Titulus.
ꝓ filijs puberibꝰ vl̓ impuberibꝰ: non oritur publice honeſtatis iuſticia: niſi ipſi filij cōſenſerintexpreſſe vel tacite aūt ſi p̄ſentes erāt: ⁊ nō cōtradixerūt: vel ſi abſentes ⁊ poſtea ſciētes ratificauerūt tacite vl̓ expreſſe. ꝑ quēlibet enim iſtoruꝫmodorū obligātur filij ⁊ oritur publice hōeſtatis iuſticia: extra de deſpō. impu. ſi īfantes. li. vi.Itē ſi duo īfantes vel vnus maior ſeptenio ⁊ alter minor cōtraxerūt ſpōſalia vl̓ parētes ꝓ eisniſi maiores ſeptēnio ꝑ cohabitatiōem mutuaꝫſeu alias verbo vl̓ facto eorū appareat eos p̄dirare ī eadē volūtate n̄ tenēt: cum ab initio fuerūtnulla: ſed ſi ꝑdurant ī eadem voluntate: cōualeſcūt ⁊ īducut publice honeſtatis iuſticiā: extra d̓deſpō. impu. c. i. li. vi.ꝙ ſiquis ſpōſalia priTertio nota. mocū aliq̄ cōtraxit: ⁊poſtmodū cū alia cōſanguīea ip̄ius pͥme ideꝫ fecit: debet cōtrahere matrīoniū cū pͥma: qꝛ ſpōſalia cū ſecūda n̄ tenuerūt. ſed ſi ſpōſalia cū aliquaſint facta cū cōditiōe: ⁊ pēdēte cōditiōe vir cuꝫalia cōſanguinea illius cōtrahit ꝑ verba de pn̄ti:debet remanere cū ſcd̓a: qꝛ ex ſpōſalibꝰ cōditionalibus ſicut ex non hn̄tibꝰ cōſenſum ⁊ īcertis n̄orit̉ publice hoeſtatis iuſticia: exͣ de ſpō. c. i. li. vi.¶ De affinitate.Ca. xi.¶ ¶ Ndecimū impedimētū eſt affinitas: que ẜm ray. eſt ꝓximitas perſonaꝝ ex carnali copula ꝓueniēs omni carēs parētela: circa quā tria nota. ¶ Et pͥmiꝙ cōtrahit̉ affinitas n̄ ſolum per copulā cōiuglē: ſed ꝑ cōpulāfornicariā. 35. q. 3. nec eā. exͣ de eoqui cogno. cōſan. vxo. ſue diſcretiōi. ita tn̄ ꝙ viitret clauſtra pudoris: ⁊ perueniat ad cōſumatone operis: alias nō ꝯtraheret̉ affinitas. 35. q. 3. extraordinaria. extra de eo qui cog. cōſan. vxo. ſuefraternitatis. eſt tn̄ diuerſitas opinionū in hoc.¶ Quidā dicūt ꝙ ad affinitate cōtrahēdaꝫ ſufficit ꝙ vir ꝑueniat ad emiſſionē ſeminis .ſ. intraclauſtra pudoris: etiam ſi mulier nō emittat: ſedtho. ⁊ alber. dicūt: ꝙ requiritur ꝙ emittat. Dicittn̄ Frāciſcus de zabar. poſt mat. ꝙ ſi vir emittatſemen extra clauſtra: ⁊ īgrediatur ſemē ītra clauſtra: cōtraheret̉ affinitas ⁊ matrīonium eēt conſumatum: ſi ibi eſt cōtractū prius matrīoniuꝫ ꝑverba de pn̄ti. Et īducit exēplū de quadā ī francia: que n̄ fractis clauſtris: īmo cū eēt arta: impregnata ē: ſed ſi nō eſt īpregnata eccleſia iudicareteā virgine per aſpectū. Nō ꝙ archi. ſuꝑ dicto. c.extraordīaria allegat hug. lau. vinc. ⁊ inno. d. ꝙrequiritur ad cōtrahēdū affinitatem neceſſarievtriuſqꝫ ſeīs cōmixtio. ar. 35. q. io. fraternitatisDicit ēt inno. ꝙ ſi mulier fuiſſet corrupta ⁊ nonvir adhuc nō eſt conſumatum mr̄imōiū intercōiuges: ſed ſi vir frāgeret clauſtra pudoris: exhoc n̄ impedit̉: quin parētes illius viri pn̄t illaꝫ
