Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
28r
Einzelbild herunterladen
 

Primus.

ſuo: ſi vterqꝫ cōuertat̉ ad fidē̄: tenet̉ maritus eaꝫrecipe̓: obſtāte ſit ab illo cognita: cui ſeiūgit: niſi fuerit alteri fornicata: extra de diuortgaudemus. V7ꝰ eſt ſi vir cōuincitur adulterari32. q. 6. totum. Ubi ēt noͣ. ſi vir ē adulteraocculte: vxor manifeſte: pōt vir ſine peccatovxorē dimittere: qꝛ vxori deficit excipiendius: ſꝫ ꝓbatio ẜm ray. tho. alher. ſi tn̄ vir egiſſꝫpn̄iam vxor nollet agere: ſꝫ ꝑſeuerarꝫ in adulterio: poſſꝫ ſin̄ peccato accuſare dimittere. 32q. i. in quatuor primis. c. Iſtos caſus ponit ēt ricar. addit. Alij addūt. 8. caſum .ſ. ſi vir abſtinēdo cōtra voluntatē vxoris ei occaſionē adulterandi dedit. 33. q. 5. c. ſi tu. tn̄ alij dicūt: ꝓpt̓hoc excuſaret̉ mulier adulterans: quin ꝟir poſſet eam ꝓpt̓ adulteriū dimitte̓ ẜm glo. et pn̄ia facta ī adulterio non tollit ꝗn poſſit accuſari ꝟl̓ excipi de ipſo adulterio in foro contetioſo. 25. q. i.. 6. q. i. qui crimē. dꝫ tn̄ īnocēs parcere pēitēti: ſibi reconciliari ex charitatedam equitate. qͣꝫuis teneat̉ ex neceſſitate .ſ. qͣꝫ ad reddēdū ei debitū cōiugale. Itē ſi vnuſcōiugum fornicet̉ carnalit̓ alter ſpiritualiter .ſ.labēdo in hereſim ẜm hoſt. goff. admittet̉pēſatio: ſi tn̄ fornicationē ſpiritualē dimittat: quiī ipſam incidat: alias ꝓcederet̉ cōtra eum: nonaudiretur contra ſuum cōiugē. Effectꝰ accuſationis de adulterio ē: ſi maritus probꝫ: qd̓intēdit: vl̓ mulier hoc cōfiteatur: niſi mulier replicꝫ contra eum aliquē de predictis. 7. caſibusabſoluitur ab eiꝰ cohabitatiōe ẜuitute: quā ſibitenebatur: pōt aſſume̓ habitum religionis eo īuito. 27. q. 2. agatoſa. in ſeculo ſin̄ eo viuer̄ poteſt: ſꝫ tn̄ continere tenetur. ẜm ray. tho. pe. ip̄āt dimiſſa ꝓpt̓ adulterium non pōt ītrare moſterium contradicēte viro: ſꝫ ſi ingreſſa eſſꝫ viroſciēte ſibi cōtradicēte: ſatis pōt videri data licētia: vir tenebit̉ cōtine̓: ſi ingreſſa fueritcōtra voluntatē viri poterit reuocari. tho. pet. Itē in ſeculo remanētē: poſt diuortiū pōt īnoces adulteram recōciliare .i. admitte̓ ad ſui cohabitationē ad actum coniugalē: ſi nollꝫ cogi poſſꝫ: hoc ē ꝟum ſi īnocens de adulterioreptus ē: ſi manꝫ īcorrigibilis: non dꝫ ſibiīnocēs recōciliare. Itē ſi poſt diuortium:qui erat īnocēs factus ſit nocēs in crimine adulterij: pōt dꝫ cogi iudicē recōciliari ſibi aduterum coniuge: p̄cipue ipſo hoc petēte allegāte adulterium commiſſum poſt diuortiū ab eorqui īnocēs prius fuerat. Item ſi poſt diuortijſn̄iam conſtiterit eccl̓iam fuiſſe deceptam falſos teſtes hiꝰ: dꝫ ſic ſpoliatus reſtitui. Taliteret ſi alter iam feciſſꝫ ꝓfeſſionem ī aliqua r̄ligiōevl̓ cepiſſꝫ ſacerdotium: ſi hoc petat: tenet̉ reſtitutꝰ redde̓ debitum: ſꝫ exige̓ non pōt. Sed ſi ſitſpoliatus non petit r̄ſtitutionē ille: qui iam factē ſace̓dos vl̓ profeſſus: non pōt ipſe petere ſociūin coniugē. Itē noͣ. cum r̄ſtituit̉ aliqua vxor vro: ſi dicat ſe hr̄e ſuſpectum virum: ne forte eam

