Titulus.

⁊ ꝯͣhere ītēdāt: vt. 32. q. 2. ſolet.Addemus ſextam concluſionē ex v̓bis ipſius petri ī. 4 .ſ. ꝙ ꝯͣhere mr̄.moniū ꝑ verba de preſenti: ei qui eſt in peccatomortali: ſiue viro ſiu mulieri videt̉ eſſe peccatū mortale. Dicit .n. augꝰ. ꝙ ſacramēta talia fiūtvnicuiqꝫ: cū quali cōſciētia quis accedit ad ea. i.q. i. c. ꝑ. Iſaiā cū ergo mr̄imoniū ſit vnū ex ſacramētis: ⁊ eſſentia eius ꝯſiſtat ī ꝯͣctu ꝑ ꝟba de pn̄ti: nō ī carnali copula: alias n̄ fuiſſet veꝝ mr̄imoniū eſſentialiter īter mariā ⁊ ioſeph: ſequitur ꝙꝯtrahēs ī mortali matrimoniū mortalit peccat:īmo pe. de pal. ī. 4. di. 7. q. 2. videt̉ tenere ꝙ nōſufficiat cōtritio: ſed ſit neceſſaria ēt cōfeſſio. Dicit .n. ꝙ ī omni ſuſceptiōe ſacramēti poſt baptiſmū obſeruādū eſt hoc ei: qui poſt baptiſmū peccauit mortaliter: vt n̄ accedat ad aliqd̓ ſacr̄ꝫ incōtritus: niſi prius faciat cōfeſſionē. ⁊ rō eſt: qꝛſicut baptiſmꝰ eſtⁱ ianua omniū ſacr̄orū: ante qd̓nullū ſuſcipi poteſt vl̓ debet: ita pn̄ia eſt ẜa tabula poſt naufragiū. vn̄ poſt naufragiū .i. moͣtale cōmiſſū poſt baptiſmū: nullus ēt ꝯtritꝰ dꝫ accedē̓ad ſacrꝫ alid̓: niſi cōfeſſus. ī cōfeſſiōe .n. ꝑficiturpn̄ia: īqͣꝫtū ſacr̄m: qꝛ ſic ꝑmiſſū eccleſie dat̉ ⁊ abſoluit̉. Idē dicit di. 17. q. 2. Addit tn̄ ibi in fi. ꝙ n̄tn̄ moͣtaliter peccat ſuſcipiēdo vl̓ mīſtrādo ſacr̄ꝫpoſtqͣꝫ cōtritꝰ eſt: cū ſit iā deo cōiūctꝰ ⁊ pēitens.Un̄ ⁊ cōfeſſus ī ꝓpoſito: qd̓ tn̄ ſufficeret quo adeuchariſtie ſumptionē: hn̄do copiā cōfeſſoris ẜꝫtho. ⁊ oēs alios. ¶ Septīo noͣ ꝙ cōtrahēs mr̄imoniū clādeſtīe: ita .ſ. ꝙ n̄ poſſit probari: peccatmortaliter: quia ꝯͣ p̄ceptū eccleſie agit. ¶ Item⁊ qui cōtrahit ſiue occulte ſiue māifeſte: n̄ ītēdēſcōtrahe̓ ſꝫ deciꝑe ad extorquēdā copulaꝫ: ⁊ hiꝰ:peccat mortaliter. qꝛ vtit̉ fictiōe ī ſacr̄o ⁊ ī dānū alteriꝰ. Itē ⁊ ꝗ votū hēt ſimplex caſtitatiſ anteqͣꝫ diſpēſet̉. Ite ⁊ ꝗ cogit aliquē cōtrahe̓ coactiōe abſoluta vl̓ cōditioata. Iniuriat̉ .n. ei noͣbliter cū matrīonia debenat eſſe libera ẜm oīa iura. Itē ꝗ excōicatꝰ eſt ſciēter ſi ꝯͣhit matrīoniū:peccat mortaliter.¶ De cōſumatiōe matrimonij ⁊ actu coniugaliquod aliquādo eſt mortale ⁊ nouē modis: aliqn̄vēiale: aliqn̄ nullū. Capitulū. 20.Oſtquam actum ēde matrimonio: quo ad deſponſationeꝫſeu ꝓmiſſionē de futuro: ⁊ qͦ ad ratificatiōeꝫ ſeiꝯͣctū ꝑ v̓ba de pn̄ti: nūc vidēdū de ꝯſumationeeius ꝑ copulā carnalē. Et circa hoc pͥmo ponētur caſus plures: ī ꝗbꝰ actus cōiugalis ē mortale peccatū. ¶ Secūdo caſus ī ꝗbus eſt veniale.¶ Tertio qn̄ ē actꝰ me̓itoriꝰ ⁊ qn̄ īdifferēs. 4ºde nuptijs ⁊ bn̄dictiōe: q̄ ip̄m ordīarie ſequūt̉.Quantum ad primum

