Capitulū.XIIII.

ti dilatione vel defraudatione. Et ſic tempus faciendi dn̄e diſſipauerunt legem tuam qua mādasralia qͣꝫcitius fieri. omni anno dicūt ſe velle taliafacere ⁊ tamen ſemper expectant alium futuruꝫ⁊ nunqͣꝫ faciunt. Econtra dr̄ Iſa. xl. Qui ſperantin dn̄o mutabunt fortitudinem: qꝛ vbi pͥus erāfortes ⁊ veloces pro factis mundi erunt poſtea ꝓſpiritualibus .ſ. fortes aſſument pēnas vt aquile.ſ. ad velociter bene operandum volabunt ⁊ nondeficient.¶ Capitulum decimūquartum de Ocioſitate.Cioſitas etiam filia eſt accidie ⁊ valde reprehenſibilisprecipue in tempore gratie. Unde etſpecialiter fuit dictum his qui ad vndecimaꝫ horam vocati ſunt ad colendam vineam deſignantes eos qui pertinent ad nouum teſtamentum.Quid hic ſtatis tota die ocioſi? Mathe. xx. exema enim habemus in nouo teſtamento ⁊ ratōeꝫgentem nos ad laborem. Nec .n. decet ſeruuꝫaut diſcipulum ociari dn̄o ⁊ magiſtro ſuo laboramortem: chriſtus .n. dei filius dominꝰr laborauit pro nobis. Laboraui ſuſtis ait ipſe per Iſai. i. Diſcurrebat enim per ciates ⁊ caſtella predicans: ⁊ curans infirmos ⁊igatus ſemel ex itinere ſedebat ſuper fontemIo. iii. ⁊ ne in illa refocillatione eēt ocioſus mulierem Sāmaritanam inſtruxit ⁊ illuminauit.Sumus etiam facti ſerui empticij. Empti enimeſtis precio magno .ſ. ſanguine chriſti effuſo ī cruait apoſtolus. i. ad Cor. vi. Et ideo glorificatetate deum in corpore veſtro .ſ. laborando proipſo dn̄o non ocio torpendo. Merces inſuꝑ nobis in nouo teſtamento laborantibus citius ſoluitur Math. xx. Redde illis mercedem .ſ. laborantibus: incipiens a nouiſſimis .i. a ſanctis noteſtamenti. Nam patribus veteris teſtamentitucūqꝫ perfecte laborantibus non dabatur eises moriētibus ſed ad limbum deſcendebātctantes ꝑ centenaria annorum premiū. Noiutem tempore gratie aperta ianua paſſionechriſti ſubito datur merces regni celorum dunmodo non ſimus ocioſi ſed ſoliciti operatoresBeda. Regnū celorū nō ocioſis ⁊ negligētibꝰ: ſꝫpetentibꝰ ꝑ or̄onem: q̄rentibꝰ per lectōem ⁊ ſacrorum eloꝗoꝝ auditionem: pulſantibꝰ ꝑ virtuoſoꝝoperū implectionem datur. Econtra de ocioſisdr̄ in p̄s. lxxij. In labore hoīuꝫ non ſunt: cum hominibus non flagellabuntur: ideo tenuit eos ſuꝑbia operti ſunt iniquitate. Ocioſi non ſunt ī labore hoīum: qꝛ nolunt laborare ſed ꝗeſcere. Inꝗbus verbis ꝓphete pn̄t tria notari que ꝑtinentad iſtud viciū qd̓ multum abundat.Primo ocij vicium inſinuatū: ibi in labore homi

num non ſunt.Secundo inferni ſupplicium ei reſeruatum: ibicū hoībus non flagellabuntur.Tertio mali plurimuꝫ in generatū: ibi. iō tenuiteos ſuperbia.Quantum ad primumdr̄ Iob. v. Hō naſcitur ad laborem. ⁊ auis ad volatum. q. d. ſicut aui naturale ē volare: ita hominibus laborare. Unde de ſancta eccl̓a ſeu qͣlibetvirtuoſa aīa dr̄ ꝓuer. vlt. Panem ocioſamedit ſed oꝑata eſt conſilio manuum ſuaꝝSalomon ꝓuer. xij. ait. Qui oꝑatur terrā .i. exercet corpus ſuū vel terraꝫ cordis ſui ſaturabiturpanibus .i. refectionibꝰ ſpirītualibꝰ ⁊ etiaꝫ corporalibꝰ: qui ſequit̉ ocium ſtultꝰ ē. Et nō vnā tm̄ ſꝫmultiplicem ſtulticiaꝫ habet in ſe ocioſus ⁊ exercet. Et pͥma ꝗdem qꝛ ipſe facit locum diabolo cōtra illud qd̓ ait apl̓s. Nolite locuꝫ dare diaboloMaxima ſtulticia eſt locū dare vel vires inimicōſuo mortali qd̓ ſit per ocium. Dr̄ eniꝫ in decretꝭ. Ocioſitas ⁊ voluptas ſūt arma hoſtis antiquiad miſeras aīas captiuandas. Et ideo bene dicitHiero. Semꝑ aliquid boni facito vt diabolꝰ īueueniat te occupatu: de con. di. v. nunqͣꝫ. Neqꝫ ꝗsfacile capitur a tentatore qui alicui bono vacatexercitio: ſicut regula fuit ſanctorum patrum vthabetur in coll̓. Io. caſ. ꝙ ocioſus a pluribꝰ infeſtatur demouijs ſed bene operans ſolum ab vnoquinimmo ⁊ ille etiam de facili non infeſtat: vnd̓ibi narratur ꝙ cum quidam ſanctꝰ pater tranſiret ante cellam cuiuſdam heremite incipientisſeruire deo vidit diaboluꝫ manentem ante hoſtium celle ſue. Et cum aliqͣꝫdiu moratꝰ fuiſſet poſtea introiuit et firmauit ſe ille ſanctus pater advidendum finem rei. Inde ergo ad modicuꝫ dibolus exiuit cellam iterum expectās ad hoſtiuꝫ⁊ paulo poſt iterū ingreſſus eſt cellā ⁊ poſtea exiuit ſicqꝫ alternatim pluries fecit. Demum paterſanctus ingreſſus viſitauit iuuenem ⁊ ꝑquirēsdiligenter de operibus eiꝰ: inuenit ꝙ cuꝫ ille aliquid boni operabatur diabolus tunc exibat qͣſinon valens tentare eum cum ocio vocabat: tūcdiabolus intrabat et diuerſimode tentabat eumvnde admonuit eū vt ſibi caueret ſemꝑ ab ocionarrās quid viderat. Dauid ſanctiſſimus dumfuit ī exercitio ꝑſecutionis Saulis: īmunis fuitab illis magnis peccatis in quibus poſtea īciditcum fuit inquiete hieroſolymis .ſ. adulterium: ꝓditionem ⁊ homicidium. Adulterium ꝑpetrauitſurgens a dormitione ocio vacās. ij. Reg. xi. Eſi nō valet quis ſemꝑ. vacare orationi ⁊ lectioni⁊ ſpeculationi nō tamē debet ſe ocio tradere autquid vanuꝫ facere. Nam vt dicit Bernar. propter ocium ocioſa ſectari ridieulum eſt: ſed aliꝗdhoneſte recreationis aſſumere in locutione velcorporali exercitio. Corporalis .n. exercitatio ad