Capitulū.V.

fuſcitatꝰ poſtqͣꝫ confeſſus ⁊ ſacramenta ſuſcepit īde ad octo dies mortuus ē. ¶ Debet tertio ſolicitꝰ eē ad admonendum ⁊ inſtruendū ipſos: al̓s neligentiā cōmittit. Ad quaꝫ remouendā Sal̓orinſtruit p̄latum dicens prouer. vi. Fili mi ſi ſpoponderis ꝓ amico tuo .i. ꝓximo quod fit ī ſuſceptione p̄lature defixiſti apud extraneum animamtuam .i. firmiter te ligaſti ad opus cure ⁊ ſolicitudīs ꝑ eo pro qͦ pͥus non tenebarꝭ. Illaqueatꝰ es v̓his oris tui ⁊ captus tuis ꝓpͥis ſermonibus .i. adea que ſubditꝭ habes admonere ⁊ dicere obligaves facere vt eximu lo tuo moueātur. Fac ergodico tibi ⁊ teipſum libera: qꝛ incidiſti ī manuꝫoximi tui: diſcurre .ſ. ꝑ diuerſas ꝯſideratōes:varias bonas oꝑationes: feſtina .ſ. ad ea que ſūliētia: ſuſcita amicum tuum .ſ. a ſōno peccaſcurre .ſ. ad tꝑalia pauꝑibus mīſtranda: feſtina .ſ. ad ſacramentalia ꝓpinanda: ſuſcita amicuꝫtuum ꝑ doctrinalia p̄dicanda. Ne dederis ſōnuocul̓ tuis: nec dormitent palpebre tue. Eruere qͣamula de manu ⁊ quaſi auis d̓ inſidijs aucuvbi dicit glo. Somnuꝫ dat ocul̓ qui ſubditon̄ curam oīno negligit. Dormitat qui quedaꝫhenſibilia eorum cum ī eis cognoſcit propterſentis tedium digna īuectōe non corrigit. Eruequaſi damula. Glo. qꝛ damula mundū eſt anialnatura velox curſu: viſu ꝑſpicax ſeu acutuꝫ.Ideo cum in docendis ſubditꝭ occuparꝭ: munda peccatꝭ omnibꝰ: ſtrenuꝰ in bonis operibꝰ: perſpicax in precauendis malorum inſidijs: ⁊ virtutuꝫpennis vt auis tutꝰ eſſe ſatage d̓ inſidijs diabolivt ad ſuperna peruenias. Qomodo autem prelatꝰ debeat ſubditos monere oſtendit dominꝰ ezechiel̓. in quadā viſione vt hētur Ezechi. iiij. Tu fi hoīs ſume tibi laterem ⁊ ponas euꝫ coram te etdeſcribes in eo ciuitatem hieruſaleꝫ ⁊ ordinabis ꝯobſidionem: ⁊ edificabis munitiones ⁊ comtabis aggerem ⁊ dabis ꝯtra eam caſtra: ⁊ pones arietes in gyro: ⁊ tu ſumetibi ſartaginem ferream ⁊ ponas eam ī murum ferreuꝫ inter te ⁊ ciobfirmabis faciem tuam ad eam ⁊ eritnem ⁊ circūdabis eaꝫ ſignū eſt domuiiſrl̓. Gre. ſuper ezech. homel̓. xij. ſic exponit: propheta tenet figuram doctorum ⁊ etiam platoruꝫqui habent ſubditos docere. Sumit aūt prophea laterem ⁊ ponit coram ſe cum prelatus vel p̄dator quepiam terrenis datum auditorem ſuſcpit ad docendum doctrinaꝫ verbi celeſtis. Deſcribit autem ciuitatem hieruſalem propheta in latre quando prelatus vel p̄dicator peccatori quēinſtruit declarat que ſit retributio celeſtis patrieque viſio ſuperne pacis. Coram aūt ſe ponit latere cū attenta mente qͣlitatem conſiderat audiētis⁊ prouectū vel defectū eius ⁊ ẜm intelligentiameius cū ꝟba moderat̉ d̓ ſuꝑnis gaudijs loquensTunc ergo in latere deſcripta eſt hieruſalē qn̄ terrena mēs īcipit agnoſcere que ſint gaudia ſuperra ⁊ ad illa anhelare. Sed mox vt animus ceꝑi-

