Prologus.

ẜm aug. d̓ anchona in. §. 4. qui incipit ſcienduꝫTertio modo largiſſime ⁊ īproprie pro exercitio vel officio vel modo viuendi: cui ꝗs eſt applicatꝰ. Et ſic ſumit̉ titulus partis huiꝰ. Proprieigit̉ ⁊ ſtricte loquēdo ſtatꝰ ī corporalibꝰ īportatrectitudinē hōi ꝯn̄ale: ⁊ ꝗetudinē difficile mobilē: vt .ſ. hō ſic ī corpore ſe heat: vt caput eius inſuꝑiora tēdat: ⁊ ceta mēbra cōueniēti ordīe diſponantur: ⁊ vt homo quieſcat. Un̄ iacens vel ſedens nō dr̄ ſtare: ſed qn̄ rectus manet. Et qui ētrecti ſunt nō dicūtur ſtare niſi quieſcant non diſcurrant. ꝓ primo dr̄ eze. 2. Fili hominis ſta ſuꝑpedes tuos. pro ſcd̓o dr̄. i. cor. 15. Stabiles eſtote ⁊ īmobiles ẜm tho. Et ſic ꝓpͥe ⁊ ſtricte ſtatuīportat quādam firmitatē ineſſe ſp̄uali ex oblgatiōe cū quadā ſolēnitate: ſic̄ ī religioſis ⁊ ep̄is.Circa ſtatuꝫ ergo ſpiritualem tria noͣ. Primo euidentiam eſſentie.Secundo conuenientiam exiſtentie.Tertio differentiam inherentie.Quantū ad primū. Ad ſtatuꝫ ciuilē ⁊ precipueſpiritualis perfectionis 3ª requiruntur. Cōditio:Obligatio: ⁊ Solēnizatio. At qͣꝫtū ad cōditionē requiritur ꝙ quis ſit ſui iuris vt liber. vel alterius vt ſeruus. Eſt autem duplex ſeruitus ſpiritualis: ſicut ⁊ duplex libertas. Eſt .n. ſeruitꝰ peccati: cū .ſ. quis ex habitū peccati inclinat̉ ad malū: ⁊ ſeruitus iuſticie. cum .ſ. quis ex habitu iuſticie īclīatur ad bonū. Similit̓ ē duplex libertasA peccato vꝫ ⁊ hiꝰ eſt cum quis ex inclinationequā habet ad malum nō ſuperat ab eo propteriuſticiā ideſt virtutem que in eo eſt. Libertas aiuſticia econtra eſt: cum quis ꝓpter amorem iuſticie non retardat̉ a malo. Et de vtraqꝫ ſeruitute ⁊ libertate ait apoſtoluſ. Ro. 6. Cuꝫ ſerui fuiſtis peccati liberi fuiſtis iuſticie. Nunc autem liberati a peccato ſerui facti eſtiſ iuſticie. Uerūtr̄qꝛ homo ẜm naturalē inclinationeꝫ inclinat̉ adiuſticiā. peccatum autē eſt contra naturalē rationem cōſequens ē vt libertas a peccato ſit veralibertas que cōiungit̉ ſeruituti iuſticie. qꝛ per vtrūqꝫ tendit homo in id qd̓ eſt ꝯueniēs ſibi. Etſeruitus peccati eſt vera ſeruitus: cui cōiungiturlibertas a iuſticia. Et iſta ſeruitꝰ dn̄i ſeu iuſticie⁊ libertas a peccato ponit hominē in ſtatu ſpirituali quo ad deū qui ītuet̉ cor. 4º. ad ꝯſequēdūſtatū ſpiritualem quo ad eccleſiam requirit̉ aliliqua obligatio vel abſolutio. Non .n. ex hoc ꝙaliꝗs ſeruit alicui efficit̉ eius ſeruus vel ſtatꝰ ſeruilis. Nam ⁊ liberi ſeruiūt in aliquibꝰ alijs. AcGal. 5. Per charitatem ſpiritꝰ ſeruite inuicē. Neqꝫ ex hoc ꝙ deſinit ſeruire efficit̉ liber: ſicut patet de ſeruis fugitiuis. Sꝫ proprie ille eſt ſeruusqui obligatur ad ſeruiendum: ⁊ ille liber qui abſoluit̉ a ſeruitute. Tertio requiritur ad hoc ſolēnizatio quedam. Oportet enim ꝙ predicta obligatio cum aliqua ſolennitate fiat: ſicut ⁊ ī ceteris que inter homines habent perpetuam firmi

