Titulus.

Tertium bene conſiderandum eſt: vtrū preter predictos duos modosſcꝫ mortē naturalē ⁊ mortē ciuilem: qui eſt per īgreſſum religiōis .i. ꝓfeſſiōem: ſit alius modusſoluendi matrimōium ratum ideſt cōtractum ꝑverba de preſenti: quo ad vinculum: vbi pe. ponit. 4. cōcluſiōes.ꝙ ſeruitꝰ ſuperueniēs taP2IMA EN matrimōio rato nō ſoluit ipſum: Et ratio eſt: quia per hoc nō moriturad actus carnales: nam ⁊ poteſt de nouo cōtrahere. Et generaliter de ceteris īpedimetis: q̄ dirimūt matrimonium poſt cōtractum: intelligendū eſt: ꝙ nihil tale ſuperueniens dirimit priꝰ cōtractū: ſed ſolūmodo pꝰ contractū: vt verbi gr̄aCognoſcens conſanguineam eius cum qua iamcōtraxit per verba de preſenti: ⁊ ſi non adhuc ꝯſumauerit: nō dirimit tale matrimonium: quoddirimeret ſi ante contractū per verba de pn̄ti illā cognouiſſet ꝓpter affinitateꝫ.Secunda cōcluſio eſtꝙ tale matrimonū .ſ. ratificatū per verba d̓ pn̄tinon ſoluitur per votū ſimplex. vnde teneturintrare religionem vel reddere debitum vxpetente: ſed peccat mortaliter reddendo: qꝛ adhuc poteſt religionem intrare ante conſumationem eius: nec ſufficeret ingreſſus religiōis ī tertio habitu beati dominici vel franciſci cum ꝓfeſſione in ipſo: qꝛ talis profeſſio nō hꝫ vim niſi voti ſimplicis. vnde non eſt ſufficiens ad tollenduꝫvinculū coniugale: ⁊ ꝓfeſſus ī illa religiōe tertihītus: qͣꝫuis peccaret grauiter cōtrahendo: qꝛ ꝯͣvotum: tamen teneret matrimonium.ꝙ necTertia cōcluſio eſt capratio quantacūqꝫ ſuperueniens ſoluit tale matrīonium ratum: quia matrimonium non īueniturin iure ſolui niſi in certis caſibus: ſed ille noeſt de illis caſibus: ergo ⁊ cetera. Item. 32. queſtione. 7. capitulo hi qui. dicitur cōiugium illorqui poſt mr̄imonium membris truncantur auta barbaris execti ſunt. propeter hanc cām ſolunon poteſt: ⁊ qͣꝫuis glo. intelligatur de mr̄moniꝯſumato: extra eo. qd̓ dr̄. 33. q. i. cōiugiū firmaturofficio .ſ. carnali ẜm glo. ⁊ anteqͣꝫ confirmatur impoſſibilitas officij ſoluit vinculū coniugij: negāda ē illa glo. qꝛ cōiugiū ſolo cōſēſu per verba depn̄ti firmat̉ ⁊ ratū vocat̉ vt noͣ. glo. d̓ teſti. c. ſr̄ eoQuarta concluſioꝰ ᵏſoⁱuitur tale matrimonium ratum tantum per ordinemqui ē ſacr̄m vl̓ dignitas: ⁊ qͣꝫuis magiſter ſn̄iaꝝin tex. videatur innue̓: ꝙ ſpōſi nō ſolū pn̄t ītrarereligionem ſine cōi conſenſu: ſed ēt ad ordines ꝓmoueri: ⁊ hoſti. dicat: ꝙ cōiugi āte carnalē copulam licet ep̄atū acceptate: tn̄ ꝯtrariū hꝰ eſt veruꝫquia ep̄atus ex ſua natura nō hꝫ oppoſitum ad

