Titulus.VIII.

¶ .§. III.ſpritum ſanctum.Quantum ad tertium.ſ. ꝙ hēat hoc peccatum i n̄ ſp̄ꝫ ſanctū: qͣꝫuis grauiſſimam remiſſionē ⁊ veniā pꝫ: qꝛ dicit dn̄s dehoc. Conuertā ī ꝓfundū maris .i. hoīes deſꝑatiſſimos ⁊ obſtinatiſſimos. Neqꝫ .n. ex pctīs ꝯuerteretur ad deū niſi deus conuerteret eum ad ſe .ſ.illuſtrando gr̄a ſua: ꝓpterea inquit ꝓph̓a. Cōuerte nos dn̄e ad te: ⁊ conuertemur. Cum quis conuertitur ad deum .ſ. per contritionem nulli dubium ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ peccauerit ⁊ quōcūqꝫ deus ignoſcit. Omne .n. peccatū deus bonus ignoſcit reuertenti ad ſe: vt dr̄ i. q. vij. Et nullū excipit nec etiaꝫpeccatum in ſp̄m ſanctū. Hīc ⁊ p̄s. cij. loquēs dedeo: qui ſanat omnes languores tuos ſeu infirmitates vbi glo. Omnipotenti medico nullus lāgor incurabilis occurrit. Cum .n. liberuꝫ arbitrium ſe hēat ad bonum ⁊ ad maluꝫ qͣꝫdiu durat ſtatus vie: ſicut a quacūqꝫ virtute poteſt quis excid̓re cum etiam ⁊ angelus de celo ceciderit: ꝓpt̓ qd̓dr̄ Iob. iiij. Ecce qui ſeruiunt ei nō ſunt ſtabiles.Et in angelis ſuis reperit prauitatem: qͣꝫto magisqui habitant domos luteas .i. homines. Pari ergo rōe pōt quis a quocūqꝫ peccato reſurgere adſtatum iuſticie dei gratia operante. Sed ꝯtra hācveram concluſionem videtur eſſe quod dr̄ Mathe. xij. Qui dixerit verbum contra ſp̄m ſanctumnon dimittetur ei: neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro: hoc autem eſt blaſphemia in ſp̄m ſanctuꝫ. Exquo dicto videtur irremiſſibile. Sed rn̄det ad h.b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xiiij. arti. iij. ꝙ ſi dicatur peccatūin ſpiritum ſanctum finalis impenitentia ꝓut accipitur vno modo ſecundum Augu. i. pro continuatione in aliquo peccato vſqꝫ in finem vite incluſiue ad litteram intelligendum eſt ⁊ abſoluteillud eſſe irremiſſibile. Ex quo enim hic non pēttet: de illo veniam conſequi non poteſt in alio ſeculo vbi non eſt locus penitendi: vnde ei non remittitur vnqͣꝫ qꝛ nunqͣꝫ conuertitur. Et de hoc ſecundum Aug. ntelligitur illud. i. Io. v. Eſt peccatum ad mortem ⁊ ꝓ illo non dico vt roget quis.Illud peccatum eſt finalis impenitentia pro quanon oportet ꝙ aliquis qͣꝫtūcūqꝫ ſanctus oret: qꝛnon exaudiretur. Sed quōcūqꝫ aliter accipiat̉blaſphemia in ſp̄m ſanctuꝫ: ſemper eſt remiſſibile peccatuꝫ ⁊ remittitur ſicut alia peccata ſi quisagat penitentiam de eo. Dicit̉ tn̄ irremiſſibile iſtd̓peccatū magis qͣꝫ alia diuerſis de cauſis ſeu modis dicendi. Uno modo qꝛ difficilius remittiturqͣꝫ alia: ⁊ hoc non eſt ex difficultate que ſit ex parte dei: quoniam oēs infirmitates aīe ⁊ corporiseque potens eſt ſanare ſed ex parte peccantis: qꝛvt dicit Aug. in li. de ẜmone dn̄i in monte. Lantaē labes huiꝰ peccati ꝙ humilitatem deprecandſubire non poteſt ꝓpter difficultatem ergo reuerſus dr̄ irremiſſibile vel ēt dr̄ irremiſſibile ẜꝫ tho.vbi ſupra: non qꝛ nullo mō remittatur: ſed quia

