Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.V.

eo. ti. In fidei. li. vi. Similiter admittunt̉ illi ſuꝑfacto hereſis iurauerūt dicere veritatē tam deſe qͣꝫ de alijs eam celando ꝑiurauerūt et poſteavelint corrigere dictū ſuū ꝯtra ſe et alios ſi manifeſtis indicijs apparuerit tales leuitate autodio aut pecunia ſꝫ zelo fidei velle reuelare: eo.ti. Accuſatus. li. vi. Itē p̄ſidētes regimini alicuiꝰloci: licet ſint excōicati: vel de facto de iure iuriſditionē habeant ad requiſitionē ordinariorūip̄oꝝ vel delegatoꝝ vel inquiſitoꝝ poſſūt debetꝯtra hereticos credētes receptatores fautoresdefenſores eoꝝ ſuum officiū exercere: illi requirunt eos non incurrūt aliquaꝫ ſententia. Tamen dictis p̄ſidentibus ꝓpter hoc in alijs nullūius eſt conceſſu vel ꝑmiſſum: eo. ti. Preſidentesli. vi. Statutū loci quod impediret̉ negociū inquiſitionis hereticoꝝ non valet. Et dn̄i tenenturexhibere corrigere: eo. ti. Statutū. li. vi. Sacerdotes qui inſtruūt hereticos de celāda veritate huiuſmodi pn̄t debent pena debita caſtigari.Religioſi etiā heretici ſunt grauius alijs puniēdi: eo. ti. Accuſatus. li. vi. Inquiſitores in certisꝓuincijs poſſunt ꝓcedere ſimul vel ſeꝑatim ꝓutnegocij vtilitas ſuadebit: eo. ti. vt officiū. li. vi. Inquiſitores debent abſoluere volentē ꝯuerti: iniungere eis penitentiā: vt dicto. c. In examinatione teſtiū ꝯtra hereticos debent intereſſe due perſone religioſe: ſi fieri pōt publicam ꝑſonaſcribi teſtiū dicta: eo. ti. vt officiū. li. vi. Et religioſi qui fuerunt notorij: alij quibus iniuctum fuerit tenentur ad ſcribendū: vt in dicto. c. vt officiūIteꝫ inquiſitores ſi opus fuerit inuocare poſſūtauxiliū brachij ſecularis: ꝯͣdictores cenſurāeccleſiaſticā cōpellere obſtantibus quibuſcūqꝫ priuilegijs conceſſis a quibuſcunqꝫ perſonisvel religioſis vel vniuerſitatibus: nec etiā ꝯſtitutione de duabus dietis: vt in. d. c. vt officiū. li. vi.Item in negocio hereſis ꝓcedi poteſt ſimpliciter de plano ſi ꝑiculum eſſet nominatis accuſatoribus vel teſtibus publice niſi corā aliꝗbusꝓuidis p̄cipiēdo eis de tenēdo ſecretū hiꝰ. ſedceſſante periculo publicentur vt in alijs iudicijseo. ti. Statutū. li. vi. Eſt aūt dictis hereticis inhibita appellatio: eo. ti. vt inꝗſitionis. li. vi. Om̄esrectores locoꝝ requiſiti a dioceſanis vel eoꝝ vicarijs aut ab inquiſitoribus tenentur turare ſeruare ꝯſeruari facere ꝯſtitutiones contra heretcredētes fautores receptatores defenſore filios nepotes: iurare noluerit hēturvt infamis hereticoꝝ fautor: de fide ſuſpectꝰ.Nec haberi dꝫ dn̄o: nec ad aliqd̓ publicuꝫ officium admitti ſeu aſſumi vlterius: ea que interim vt rector fecerit: nullam habēt firmitateꝫ: eoti. vt officiū. li. vi. Inquiſitoribus ꝯceſſū eſt committere citationes denūciationes ſnīaꝝ. Itemaucͣtas aduocandi ꝑitos: clerum ppl̓m loci:ut viderint expedire negocio ſidei. Item ꝓcedēdi ꝯͣ illos qui in ꝓuincia eorū cōmiſerint ip̄m cri

