Primus.

nuptiaſ ē forma accidētalis ⁊ nō ē de ſubſtantiamatrimonij ẜm aug. d̓ anco. Dicit et Tho. ī 4ºꝙ cū puella p̄ uerecūdia tacet parētibuſ eā virotradētibuſ: verba parētū ꝯputātur: ac ſi eſſēuelle: taciturnitas illa habet̉ ꝓ cōſenſu. Et hꝟum de filijs ⁊ filiabꝰ reſpectu pr̄is ⁊ mr̄is tm̄ .ſ.ꝙ ip̄i parētibus cōſentiētibꝰ exp̄ſſe tacentibꝰ filijs ꝯͣhit̉ matrimoniū. Sꝫ non ſic de alijs cōſanineis: vt extra de deſpon. impu. c. i. li. vi.Impedimēta que ſcilicet impediūt cōtrahendū matrimoniū vel dirimūt iā cōtractū: cōtinentur ī verſibꝰ īmediateſupra poſitis ī ẜmone: qui īcipiūt: Error cōditio⁊ cetera ibi vide. Eſt gͦ primū īpedimētū error. Sed nota ꝙ ē triplex error .ſ. ꝑſone fortune⁊ cōditiōis: ⁊ de iſto tertio errore cōditiōis dicetur ī ſequēti. c. Primus ergo error dirimit mr̄imonium: ⁊ hoc niſi cognito errore ratificarꝫ dictū matrimōium. cū .n. de eſſentia mr̄imonij ſitcōſenſus viri ⁊ mulieris ī alterutrū ꝑ verba expreſſus: vbi eſt error ꝑſōe: puta ſi Ioānes dicat̉ſe eſſe Petrū: nullus eſt cōſenſus. Nā qui erratnō cōſentit. ff. de in. ⁊ fa. igno. l. ſi ꝑ errore. ⁊ erratis voluntas nulla eſt. C. de iuris ⁊ fac. ignorantia. l. cū ꝑ teſtamētū. ſequit̉ gͦ ꝙ nō ſit cōiugiū. Ꝙtalis error ꝑſone dirimat mrimōium: ꝓbat pede pal̓. ī. 4. ſic: Error ꝗ reſpicit id qd̓ ē de ſubſtātia mr̄imonij: ſicut ſūt ꝑſone que ſunt materia qͦad ſubſtantiam mr̄imonij: dirimit mr̄imoniumde iure diuino: qꝛ nō pōt facere ius humanumᶻ:ꝙ illa ī quam nō cōſenſi: ſit vxor mea: qꝛ ſic̄ nōeſt mr̄imoniū niſi ꝑ cōſenſum: ſic nō eſt matrīoniū cū iſta: niſi ꝑ cōſenſum ī iſtam. Sed ſi erratquis ī perſona intēdēdo cū vna cōtrahere: ⁊ aliaſibi pn̄tat̉ loco eius nō cōſenſit in illam. vn̄ necvxor ſua ē: ſicut nec Lia fuit vxor iacob: cuꝫ eaꝫprimo cognouit vxorio affectu: qꝛ ītēdebat acrachelem: ſed poſtqͣꝫ cognouit liā eſſe ratum habens: ⁊ in illā vt vxorem cōſentiēs facta ē vxor.Sic ēt quilibet errās aduertēs de errore pōt ratificare ⁊ cōtrahere: cū qua prius nō ītendedat.ror āt fortue et qualitatiſ: puta ſi credidit cōtrahere cū diuite vl̓ virgine: ⁊ inuenit pauperē vel corruptā: n̄ excluditcōſenſum: nec ꝑ cōſequēs dirimit mr̄imonium.Tho. ī. 4. di. 30. ⁊ ī decretis. 29. q. i. §. his ita. Error vero nobilitatis vel dignitatis ſi redūdat inerrorē ꝑſone: īpedit mr̄imoniū: al̓r non. Exēplūī filio regis vel pͥmogenito: cū quo aliqͣ ītenditꝯͣhere ⁊ pn̄tatur ſibi ciuis loco p̄dicti. vn̄ n̄ tenTho. ī. 4. di. 30. Idē ricar. dicēs ꝙ ſi errat̉ circaſubiectu nobilitatis: nō tenet: vt cū quis ītenditcōtrahere cū filia regis: ⁊ ſibi bn̄ pn̄tat̉ loco eiusfilia ciuis. Sꝫ ſi errat̉ circa nobilitateꝫ ſubiecttenet: vt cum cōtrahit cum ꝑſona ſibi nota: quāputat regaleꝫ habere dignitatē ⁊ nō hēt. Pe. depalude ī. .4. diſtīguit de errore ꝑſone: qͦ ad fortu

