Capitulū.V.
eo. ti. In fidei. li. vi. Similiter admittunt̉ illi ſuꝑfacto hereſis ꝗ iurauerūt dicere veritatē tam deſe qͣꝫ de alijs ⁊ eam celando ꝑiurauerūt et poſteavelint corrigere dictū ſuū ꝯtra ſe et alios ſi manifeſtis indicijs apparuerit tales nō leuitate autodio aut pecunia ſꝫ zelo fidei velle reuelare: eo.ti. Accuſatus. li. vi. Itē p̄ſidētes regimini alicuiꝰloci: licet ſint excōicati: vel de facto nō de iure iuriſditionē habeant ad requiſitionē ordinariorūip̄oꝝ vel delegatoꝝ vel inquiſitoꝝ poſſūt ⁊ debetꝯtra hereticos credētes receptatores fautores ⁊defenſores eoꝝ ſuum officiū exercere: ⁊ illi ꝗ requirunt eos non incurrūt aliquaꝫ ſententia. Tamen dictis p̄ſidentibus ꝓpter hoc in alijs nullūius eſt conceſſu vel ꝑmiſſum: eo. ti. Preſidentesli. vi. Statutū loci ꝑ quod impediret̉ negociū inquiſitionis hereticoꝝ non valet. Et dn̄i tenenturexhibere ⁊ corrigere: eo. ti. Statutū. li. vi. Sacerdotes qui inſtruūt hereticos de celāda veritate⁊ huiuſmodi pn̄t ⁊ debent pena debita caſtigari.Religioſi etiā heretici ſunt grauius alijs puniēdi: eo. ti. Accuſatus. li. vi. Inquiſitores in certisꝓuincijs poſſunt ꝓcedere ſimul vel ſeꝑatim ꝓutnegocij vtilitas ſuadebit: eo. ti. vt officiū. li. vi. Inquiſitores debent abſoluere volentē ꝯuerti: ⁊ iniungere eis penitentiā: vt dicto. c. In examinatione teſtiū ꝯtra hereticos debent intereſſe due perſone religioſe: ⁊ ſi fieri pōt ꝑ publicam ꝑſona cōſcribi teſtiū dicta: eo. ti. vt officiū. li. vi. Et religioſi qui fuerunt notorij: ⁊ alij quibus iniuctum fuerit tenentur ad ſcribendū: vt in dicto. c. vt officiūIteꝫ inquiſitores ſi opus fuerit inuocare poſſūtauxiliū brachij ſecularis: ⁊ ꝯͣdictores ꝑ cenſurāeccleſiaſticā cōpellere nō obſtantibus quibuſcūqꝫ priuilegijs conceſſis a quibuſcunqꝫ perſonisvel religioſis vel vniuerſitatibus: nec etiā ꝯſtitutione de duabus dietis: vt in. d. c. vt officiū. li. vi.Item in negocio hereſis ꝓcedi poteſt ſimpliciter⁊ de plano ⁊ ſi ꝑiculum eſſet n̄ nominatis accuſatoribus vel teſtibus publice niſi corā aliꝗbusꝓuidis p̄cipiēdo eis de tenēdo ſecretū ⁊ hiꝰ. ſedceſſante periculo publicentur vt in alijs iudicijseo. ti. Statutū. li. vi. Eſt aūt dictis hereticis inhibita appellatio: eo. ti. vt inꝗſitionis. li. vi. ¶ Om̄esrectores locoꝝ requiſiti a dioceſanis vel eoꝝ vicarijs aut ab inquiſitoribus tenentur turare ſeruare ⁊ ꝯſeruari facere ꝯſtitutiones contra heretcredētes fautores receptatores ⁊ defenſoreꝝ filios ⁊ nepotes: ⁊ ꝗ iurare noluerit hēturvt infamis ⁊ hereticoꝝ fautor: ⁊ de fide ſuſpectꝰ.Nec haberi dꝫ ꝓ dn̄o: nec ad aliqd̓ publicuꝫ officium admitti ſeu aſſumi vlterius: ⁊ ea que interim vt rector fecerit: nullam habēt firmitateꝫ: eoti. vt officiū. li. vi. Inquiſitoribus ꝯceſſū eſt committere citationes ⁊ denūciationes ſnīaꝝ. Itemaucͣtas aduocandi ꝑitos: ⁊ clerum ⁊ ppl̓m loci: ꝓut viderint expedire negocio ſidei. Item ꝓcedēdi ꝯͣ illos qui in ꝓuincia eorū cōmiſerint ip̄m cri
