Primus.

q. 3. ſecunduꝫ mēdicantes tn̄ ante annū n̄ poſſētrecipere ēt talē ad ꝓfeſſionē ſine diſpēſatiōe pape: alias incurrerēt penam iuris. ¶ In oībus ātcaſibus ī ꝗbus poſt cōſumatuꝫ matrimōiū licetītrare religionē: licet ēt ad ſacros ordines ꝓmoueri: ēt ad ep̄atū: exemplū in beato hilario: ꝗ habēs filiam ex vxorē: fuit ep̄s. Qn̄ āt nō licꝫ religionem ītrare: multo fortius n̄ licet ꝯiugato acſacros ordines promoueri: ſed eſſet ſuſpēſus abexecutiōe ordinis: licet characterem reciperet.¶ De matrīonio āt cōſumato violēter: puta ciquis eā cū qua cōtraxerat ꝑ verba de pn̄ti: voltem īgredi monaſteriū cōtra voluntatem ſuamcognoſcit dicit hoſti. ꝙ nō poteſt īgredi contravoluntatem viri: ⁊ ſi ingrederetur ẜm pe. cū duret vīculū cōiugale: nec poſſit diſſolui ꝑ īgreſſūreligiōis: remanēs ī ſeculo n̄ poſſet cū alia ꝯͣher̄⁊ poſſet illā īuitaꝫ de mōaſterio reuocare. Hācq. optime tractat bar. brixiēſis ī. q. mer. ⁊ domi.Notandum etiam coniugatus īgreſſus religioneꝫ qn̄ tenet̉ exire ⁊ qn̄nō pōt: ⁊ qn̄ eſt liber ad exeūdum vel remanendū ẜꝫ pe. de pal. ī. 4. di. 27. q. 3. Tenet̉ quidē exire religiōem ēt facta ꝓfeſſiōe cōiugatus ad cōiugē ī ſeculo remaneteꝫ: quādo repetit in ſeculoexiſtēs eum: qui illicite īgreſſus eſt: vl̓ qꝛ īnoxioꝓhibēte ſeu ignorāte vel cōſentiēte fragili. qui ēſuſpectus de īcōtinētia iuuenis ⁊ laſciuus remanēs ī ſeculo: qꝛ n̄ potuit ī eius preiudiciuꝫ vouere vel ꝓfiteri. ¶ Itē ſi licite ingreſſus fuit: quiade ln̄ia antiqui: ſed reītegra penituit .ſ. quādo ante emiſſuꝫ ſolēne votum ī ſeculo remanens velde religiōe exiens: alter repetijt euꝫ: tenet̉ exire.¶ 2º tenet̉ nō egredi: ſed remanere: quādo licite emiſit votum ſimplex vel ſolēne vel illicite īgreſſus eſt: ſed alius nō repetit eū: quia ratificando cōfirmatur. ¶ Tertio liber eſt ī egrediendovel remanēdo: quādo nullo modo eſt īgreſſusreligiōem: aſtrictus religioni tacite vel expreſſe: vt quia nec vouit nec profeſſus ē: nec vxor eūrepetit: aut ſi repetit fornicata eſt antea vel poſtnotorie. Qn̄ vero votum ſimplex emiſit ingreſſus nō ſolēne vel ſolēne de facto nō de iure: puta quia īfra tempꝰ probationis: corā eo qui nonpotuit recipere ad ꝓfeſſionem vxore nō repetēte: egredi nō pōt: ſed quo ad eccleſiā poteſt: maxime ſi votū probari nō poteſt: in quo caſu retinens clericum īuitū eſt excōicatus: dico retinentes nō ſolum manus ī eum īijciendo: ſed etiā veſte ſeculari negata ſine qua cōmode egredi nonpoteſt: perſuaſionibus tamen eum retinere poſſunt. Et ideꝫ intelligendū de vxore īgreſſa quoad viruꝫ nō repetenteꝫ. I4º de debito: qꝛ egreſus de religione quādoqꝫ n̄ pōt reddere nec exigere: vt quando illicite egreſſus eſt poſt ꝓfeſſionē: vt ī caſibus dictis: ⁊ quādo cōiunx ſciēs ⁊ tacens permiſiit ꝓfiteri: tunc enim ſeruitutē remiſit: vt dominus cuius ſeruus eo ſciente ⁊ permit

