Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XI.

clarare ius eſt ius nouū facere ſed illud quoderat in iure manifeſtare. Un̄ ẜm hoc nūqͣꝫ diſpenſatōem voti fieret vt ſit ꝯtra ius qd̓ erat pͥus contra ius ſꝫ ſolū qd̓ videbat̉ ꝯtra ius erat. Et al̓r dicendū .ſ. ī voto diſpenſari pōt: ēt ẜꝫ diſpēſatio ē iurꝭ relaxatio ex aliqͣ legitīā. Qꝛ .n. votūde illicito pōt: āt lꝫ ſubtrahere alicui qd̓ eibet̉: votū alicuiꝰ pōt fieri p̄iudiciū ſuo p̄latoqn̄ debeat eiꝰ mādatis parere fuerit opportunū.Un̄ ſi p̄latꝰ videat expedire ex aliqͣ rōnabili vl̓pter ip̄m vouit vel ꝓpter alios votū ſeruetpoteſt ab obſeruatione voti deobligare aliasde iure erat obligatꝰ. Nec ex hoc dici pōt papā diſpenſare ꝯtra ius diuinū vel naturale: obſeruare votū tē̄ eſt de lege naturali vel diuina duratobligatio voti: ceſſāte aūt tali obligatōe obſeruatio eſt de iure naturali vl̓ diuīo: obligatio ceſſatdiſpenſatōeꝫ ltīmam vl̓ ꝯmutatōeꝫ aut irritatōemNec ēt ex hoc mēdaciū īcurrit votū ẜuat diſpenſatꝰ qꝛ de futurꝭ dꝫ habere pias ꝯditōes adiunctas explicite vel īplicite vt pr̄ Iaco. v. De votoꝯtinentie dicūt aliꝗ nullꝰ poteſt diſpenſare in eoꝓpter diuerſas rōnes a diuerſis aſſignatas. Dicūt.n. aliꝗ hoc accidere qꝛ votū ꝯtinentie pōt pretermitti niſi ad ꝯtrariuꝫ dilabendo qd̓ nūqͣꝫ lꝫ. Alij dicūt hoc ꝯtingere eo votū ꝯtinentie recipit recōpenſatōeꝫ melioris eo eſt digna pōderatio aīecontinentis: vt dr̄ Eccle. xxvi. Uel qꝛ continertiā de domeſtico inimico triūphū capit ẜꝫ quo: vel qꝛ religionem ꝑfecte ꝯformat̉ xp̄o vn̄ īvoto continentie alijs eſſentialibꝰ votꝭ religionis poteſt diſpenſari ẜm quoſdā. Sꝫ hoc etiā videtur ſufficienter dictū: qꝛ bonū cōe eſt multo meliqͣꝫ bonū pͥuatū. Et ideo vt alij dicūt ꝓbabiliꝰ ſi commūis vtilitas totiꝰ eccl̓ie aut vniꝰ regni vel prouincie expoſceret poſſet conuenienter in voto continentie in voto religionis diſpenſari quātūcunqꝫeſſet ſolennizatū. Non .n. votū poteſt ſe deo obligare ab eo in alteri tenet̉ vt dictū eſt vn̄ talis poſſet neceſſitas imminere poſſet alicui iuſte ꝓhiberi ne voueret. Et neceſſitate manente poteſt etiā invoto diſpenſari facto. Periculū aūt mortis corporalis vt dr̄ imminere ex ꝗbuſdā infirmitatibꝰbus remediat̉ coītū ẜm medicinā eſt ſufficiensratio vt in voto ꝯtinentie diſpenſet̉: nec peccat tal̓vouendo continentiā exponens ſe piculo ꝓpter deum bonū virtutis. Item noͣ ẜm Ricar. ordi. mino. in qͣrto di. xxxviij. votū nunqͣꝫ petendo diſpenſationem a dn̄o papa in aliqͦ voto non eſt ſpālit̓obligatoriū: ē: qꝛ materia voti ſolū dꝫ eſſe neceſſaria ſꝫ ēt vtil̓ ad ſalutē. Quedā .n. ſi ſint licita: tn̄ expediūt ad ſalutem alieni. Sꝫ nūqͣꝫ petere dipenſatōem a papa non ē aliꝗd vtile ad ſaluteꝫ: īmoqn̄ꝫ multū expedit petere ergo ⁊c̄. votum de petido illud qd̓ eēt vtile aīe vouentis non ē obligatorium: ſed qn̄qꝫ eſt vtile aīe vouentis vt diſpenſeturī illo voto: qꝛ qn̄qꝫ eſt nimiū graue votum illi vouit ad obſeruandum ita probabiliter timet trāſ