naͣ vel qualitatē ⁊ dicit ꝙ ſi error eſt abſolutusqꝛ talis error nō cadit ſuper aliqd̓ qd̓ ſit de eſſētia mr̄imōij: iō nō impedit nec dirimit nec iurediuino: qꝛ cōcurrūt eſſentialia. nec iure humāo:qꝛ nō īuenitur ſtatutū vt cōtrahes cū pauperequam credit diuite ⁊ hiꝰ. hēat impedire. Sed fiſit error cōditionatꝰ .i. cōtrahit cum cōditione: q̄ē honeſta ⁊ poſſibilis: ea exiſtēte ſtaret: nō ſtātenō ſtaret: puta ꝯtraho tecū: ſi tu es diues vt egovl̓ ita vt dictū ē mihi: vl̓ ſi dabiſ mihi tātā dotē.¶ De impedimēto cōditiōis fuil̓.Ecūdū impedimetū eſt error circa ꝯditionē ꝑſōe: vtꝝ .ſ. ẜliilis vel libere cōditionis ſit. Circa qd̓ tria ſuntnotanda.qꝛ ſi error ſit paris cōditionisPAIMNI vel ēt melioris qͣꝫ ſua: putaſeruus cōtrahit cum ẜua: quā putabat liberā: vel ꝯͣtrahit cū libera: quā putabat ẜuā: talis error nōdirimit mr̄imoniū: qꝛ nō decipit̉. 29. q. 2. ſi ꝗs lber. Ray. Tho. Pe. Goff. ⁊ Inno. Si tn̄ mulierignoraſſet ẜuitute viri nō eēt mr̄imonium.eſt ꝙ ſi liber vel libera ꝯtraSe Cudu pic matrimoniū cuꝫ ſerua vl̓ẜuo ignorāter .i. neſciēs cōditionē ẜuitutis: nullum ē mr̄imoniuꝫ: niſi poſtqͣꝫ ſciuit ꝯditionē eiꝰcōſēſit ī eo vel ꝟ̓bo vel facto .ſ. carnaliter cogſcēdo. 29. q. 2. ſiꝗs īgenuus. vel niſi ī aīo teneꝙ ēt cum illa ꝯtraheret: ſi eēt ācilla ẜꝫ Ricar. Siꝟo nō certitudinaliter ſciuit: ſed ex his que audiuit habuit probabilem opinioneꝫ de ſeruitute: ⁊ cognouit eā nō poteſt relinquere. ſi vero habuit leuem ⁊ temerariam: non obſtāte ꝙ poſteaexegerit debitum: ſi certius ſciuerit de ſeruitutepoterit petere ſuam ſeꝑationem. ¶ Item ſi talispoſtqͣꝫ ſciuit ẜuitutē eius: cuꝫ quo vel cuꝫ qua ꝯͣtrahit: cōſentit ī eum debet ꝑ eccleſiā cogi alius:qui .ſ. ē ſeruus ad aſſentiēdum: ſi tamen anteqͣꝫconſentiret: alter eorum cōtraheret cum alio vl̓cū alia: teneret iſtud vltimuꝫ Guil. ⁊ ho. ⁊ ricar.in. 4. di. 16. dicit ꝙ non eſt ibi matrimonium: ſꝫtenetur ratione promiſſionis facte: ⁊ ideo eccleſia compellet cum illa remanere: vt de nouo cōtrahat: ſi videlicet nondum contraxit cum aliade preſenti.eſt: ꝙ ſi liber vel libera ſcienterLETUl)trabit cum ſerua vel ſeruo: tenet mr̄imonium. 29. q. 2. ſiquis liber. Et ī hoc caſu ꝓles ſequitur matrem de iure cōmuni: quātūad conditionem ſeruitutis vel libertatis: extrade na. ex li. ven. c. i. ẜm petrū ⁊ ricar. in. 4. di. 35.¶ Pe. de pal. dicit in. 4. hoc eſſe verum de iureſi tn̄ ſit conſuetudo in contrarium: tenet cōſuetudo. Et io. an. dicit ꝙ de conſuetudīe pōt induci: ꝙ ī hoc filius ſequat̉ patrem .ſ. quo ad libertatem: ⁊ idem ſi eſſet lex municipalis: ⁊ hoc videt̉