pe. de palu. ī. 4. di. 32. q. 3. pōit. 9. caſus: ī quibusē mortale peccatū actꝰ cōiugalis ¶ Et pͥmus ēquātū ad ītētiōis īordinatiōem effrenate libidinis: qn̄ .ſ. fert̉ ītētio exͣ limites mr̄imonij. idē .ſ. facturus cū qͣcūqꝫ alia: que ſibi occurreret vel cuꝫeadem: ſinō eſſet ſua vxor: vt ſatiſfaceret voluptati ſue: vel ipſi delectatiōi veneree inherens: vtfini vltimo. Et iō hieroꝰ dicit ꝙ ſapienſ iudicioi. ẜm rōnem dꝫ diligere vxoreꝫ nō affectu .ſ. paſſione: vt non regnet in eo īpetus voluptatis: necp̄ceps fertur ad coitū. 32. q. 4. origo. Sed vt dicit idem pe. qꝛ actibus non hītibus meremur ⁊demeremur: hoc intelligēdū eſt: qn̄ actu hoc cogitabat .ſ. talis inordinationē intentionis. Et idēvr̄ dicendum: qn̄ vxorem cognoſcēs vir animodeliberato ad aliā intēdit: qua carnalit̓ diligit ⁊ſimiliter de vxore cum ad alium mētem figit.Secūdus caſus eſt quādo ad locū: in quo talis actus exercetur: vꝫ in loco ſacro. Circa hoc tamē quidam: vt ricar. in. 4.diſtinguūt: ⁊ dicit ipſe ꝙ ſi neceſſitate guerraruꝫincluſi in aliquo loco ſacro: vnde exire non poſſunt ꝓ lōgo tꝑe: lꝫ vtriqꝫ exigere ⁊ reddere debibitū: qꝛ nō eſt inijciēdus laqueus aīabus ꝓptermūdiciaꝫ loci ſacri. Sed ſi paruo tꝑe: tūc debētcōtinere tꝑe neceſſitatis ⁊ tribulationis. Naꝫ ⁊Noe ⁊ filij eius ⁊ pecora cōtinuerunt tꝑe diluuiij. Pe. tamē de palu. r̄probat iſtā di. ⁊ dicit ſimpliciter illicitum ⁊ mortale: qꝛ ⁊ ſi non poteſt alium hēre: non dꝫ ꝓpter hoc locū ſacrum polluere: cū hoc nō ſit neceſſitatiſ: ſicut ibi emittere̓ vrinam: ſiue ergo hēatur alius locus ſiue nō poſſithaberi alius locus ad hoc: certum ē ꝙ non lꝫ petere: ſed nec reddere tenetur alter illud qd̓ r̄ddinon pōt ſine irreuerentia loci ſacri. naꝫ ꝓpter hꝰindiget reconciliatiōe ẜm io. an. qͣꝫtum eſt ex natura facti: lꝫ ꝑ accn̄s. ſi eſt occultū nō īdigeat r̄cōciliatione: qd̓ etiam ponit hoſti. ⁊ licet iura antiqua nō faciant mentionem niſi de pollutione ꝑadulteriuꝫ: exͣ de adul. c. ſignificaſti. equaliter tūiura noua dicūt d̓ effuſione ſāguīs ⁊ ſeīs. vndeſicut effuſio ſanguīs etiam ſi fiat a non priuato:ſed a iudice cui alias licet: locum ſacrum violat:ibi facta: ēt ſi ſanguis non cadat in terrā: ita etiaꝫſeminis effuſio: ſiue ab extero viro ſiue a ſuo marito polluit locum etiā ſi nō cadat in terrā. Tho.⁊ pe. in. 4. dicunt ſimpliciter: ꝙ nō tenetur coniunx reddere debitum in loco ſacro: qꝛ nō ita tenetur oī loco: ſicut oī tꝑe. nam tp̄s violari nō poteſt: ſieut locus per hoc violatur: ſed nec in omni alio loco niſi ſeruata debita honeſtate: qꝛ nōin publico. Utrum autem mortale vel venialeſit hoc: nihil dicunt.Tertius caſus eſt quātū ad modū cū .ſ. eſt moduſ ꝯͣ naturā. Sed dicittho. in. 4. di. zi. in expoſitione lr̄e: ꝙ ꝟſus cōiugiꝯͣ naturā pōt dici duplicit̓. Uno mō cū p̄t̓mittit̉