Capitulū.II.

diffolne colligationes impietatis .i. malas ſocierates cū quibꝰ ligatus es in officijs vel contractibꝰ vel malelicijs. Solue faſciculos depͥmētes te.i. obligatōes reſtitutōuꝫ: ⁊ eos qui confracti ſūtliberos .ſ. dimitte ꝗ ſoluere n̄ pn̄t non in carcereteneas: ⁊ omne onus diſrūpe .ſ. peccati ꝑ ꝯtritioonem. ¶ Iertio oportet adhibere pium effectuꝫꝑ orationē quo ad deū. Bona eſt .n. oratio cuꝫ iōiunio dicit Thobi. xij. Magis .n. dꝫ tali tp̄e inſtare orationi. Et vt oratio magis ſit deuota: egrediatur ſponſus de cubili ſuo ⁊ ſponſa de thalamoſuo dicit dn̄s Iohel̓. ij .ſ. ad oranduꝫ abſtinendoſe ab actu coniugali: non tn̄ niſi de communi. cōſenſu ⁊ continentia vtriuſqꝫ: ad hoc hortant̉ doctores non p̄cipiunt: vt. xxxiij. q. iiij. quotienſcūqꝫ Debet adhiberi pius effectus ad ꝓximum dādo ei elemoſynā: qd̓ eſt ad bn̄ eē ſeu ad perfectionem non ad neceſſitatem ieiunij ẜm Alb. Un̄ dominus Iſa. lviij. Hoc eſt ieiuniū quod elegi: frāge eſurienti panem tuum ⁊ egenos ⁊cͣ. Debꝫ adhiipius effectus quo ad ſeip̄m vt cū diſcretiōeū vitando ſuꝑfluitatem ciborū ⁊ neceſiendo. Un̄ Hiero. Sint tibi ieiunia pura quotidiana ⁊ moderata. Quotidie prādere: qͦtidie eſurire: de con. di. v. ſint tibi.¶.§. lx.cundo vitiatur ieiuniū cum comedit̉ pluribus vicibus qͣꝫ vna. Procuius declaratōe dicit. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. clxvij. ar.ꝙ ieiunium eſt ab eccl̓a inſtitutum ad ꝯcupintiam refrenandā: ita tn̄ ꝙ natura non ſoluatur ſeu deſtruatur. Ad hoc aūt ſufficere videturvna comeſtio per quā hō ⁊ nature ſatiſfacit ⁊ tn̄concupīe aliquid detur hic diminuēdo comeſtionum vices. Et ideo eccleſie moderatōe ſtatutūeſt vt ſemel in die a ieiunātibus cōmedatur. Sis ergo comedat pluries ī die frangit ieiunium.n̄ nota de collatōe que fit de ſero dicit. b. Tho.vbi. sͣ. ꝙ electuaria ⁊ ſi aliquo mō enutriant: nōtn̄ aſſumūt̉ ad nutriendū ſꝫ ad iuuandū digeſtionem: vn̄ non ſoluunt ieiuniū ſicut nec aliarummedicinarū aſſumptio: niſi forte aliꝗs ī fraudeꝫelectuaria ī magna qͣꝫtitate aſſumat ꝑ modū cibie. de pa. ī. iiij. di. xv. ſic dicit. Bina comeſtio frātieuniū eoꝝ .ſ. que cōiter ſumi ſolent ī cibumvbi ēt fructꝰ: ceruſa: pira: ⁊ nuces cōputantur qꝛin loco refectōis aſſumuntur: vt in prandio ⁊ cena: ⁊ herbe ēt: qꝛ ſancti patres herbis veſcebantExcipit̉ cum cā medicine ſumunt̉: tunc .n. nō ſonunt ieiuniū eccleſie ſꝫ nature. Electuaria ⁊ oīaalia hiꝰ: que conſueuerunt ſicut ſpes ſumi pꝰ prādium ad iuuandā digeſtionem: ēt ſi ex talibꝰ conſecta ſint que ꝑ ſe ī cibum ſumi conſueuerūt: dūmō ſint alterata ſicut per decoctōem vel ꝯfectionem que n̄ in cibū ſed in cibi adiutoriū cōiter abvtentibꝰ aſſumunt̉ vt ī dactilis: nucibꝰ: confectꝭ⁊ pignolata: ſil̓r non ſoluunt ieiuniū: hec ille. Qd̓aūt dicit DPe. non ſoluere ieiuniū fructus cū ſu