qͣꝫtum eſt de ſe habet meritū vt non remittatur ⁊hoc dupliciter. Uno modo qͣꝫtum ad penaꝫ. Qui.n. ex ignorantia vel infirmitate .i. paſſiōe pecehabet aliquam excuſationem: vnde ⁊ minopenam meretur. Qui autem ex malicia ꝓut ē peccatum in ſp̄m ſanctum non habet aliquam excuſationem: vnde eius pena minuatur. Alio mō poteſt intelligi qͣꝫtum ad culpam irremiſſibilem ẜmnaturam ſicut aliꝗs morbus dr̄ incurabilis ẜmnaturam morbi: per quam tollitur id per quodmorbus poteſt curari: puta cū morbus tollit vututem nature vel inducit faſtidium cibi vel medicine: licet etiam deus talem morbum poſſit curare. Ita peccatum in ſpiritum ſanctum dicitur irremiſſibile ẜm ſuam naturam inqͣꝫtum excludiea per que ſit remiſſio peccatorum: per hoc tannon p̄ercluditur via remittendi ⁊ ſanandi pōttie ⁊ miſericordie dei: per quam aliquando talesquaſi miraculoſe ſanantur vel ſecundum aliosdicitur irremiſſibile: quia non legitur remiſſumSicut Melchiſedech dicitur ſine patre: qꝛ nonlegitur quis fuerit eius pater in ſcripturis qͣꝫuishūerit patrem. Et ꝙ remittatur pꝫ ꝑ hoc qd̓ dr̄hic conuertam ait dn̄s in ꝓfundum maris .ſ. exiſtentes .i. obſtinatiſſimos: vn̄ ⁊ dn̄s per Amos ꝑphetaꝫ. Super tribus ſceleribus iſrahel ⁊ ſuperquattuor non conuertam eū .i. ſuꝑtribꝰ conuertāſed non ſuꝑ qͣrtū qd̓ exponens Hiero. ait pͥmuꝫē cogitaſſe q̄ mala ſunt ẜm cogitatōibus acquieuiſſe peruerſis. Tertiū qd̓ mente decreueris opecōplere. Suꝑ his ergo ꝯuertit q̄cūqꝫ ſint illa peccata: ſꝫ qͣrtum ī quo n̄ ꝯuertit̉ ē īpn̄ia. Unde ſubdit Hiero. Quartū eſt non agere pn̄iam: ſed ſuoſibi cōplacere delicto: de pe. di. ij. c. ſuper tribus: ⁊hoc eſt irremiſſibile ſimpl̓r dū nunqͣꝫ pēitet.¶ Capl̓m nonum de Duricia ſeu obſtinatione.Iricia in peccato que aliqn̄ pertinet ad obſtinatiōeꝫeſt multū ꝑiculoſa. Nam vt dr̄ Eccl̓iij. Cor duruꝫ male hēbit in nouiſſimo. Dicit materialiter res dura que nō cedit tactui ſicut lapiſic cor duꝝ ē qd̓ n̄ cedit digito dei tangēti ip̄ꝫ ſpuivꝫ ſctō diuine .ſ. īſpirationi. Sꝫ vt ait pſalmiſixciiij. Hodie ſi vocē eius audieritꝭ nolite obre corda vr̄a: loꝗtur nobis deus ꝑ inſpiratōes ẜꝫillud p̄s. lxxxiiij. Audiā ꝗd loquat̉ ī me dn̄sLoquitur ꝑ ſcripturas iob. xxxiij. Semel loqttur deꝰ .ſ. ī ſcripturꝭ ⁊ ſcd̓ario id ip̄m n̄ repetit qꝛ n̄or: cuꝫ oīa ibi plene hēant̉. Locutus eſt nobisfilium: ẜm illud hebre i. Multifarie ⁊cͣ. Nouiſſime diebus iſtis locutus eſt nobis in filio n̄ ſoluꝫꝑ verba ſed ēt ꝑ opera facta q̄ debeamꝰ imitaLoquitur per tribulationes iob. iiij. Quandlet ſopor occupare homines .ſ. peccati: ⁊ dormiuſin lectulo .ſ. delectatiōis mundi: tūc aperit aures