men hereſis ſi ad aliam ſe trāſtulerint. Item faciendi ſibi aſſignari a quibuſcūqꝫ libros in quibus eſſent aliꝗͣ ꝓceſſus ꝯͣ hereticos ⁊ circa hereticos incarceratos vna cuꝫ p̄latis ꝗbus ſubſuntpenam eoꝝ mutādi vel mitigandi. Item pͥuandivel priuatos nūciandi dignitatibus ⁊ alijs bn̄fificijs eccl̓aſticis ⁊ officijs publicis ⁊ honoribusoēs hereticos ⁊ fautores. Sūt aūt dioceſani regrendi: ⁊ de eorum ꝯſilio faciendū niſi ipſi ſciētertalibus ꝯtuliſſent: eo. ti. Ut cōmiſſi. li. vi. An̄ negociū hereſis cōmittit̉ alicui vel aliꝗbus generaliter incertis locis: n̄ admittitur ep̄is eorū auctoritas ordinaria ꝓcedēdi vel etiā delegata ſi eamhabeāt. ⁊ vterqꝫ eorū de facto inquirere pn̄t cōiter vel diuiſim: ⁊ ſi diuiſim ꝓcedant tenetur ſibicōicare ꝓceſſus: ⁊ ꝑ vtroſqꝫ ſimul ſnīa ꝓferat̉: niſi alter alteri deferat. Ꝙ ſi in ſnīa n̄ ꝯcordant adſedē apl̓icam mittāt: exͣ eo. ꝑ hoc. li. vi. Qd̓ etiamvnus ſine alio n̄ pōt ad ſnīam ꝓcedere: vide expreſſius infra in. c. ſequēti. Et intellige ꝙ poſt dictā cōicationē ꝓceſſuū oꝫ fieri: qn̄ nihil aliud reſtat agendū niſi ꝙ ſnīa ꝓmulget̉. Ꝙ ſi alter nonpoſſet cōmode ꝓcedere niſi viſis actꝭ alteriꝰ tūcſemel tm̄ cōicatio tribuat̉: vt in exͣuagꝭ. Bn̄dicti.xi. q̄ īcipit. Ex eo. ¶ Itē nota ꝙ tā ep̄s qͣꝫ inꝗſitorvnꝰ ſine alio pōt citare ⁊ caꝑe ⁊ dire cuſtodie velcōpedibus mācipare. Sꝫ deputare duro carceriet ꝗ magis ad penam qͣꝫ ad cuſtodiā videat̉: vetormentis exponere vel ad ſnīam ꝓcedere n̄ pōep̄s ſine inquiſitore nec inꝗſitor ſine ep̄o: aut eiꝰſuꝑ hoc delegato: aut ep̄ali ſede vacāte delegatocapituli ſi ſui poſſint ad inuicē copiam hr̄e infraviij. dies poſtqͣꝫ ſe reꝗſierint: pn̄t tn̄ ꝗlibet p̄dictorū cōmittere alteri vices ſuas: ⁊ ꝑ lr̄as ſignificare ſuū ꝯſiliū ⁊ ꝯſenſū: exͣ eo. multorū. in cle. Quilibet carcer vel murus hereticoꝝ dꝫ eē cōis ep̄o⁊ inꝗſitori ⁊ dꝫ hr̄e duos cuſtodes: vnū quē volet ep̄s: ⁊ ei ꝓuidebit: alteꝝ quē volet inꝗſitor ⁊ eiꝓuidebit: ⁊ vterqꝫ eoꝝ pōt habere ſub ſe vnuꝫ fidelē miniſtrū: ⁊ illius loci erūt due claues: quaꝝvnus cuſtodū vnā ⁊ alius aliā tenebit: ⁊ poteritofficiū miniſtrādi incarceratis cōmittere ſuo miniſtro: ⁊ tenent̉ p̄dicti cuſtodes anteqͣꝫ exequāturofficiū corā eis a ꝗbus aſſignātur iurare tactisſacroſāctis euāgelijs ꝙ in cuſtodia omnē diligētiam quā poterūt adhibebunt: ⁊ ꝙ alicubi incarceratorū nihil loquet̉ vnus niſi audiēte alio ⁊ ꝙip̄is incarceratis fideliter ꝯferant ꝓuiſionē quāipſi recipiunt ex ordinatione cōi: ⁊ qd̓ a parētibꝰvel alijs ꝑſonis ꝯfertur eiſdē niſi ep̄i vel inquiſitoris vel ſuorū cōmiſſariorū ordinatio refragat̉⁊ eodē modo iurabunt predicti cuſtodū miniſtri⁊ corā eiſdem: extra eo. Multorū in clementis.Notorij inꝗſitorꝭ coram ep̄o cū inquiſitore veſubſtitutis ab eis iurabunt ſuū officiuꝫ fideliterexercere. ⁊ idē fiet d̓ alijs ꝑſonis ad dictū officiūneceſſarijs: extra eo. Multorum. in cle. Nullusāt inꝗſitor pōt ꝓcedere ꝯͣ officialē alique vel nū