⁊ alber. ꝙvir ⁊ vxor ad paria iudicant̉. 32. q. i. ſiquis. Pōtaūt fieri tale votū tripliciter. ¶ Uno mō ꝙ vnꝰemittat votum caſtitatis altero inuito vel ignorante ſeu ſine lnīa alterius. 2º modo: ꝙ vnꝰ tn̄cū lnīa alteriuſ emittat. ⁊3º. ꝙ vterqꝫ de pari cōſēſu ſimul emittat. Et pͥmo modo cum .ſ. vnusconiugū vouet caſtitate ſine lnīa alterius: ſi ītereos ſit tm̄ matrimoniū initiatū: puta per ſpōſaliaẜm pe. de palu. aūt oꝫ ꝙ frangātur ſponſalia demutuo aſſenſu: ⁊ ſic poſtea ſeruet votū: vel intretreligionē: ſi ſponſa eſt q̄ vouit. ſed ſi ſponſus vouit ipſe vel religionē intret vel ſacrū ordinē ſu-

ſcipiat: ⁊ ſic diſſoluūtur ſponſalia ēt cōtra voluntatē alteriuſ: vel faciat cōtentum alterū .ſ. qui nōvouit de nō cōſumādo matrimōio. Et dicit idēpe. ꝙ ẜm tho. per votū ſimplex ſoluūtur ſponſalia: qd̓ ſi veꝝ eēt n̄ teneret: religionē intrare quivouit: ſed poſſet remanere in ſeculo continendoSed cū iura artent ad cōplendū ſponſalia niſi īcaſibꝰ quibuſdā exp̄ſſis: de quibus ſupra: ⁊ interillos iſte nō ponit: tutius eſt tenere cōtrariū. Siāt eēt inter illos matrimoniū ratificatū .ſ. ꝑ. verba de pn̄ti: ſed nō cōſumatū tunc ẜm pe. teneturintrare religionē ſiue vir ſiue mulier: niſi coniūxqui nō vouit velit eū dimittere ſine debiti petitione: qꝛ non potuit vouere in p̄iudicium alteriꝰ⁊ ſic ē illi obligatus ſub cōditione: ſi nō intret religionē: qd̓ poteſt facere altero īuito: ⁊ tūc ꝑ ꝓfeſſionē in qua moritur ciuiliter: ſoluitur vinculummatrīonij: ſed ſi eſt cōſumatū: nō poteſt intrar̄ religionē altero inuito: niſi ob fornicationē notoriam: ſed de hoc vide ſupra d̓ diuor. Sed ſi altercaſte vixit: tunc vtrū alius poſſit vouere cōtinētiam ſine lnīa alterius qͣꝫtū ad redditionē debitiIn hoc cōcordant oēs: qꝛ non pōt. Rō eſt ẜmricar. qꝛ hoc eēt facere cōtra votū de alieno: qd̓nō licet. Sed quātū ad exactionē ſūt varie opi.vt refert pe. Aliqui dicūt ꝙ n̄ poteſt fieri tale votum. Unde ⁊ duran. in. 4. dicit hoc votū īdiſcretum ⁊ ꝑiculoſū: qꝛ redditur alteri nimis oneroſūvt ſemper ipſe hēat ſubire confuſionē in exigendo: ⁊ p̄cipue ſi viro vouente mulier hēret exige̓:que cōiter in hoc eſt magis verecūda ⁊ nimis ꝑculoſum eſt in igne ſtare .i. iuxta vxorem: ⁊ vrgte cōcupiſcentia n̄ poſſe exigere. Et ad hāc vr̄ d̓clinare bea. tho. in. 4. dicit enim ꝙ tale votumfactū ab vno ſine exp̄ſſo cōſenſu alterius: poteſtalter irritare: ⁊ ſi alter irritat nō tenet̉ īplere. Siautem audito voto cōſortis: ꝓ tunc tacet ⁊ diſſimulat nec ratificat: ſi poſtea contradicit ⁊ irritatſimiliter nō tenetur implere. Hanc opi. dicit Io.neapoli. in qd̓libet. 8. eſſe ꝓbabiliore. Addēs ꝗetiam ſi talis qui vouit ſine lnīa alterius: exigeretiaꝫ cū peccato mortali: puta p̄ſuppoſita veritate alteriuſ opi. cōtrarie: tenetur exactus debituꝫreddere alias peccaret. Alij et dicunt ꝙ fieri pōttale votum .ſ. de non exigendo debituꝫ: rō qꝛ hͦeſt voluritatis ſcilicꝫ petere debituꝫ: ⁊ eſt perfectionis non petere ⁊ de his eſt votum. Et dicitricar. in. 4. hanc opi. eſſe cōiorem ⁊ tutiorē. Etad hanc vr̄ declinare pe. de palu. dicens tamen:ꝙ hoc non eēt alicui conſulendum: maxime ſi ꝑhoc matrimonium redderetur oneroſum: alteriputa vxori ſuſpecte vel verecunde in petēdo debitum: ⁊ lꝫ talis peccet vouendo nō petere: ſi tn̄vouit tenetur ſeruare in quantuꝫ poteſt: ſine hocꝙ reddat matrimonium oneroſum: puta reddēdo non ſolum exigenti expreſſe: ſed interpretatiue. Ad tollendum igitur omne dubium bonuꝫeſſet petere ſuper huiuſmodi diſpenſationem.¶ Et poſſet in huiuſmodi epiſcopus diſpenſare