greſſiōis ꝑiculum: ergo votū de petendo diſpentionem a papa non eſt vniuerſaliter obligatoriumIn caſu tn̄ in quo eſſet vtilius aīe vouentis petere diſpenſationem qͣꝫ petere obligatus eſſet adpetendum: qꝛ cum aliꝗs vouet aliꝗd qd̓ ī vno caupoteſt eſſe vtile ad ſalutem ī alio non obligaturillo caſu in quo eſt vtile ad ſalutem non eſſet in illo caſu in quo eſt inutile niſi fuerit intentio vouentis ſi obligat in omni caſu in nullo obligetur hec ille.Queritur vtruꝫ uouēsieiunare in feſto alicuius ſācti ſi illud feſtum eſt indn̄ica teneatur illa die ieiūare? Rn̄det Io. neapoī qͦlibet. viij. q. xxxv. diſtinctōem quadrimēbꝰvꝫ aut tal̓ vouens ītendit vouere ieiunare ieiuafflictionis: vt vꝫ affligendo carnem ſuam ſatiſfacat deo de peccatis: ſubijciat carneꝫ ſpiritui: preſeruet ſe in poſteruꝫ: aut intendit vouere ieiunareieiunio exultationis .i. vt magis ſit diſpoſitꝰ ad ſpirituale gaudium ꝯtēplatōem diuinoꝝ: aut nertro ītendit qꝛ de neutro cogitauit qn̄ vouit: aut devtroqꝫ ītendit qꝛ ītendit vouere ieiunare ꝓpt̓ vtriqꝫ p̄dictoꝝ. In pͥmo caſu talis non dꝫ ieiunare indn̄ica ſꝫ in ſabbato p̄cedenti. Cuiꝰ eſt qꝛ ieiuniuafflictionis ad qd̓ ꝗs ſe particularit̓ obligat dꝫ cerformari regulari ẜm idem ieiunio ad qd̓ obligateccl̓ia vl̓is. Sꝫ ieiuniū afflictionis ad qd̓ obligateccl̓ia vniuerſalis ſi eſt in dn̄ica trāſfert̉ in ſabbatoergo ⁊c̄. Lalis ēt incongrue vouit ieiunare in feſtonon ī vigilia: ī ſcd̓o cāu dicēdū dꝫ ieiūare ī dn̄ica. cuiꝰ ē: qꝛ votū licitū v̓tuoſuꝫ obligat: āt ēhuiꝰ. ar. di. lxxvi. Utinā. Nec ob. tali die ꝓhibet̉ieiunare di. xxx. ſi quis tanqͣꝫ:. c. ſiꝗs p̄ſb̓r. qꝛ hecꝓhibitio ſit cōtra illos ieiunāt in cōtemptū diedn̄ici: vl̓ ex aliquo errore heretico eoꝝ ſeu ſuꝑſtitione.; Nam ex deuotōe lꝫ. In tertio cāu dicendūeſt: debet ieiunare in dn̄ica: cuiꝰ ē: qꝛ cum vouerit ieiunare in die feſto in vigilia feſti: maprobabile ē intendat implicite ieiunare ieiunioexultationis qͣꝫ ieiunio afflictionis conſequēidem iudiciuꝫ eſt in hoc tertio cāu qd̓ in ſecundoIn quarto cāu videt̉ magis conſulendū eēt tali ieiunaret in ſabbato precedēti qͣꝫ in feſto vt ſicmagis conformaret ſt alijs fidelibꝰ in ieiunandoCeteris autem paribꝰ magꝭ ꝯſulenduꝫ ē vnicuio conformet ſe qͣꝫtū ad diem vl̓i eccl̓ie in ieiunando qͣꝫ ſingulari. Querit̉ vtꝝ vouens comedere carnes ſeu panem in feſto. b. Laurē. qꝛ fuit aſſatus ad ignem ſicut panis: ieiunare in pan aqua feria ſexta: ſi tale feſtū .ſ. Laurētij eueneritin ſexta feria teneatur adimplere votum faciliꝰ vedifficilius de duobus predictisª Rerſpondeo ẜmIo. neapo. in quolibet. xvij. per diſtinctionem:aut talis poteſt ambo vota implere ſine periculomortis vel grauis infirmitatis aut non poteſt: anteſt dubius vtrum poſſit aut non. In primo caſidicenduꝫ eſt talis tenetur ambo implere: euiu-