Capitulū.VIII.

mentaneum ⁊ quaſi nihil ſecundum illud Rōa.vi. Quem fructum habuiſtis in his quibus nūcerubeſcitis. Namſtipendia peccati mors ⁊ omīsmalus impletur penitudine. Dicit philoſophuslibro ethicorum. ⁊ Grego. in moral̓. Momentaneum quod delectat: eternuꝫ quod cruciat. Iſtaigitur conſideratio ſolet hominem inducere adhoc ꝙ voluntas eius non firmet̉ in peccato. Sꝫtollitur hoc per obſtinationem quando ſcilicꝫ homo firmat propoſitum ſunm in hoc ꝙ peccato inhereat. Et de hac obſtinatione ⁊ impenitentia dicitur Ieremi. viij. Nullus eſt qui agat penitent.am ſuper peccato ſuo dicens quid feci. Quo acprimam omnes conuerſi ſunt ad curſum quaſiequus impetu vadens ad prelium quo ad obſtinationem. Et ad hanc obſtinationē reducitur cōtēptus ſeu nolle obedire ſuperioribus firmiter.Dicit. n. Ber. in li. de diſpenſatione ⁊ precepto ꝙͦnolle obēdire eſt reſiſtere ſpiritui ſancto. Adqꝛnet quod dicit Damaſus papa: xxv. q. ij. ꝙpres canonum voluntarij ⁊ ſine cauſa .i. ꝑtemptum ſeu rebellionem blaſphemiam intet ſpiritui ſancto a quo conditi ſunt. Hac olon ⁊ īpenitentia detētus pharao rex egydecem plagas in quibus vt remoueretuittebat dimiſſionem populi iſrahel de egypto ꝓut dominus ſibi mandauerat per Moyſem⁊ Aaron. Adhuc obſtinatus manens ipſe cuꝫ exercitibus ſuis perſequens populum illum queꝫſerat ex morte primogenitorum omnium into hominum ⁊ brutorum vt eum reduceretruitutem ſubmerſus eſt cum ſuis: ⁊ ſic deſcēunt in profundum ſcilicet maris quaſi lapis⁊ per obſtinationem deſcenderunt in profunduꝫinferni. Sequende ſunt igitur bone inſpirationes dei que ſunt a gratia ſpiritus ſācti ſcilicet cōderatio iuſticie ⁊ miſericordie dei: inſtinctus vetatis ⁊ charitatis: recogitatio turpitudinis peccati ⁊ paruitas fructus eius ſeu nullitas: ⁊ ſic vitandum peccatum ⁊ de ipſo exeundum. Naꝫ vtdicit Hiero. Moderatio dei ac pietas ſolum noſtrum reditum querit ac nos cupit longa ſua bōitate ſaluare. Qd̓ ſi non conuertimur ſi duri colliſumus: ſi vſqꝫ in finem in malis perſeueramus.Aſſidue peccantium non miſeretur deus: di. lx.diacōi. Et ad hoc hortat̉ apl̓s dicens. ij. coHortamur vos ne in vacuum gratiaꝫ derecipiatis que ē gr̄a ſp̄s ſancti.C .§. II.Quantuꝫ ad ſecunduꝫprincipale ſcilicet ꝙ peccatum in ſpiritum ſanctūalicie preparabilitatem .i. preſuppōit aliiciam .i. peccata ante perpetrationem ipſius: poteſt hoc notari in eo quod dicitur ex Baſāquod interpretatur ſiccitas ſcilicet humoris gratie a qua non deſiccatur ſeu priuatur anima niſiper mortalia. Ex Baſan ergo .i. ex cōfuſione pec-

catorum ⁊ ſiccitate gratie homines deſcendunt īprofundum maris .i. in peccatum in ſpiritum ſanctum. Naturalis enim ordo hoc habet vt ab imperfecto quis moueatur. ad perfectum. Et in bonis hoc apparet: quia vt dicitur prouerbi. iiij. Iuſtorum ſemita quaſi lux ſplendens creſcit ⁊ proficit vſqꝫ ad perfectum diem. Nemo enim repenteſit ſummus ſed a minimis quiſqꝫ inchoat: vt admaiora perueniat: de peni. di. ij. §. hoc que. Sic ⁊in malis vbi perfectum malum dicitur quod eſtmaximum malum ſecundum philoſophuꝫ. Quetiam dicit in vi. ethicorum ꝙ ⁊ ſi homo poſſit īiuſta facere non tamen ſtatim vt iuſtus operatur.i. ex electione ſeu habitu: cum habitus generetex pluribus precedētibus actibus. Et pro huiuſmodi declaratione dicit beatus Thomas 2ª. 2ᵉq. xiiij. articulo. iiij. ꝙ ſi peccare in ſpiritum ſanctum dicatur large ſcilicet peccare ex malicia ſeuelectione: ſic certum eſt ꝙ preſupponit peccatumiſtud alia peccata ratione iam dicta: quia hoc eſtpeccare ex habitu malicie: habitus autem non generetur ſubito ſed ex frequentibus actibus. Sicut ex frequentatis actibus abſtinentie ⁊ caſtitatis fit aliquis habitus in abſtinentia ⁊ caſtitate ſecundum virtutem acquiſitam. Ita ex frequentibus actibus luxurie vel alterius vicij ſit aliquishabituatus in luxuria vel in vicio. Sed ſi ſumatur peccatum in ſpiritum ſanctum ſtricte ſcilicetꝓ ea malicia qua quis abijcit ⁊ contemnit ea ꝑ q̄poſſet rētrahi ā peccato ſcilicet conſiderationemdiuine iuſticie vel miſericordie: ⁊ huiuſmodi dequibus dictum eſt in. §. precedenti. ſic etiaꝫ plerūqꝫ ⁊ communiter preſupponit prius alia peccatacommiſſa quia vt dicitur prouer. xviij. Impiꝰ cūin profundum peccatorum venerit contemnit. ¶Poteſt tamen contīgere ꝙ in primo actu excidēdo a gratia peccet quis in ſpiritum ſanctum. Ethoc tum propter libertatem arbitrij qua quis ſubito verti poteſt ad omne bonum vel malum:tum ꝓpter multas diſpoſitiones precedentes: tūꝓpter aliquod vehemens motiuuꝫ hominis admalum: ⁊ prauum affectum ad bonum. Sed ī viris perfectis non pōt accidere ꝙ ſtatim a pͥncipiocadant in peccatum in ſpiritum ſanctum. Un̄ origen̄. dicit. Non arbitror ꝙ aliquis ex his qui inſummo ⁊ perfecto gradu conſtiterit .ſ. virtutuma ſublimi euacuetur ant decidat ſed paulatim etꝑ partes eum decidere neceſſe eſt. Similiter ſi accipiatur blaſphemia in ſp̄m ſanctum ꝓ quacūqꝫblaſphemia dei ẜm primum moduꝫ aut pro finali impenitentia: vtrūqꝫ etiaꝫ communiter preſupponit alia peccata. Cauendum eſt ergo a peccatisquibuſlibꝫ: quia a paruis peruenitur ad magnaiuxta illud pſal. lxiij. Sagitte paruulorum ſcilicet peccatorum facte ſunt plage eorum ideſt magna peccata ſcilicet diſpoſitiue. Et cito exeunduꝫeſt de peccato per penitentiam ne per hoc quisdeſcendat in profundum maris ideſt peccatum ī