Titulus.

vnus qͣꝫ alius. Idē ſi fiſcus ea accep̄erit ī defectūheredum: qꝛ ſi fiſcus parenti ꝓpinquo redderetenetur. multo magis ei reſurgēti. Pari rōne matrimoniū ſpirituale diſſoluit ꝑ mortem naturaleꝫ: vꝫ ingreſſum religionis cū obligatiōe ꝓfeſſionis. Nam religioſus reſuſcitatꝰ nō tenetur adobſeruantiā religionis: qꝛ ſeruitus ꝑſonalis: quedebet̉ a ꝑſona ratione perſone: vt in mr̄imonio⁊ religione extinguūt̉ morte. quod ēt patꝫ ex ꝟbis ꝓfeſſionis aliquoꝝ: qui promittūt ī ꝓfeſſione obedire ꝟſqꝫ ad mortē. Et ſimiliter curatus⁊ ep̄s reſuſcitatꝰ: qͣꝫuis retineat cōſecrationē: nōtn̄ retinet eccleſiā: niſi ſibi noua electiōe vel prouiſiōe cōferat̉: qꝛ mortuus ē ſpōſe ſue .i. eccleſieiā hēbat. hec pe.ꝙ ꝑ mortē ciuicundum eſt ſem .i. ꝓfeſſionētacitā vel expreſſā ī religiōe approbata diſſoluit̉ matrimoniū carnale cōtractū ꝑ verba de pr̄ti quo ad vīculū: ita ꝙ remanēs in ſeculo poteſtcū alio libere cōtrahere: niſi ip̄e ſe ꝑ votū obligaſſet: ſed cōſumatum quo ad torū .i. cohabitationem ⁊ debitū: qn̄ īgreſſus religionis fit cundebitis circūſtātijs: nō autē quo ad vinculū diſoluit̉: vt .ſ. remanēs ī ſeculo poſſit cū alia cōtrahere viuente cōiuge ẜm pe. de pal. in. 4. di. 27. oz. vbi notat ip̄e quatuor caſus: ī quibus licet cōiugato īgredi religionē. ¶ Primus qn̄ poſt matrimoniū cōſumatū alter cōiugiū fornicat̉: quiafornicāte ēt inuito alter pōt īgrēdi religionē: niſi⁊ ip̄e ī hoc deliquerit: vel ſibi poſt fornicationēreconciliauerit: videlicet exigendo vel reddēdodebitum. ſi enī lꝫ diſcedere in ſeculo remanenti:multo magis in clauſtro: exēplū in paulo ſimplice. Ad iſtū tn̄ caſum addūt doc. diſtinctionē. Dicit .n. tho. in. 4. ꝙ talis cū eſt certus de fornicatione coniugis: poteſt dimittere quo ad toruꝫ .ſ.denegando debituꝫ ꝓpͥa auctoritate: ſed quo adcohabitationē non pōt ipſe dimittere: vnde necin religionē intrare niſi eccleſie iudicio: ⁊ ſi dimſerit dꝫ cogi ad recipiendū. ⁊ hoc dicit hoſti. niſiincontinēti vellet ꝓbare fornicationē. Et ſi probet infra octo dies nō reſtituet̉: ſi nō ꝓbet cogetur r̄cipere: ⁊ ſic poteſt ītelligi illud. 33. q. 2. eccl̓ia.Addit ēt hoſti. ꝙ ſi eſt notoria fornicatio poteſtdimittere ēt ꝓpͥa auctoritate: extra de diuo⁊c. ſignificaſti. idem̄ īno. Addit ēt Guil. ꝙ ēt ſi ſit notorium adulteriuꝫ: ⁊ nō moretur cū adultero vſ̓adultera nō poteſt dimitti niſi iudicio eccleſie:quo ad cohabitationē: alias poteſt dimittere. Etſimiliter ſi poſtqͣꝫ illū vel illā fornicantē ſeu adulterantem dimiſit notorie fornicetur: ⁊ nō ſi nonmoretur cū adultero poteſt dimittere ⁊ intraremonaſteriū. Vaꝰ caſus eſt: qn̄ matrimonio cōſumato de cōi aſſenſu intrant ambo religionē: illevirorum ⁊ illa monialiū ⁊ profitentur: ſicut plures factū eſt: ⁊ tunc diſſolutū eſt matrimoniū: qͦad torum ⁊ cohabitationē: non quo ad vinculū.vnde ſi diabolo inſtigante vnus eoꝝ egrederet̉