men hereſis ſi ad aliam ſe trāſtulerint. Item faciendi ſibi aſſignari a quibuſcūqꝫ libros in quibus eſſent aliꝗͣ ꝓceſſus ꝯͣ hereticos circa hereticos incarceratos vna cuꝫ p̄latis ꝗbus ſubſuntpenam eoꝝ mutādi vel mitigandi. Item pͥuandivel priuatos nūciandi dignitatibus alijs bn̄fificijs eccl̓aſticis officijs publicis honoribusoēs hereticos fautores. Sūt aūt dioceſani regrendi: de eorum ꝯſilio faciendū niſi ipſi ſciētertalibus ꝯtuliſſent: eo. ti. Ut cōmiſſi. li. vi. An̄ negociū hereſis cōmittit̉ alicui vel aliꝗbus generaliter incertis locis: admittitur ep̄is eorū auctoritas ordinaria ꝓcedēdi vel etiā delegata ſi eamhabeāt. vterqꝫ eorū de facto inquirere pn̄t cōiter vel diuiſim: ſi diuiſim ꝓcedant tenetur ſibicōicare ꝓceſſus: vtroſqꝫ ſimul ſnīa ꝓferat̉: niſi alter alteri deferat. ſi in ſnīa ꝯcordant adſedē apl̓icam mittāt: exͣ eo. hoc. li. vi. Qd̓ etiamvnus ſine alio pōt ad ſnīam ꝓcedere: vide expreſſius infra in. c. ſequēti. Et intellige poſt dictā cōicationē ꝓceſſuū oꝫ fieri: qn̄ nihil aliud reſtat agendū niſi ſnīa ꝓmulget̉. ſi alter nonpoſſet cōmode ꝓcedere niſi viſis actꝭ alteriꝰ tūcſemel tm̄ cōicatio tribuat̉: vt in exͣuagꝭ. Bn̄dicti.xi. īcipit. Ex eo. Itē nota ep̄s qͣꝫ inꝗſitorvnꝰ ſine alio pōt citare caꝑe dire cuſtodie velcōpedibus mācipare. Sꝫ deputare duro carceriet magis ad penam qͣꝫ ad cuſtodiā videat̉: vetormentis exponere vel ad ſnīam ꝓcedereep̄s ſine inquiſitore nec inꝗſitor ſine ep̄o: aut eiꝰſuꝑ hoc delegato: aut ep̄ali ſede vacāte delegatocapituli ſi ſui poſſint ad inuicē copiam hr̄e infraviij. dies poſtqͣꝫ ſe reꝗſierint: pn̄t tn̄ ꝗlibet p̄dicto cōmittere alteri vices ſuas: lr̄as ſignificare ſuū ꝯſiliū ꝯſenſū: exͣ eo. multorū. in cle. Quilibet carcer vel murus hereticoꝝ dꝫ cōis ep̄o inꝗſitori dꝫ hr̄e duos cuſtodes: vnū quē volet ep̄s: ei ꝓuidebit: alteꝝ quē volet inꝗſitor eiꝓuidebit: vterqꝫ eoꝝ pōt habere ſub ſe vnuꝫ fidelē miniſtrū: illius loci erūt due claues: quaꝝvnus cuſtodū vnā alius aliā tenebit: poteritofficiū miniſtrādi incarceratis cōmittere ſuo miniſtro: tenent̉ p̄dicti cuſtodes anteqͣꝫ exequāturofficiū corā eis a ꝗbus aſſignātur iurare tactisſacroſāctis euāgelijs in cuſtodia omnē diligētiam quā poterūt adhibebunt: alicubi incarceratorū nihil loquet̉ vnus niſi audiēte alioip̄is incarceratis fideliter ꝯferant ꝓuiſionē quāipſi recipiunt ex ordinatione cōi: qd̓ a parētibꝰvel alijs ꝑſonis ꝯfertur eiſdē niſi ep̄i vel inquiſitoris vel ſuorū cōmiſſariorū ordinatio refragat̉ eodē modo iurabunt predicti cuſtodū miniſtri corā eiſdem: extra eo. Multorū in clementis.Notorij inꝗſitorꝭ coram ep̄o inquiſitore veſubſtitutis ab eis iurabunt ſuū officiuꝫ fideliterexercere. idē fiet alijs ꝑſonis ad dictū officiūneceſſarijs: extra eo. Multorum. in cle. Nullusāt inꝗſitor pōt ꝓcedere ꝯͣ officialē alique vel