Titulus Ꝙ.

tp̄is eēt in p̄cepto cuilibet hore: non excuſareturqui ex iuſta occupatōe notabl̓r tardarꝫ: ſicut necexcuſat̉ q̄ dimitteret oficiū ꝓ illa dīe ꝑꝑ occupationes. ¶ Item ſi ꝗs oblitus alicuiꝰ hore puta pͥme: dicit aliam ſequentē puta tertiam poſtea perpendens non oꝫ ꝙ dicta hora omiſſa .ſ. pͥma ītedicat tertiā: ſed ſufficit tm̄ ſemel dixiſſe: ēt ſi orne poſtpoſito: ſcd̓m Pe. de pal̓. in. iiij. De multisalijs ꝑtinentibus ad materia iſtaꝫ hēs in. iij. parte ti. vij. c. de horis. ibi vide.¶ Capl̓m decimūtertiū de Pigricia ⁊ ibi de tarditate ꝯuerſiōis ꝯfeſſionis ⁊ bone oꝑatōis.Igricia filia eſt acycidie: ⁊ ſtricte ſumendo īportat tarditatem oꝑandi bonum qd̓ fieri dꝫ ẜmTho. ⁊ hoc rep̄henſibile eſt ⁊ nociuuꝫ: vn̄ dr̄ eccl̓aſtes. x. In pigritijs humiliabit̉ ꝯtignatio ⁊ in īfirmitate manuū ꝑſtillabit domꝰ. Tigna dicuntur lgna arcuum q̄ tenent tectū. Contignatio eſt ꝯiunctio eoꝝ q̄ fit ī ſuꝑiori ꝑte v̓ſus tectum. Ex hoc ātꝙ aliꝗs ē piger .i. tardꝰ ad ꝓuidendū alicui defectui ſeu fracture lignoꝝ ⁊ non ſubuēit tꝑe opporſuis vel aliorū: in̄ ſequit̉ ruina ſp̄ualis: ⁊ ī remiſſione manuū .i. negligentia oꝑum domus perſtillat .i. in ꝯſcīam intrant paulatim vicia. Lucanuspoeta. Tolle moras ſemꝑ nocuit differre ꝑatis: ⁊Greg Ubi pericl̓m vertit̉ vitanda ē mora di. iiijEt regula iuris dicit. Mora ſua cuilibet ē nociua extra d̓ reg. iu. li. vi. Et in figuram mandauūtdn̄s in veteri lege oēs aues coruini generis vtmundas non debere comedi: qꝛ eaꝝ vox cracido eſt qͣſi cras denotans tarditatē: ⁊ tales mor.ſ. pigricie ⁊ tarditatis ad bonum non debemusnobis īcorporare .i. aſſumere: hoc āt vicium ſatꝭeſt generale. vn̄ Sen̄. Nemo ꝗcqͣꝫ hꝫ facti. in futurum .n. nr̄a diſtulimus. Cauent tn̄ iuſti ab hac pigricia: vn̄ Origen̄. Nullus piger inuenit̉ ī domoſapientis ⁊ loquitur d̓ Abraha cuꝫ recepit angelos hoſpitio. cucurrit .n. ipſe ad tabernaculū. Sara accelerauit ſata ſimile puer feſtīauit ad gregeꝫGen̄. xviij. Et de. b. Maria legitur ꝙ poſt cōceptum filij dei abijt in montana iudee cū feſtinatione .ſ. ad ſalutandum Heliſabeth Luc. i. Neſcit. rtarda molimina ſp̄s ſancti gr̄a vt dicit ibi gl̓. Smitur tn̄ in ſcriptura frequenter pigricia pro accidia ⁊ negligentia ſeu omiſſione bonorū operūvnde ꝓuer. xxi. Deſideria .ſ. terrena occidunt pigrum noluerūt .n. ꝗcqͣꝫ oꝑari manꝰ eiꝰ eccl̓. xx. dr̄De ſtercore boum lapidatꝰ eſt piger: oīs qui tētigerit excutiet manus ſuas. Boues ſunt p̄dicatores ⁊ doctores exarantes corda hoīuꝫ vt deo fructificēt. Stercus boū ſunt terrena q̄ ipſi reputātvt ſtercora. Un̄ p̄dicator gentiuꝫ. Oīa arbitratus

