Titulus. X.

.c. admonet. ¶ Sexto ꝙ iura eccleſie ꝓpoſſe petet ⁊ defendet vtilia ei ꝓcurabit ⁊ nociua vitabitar. xvi. q. i. qui v̓e. ¶ Septimo iurabit ꝙ nihil d̓dit vel dabit nec aliqd̓ pactuꝫ faciet nec aliqd̓ ilicitum cōmiſit per ſe vel per aliū ꝓ adipiſcendadignitate ſcīa vel eccl̓ia exͣ de pac. c. i. Et ꝙ ſi hocvicium ad eum ꝑuenerit annunciabit ⁊ ad volū.tatem eius renunciabit ex illo vicio. ¶ Octauoꝙ ordines ſuo tp̄e recipiet ſi nunduꝫ recepit: eꝫde eta. ⁊ qua. c. q̄ris. ¶Nono ꝙ in eccl̓a ꝑſonaliter reſidebit ⁊ deſeruiet in ordine ſuo: de cle. nonreſi. c. relatum. ¶ Decimo ꝙ non ſoluet vltra antiquā ⁊ ſolitam penſionem ſeu cenſū: vt in. c. tuanos. e. ti. Et hoc intellige de cl̓ico bn̄ficiato. Naꝫalij clerici .ſ. non bn̄ficiati non tenent̉ iurare ep̄oniſi ſint admīſtratores reꝝ eccl̓aſticaꝝ vt dr̄ in. c.nullus. e. ti. Cum dicta aūt forma tranſeunt cōit̓doc. in tali materia. Sꝫ dicit Nico. ſy. ꝙ lꝫ ad oīaſuꝑius ꝯtenta obliget̉ ꝓmotus: tn̄ iure non ꝓbatur ꝙ ad oīa hec clericus debeat obligari. Et adhoc allego tex. ⁊ glo. vbi ponit̉ directe forma huius iuramenti: nec inſerunt̉ tanta ſicut hīc. xxiijdi. c. qͣꝫqͣꝫ. in. d. c. qͣꝫqͣꝫ. ſic dr̄. Solet plus timeri qꝛſingul̓r pollicet̉ qͣꝫ qd̓ generali ſponſione ꝓmittitur. Et iō placuit huic ſancto concilio ꝙ vnuſꝗſꝫqui ad eccleſiaſticos gradus ē acceſſurus: n̄ antea honoris ꝯſecratōem accipiat qͣꝫ placiti ſui annotationem .i. ſcripturam ꝓmittat vt fidē catholicam ſincera cordis deuotōe cuſtodiēs iuſte ⁊ pieviuere debeat: ⁊ in nullis oꝑbus ſuis canonicisregulis cōtradicat atqꝫ vt debitum ꝑ omnia honorem atqꝫ obſequij reuerentiā preeminenti ſibi depēdat. Ibi dicit glo. ꝙ electus p̄ſtatiuramētum ſuo maiori de fide ⁊ canonibus obſeruādisvt hic. Et de indēnitate reꝝ eccleſie. vt di. xxviij. d̓ſiracuſane. Et de īmoderata exactione non faciēda. xv. q. fi. c. i. Et de infidelitate ⁊ penſionibꝰ nonaugendis: de iureiuran. c. tua. ⁊. c. ego. Suſpectautem de inobedientia iuramentum preſtat deobedientia ſeruanda de maio. ⁊ obedi. cum in eccleſijs..§. IIII.De forma iuramentiqd̓ p̄ſtat vaſallus dn̄o ſuo: habetur. xxij. q. v. deforma. vbi dr̄. Qui fidelitatem dn̄o ſuo iurat iſtaſex ſemꝑ in memoria dꝫ hr̄e. Incolume: tutū: honeſtum: vtile: facile: poſſibile. Incolume ne .ſ. ſitdānum de corpore ſuo dn̄o ſuo. Lutum ne ſit eiin dānum de ſecreto ſuo vel de īminutōnibus ꝑqͣs tutus eē pōt. Honeſtū ne ſit ei in dānū d̓ ſuaIuſticia vel de alijs cāis q̄ ad eius iuſticiam vl̓ honeſtatem ꝑtinere vident̉. Utile ne ſit ei in dānuꝫde ſuis poſſeſſionibus. Facile ne id bonum qd̓n̄s ſuus leuiter facere poterat faciat ei difficile.Poſſibile ne id qd̓ poſſibile erat reddat ei īpoſſibile. Ut fidelis hec documēta caueat iuſtūeſt. Sꝫ qꝛ non ſufficit abſtīere a malo niſi fiat qd̓bonū eſt: reſtat vt in eiſdē ſex ſupradctīs ꝯſilium