amare celeſtia: acriores qͣꝫ cōſueuerat tentatiōesdiabolus immittit. Unde debet doctor vel prelatus ei bella diaboli innoteſcere ⁊ cautum ſe ad illa preparare. Et hoc eſt quod dicitur ordīabis cōtra eam obſidionem .i. declara quomodo per tentationum bella ad eterna gaudia oportet peruēire ⁊ quibus ſe modis viciā virtutibus opponātquomodo luxuria caſtitateꝫ feriat: ita tranquillitatem perturbet ⁊cͣ. Quomodo etiam aliquandovicia ſub ſpecie virtutū ſe abſcondant vt ira ſubſpe zeli: remiſſio diſcipline ſub ſpe manſuetudīs⁊ hiꝰ. Comportat autem propheta aggerem quādo denunciat prelatus auditoribus ꝙ terrena d̓ſideria magis ſurripere ſolent celeſtia appetentibus. Dat propheta caſtra ꝯtra eam qn̄ contra eaꝫcollectas ⁊ adunatas inſidias indicat: vt non ſolum ex vno ſed ex multis iunctis ſimul vicijs tētent. ¶ Sunt enim quedā vicia ꝑ quandam ſibicognatōem propīqua: vt ex diſſolutione ſpiritusgula: ⁊ ex gula luxuria ⁊ hiꝰ. In gyro aūt arietesordinantur qn̄ vicia fingula mentem hinc in̄ feriunt. Quia vero ferrum forte metallum eſt: ⁊ ī ſartagine cibus frigitur: ꝑ ſartagineꝫ ſerreā ſpūaliszeli fortis frixura ſignatur. Oīs quippe ſp̄ual̓ zelus doctoris aīam frigit: qꝛ valde cruciatur duꝫinfirmos quoſqꝫ eterna deſerere ⁊ rebus tꝑalibꝰdelectari conſpicit. Unde apl̓s. ij. Corī. xi. c. Quisſcandalizatur ⁊ ego non vror. Iſtam ſartaginemferream inter ſe ⁊ ciuitatem predicator vel prelatus murum ferreū ponit: qꝛ ille fortis zelꝰ ꝗ nūcin mente doctoris agitur ī die extremi iudicij int̓eum ⁊ aīam quam a vicijs celatur: teſtis eſt: vt ſiaudire is qui docetur noluerit: doctor tamen ꝓzelo qd̓ exhibet de auditoribus negligētia reusn̄ ſit: hec Gre. Sic ergo pꝫ ꝙ ſi non inſtruit ſubditos p̄latꝰ reus negligentie eſt. Scd̓m lr̄am hoc factum a ꝓpheta ſignat obſidionem futuraꝫ hieruſalem. ¶ Secundo debet p̄latus eē ſolicitus ad īquirenda vicia ſubditorū. Un̄ dixit dn̄s Ezechieli in ꝑſona p̄latoꝝ. Ezechi. iij. Fili hoīs ſpeculatorem dedi te domui iſrl̓. i. plebi tibi cōmiſſe ad ītuendum facta eorum. Un̄ ſi dicente me ad impiūait dn̄s. Morte morierꝭ tu n̄ ānūciauerꝭ vt auertatur ab iniꝗtate ſua: ipſe ī iniꝗtate ſua morietuſāguinē vero ſuū .i. mortē de manu tua reꝗrā: qꝛ.ſ. ex negligentia tue inquiſitionis ⁊ admonitionis non eſt reuerſus ad penitentiam. Dicit autemdominus ad impium. Morte morieris quandoperpetrat aliquod mortale. Hoc enim ip̄e dicit ꝑſcripturas: ⁊ ideo debet prelatus inquirere de vtta ſubditorum vt quando poteſt percipere aliqd̓criminale in eis admoneat. Unde dicitur. Diligeter agnoſce vultum pecoris tui .i. conuerſationeꝫſubditi exteriorem ⁊ interiorē qͣꝫtum fas ē vt admoneat ẜm ꝙ expedit. Dicit .n. regula. Nō poteſtiuſta eē excuſatio paſtoris: ſi lupº oues comedit ⁊paſtor neſcit: extra de regu. iu. qn̄ .ſ. poteſt ⁊ debetſcire ⁊ negligit. Et iſta ē differētia īt̓ correctioneꝫ