ſum vt ſtercora vt xp̄m lucrifaciā: hoc ſtercore .i.affectu ⁊ occupatōe mundanoꝝ piger tardus negligens ſue ſalutis lapidat̉ ꝑcutit̉ ⁊ occidit̉ ẜꝫ expoſitōem Greg. Et ſeruo qui noluit exercere pecuniā ſibi cōmiſſam dictū fuit increpatiue. Serue male ⁊ piger qͣre non dediſti pecuniam meaad menſa: ⁊ poſtea ẜuuꝫ inutilē mittite ī tenebrasexteriores. Math. xxv. ⁊ de hac tarditate intell̓illud p̄s. cxviij. Tēpus faciendi dn̄e diſſipauerūlegem tuam .i. ꝓpter tp̄s ꝙ homines eſtimant ſehr̄e ad faciendū bonum diſſipant legem dei facientes ꝯtra p̄cepta eiꝰ. Eſt aūt pigricia iſta ſeu tarditas ad bonum mala ⁊ periculoſa p̄cipue in tribus caſibus.Primo in exhibēdo ſe ad ꝯuerſionem.Scd̓o in faciendo ꝯfeſſionē.Tertio in ꝓſequedo oꝑatōem.Quantum ad primumdr̄ eccl̓a. v. Ne tardes cōuerti ad dn̄m: ⁊ ne differas de die in diē: ſubito .n. venit ira illius ⁊ in nouiſſimo diſperdet te. Qui manet fixus in aliquomortali eſt auerſus a deo. Un̄ dn̄s ꝑ Iere. ij. d̓ peccatoribus ait. Uerterunt ad me tergū ⁊ non faciēEt Aug. diffiniens pctm̄ dicit ꝙ eſt auerſio ab incōmutabili bono .ſ. deo: ⁊ conuerſio ad commutabile bonū .ſ. creatura: puta diuitias voluptateshonores ⁊ hiꝰ. Non .n. talis reſpicit deum oculoītentōis vt vltimum finē in ꝯuerſatione ſua: ſedcreaturam illā quam inordīate amat. Sed quiavt dr̄ regula iuris. Qīs res ꝑ quaſcūqꝫ cās naſcitur ꝑ eaſdem diſſoluitur .ſ. ꝯtrario mō: extra deregū. i. Sicut edificium ponendo lapidē ſuperlapidem ligando eos calce: diſſoluitur aūt remouendo lapidem a lapide cū a motione calcꝭ. Ita īꝓpōito cū pctm̄ cōmittatur ꝑ hoc ꝙ voluntas ſeauertit a deo ⁊ adhe̓t creature vt ſini magis volēdo delectaiōem ex conſecutōe illius rei qͣꝫ ſeruare mandatum dei: ideo ſi debet deſtrui peccatumvt reconciliet̉ deo: oꝫ ꝙ auertatur a creatura deteſtando inordinatum affectū quem hūit ad deū⁊ oculum ītentionis dirigat ad deum ſuꝑ oīa diligenda ⁊ hoc ē ꝯuerti ad deum. Et ad iſtam ꝯuerſionem non ē tardandū: qꝛ vt dicit Gre. ſuꝑ Ezechie. Peccatū qd̓ ꝑ pn̄iaꝫ non diluitur mox ſuopondere ad aliud trahit. Et in moral̓. tractas illd̓Iſa. xxxiiij. c. Et clamabunt piloſi alter acdicit piloſus clamat ad piloſum: qꝛ ꝑpetrꝗtas perpetrandā vocat. Et dicunt piloſi beſtiehn̄tes apparentiam humanā ⁊ hiꝰ ſunt peccata q̄ſp̄em boni habent vnde ⁊ actus rōnis: ſed reuera actus beſtiales ſunt: qꝛ oē peccatum ẜꝫ Dama.eſt contra naturā .i. ꝯtra rōem naturalem. Rōeꝫhuius aſſignat. b. Tho. pͥª. 2ᵉ. q. iiij. Nam hō in repentinis caſibus operat̉ ẜm finem p̄ſtitutum ⁊ hītum p̄conceptum. Sed cū peccator p̄ſtituerit ſibialiqd̓ creatum vt finem vltimum ⁊ hꝫ habitū v̓icioſum: ⁊ repentina frequenter occurrant q̄ non