Titulus. X.

Hinc ē ꝙ in mēdacio oris qd̓ ꝓpͥe dr̄ mēdaciū ſēre ſimulando nō agat ꝯͣ illud ad qd̓ opera īſtitutaſūt ita directe ſicut dicēdo ore medacia vt dicit idēTho. ſuper Gen̄. vbi ēt ponit quadruplicem ſimulatōem. ¶ Prima ſimulatio ē ſignificatōis: qͣlis fuit in Iacob ꝗ ſimulauit ſe eē Eſau cooperiēdo manus ⁊ collū pellicul̓ edorū. Gen̄. xxvij. Significabat̉ .n. ꝙ minor ppl̓s .i. xp̄ianꝰ p̄ferendusᶻ eēt maiori. i. iudaico: ſicut ⁊ minor pͥus recepit bn̄dictionēScd̓a ſimulatio eſt cautele: ſic̄ pꝫ in Ioſue ꝗ ſimulauit fugā ab eis qui erāt de ciuitate Hay. Ioſue.viij. Tertia ſimulatio eſt doctrine .ſ. cū ſit ad īſtruendū alios: ⁊ ſic xp̄s finxit .i. ſimulauit ſe longiꝰ ireLuc. vlt. quod fecit ad inſtructōem diſcipulorū vt.ſ. inſtantius inuitaret̉ ab eis: ⁊ on̄deret ſe longe eēab eis quo ad fidem ſue diuinitatis. ¶ Quarta ſimulatio eſt duplicitatꝭ: cū ꝗs .ſ. per opera ficta intēdit decipere de qua Iob. xxxvi. Simulatores ⁊ calidi ꝓuocant irā dei ⁊ iſta vltīa ē pctm̄ non alie priores hec Tho. Hinc Hiero. ait. Utilem ſimulationē⁊ in tp̄e aſſumendā Hyeu regis iſrl̓ nos docet exēplum qui cum nō potuiſſet interficere ſacerdotesBaal: niſi finxiſſet ſe velle idolū colere dicens. Cōgregate mihi oēs ſacerdotes Baal̓. Rex Achab. ẜuiuitin paucis ſibi: ego ſeruiā in multꝭ. Et Dauioqn̄ mutauit factem ſuā corā Abimelech: ⁊ dimiſieū ⁊ abijt. Nec mirū qͣꝫuis iuſtos hoīes tn̄ aliqua ſimulare ꝓ tꝑe ob ſuā ⁊ aliorū ſalutem cū etiam dn̄snr̄ non habēs pctm̄ nec carnem pctī ſimulationeꝫpeccatricis carnis aſſumpſit: vt cōdēnans ī carnepctm̄ nos in ſe ſacere iuſticiā dei hec ille. xxij. q. ij.vtilem. Sed noͣ ẜm. b. Tho. 2ª. 2ͤ. q. iij. ꝙ Hiero. ſumit ſimulatōem large pro quaeūqꝫ fīctiōe ſic̄ etiaꝫſūpta eſt cū ſupra diſtincta eſt quadrirarie: nā ſtricte ſumendo ſonat in vitiū: cū .ſ. ſit ad decipiendumvn̄ Hyeu in illa ſimulatione peccauit: remunerataūt fuit a deo tp̄alibus nō per ſimulatōem ſed prozelo quo deſtruxit cultū Baal: vt. iiij. Reg. 10. Daiud aūt in ſimulando ſe fatuū vt habet̉. i. Reg. xxi.non peccauit: qꝛ fuit fictio illa ſeu ſimulatio figuralis ſicut glo exponit ſuper illud p̄s. xxxiij. Bn̄dicādn̄m. Dicit etiā Aug. in libro de qōnibus euāgelioruꝫ ꝙ non oē qd̓ fingimus mendaciū eſt: ſꝫ qn̄ illd̓quod fingimꝰ nihil ſignificat tunc eſt mendacium.Cum aūt fictio noſtra refert̉ ad aliquam ſignificationem nō eſt mendaciū ſed figura veritas. Et ſubiungit exemplū de figuratis locutionibꝰ in ꝗbꝰ fingitur aliqua res non vt aſſeratur ita eſſe ſꝫ eam ꝓpōimus vt figurā alterius quod aſſerere volumvt illud quod habet̉ Iudicꝭ. ix. ꝙ ligna voluerunſibi conſtituere regē ⁊c̄. Sic eſt de fictiōe operis .ſ.cum ſit ad aliquod ſignificandū nō eſt ſimulatio ꝓprie: ſicut cū chriſtus finxit ſe longiꝰ ire Luc. vltīo.i. cōpoſuit motū ſuum quaſi volentis lōgius iread aliquid figurate ſignificandū ẜm Aug .ſ. cū eētreceſſurus aſcendendo ī celum: per hoſpitalitateꝫ