mr̄imonium: cum ep̄i prius eſſent vnius vxorisviri: nihil aūt tollitur niſi a ſuo cōtrario: nec ep̄imoriuntur ciuiliter: cum propriuꝫ habeant ſicutet ceteri clerici ſeculares. vnde qꝛ religio ſoluitmatrimoniuꝫ nō rōne perfectionis: ſed rationemortis ciuilis: ep̄alis ordo licet ſit ꝑfectior: ⁊ ſimiliter ſacer ordo licet ſit perfectior qͣꝫ religionon ſoluit propter defectum mortis ciuilis: ⁊ iōcōiugatus incorruptus .i. non cōſumato matrīonio licite proſitetur: qui tamē illicite in ſeculo ordinatur nec ſoluitur matrimonium quando decōſenſu vxoris ordinatur vel ep̄atur quo ad viculum. vnde vxor talis eo viuente non poteſt cūalio cōtrahere. Coniugatus igitur ante copulamnon poteſt eligi: qꝛ cēſetur laicus nec eſt ī ſacrisvel eſt irregularis ſiue ſuſpēſus: ſed poteſt poſtilari: ⁊ tunc ſi vxor conſentiat confirmabitur: ſedſi diſſentiat: papa n̄ poteſt eū confirmare nec cōſecrare in preiudicium vxoris: quin .ſ. teneat̉ r̄ddere debitum cum non poſſit contra ius diuinūdiſpenſare: ſed poteſt religioneꝫ intrare: ⁊ primadie de ln̄ia pape profiteri. eadem die confirmari ⁊ poſt modum ordinari ⁊ conſecrari: nec ſimiliter de licentia pape poteſt cōiugatus īuita vxore etiam ante copulam ad ſacros ordines ꝓmoueri: ⁊ ſi fuerit ordinatus nihilominus tenet̉ reddere debitum: qꝛ ſemper hoc eſt de iure diuinoSimiliter nec papa poteſt auferre vxori virumſuum etiam incorruptum .i. non conſumato matrimonio ⁊ multo magis poſt copulam vt ipſuꝫfaciat cardinalem: qꝛ ⁊ ille ſtatus ſecularis eſt: nōregularis dicente quodam cardinali: nos habemus religionē cuius apoſtate ſunt ſancti: vt Hieronymus. Et ſi arguatur ꝙ ep̄i tenent locuꝫ apoſtolorum: ſed chriſtus vocauit ioānem de nuptijs ad apl̓atum etiam inuita vxore: ſi verum eſtquod dicunt quidam ꝙ ipſa fuit maria magdalena: que propter hoc indignata luxuriata e? Reſpondet̉ ꝙ ep̄i tenēt locuꝫ apoſtoloꝝ quo ad dignitatē nō quo ad pauꝑtate ⁊ morte mūdi: quiaillis dictū eſt. De mūdo n̄ eſtis. Preterea alia rōeſt: qꝛ xp̄s hoc potuit facere ⁊ ẜm deitate ⁊ ẜꝫ humanitatē: qꝛ ptātē habuit excellentie in ſacramētis quā nulli cōicauit etiam pape. ¶ Preter ea ꝙiohānes inuita vxore ſecutus fuerit xp̄m: ignoratur: nec ē multū veriſimile illā fuiſſe maria magdalenā: ſed ⁊ ſi veꝝ eſſet: ꝙ inuita vxore xp̄ꝫ fuerit ſecutus licite facere potuit: qꝛ apl̓atus ad quētranſiuit: erat ſtatus religiōis: ⁊ quo ad votū obedientie caſtitatis ⁊ paupertatis. Et ſi dicat̉ ꝙ papa diſpenſat monachū contrahere matrimoniūviuente prima vxorē: puta qꝛ ille cōtracto mr̄imonio cū aliqua an̄ copulā intrauit religionē ⁊ꝓſeſſus ē: ⁊ ſic ſolutū ē vinculū: poſtmodū magna cā vrgente vt pace reformāda vnius regni:vel ꝑ conuerſionē vnius gētis papa diſpēſat cuꝫillo monacho: ꝙ ꝯͣhat cū alia: qꝛ vīculū pͥmū fuit ſolutū. nā ſi vīculū n̄ fuiſſet ſolutū: papa n̄ poſſet: niſi dicatur ꝙ ex ſtatuto eccl̓ie eſt illa ſolutio