auxiliū dn̄o ſuo fidelis preſtet ſi bn̄ficio dignusvult videri ⁊ ſaluꝰ eē d̓ fidelitate quam iurauit.Dn̄s qͦꝫ in his oībus fideli ſuo vicem rependeredꝫ. Qd̓ ſi non fecerit merito cenſebit̉ male fidehec ibi. Nō ē dn̄s ꝯtra hec faciēdo ꝑiurꝰ: qꝛ hecipſe non iurat ẜuare ſicut vaſallus.¶ Capitulū ſextum de Iuramento ꝓmiſſorio.Tiuramento promiſſorio multe occurrunt difficulttes ⁊ dubia: ⁊ in ꝗbuſdā caſibus obligat ad obſeruandū: ⁊ in quibuſdā non. Et qn̄ obligat aliqn̄ pōt peti abſolutio ſeu relaxatio: ⁊ fierilicite pōt hoc aliqn̄ non: ⁊ qn̄ pōt licite peti abſolutio ſeu relaxatio ad hoc aliqn̄ ſuffic̄ aucͣtas ep̄ialiqn̄ requirit̉ auctoritas pape. Un̄ circa hec notabuntur decem caſus ī hoc. §. quos ponit Nicſy. in lectione ſua ꝗbuſdam additis. ¶ Primusergo caſus eſt qn̄ iuramentum oī ex ꝑte eſt licitūtam ex ꝑte iurantis qͣꝫ ex ꝑte recipientis qͣꝫ etiaꝫex ꝑte materie ſuper qͣ p̄ſtatur: ⁊ tunc abſolutionon ē īpēdenda: ſed cōpellendus eſt iurās ad eiꝰobſeruatiōeꝫ: de iureturā. c. ⁊ ſi xp̄s. Quinimmonulla cā apparente intrinſeca ēt papa a tali iuramento abſoluere non poſſꝫ. Et remittit ad notata ꝑ eum in. c. qͣꝫto. e. ti. Ibi autem ponit talemſtinctionē ꝓ huius d̓claratione. Aut tale iurattum fuit p̄ſtitum per inferiorem ī materia ſpecti pͥncipal̓r ad papam vt ſi iurauerunt canonici n̄recipere aliquem vltra numerum: ⁊ tunc pōt papa abſoluere a tali iuramento ſine cā: qꝛ in taliiuramento ītelligitur excepta auccͣte pape. Et ſicdebꝫ intelligi. c. veniētes. eo. ti. vt ibi notat PoſtiAut fuit p̄ſtituꝫ in alia materia: ⁊ tunc ſubdiuiditur: qꝛ aūt in materia ꝯcernēte dei honorem ⁊ nuerentiam: puta fabricandi eccleſiam vel intrandi religionem ⁊ ſic hoc nullus pōt remittere ſinecauſa preter deū. Papa .n. non pōt remittere obligatōeꝫ deo queſitā ſine cauſa: vt. xxiiij. q. i. Manet. ⁊. xxiij. q. iiij. Si is qui. Et ſi in hoc papa nonpoteſt alium abſoluere: multo fortius ſeip̄m. Siautem papa alium abſoluit preſumitur in dubioabſolutus quo ad eccleſiam militantē Sꝫ ſi ſuleſt iuſta cauſa papa pōt abſoluere: vt in. c. Si v̓oeo t. Et eſt iuſta cauſa ſi turpitudineꝫ ꝯtinet iuramentum ex parte recipientis: puta ſi iurauit ſoluere vſuras. Eſt etiam iuſta cauſo ꝓpter ſcandalum vitandum vt notat glo. Inno. Uel etiam cimaior vtilitas imminet in commutatiōe ſicut dicitur etiam de voto. Et non ſolum papa ī his cātbus ſed ēt ep̄s poterit abſoluere ſicut ⁊ votū cōmutare: vt dicit. Inno. in. c. Debitores eo. ti. Sedin hoc eſt differentia inter papam ⁊ dioceſanumquia in factis magnarum ꝑſonarum vel multudubijs debet recurri ad papam ⁊ ſic poteſt intell̓i.c. Uenerabilē. extra de electiōe: ſed in alijs pot̓it