ledat: cauſam veriſimiliter oſtēdit: ad iudiceꝫſpectat facere cauere ſibi ſufficiēti cautiōe: tractabit bn̄: ledat eam ī perſona vel rebus: hanc cautionē preſtabit iuramētum. 32.q. 3. de bn̄dicto. ſed ſi mulier confidat de iuramento: dꝫ preſtare cautionē pignoraticiam vl̓fideiuſſoriam ſub certa pena. 23. q. 5. ꝓdeſt. vel ſicapitali odio ita perſequeretur: merito deipſo diffidat: nec poſſit ei de cautiōe ſufficiētiuideri: ſolum non dꝫ ei reſtitui: ſꝫ ab eo potiremoueri ẜm ray. pe.Nota ſecundum inno. vir tunc tenet̉ ſequi vxorē. qn̄ .ſ. itinecat cumex neceſſaria cauſa abeſt: ſꝫ vxor tenet̉ ſequi virum ex quacūqꝫ recedat .ſ. domicilium tranſferens: niſi velit trahe̓ ad peccatū: extra de diuor. c. queſitū. ſecus tn̄ ſi eēt vagabūdus. 34. q. 2ſi quiſ neceſſitate. Idē ber. hoſt. Et addit hoſt. ſicut ī voto vltramarino vxor pōt ſequi viꝝ remanere ſi voluerit: ſic ī itinere volūtatis ꝓpoſito reuertēdi: qd̓ videt̉ intelligēdum delōgo itinere: ſed vbi tranſferat domiciliū de loco ad locum vxor tenet̉ ſequi. 13. q. i. vnaq̄qꝫ.Et ẜm guil. debet ſequi et ī carcerem ī exilium: qd̓ intelligit̉ de carcere: quātum ad debitūreddēdū: ſeruata hōeſtate quo ad exiliū quo adcohabitādū ſi nutrir̄ pōt periculū aīe corporis īminet: vel vxor pōt viꝝ nutrire. Sꝫ noͣdiligenter que dicit pe. de pal. ī. 4. di. 39. circa cohabitatione cōiugū. Dicit .n. ſi ī vno cōiugū ſittale crimē: timet alter corpori ſuo: nec pōt ſibi ſecure aliter ꝓuidere: licet dimittere talē nectenet̉ cohabitare: qꝛ ſi tenet̉ debitū redderecum periculo corporis ſui: multominus cohītare: exͣ de reſti. ſpo. ex trāſmiſſa.. c. lr̄as ī fi. Un̄falſa eſt glo. extra de diuor. c. 2. que dicit: noneſt dimittēda vxor: ēt ſi vite viri fuerit īſidiataItem qn̄ vnus cōiugum trahit alterū ad crimēita licet cogat peccare: tn̄ ꝓpt̓ periculū ſuefragilitatis: ne coiugalis ſocietas ip̄m pertrahatad peccatum teneat illd̓. Si oculus tuus dexterſcādalizat te erue ⁊c̄. Si .n. periculo corporis tenetur manere: multominus periculoaīe ſicut non tenetur propt̓ periculū īfidelitatis cohītare īfideli: ita nec ꝓpter periculū aliorum criminū: licet ad nulluꝫ poſſit cogi. Et licetiſtud ſit grauius qͣꝫ alia: tn̄ minimū periculū moͣtale p̄ponderat maxīo ꝑiculo corporis: licet īhoc ſit diſſimile: īuito aufert̉ vitā corporisaīe: tn̄ iſta diſſimilitudo tꝫ: ita ī īfidelitate: ſicut īalijs vitijs: qꝛ nullū peccatū cadit ī īuitū. Itemꝓpt̓ alia crīa vniꝰ: ꝗbꝰ alter timet ꝓbabilit̓ aīeſue: nec corpori dꝫ derelīquere cōiugē: ēt ſi ſitīcorrigibilis: niſi ſit fornicatio carnal̓: et ſemelmiſſa vl̓ ſpūalis fornicatio .i. īfidelitas: ī ſit īcō̓rigibil̓: ſic ītelligit̉ exͣ de diuor. c. 2. De horis cōiugatorum. c.2a.