Titulus. XI.
clarare ius nō eſt ius nouū facere ſed illud quoderat in iure manifeſtare. Un̄ ẜm hoc nūqͣꝫ ꝑ diſpenſatōem voti fieret vt n̄ ſit ꝯtra ius qd̓ erat pͥus contra ius ſꝫ ſolū qd̓ videbat̉ eē ꝯtra ius ⁊ nō erat. Etiō al̓r dicendū .ſ. ꝙ ī voto diſpenſari pōt: ēt ẜꝫ ꝙ diſpēſatio ē iurꝭ relaxatio ex aliqͣ legitīā cā. Qꝛ .n. votūde illicito eē n̄ pōt: n̄ āt lꝫ ſubtrahere alicui qd̓ ei d̓bet̉: iō ꝑ votū alicuiꝰ n̄ pōt fieri p̄iudiciū ſuo p̄latoqn̄ debeat eiꝰ mādatis parere cū fuerit opportunū.Un̄ ſi p̄latꝰ videat expedire ex aliqͣ cā rōnabili vl̓ ꝓpter ip̄m ꝗ vouit vel ꝓpter alios ꝙ votū nō ſeruetpoteſt eū ab obſeruatione voti deobligare ꝗ aliasde iure erat obligatꝰ. Nec ex hoc dici pōt papā diſpenſare ꝯtra ius diuinū vel naturale: nā obſeruare votū tē̄ eſt de lege naturali vel diuina dū duratobligatio voti: ceſſāte aūt tali obligatōe obſeruation̄ eſt de iure naturali vl̓ diuīo: q̄ obligatio ceſſat ꝑdiſpenſatōeꝫ ltīmam vl̓ ꝯmutatōeꝫ aut irritatōemNec ēt ex hoc mēdaciū īcurrit ꝙ votū n̄ ẜuat diſpenſatꝰ qꝛ hō de futurꝭ dꝫ habere pias ꝯditōes adiunctas explicite vel īplicite vt pr̄ Iaco. v. De votoꝯtinentie dicūt aliꝗ ꝙ nullꝰ poteſt diſpenſare in eoꝓpter diuerſas rōnes a diuerſis aſſignatas. Dicūt.n. aliꝗ hoc accidere qꝛ votū ꝯtinentie n̄ pōt pretermitti niſi ad ꝯtrariuꝫ dilabendo qd̓ nūqͣꝫ lꝫ. Alij dicūt hoc ꝯtingere eo ꝙ votū ꝯtinentie n̄ recipit recōpenſatōeꝫ melioris eo ꝙ n̄ eſt digna pōderatio aīecontinentis: vt dr̄ Eccle. xxvi. Uel iō qꝛ ꝑ continertiā hō de domeſtico inimico triūphū capit ẜꝫ quodā: vel qꝛ ꝑ religionem hō ꝑfecte ꝯformat̉ xp̄o vn̄ īvoto continentie ⁊ alijs eſſentialibꝰ votꝭ religionisn̄ poteſt diſpenſari ẜm quoſdā. Sꝫ hoc etiā nō videtur ſufficienter dictū: qꝛ bonū cōe eſt multo meliqͣꝫ bonū pͥuatū. Et ideo vt alij dicūt ꝓbabiliꝰ ſi commūis vtilitas totiꝰ eccl̓ie aut vniꝰ regni vel prouincie expoſceret poſſet conuenienter ⁊ in voto continentie ⁊ in voto religionis diſpenſari quātūcunqꝫeſſet ſolennizatū. Non .n. ꝑ votū poteſt ſe deo obligare ab eo in qͦ alteri tenet̉ vt dictū eſt vn̄ talis poſſet neceſſitas imminere ꝙ poſſet alicui iuſte ꝓhiberi ne voueret. Et neceſſitate manente poteſt etiā invoto diſpenſari iā facto. Periculū aūt mortis corporalis vt dr̄ imminere ex ꝗbuſdā infirmitatibꝰ ꝗbus remediat̉ ꝑ coītū ẜm medicinā n̄ eſt ſufficiensratio vt in voto ꝯtinentie diſpenſet̉: nec peccat tal̓vouendo continentiā exponens ſe piculo ꝓpter deum ⁊ bonū virtutis. Item noͣ ẜm Ricar. ordi. mino. in qͣrto di. xxxviij. ꝙ votū d̓ nunqͣꝫ petendo diſpenſationem a dn̄o papa in aliqͦ voto non eſt ſpālit̓obligatoriū: rō ē: qꝛ materia voti n̄ ſolū dꝫ eſſe neceſſaria ſꝫ ēt vtil̓ ad ſalutē. Quedā .n. ⁊ ſi ſint licita:n̄ tn̄ expediūt ad ſalutem alieni. Sꝫ nūqͣꝫ petere dipenſatōem a papa non ē aliꝗd vtile ad ſaluteꝫ: īmoqn̄ꝫ multū expedit petere ergo ⁊c̄. votum de n̄ petido illud qd̓ eēt vtile aīe vouentis non ē obligatorium: ſed qn̄qꝫ eſt vtile aīe vouentis vt diſpenſeturī illo voto: qꝛ qn̄qꝫ eſt nimiū graue votum illi ꝗ vouit ad obſeruandum ita ꝙ probabiliter timet trāſ
