Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum V.

altera natura: qꝛ puericia aſſueſcit bn̄ facere ſaciliter oꝑatur: qui aūt male difficulter Arꝭ. ij. ethi.Tho. ſuper illud. Scd̓o inordinatio affectꝰuenit ꝓpter mentis maliciam. Qui .n. vult ſcienter de induſtria aliqd̓ magnum malum īcurrere vt aliquo mīmo bono fruatur: hic ſic malicioſus appetituꝫ inordinatum hꝫ. Sicut laſciuus gde induſtria vult habere delectatōem carnaleꝫ.quaꝫ maiori bono .ſ. ſpuali diuino priuatur:qꝫ malicioſus peccat. Et ſi arguatur contra: qꝛDiony. nll̓s intendens ad maluꝫ oꝑatur: ergo videtur nullus ex malicia peccat .ſ. ītendens male facere. Rn̄deo malum ꝓpter ſe nll̓s intēditſed bn̄ ꝓpter aliud .ſ. ad vitandū aliud maluꝫ: vtdānum tꝑale vel ꝯn̄dum aliqd̓ bonuꝫ vt delectatione malicioſus intendit malum. Uellet laſciuꝰdelectatione frui ſine offenſa dei: ſꝫ duobus ſibippoſitis delectatione venerea: offenſa dei vult eligit potius d̓lectatōem qͣꝫ vitare offenſam deio. pͥª 2ᵉ. q. lxxviij. ar. i. Tertio prouenit inorlatio affectus ꝑꝑ paſſionis vehementiā: lꝫ enīincōtinens agnoſcat omne inhoneſtum ē fugiendū: ſicut nouit nullum dulce extra horaminordinate eſt guſtandū: tn̄ paſſio ꝯcupīe in ꝑticulari ligat rōem. Et ratio reſpuebat ī generali ligata a paſſione ꝯcupīe: que quando ē vehemēspōt mouere qͣꝫlibet ꝑticulam aīe ēt rōnem ſi nonſit ſolicita ad repellendū: acceptat in ꝑticulari ita a tali paſſione in ꝑticulari ratio ligatur obnubilatur affectio deprauatur Arꝭ. vij. ethi. tho.ſuper illud Rainerius. Notandū quadruplex eſt negligentia que ꝑiculoſa eſt ideo dꝫ euitari diligenter. Prima eſt negligentia correctionis viciorum. Secunda negligentiā obſeruationis feſtoꝝ. Tertia ſuſceptionis ſacr̄orum.Quarta negligentia audientie diuinoꝝ. De qͣlbet harū hētur ſpāle capl̓m aliqn̄ ēt plura. c. vtpatebit. Oꝛ delicta quis intelligit ait p̄s. xviij. q̄ſi.d. nll̓s. Innumera ſunt .n. dicūtur delicta queſi derelicta .i. negligentie que cōmittunt̉ circadicta ab omnibus non poſſēt enumerari: nec aliquis ab hiꝰ pōt ſe cauere. Et negligentia quideꝫcorrectionis viciorum que pͥmo poſita ē tripleeſt. Prima eſt negligentia correctionis īternal Scd̓a eſt negligentia correctionis p̄ſidentialisTertia eſt negligentia correctiōis fraternalisDe pͥma inꝗt pͣs. cxviij. Feci iudicium iuſticiam. Iudicium ſit interiusdū quis examinatſcīam ſuam. Iuſticia aūt dum inuēta vicia in corſcīa punit. Aug. de pe. di. i. Iudicet ſe homo dumpōt .ſ. ſe examinando: mores ꝯuertat in melius.i. ſe corrigendo: ne cum non poterit p̄ter volūtalem a dn̄o iudicetur. Amb. Nouit deus mutaremnīam ſi tu noueris emendare delictum de peniten. di. i. Tenet̉ autem quilibet ſe corrigere pertritionem qn̄ peccatum mortale occurrit mentide quo non ē adhuc ꝯtritꝰ: al̓s talis omiſſio negligentia eēt mortale ẜm Tho. ī. iiij. oēs alios. Dꝫ

ēt ſe quilibet corrigere minimis. Nam vt dicitur. Qui minima negligit paulatim defluit. Qui.ſ. negligit minima vicia vitare. Qui negligit minima vicia purgare. Qui negligit mīma mandata ẜuare. Iſte paulatim d̓fluit a vigore ſp̄s et gr̄a: a minoribꝰ ad maiora ꝓcedens mala. Debet ergo ꝗs vitare circa ſe oēm negligentiam. Exēpluꝫde illo ſancto ep̄o qui videns. Pelagiam an̄ conuerſionem multa ſolicitudine ornatam flebatnegligentiā ſuā dicens ſe tanta ſolicitudīeſeruire deo ſicut illa q̄rebat placere mundo ī malum ⁊cͣ. Capl̓m ꝗntū negligentia p̄latorū.E negligētia preōlatoꝝ ꝓhibetur cum dr̄ ſacerdotibꝰ.ij. ꝑalip. xxix. Nolite negligere: vos.n. elegit deus vt ſtetis coram eo. ſ ſalute ppl̓orum. Multū eſt ꝑiculoſa ſibi alijs negligentiain p̄latis. vn̄ Aug. ad Ualerium. Nihil in hac vita facilius leuius acceptabilius hoībus: ep̄i p̄ſbyteri aut diaconi officio. Sed ſi ꝑſunctorie .i. negligenter atqꝫ adulatorie res agatur: nihil apd̓ deum miſerius triſtius atqꝫ dānabilius: di. xl. anteoīa. Et p̄lato maximo .i. de papa dr̄ di. e. Si papa ſue fraterne ſalutis negligentie d̓prehendit̉:inutilis remiſſus ī oꝑibus ſuis inſuꝑ a bonotaciturnus: innumerabiles ppl̓os cateruatim ſe ducit pͥmo mancipio gehene ipſo plagis ml̓tis in eternū vapulaturis. Et venerabilis Bedaſuꝑ Math. ait. Nec ſufficere nobis ad ſalutē arbitremur ſi turbis negligentium vel quorūlibetindoctoꝝ fide vel actibꝰ adequamur: ꝗbus ſacrlitteris vnica eſt credendi pariter viuendi regila preſcripta. viij. q. i. c. nec ſufficere. vnd̓ p̄s. xxixad eos loquens ait. Erudimī qui iudicatis terrāſeruite dn̄o in timore. Iudicant terram .i. eccl̓iaꝫvel homines qui de terra ſunt rectores ppl̓oruꝫcipue eccleſiarum: quos hortat̉ ad tria ī p̄dictisPrimo ad ignorantiā ab animo remouendā: ibiErudimini.Scd̓o ad obedientiam deo exhibendā: ibi. ſeruite dn̄o.Tertio ad negligentiā in officio excludendā: ibi. ſtimore.L.§. I.Quantum ad primumdixit dn̄s Malachi. iij. Quia tu ſcīam repuliſti. ego te repellam ne ſacerdotio fūgaris mihi ꝓpter quod dr̄ di. xxxviij. Ignorantia mater cūcto errorū maxime in ſacerdotibꝰ vitanda eſt: quiofficium docendi ī populo ſuſceꝑunt. Et ad hocfaciunt multe aucͣtes figure ponuntur di. xxxvi. §. ecce ſacrarū. di. xxxviij. dicit clemens.Nullus ep̄s propter obprobrium ſenectutis vel