tente ordinatur vel profitet̉. Dico auteꝫ illicitepropter votū rite ſolēnizatū: qn̄qꝫ ⁊ petere ⁊ reddere pōt: vt quando liber egreſſus fuit: nullo voto aſtrictus religioni: ſicut nouitius ſolutꝰ egrediens religiōem: matrimoniū cōtrahere pōt. ſꝫ puto ꝙ ītelligat de tali nouitio: qui ītrauit aīo probādi: nō īperpetuū ibi ꝑmanēdi. Nā ip̄e pe. tenꝫꝙ talis ingreſſus .ſ. aīo n̄ ꝓbādi: ſed firmo perſeuerandi: habeat vim voti ſimplicis ſaltē. Alij ātꝙ ēt ſolēnis voti habeat vim: vn̄ poſſet cōtrahere talis: vel exigere ſi cōtraxit. Sed de hac materia habes ſupra ī. 2ª. par. ti. xi. d̓ voto: ⁊ diffuſijͣ. de ſtatu religioſoꝝ. Qn̄qꝫ vero egreſſuſ poteſtreddere: ſed nō exigere: vt quando de conſenſuip̄ius: de cuius cōtinētia eſt timor: votū ſimplexemiſit: tunc enim nō illi p̄iudicauit. Et noͣ ẜꝫ pe.vbi ſupra ꝙ in quibus lꝫ coniugi repetere cōſortem ſuū reſigionē ingreſſus ante ꝓfeſſionem ſiūpoſt ꝓfeſſionem: nō lꝫ tamē de monaſterio eumrapere. nec ob. extra de rap. c. cuꝫ cā. qꝛ narrat ꝙrapuit: ſed non dicit ꝙ licuit. Poſſet enī vxoreꝫvi de vico ad domū adduce̓: qꝛ hꝫ ī ea cōrectionem: ſed non poſſet eam priuato quaſi poſſidēti vi eripere: ⁊ multo minus de monaſterio exͣhere foras: frangendo aut habituꝫ violenter lacerando vel cum iniuria loci ſacri eam accipiendo: lꝫ alie peccauerint ipſam recipiēdo: ar. C. vn̄vi. l. ſi quiſ in tantam. ¶ 5º videndū eſt de regreſſu ad religionem quando tenetur. Et dicit pe.vbi ſupra: ꝙ in. 3. caſibus. ¶ Primo quando illicite egreſſus eſt: vtpote cum alio coniuge in religione remanente poſt ꝓfeſſionem egreſſus eſtvel etiam in ſeculo remanente ⁊ honeſte cuꝫ cōſenſu eiuſ profeſſus eſt. Nº eſt: quādo licite egreſſus: qꝛ ad requiſitionem vxoris ſine licentia eiꝰingreſſus: ſed poſtea vxor penitet de reuocatione: ⁊ ipſa mouet. ¶3º. quando poſt votum ad eāegreſſus: mortua eſt ipſa vxor. nam tunc teneturregredi vt impleat votum ſuum. Sed ſi talis: ꝗpoſt votum ſolēne reuocatus ab vxore ad ſecūlum: mortua ipſa vxore contraxit matrimoniū:vtrum teneat pe. vbi ſupra facit talem diſtinctionem: qꝛ ſi inuita vxore fuit ſolenniter profeſſus:cum illa profeſſio quantum ad ſolennitatem nōvaluerit eccleſia hoc prohibente: ideo talis mortua vxore non poteſt contrahere: qꝛ habet in ſevotum ſimplex ratione illius profeſſionis: ⁊ peccat nortaliter contrahendo ⁊ exigendo: tenet tamen matrimonium: nec poteſt eum tanqͣꝫ apoſtatam religio perſequi: ſed ſi vxore conſentiente fuit profeſſus: ſed poſtea quia vxor iuuencula vnde ⁊ ſuſpecta eum reuocauit: ius noluit inhoc caſu profeſſionem inhibere ſimpliciter: ſedſolum in quantum erat ad vitam eius. vnde ſimpliciter fuit in preiudicium eius votum ſolenne:non in preiudicium vxoris. vnde ea mortuaeſt apoſtata: ſi non redijt ad monaſterium: ⁊matrimonium ſi contrahit cum alia: non tenetvt dicit Goffre. hec pe. de palu.