greſſiōis ꝑiculum: ergo votū de n̄ petendo diſpentionem a papa non eſt vniuerſaliter obligatoriumIn caſu tn̄ in quo eſſet vtilius aīe vouentis nō petere diſpenſationem qͣꝫ petere obligatus eſſet ad n̄petendum: qꝛ cum aliꝗs vouet aliꝗd qd̓ ī vno caupoteſt eſſe vtile ad ſalutem ⁊ ī alio non obligaturillo caſu in quo eſt vtile ad ſalutem non eſſet in illo caſu in quo eſt inutile niſi fuerit intentio vouentis ꝙ ſi nō obligat in omni caſu ꝙ in nullo obligetur hec ille.Queritur vtruꝫ uouēsieiunare in feſto alicuius ſācti ſi illud feſtum eſt indn̄ica teneatur illa die ieiūare? Rn̄det Io. neapoī qͦlibet. viij. q. xxxv. ꝑ diſtinctōem quadrimēbꝰvꝫ aut tal̓ vouens ītendit vouere ieiunare ieiuafflictionis: vt vꝫ affligendo carnem ſuam ſatiſfacat deo de peccatis: ⁊ ſubijciat carneꝫ ſpiritui: ⁊ preſeruet ſe in poſteruꝫ: aut intendit vouere ieiunareieiunio exultationis .i. vt magis ſit diſpoſitꝰ ad ſpirituale gaudium ⁊ ꝯtēplatōem diuinoꝝ: aut d̓ nertro ītendit qꝛ de neutro cogitauit qn̄ vouit: aut devtroqꝫ ītendit qꝛ ītendit vouere ieiunare ꝓpt̓ vtriqꝫ p̄dictoꝝ. In pͥmo caſu talis non dꝫ ieiunare indn̄ica ſꝫ in ſabbato p̄cedenti. Cuiꝰ rō eſt qꝛ ieiuniuafflictionis ad qd̓ ꝗs ſe particularit̓ obligat dꝫ cerformari ⁊ regulari ẜm idem ieiunio ad qd̓ obligateccl̓ia vl̓is. Sꝫ ieiuniū afflictionis ad qd̓ obligateccl̓ia vniuerſalis ſi eſt in dn̄ica trāſfert̉ in ſabbatoergo ⁊c̄. Lalis ēt incongrue vouit ieiunare in feſtonon ī vigilia: ī ſcd̓o cāu dicēdū ꝙ dꝫ ieiūare ī dn̄ica. cuiꝰ rō ē: qꝛ votū licitū ⁊ v̓tuoſuꝫ obligat: hͦ āt ēhuiꝰ. ar. di. lxxvi. Utinā. Nec ob. ꝙ tali die ꝓhibet̉ieiunare di. xxx. ſi quis tanqͣꝫ: ⁊. c. ſiꝗs p̄ſb̓r. qꝛ hecꝓhibitio ſit cōtra illos ꝗ ieiunāt in cōtemptū diedn̄ici: vl̓ ex aliquo errore heretico eoꝝ ſeu ſuꝑſtitione.; Nam ex deuotōe lꝫ. In tertio cāu dicendūeſt: ꝙ debet ieiunare in dn̄ica: cuiꝰ rō ē: qꝛ cum vouerit ieiunare in die feſto ⁊ nō in vigilia feſti: maprobabile ē ꝙ intendat implicite ieiunare ieiunioexultationis qͣꝫ ieiunio afflictionis ⁊ ꝑ conſequēidem iudiciuꝫ eſt in hoc tertio cāu qd̓ in ſecundoIn quarto cāu videt̉ ꝙ magis conſulendū eēt tali ꝙ ieiunaret in ſabbato precedēti qͣꝫ in feſto vt ſicmagis conformaret ſt alijs fidelibꝰ in ieiunandoCeteris autem paribꝰ magꝭ ꝯſulenduꝫ ē vnicuioꝙ conformet ſe qͣꝫtū ad diem vl̓i eccl̓ie in ieiunando qͣꝫ ꝙ ſingulari. ¶ Querit̉ vtꝝ vouens nō comedere carnes ſeu panem in feſto. b. Laurē. qꝛ fuit aſſatus ad ignem ſicut panis: ⁊ ieiunare in pan⁊ aqua feria ſexta: ſi tale feſtū .ſ. Laurētij eueneritin ſexta feria teneatur adimplere votum faciliꝰ vedifficilius de duobus predictisª Rerſpondeo ẜmIo. neapo. in quolibet. xvij. per diſtinctionem: ꝙaut talis poteſt ambo vota implere ſine periculomortis vel grauis infirmitatis aut non poteſt: anteſt dubius vtrum poſſit aut non. In primo caſidicenduꝫ eſt ꝙ talis tenetur ambo implere: euiu-