non ꝓpterea poteſt alter exire ad requiſitioneꝫeius: ſed dꝫ copelli ad reditū: nec ēt ſi in viſitando vnus ab altero exigeretur: dꝫ alter reddere:vt fecit ep̄s lugdun. genebaldus viſitans vxorēſuam moniale: ex qua ſuſcepit filiū vocans eumlatronē: ſed peccato cōfeſſo ſancto r̄migio: ⁊ penitentia ſibi īpoſita peracta: interim ſanctꝰ remigius gubernanti eccleſiā ſuā: qꝛ eū ſuſpenderatab executione officij: angelo ſibi reuelante peccatū dimiſſū ſanctus remigius euꝫ reſtituit ſuedignitati. ¶ Tertius caſus eſt: qn̄ altero cōſentiēte ⁊ in ſeculo remanente vbi nō eſt timor incōtinētie: puta qꝛ eſt multi temporis ⁊ honeſte vite: alius intrat religionē: ⁊ tunc ſi ſit conſumatūmatrimoniū: qui remanet non poteſt cū alio cōtrahere matrimoniū: qꝛ adhuc durat vinculumconiugale: īmo nec eo mortuo: qꝛ intelligitur cūeo continentiā ꝓmittere: ſed ſi eſt timor de incōtinentia remanentis qd̓ ſatis p̄ſumitur: cū eſt iuuenis: vel qꝛ leuis ⁊ ſuſpectus non dꝫ alter ſin̄ altero intrare vel r̄cipi: vt dicitur. 27. q. 2. agatoſa.V 4ꝰ cauſus eſt: qn̄ matrimonio non cōſumatoalter intrat ſciente vel ignorante vel inuito altero qd̓ poteſt in quo caſu remanēſ in ſeculo debꝰexpectare vſqꝫ ad ꝓfeſſionē coniugis qui ingreſus eſt religionem ẜm omnes. nam ſi egrederet̉ante profeſſionem tenetur eum recipere: ſi etiaꝫcontraxiſſet ⁊ conſumaſſet matrimoniū: qꝛ permortem ciuilem ideſt profeſſionem: qua ꝗs moritur actibus carnalibuſ: diſſoluitur vinculū matrimonij non prius. Sed vtrum tempus probationis in tali debeat abbreuiari: eſt triplex opinio. ¶ Alij dicunt vt ber. in glo. extra de regula.c. ſtatuimus. ꝙ per ep̄m debet taxari ⁊ abbreuiari tempus probationis propter periculum incōtinentie eius: qui remanet: ⁊ ad fraudē tollēdaꝫquia poſſet intrans poſtqͣꝫ intraſſet in vnū monaſterium in fine anni ire ad aliud: ⁊ ſic fraudaretur expectans. Alij dicunt vt Iohan. in glo. 27.q. 2. deſponſata. quod eſt diſtinguendum: quia ſide voluntate remanentꝭ in ſeculo alter intrat: debet expectare per annum: nec tempus expectationis eſt abbreuiandum. Si autem ignorante vl̓inuita intrat: debet certum tempus prefigi īfraquod profiteatur: nec eſt inconueniens tempusa iure ſtatutum abbreuiari: quia ſpeciſto caſu propter periculum incontinenentis in ſeculo. ¶ Tertij dicunt: vt hoſtien̄. inſumma: ꝙ ex quo ius permittit talem intrareligionem: ⁊ tempus probationis ſit inducturnon ſolum in fauorem conuerſi ſed etiam in fauorem religionis: vt experiantur mores conuerſi: ideo non debet illud tempus abbreuiari:niſi appareat fraus: vt cum iret diſcurrendo devno in aliud. hec pe. Poteſt dici: ꝙ cuꝫ hoc ſit īpoteſtate ſua ⁊ capituli: facere poſſunt quod eisvr̄ abbreuiare tempus .i. ante annum facere profeſſionē: ſi capituluꝫ ⁊ ingreſſus volunt: ⁊ etiamexpectare annuꝫ: tho. ī. 4. ſ. di. 27. queſtiōe .i. ar. 3.