tatem: quedam ſolennitas adhiber̄. Et hoc fitreligioſis per profeſſionem epiſcopis per conſecrationem. Ray. poſt Tho. 22. q. 183.Quantuꝫ ad ſecundaꝫſ. d̓ ꝯuēiētia ⁊ d̓ eēntia diuerſoꝝ ſtatuū ī eā. Sciū ꝙ decuit eē ī eccl̓ia diue̓ſitatē ſtatuuꝫ offiꝝ ⁊ graduū ꝓpt̓. 3ª bōa q̄ inde ſequuntur .ſ.Ad perfectionem maiorem.eccl̓ieAd actionem expeditiorem.Ad decorem excellentiorem.Primum .ſ. ꝙ decuit varietas ſtatuum ī eccleſia ad maiorem perfectionem ſic declaratur. ſicut in ordine rerum naturalium perfectō que ēin deo ſimpliciter ⁊ vniformiter inuenitur. Invniuerſitate autem creaturaꝝ nō poteſt niſi diformiter ⁊ multipliciter reperiri. Ita ⁊ pleītudogratie q̄ in xp̄o ſicut in capite adunatur diuerſimode ⁊ multipliciter redudat ad membra eiusEt hoc eſt qd̓ dicit apoſtolꝰ ad Ephe. 4. Ipſe dedit quoſdam apoſtolos: quoſdam autem prophetas: alios euangeliſtas: alios paſtores ⁊ doctores ad conſumationem ⁊ perfectionē eccleſie.¶ Secundo varietas ſtatuū partium ad neceſſitateꝫ actionū que ſūt neceſſarie eccleſie. Rō eſtqꝛ ad diuerſas actiōes eccleſie oportet diuerſoshomines deputari ad hoc ꝙ expeditiꝰ ⁊ ſine cōfuſione oīa ꝑagantur. Unde apoſtolus Ro. xi.Sicut in vno corꝑe multa mēbra habemus: nōautē oīa mēbra vnum actū habēt. Ita multi ſumus vnuꝫ corpus ī xp̄o. Et moyſi fuit a Itroconſultum ⁊ bn̄ ꝙ conſtitueret diuerſos officiales ad gubernationē aptiorē populi Exo. ¶ Tertio hoc congruit ꝑꝑ maiorem pulchritudinemq̄ conſiſtit in varietate cū quodam ordine. Un̄⁊ thy. 2º. dr̄ ꝙ in magna domo .ſ. eccleſie ſt̓ nonſolum vaſa aurea ⁊ argentea ſed ⁊ lignea ⁊ fictilia qd̓ eſt ad decoreꝫ domus. Et in laudeꝫ ſpōſe eccleſie dicitur in p̄s. Tircumamicta varietate .ſ. ſtatuum ⁊ officioruꝫ. In cuiꝰ figuraꝫ legitur.3. ℟. i0. ꝙ regina ſabba ꝟidens domum ſalomonis que ſignat eccleſiam ⁊ ordinem miniſtrantium nō remanſit ī ea ſp̄s .ſ. pre ſtupore. hec tamēmultiplicitas ſtatuū officiorum ⁊ rituum q̄ ſuntī eccleſia nō tollit vnitatē eius que perficiturvnitatē fidei charitatis ⁊ pacis. Sꝫ illud ephe.4. Ex quo totum corpus cōnexuꝫ per charitatēcōpactum perfideꝫ ꝑ oēꝫ iūcturā ſubmīſtratōis:dum .ſ. vnus alij ſeruit Ray. poſt tho. 22. q. 183.Quantum ad tertiumſ. de differentia īhēntie. Sciendū ꝙ hec duo differunt perfectio perſone ⁊ ſtatuſ perfectiōis nececontra. hoc ꝓbatur tripliciter.Ratione.Inductione.AuctoritateRatio ad hoc eſt: qꝛ hoc dr̄ perfectius ex eo ꝑhabet actum perfectū dilectionis ⁊ gratie. Sed