tn̄ retinebatur quodāmodo ī terra. Item ſcienduꝫꝙ ſi nunqͣꝫ liceat mendaciū dicere qꝛ ſēper eſt peccatū. xxij. q. ij. Mihi. tn̄ lꝫ veritateꝫ occultare cū expedit ⁊ ad prudentiā pertinet. Sic Abraam interrogatus de Saray ab egyptijs dixit ſororem ſuaꝫeſſe non an̄t dixit vxorem ſuā ne ab egyptijs occideretur vt libere eā poſſꝫ habere: vt habet̉ Geneiij. In quo facto vt dicit Aug. veritatem celare voluit non mendacium dici. Soror .n. dr̄ qꝛ filia frīserat. xxij. q. ij. Queritur. Tūc .n. tales .ſ. neptis ⁊ nepos dici cōſueuerāt fratres auunculi. Sarayneptis erat Abrahe. Sicut ⁊ Loth qui germaSaray erat dixit Abraam fratres ſumꝰ Gen̄. xiij.Ita etiam cū plures ſint cauſe mouentes ad alioagendū: abſqꝫ vitio mendacij poteſt vna aſſignaretiā minus efficax ceteris alijs tacitis. Sicut Samuel cum miſſus fuit a dn̄o ad īungendū Pauiin regē iſrael cū eſſet ī bethleem īterrogatus a ſenioribus de cā ſui aduentus: tacita cā pͥncipali.vnctione fienda reſpondit ſe veniſſe ad Imolāſacrifictum: qd̓ ⁊ fecit qͣꝫuis illa non eēt cā pͥncipapͥmo. Reg. xv. Uidctur etiā poſſe abſqꝫ vitio mendacij vti verbis ſophiſticis ſeu locutōe duplici adobuiandū malis: cuꝫ .ſ. ꝗs dicit aliqua verba queintelligi pn̄t dupliciter ⁊ ad vnū ꝗdem ītellectuꝫ dcit: alium ītellectum ītendit īprimere in mente auditoris: vt ſi de aliquo ꝗ ad morteꝫ q̄ritur interrgatus vtrū trāſiuerit per illā viam ꝗ hoc nouit dicat non trāſiuit hinc: intendens loꝗ de loco ī qͦ ieſt quod vtiqꝫ verum eſt. Sil̓r ſi ꝗs clericus inrogatus in porta ciuitatis vtrū hēat aliꝗd dedebet ſolui gabella ⁊ ille hn̄s reſpōdit ꝙ non: īterdens ꝗa non obligat̉ ipſe ad gabellam ſoluendā:dicit mēdaciū qͣꝫuis ille aliter ītelligat verbiferens. Unde ⁊ angelus Raphael interrogThobia ꝗs eſſet: ⁊ de quo gene̓: reſpondit ex filijsiſrl̓ ego ſum Azarias Ananie magni filiꝰ Thobiv. Quod veꝝ ē ſecūdū īterp̄tatōem illorū noīuꝫ ẜꝫmagiſtrū ī hiſtorijs ⁊ non aliter Iſrl̓ n. īterp̄tat̉dens deū. Azarias vero adiutor. Ananias āt gl̓dei interp̄tat. Erat vtiqꝫ āgelus ex vidētibus deꝑ ſpēm. Adiutor Thobie. Ananie filius .i. digngloria dei. Thobias tn̄ aliter intellexit. Cauēditn̄ a ſcādalis qn̄ talia poſſūt detegi. Sed nec in idicio pōt ꝗs ſic loqui iuridice īterrogatus. Sicbraam dicēs ad ſeruos ſuos. Expectate hic cū afino ⁊ poſtqͣꝫ adorauerimus reuertemur ad vos loquens de Iſaac quē ītendebat Imolare. Gen̄. xxi.Nō in hͦ dixit mēdaciū qꝛ vel ip̄e ītēdebat reuerticum filio ſperans illū Imolatū a dn̄o reſuſcitādivl̓ locutus ē figurate ẜm Tho. vbi ſupra ad ſigrcāduꝫ ꝙ deus receſſurus erat a populo iudeoẜuilis ꝯditionis ꝓpter ꝑfidiam eiꝰ ꝑacta paſſionefilij ſui ⁊ demū reuerſurus in fine mundi cum cōuerterēt̉. Interim expectāt meſſiam cū aſino. ī ſēſu aſinino ⁊ ſuperficiali. De hoc etiam. xxij. q. ij. §.Prophetauit. inꝗt Amb. qd̓ ignorabat. Ipſe ſolusdiſpōebat redir̄: ſꝫ dn̄s fuit locutꝰ ꝑ os eiꝰ ⁊ ſic fuit