ſtatis iuſticia ẜm goff. ſed ſi vir frāgeret clauſtrapudoris: ⁊ nō ꝑueniat ad effuſiōem ſeminis: nōeſt cōſumatū mr̄imōium: ⁊ ſepe ẜm vinc. talis ſihoc poſſet ꝓbare: adhuc poſſet īgredi religionēīuita vxore: hoc ibi ī ſentētia: ⁊ remittit ad id qd̓dixit di. 56. noſti. ibi enim allegat philoſophuꝫ ⁊beatum tho. dicētes: ꝙ n̄ eſt neceſſaria ſeminisemiſſio ī muliere ad generationem: cum ēt ſinehoc cōcipiāt: ſed ſanguis mēſtruus ꝗ ī generatōne eſt loco ſeminis. ¶ Petrus vero de palu. ī qͣrto dicit ꝙ affinitas cōtrahit̉ ꝑ carnalē copulanquomodocūqꝫ exercitaꝫ licite vel illicite: id eſteſt ī mr̄imōio vel extra ſed ſecūdū naturā: dūtamē ſemen viri recipiat̉ ī vaſe debito: quātūcūqꝫautē quis īuadat: nec ob. c. iuuenis exͣ de ſpon.qꝛ illud eſt rōne certiꝑꝑ ſponſalia: que poſt ſeptēnium ille approbauit: vel qꝛ maritali affectu attētauit. nam attentatio que fieret maritali affectu:maxime cum illa cū qua poſſet matrimoniū cōtrahi cauſat affinitateꝫ vel rōe dubij. Unde ſi cōſtaret de copula carnali non eſſet credēdum: niſi in foro cōſcientie ꝙ non fuiſſet ſeminis receptio: ſed ſi foro conſcientie crederetur: cuꝫ nullo foro conſtat fuiſſe ſemīs receptionē: nec attentatiōem factam maritali affectu: nullū vinculumeſt contractū. Sed ex his que in cōfeſſiōe nouitnō poſſet ipſe in foro exteriori ꝓcedere ad ꝓnuntiand̓ matrimoniū nō tenere: poſtqͣꝫ eſſet ꝓbatacarnalis copula: lꝫ nō ſeīs receptio: cū non oꝫ ꝓbare qd̓ nō eſt bene poſſibile. Dicūt etiam doctores ꝙ requirit̉ ad affinitatē cauſandā ſeīs cōmixtio .i. ſeis viri r̄ceptio ad qd̓ nata eſt ſequi ſeminū cōmixtio .i. ſeīs ⁊ mēſtrui: qꝛ n̄ oportet muliere ſeminare ad cōcipiend̓: alias beata virgo n̄fuiſſet ſimul mater ⁊ virgo. Similiter econuerſo ſine carnali copula poteſt cauſari affinitas: ſifiat ſeīs receptio vt dicunt ꝗdam de antichriſto:ꝙ naſcetur ſemine tranſfuſo per demoniū īcubū⁊ ſuccubum. hec pe.ꝙ affinitas hocSecundum eſt ꝯperatur ꝙ oētcōſāguinei vxoris petri ſt̓ ſibi affines ī eodē gredu in quo ſunt cōſanguinei vxoris. Similit̓ oēscōſanguinei petri ſūt affines vxoris ſue in eodēgradu quo ſunt ſibi cōſāguinei. Et qd̓ dr̄ d̓ vxore ideꝫ intelligas de quacūqꝫ muliere carnalitercognita modo p̄dicto: ſed cōſanguinei petri nulo mō ſunt affines cōſanguineis vxoris ſue: nec īter eos prohibet̉ matrimoniū: extra de cōſan. ⁊affi. ſuper his. Unde germani poſſunt cōtraherecū duabus mulieribus germanis: ⁊ pater ⁊ filiꝰpoſſunt contrahere cū matre ⁊ filia: ⁊ relicta viriqui fuit germauns vxoris mee ip̄a motua ſcilicꝫvxore mea poteſt mihi eſſe vxor.ꝙ mortua perſonaCertium et qua mediāte fuit cōtracta affinitas: vtputa marito vel vxore concubitore vel cōcubina remanet affinitas nihilōinꝰ