muntur cā medicine videtur intelligendū cū ſumuntur ne vinū ſine aliquo ſumptū diluat ſtōachum ⁊ ſic noceat. Un̄ cum cōis vſus chriſtianorum ſit facere collatōem de ſero ⁊ aliꝗd parū ſumere cum potū ſine alia ꝯſideratione qͣꝫuis nonītendant ſumere ꝑ modū medicine ne .ſ. vinumnoceat ſꝫ innitant ꝯſuetudini que ea rōne videt̉ītroducta: pie ē interp̄tandū factum eorū ⁊ excuſandū: ⁊ hoc niſi ſumerent ī notabili qͣꝫtitate velde pluribus generibus fructuū vel ſtudioſe adnutriendū. Et qꝛ panis eſt pͥncipal̓ cibꝰ ordinatꝰad nutriendū: minꝰ ꝯgruū videt̉ panem ſumereSumere aūt bucellā panis frangit ieiuniū. Potus aūt ẜm Lho. vbi s. qꝛ magis aſſumit̉ ad alteratōem corporis ⁊ ad digeſtionē ciborū qͣꝫ ad nutrimentum lꝫ aliquo mō nutriat: iō licet pluriesieiunantibꝰ bibere infra vnā diem poſſet tn̄ ita īmoderate ſumere ꝙ peccaret ⁊ ꝑderet. meritumieiunij. Pe. de pa. idē dicit .ſ. ꝙ potus non ſoluitieiuniū ſiue poſtprādiū ſūat ſiue an̄. Sūere aūſine cā magna malū eſt ⁊ ſi non frangat̉ ieiuniuꝫniſi in fraudem hoc faceret ad ſubueniendū .ſ. fami biberet. Al. ⁊ Pe. Dicit. n. Pe. de pal̓. in. iiij. ꝙſi ꝗs non ꝓpter famē vel voluptatem: ſꝫ timorene deficeret p̄ anxietate die ieiunij ficus vel porrectam vel aliꝗd hiꝰ p̄libaret an̄ horam comeſtionis quaſi ꝑmodū medicine non frāgeret ieiuniūhoc tn̄ non p̄dicandū eſt. Ri. aūt in. iiij. di. xv. circa hoc ſic dicit. ¶ Quanuis aliꝗ dicant ꝙ biberevinū vel ceruiſiā ī mane ⁊ comedere electuariade ſero delectatōis cā frangat ieiuniuꝫ: credo tn̄ꝯͣrium: qꝛ qͣꝫuis illa aliquo mō nutriant: ī hoc tn̄non ē pͥncipal̓r vſus eoꝝ al̓s ēt frangeret ieiuniūbibere dee ſero vinū vel ceruiſiam in collatōe: qꝛhꝫ aliquid de nutrimento. Si tamen homo ī mane ceruiſiam vel vinū biberet non ad extinguendum ſitim ſed famē ⁊ in ſero acciꝑet magnā electuariorum qͣꝫtitatem ad ſubueniendū fami talfaceret. fraudem ſtatuto: ⁊ ꝑ ꝯn̄s frangeret ieiūiuꝫ: de re. iu. certū. li. vi. Credo tn̄ de bono ⁊ equocauendū eē a potu vini vel ceruiſie ⁊ ſil̓ibus magis ī mane qͣꝫ in ſero: qꝛ potꝰ ſumptꝰ poſt prandium ⁊ ſiti ſubuenit ⁊ digeſtionem adiuuat inqͣꝫtūꝑ potum ⁊ facilius ⁊ conuenientius defertur cibus ad ſingula membra ſūptus aut ieiuno ſtōacho vt plurimum nocet: hec ille. Item diebus ieiuniorū ꝓ qualꝫ vice qua comedit vltra vnā vicem peccat mortal̓r ẜm Io. neapo. in quolꝫ: qꝛ reducitur iſtud p̄ceptū ad negatiua. Sed durā. dicit in. iiij. hoc eē tm̄ vnū pctm̄ mortale: qꝛ fractiovnius p̄cepti ꝓ vna die: ſꝫ tanto grauiꝰ qͣꝫto pluribus vicibus comedit illa die: ⁊ iſtud cōius tenet̉Et hoc niſi nouo contemptu pluries comederet: qꝛ tunc veꝝ eēt dictū Io. Sed ſi ꝗs excuſatꝰa ieiunio vel ꝓpter defectu etatis: vel ꝓpter laborem vel aliā cām rōabilem pōt tn̄ vti cibis quadrageſimalibꝰ ⁊ ex voluptate vel in curia vtiturlacticinijs ouis vel carne mortal̓r peccat: quia ꝯͣ