Titulus.

in conſtantem virum: aut eſt coactum per coactionem conſenſus viri vel mulieris aut vtriuſqꝫſimul: ſi primo modo iſte qui liber eſt legatus ēalter non: ſi poſtea tacite conſentiat ⁊ libere perſona ligata in conſenſu priſtino perſiſtente verūefficit̉ mr̄imoniū: ⁊ tūc vterqꝫ ligatus eſt: qꝛ quēuis tacitus cōſenſus ꝑ ſe n̄ ſufficeret: t n̄ ſufficeretcum expreſſione exteriori: que preceſſit. Si autem perſona ligata reſiliuit a conſenſu āte ſequētem conſenſuꝫ alterius tunc diſtinguo: ꝙ aut cōtraxit matrimoniū aliud: ⁊ tūc dico: ꝙ illud ẜmmatrimonium tenet: quāuis peccauerit contrahendo: ſi congruo tempore non expectauit liberum conſenſum alterius tacitum aut expreſſuꝫ:aut non contraxit aliud matrimoniū: ⁊ tunc ẜmiudicium eccleſie preſumetur in eodē conſenturemanere: qꝛ que in aliquem ſemel conſenſerit:amplius non poterit diſſentire: ⁊ alius non negauerit ſuum preſentem conſenſuꝫ: extra de deſpon. impu. c. de illis. ẜm tamen iudiciū dei noneſt matrimonium verū: qꝛ tale non poteſt eē ſine conſenſu mutui conſenſus interioris. Si autē vtraqꝫ fuit coacta: tunc ad hoc ꝙ ſit veꝝ matrimonium requiritur nouus conſenſus ex vtraqꝫ parte: ſed nō noua exterior expreſſio. ¶ Ad jmū in oppoſitum: vbi aliqua duo ſic ſe requiruntur pro cauſa alicuius effectus: non cauſant effectum niſi ſimul coniuncta. cum ergo ad cauſandum matrimonium requiratur conſenſus de p̄ſenti interior ⁊ eius expreſſio exterior: non efficient matrimonium diuiſim: ergo ſequens tacitꝰconſenſus cum expreſſione exteriori que preceſit non efficiunt matrimonium. Et nota ꝙlier poſt cōſenſum coactum carnaliter cogtur ſi habuit oportunitatem reclamandi preſumitur tacite conſentire in matrimonio. ꝙ ſi coacta fuit per vim abſolutaꝫ vel mētum ſufficientēnon eſt matrimonium: ſed ſi n̄ fuit ſufficiens metus tunc in iudicio exteriori preſumetur pro matrimonio. ſi tamen vere nō conſentit nō fuit matrimonium: etiam ſi habuit opportunitatem reclamandi. pe. ⁊ ricar. Tertia coactio eſt conditionata per metum inſufficientem qui .ſ. non cadit īconſtantem virum ⁊ ille non excludit matrimonium. ff. e. l. neqꝫ timore. ¶ Nota etiam ꝙ parētes non poſſunt cogere liberos ad contrahend̓neqꝫ generaliter neqꝫ ſpecialiter cum aliquo: qꝛin matrimonio requiritur conſenſus: maxime liber ratione perpetue obligationis: que ibi cōtrahitur: extra de ſpon. requiſiuit. parentes tamenn̄ temere iurant propter hec matrimonia filiorūqꝛ ex natura ipſius cōtractus intelligitur ipſa cōditio .ſ. ſi liberi conſenſerint ⁊ ipſi parentes obligantur ad inducendum eos. pe. Item ſi mulierallegat mētum ſtetit per annum ⁊ dimidium cūmarito aut etiaꝫ minori tempore: dū tamen tm̄ꝙ iuxta arbitrium boni viri preſumendum ſit ꝓconſenſu: non debet poſtea audiri extra de ſpon.ad illud. Suil.

¶ De impedimēto ordinis. ca. viij.Ctauū impedimētum eſt ordo .ſ. ſacer vt ſb̓diacōatus ⁊ ſupra. Ubi nō tres concluſiones.eſt: ꝙ nulluſ ex minoribus ordiPAMA nibus impedit matrimoninmcontrahendum nec dirimit contractum: nec impedit vſuꝫ ipſius matrimonij ſi talis contrahat:licet tamen contrahens cum vnica ⁊ virgine clericus in minoribus retineat priuilegium clericale: ſi veſtes ⁊ tonſuram delerat clericales: extrade cle. coniuga. c. i. li. vi. non tamen retinet beneficium eccleſiaſticum nec recipere poteſt. Clerici igitur in minoribus conſtituti bene poſſuntcontrahere: niſi ſint religioſi profeſſi tacite velex preſſe.Secunda concluſio eſtꝙ ordo ſacer habet īplicitum votum ſolēne exconſtitutione eccleſie: ⁊ ideo exn̄s in ſacris ſi cōtrahit matrimonium nullum eſt: di. 32. ſi quis eorum. ⁊. c. erubeſcant. adeo hoc verum eſtetiam grecho cui licitum eſt vti contracto ſit licitum in ſacris conſtituto contrahere ẜm Io. an. īnouella. ⁊ plures alios ⁊ ricar. in. 4. Unde iſtadifferentia inter conſtitutos in ſacris eccleſie orentalis ⁊ conſtitutos in ſacris eccleſie occidentalis. Nam primis non licet v̓ti contracante ſuntractoſceptum ordinem. Secundis licꝫ vtante ordinem ſacrum ſuſceptum. 32.nicena. ⁊qui contrahit in ſacris eſt excōicatus: extra d̓ cōſan ⁊ affi. eos. in cle. eſt etiam talis irregularis ẜꝫpe. de palu. in. 4. di. 37. qui etiam dicit ꝙ cum cōtinentia ſit ānexa ordini ſacro ex ſtatuto eccleſieideo qui ordinatur ad ipſum: licet non intendatcontinere: nec ſe ad continentiaꝫ obligare: nihilominus obligatur ad continentiam: etiam in foroconſcientie: qꝛ eccleſia bene poteſt inhabilitaread matrimonium ignoranteꝫ ⁊ inuitum: ſicut ⁊ſeruum ⁊ frigidum ⁊ huiuſmodi: ⁊ per eandemrationē: ſi quis ante ānos diſcretionis ordinet̉in ſacris ad continentiam obligatur: etiaꝫ ſi ī cunis ordinaretur preſuppoſito ꝙ recipiat characterem: qꝛ obligatur ex ſtatuto eccleſie non votoſuo. vnde talis ſi contrahit non tenet matrimonium: ſed ordo dirimit ipſum. hec pe. ipſe.ꝙ qͣꝫuis orTertia cōcluſioe qō ſacer precedens contractum matrimonium dirimat illd̓ſi tamen ordo ſequatur matrimonium contractum non dirimat ipſum vt ī extrauagante Io. 22Et ſi ſciente v̓xore ⁊ aſſentiente ordinatus ē inſacris tenetur ad continentiam vterqꝫ: ita ꝙ etiāpoſt mortem viri non poteſt contrahere. intelligitur enim tacite cum viro profeſſam continentiam. ſi autem ordinatus eſt inuita vxore vl̓ ſciente factum ſed ius ignorante ipſo tamen ſciēte