Capitulū. XIIII.

cult in impoſitionibꝰ ⁊ grauaminibus pre ceteris⁊ vltra debitum alleuiari: ⁊ in honoribus ſuꝑ alios exaltari: vn̄ oriunt̉ ſecte ſeditiones ⁊ perſecutiones ad inuicem. Mandauit dn̄s in veteri legemiluū non debere comedi cuius v̓ox eſt mīo mīoqꝛ videlicet ꝓptertales mores milui nos n̄ vultleles ſibi incorporari: ⁊ in cā ꝓpͥa ſtatuerūt iuraillus ſit iudex eo ꝙ amor proprius mentem ex¶. .§. IIITertio per amorem ſuinimium pctā multiplicant̉: tales enī de facili trāediūtur oīa mādata dei ⁊ eccl̓ie: cū ſint grauiaīſualitati: ſe non poſſe ieiunare affirmāt incantōes diuinationes ⁊ diuerſa ſortilegia ſeꝗ nonfacere vt ꝯſequantur ſanitatem corporisiordinate amāt. Si ī clero ſunt: officia diit ab ouibus ſuis lanaꝫ ⁊ lac reꝗruntigentia: de aīabus aūt eorum parū cureligione de cerimonijs nihil curant d̓: dū eis bene ſit. Hic amor ſui eſt ille d̓riſtus ait. Io. xij. Qui amat aīam ſuā ꝑdetn. amat aīam ſenſitiuam volens ſatiſfatui ſenſitiuo ſuo ꝑdet aīam intellectiilta vicia incurrendo: ⁊ eſt ibi relatio reciieam. Ponit aūt apl̓s. ij. Thimo. iij. q̄ mala ꝓueniant ex amore ſui dicēs. Erunt in nouiſſimis tꝑibus hoīes ſeipſos amantes: vbi dicit beatus Tho. ſuꝑ hunc locū. Radix totius iniꝗtatis ēipſius .ſ. ẜm ſenſualitatem. Ex hac radiuerſe ſpēs iniꝗtatis que ꝯſequent̉ enurat apl̓s. Cupidi quo ad bona exteriora applo etiam n̄ ſua. Elati: elatio eſt ſpēs ſuꝑbie īſcꝫ ſuꝑ alios ſe p̄fert. Suꝑbi quo ad alios ſpeciesGlaſphemi. quo ad deū male dicentes d̓entibꝰ non obedientes in his que debenngrati qͦ ad bn̄ factores ⁊ reſpectu bn̄ficioꝝ receorum. Sceleſti grauia aliqua peccata admittētes ꝯͣ ꝓximos: vt homicidium ſodomiam: ⁊ huiꝰSine affectione quo ad effectū charitatꝭ. Sidere .i. ſine pace. Criminatores .i. imponētesnina falſo alijs. Incōtinentes qͦ ad luxuriamitis. Immites .i. iracūdi ⁊ non māſueti ꝓditovel ciuitatum vel ꝑſonarū vel ſecretorū. Inantes .i. imꝑſeuerantes ī propoſitū vel īpatiēdi: p̄ſumptuoſi vltra vires ſuas operaCeci .i. non hn̄tes rectum vſum ranis. Uoluptatū amatores: nō ex paſſione: ſꝫ exbitu luxurioſi. Spēm ꝗdem̄ pietatis hn̄tes: ſꝫem̄ eius abnegantes: vt hypochrite: ⁊ hos deed vt dicit̉ ꝓuer. xiiij. extrema gaudij luccupat et ſempiternꝰ. Et vt dicit Apo. xviijum ſe glorificauit ⁊ in delicijs fuit: tm̄ datementū ⁊ luctum: ⁊ aliqn̄ etiam in vita pn̄tittit deus tales ad miſerias deuenire. NarPetrus Damīanꝰ ꝙ dux venecie ꝯſtantinopone vrbis habebat vxorem q̄ tam tenere ⁊ deltate viuebat: ⁊ tā artificioſa voluptate ſe ml̓cebat

vt ſe cōibus aꝗs dedignaret̉ abluere: ſꝫ eius ẜuide rore celi vndiqꝫ collecto laborioſuꝫ ei balneūpreparabāt: cibos ſuos nō tangebat: ſed ab eunuchis eius alimenta queqꝫ minutius ꝯſcidebāturin fruſtula: que mox illa cū ſuſcinulis aureis ⁊ bidentibus ori ſuo liguriens adhibebat: cubiculūeius tot aromatibꝰ et thimiamatibus redolebatvt etiam dictu fetidū ſit ⁊ auditu incredibile. Sꝫdum adhuc viueret vibrato ſuꝑ eam iudicij mucrone corpus om̄e ꝯputruit: ita vt totū cubiculūintolerabili fetore ꝯpleret: nulluſqꝫ illaꝫ ferre potuit non ꝯſueta: nō ſeruulus: vix vna ancilla: nōſine ſpērum redolentiū auxilio in eius ẜuitio remanſit: que tn̄ raptim accedēs curſim recedebatdiutius hoc languore d̓tenta ⁊ miſerabiliter cruciata: amicis qͦꝫ letantibus diem clauſit extremūHuic pōt illud adaptari: qd̓ ſcriptuꝫ eſt. Quantūſe exaltauit ⁊ in dilicijs fuit tantum date ei tormētum ⁊ luctum: hec Pe.¶ De amore pn̄tis ſeculi. Capl̓m decimūquartū.Mor preſētis ſeculi ponit̉ a Greg. vt dictum eſt ſuprafilia luxurie. Et videt̉ hoc pctm̄ ī hoccōſiſtere: qꝛ hō nimis afficitur ad vitam pn̄tem ꝓpter delectationes q̄ hn̄tur ex rebus mūdi. Et qꝛinter has maxime ſunt delectatiōes veneree. Iōponit̉ amor pn̄tis ſeculi filia luxurie. Et cum taminordinate ꝗs afficitur ad mūdū ſeu ad ꝑmanendum in mūdo ꝓpter delectabilia eius ꝙ fruatureo: ponens .ſ. finem ſuū in vita pn̄ti cupiens ī mūdo ꝑpetuari ⁊ nil curās d̓ ſuꝑna felicitate: iſtd̓ moͣtale eſt ⁊ multꝭ vicijs ꝯmixtum. Et de hͦ intelligit̉illud Iaco. iiij. Qui voluerit eſſe amicus huiꝰ ſeculi: inimicus dei ꝯſtituet̉. Et illud. i. Ioh̓. ij. Quidiligit mūdum n̄ eſt charitas pr̄is in eo. Et ad idēfacit qd̓ ait Hiero. Difficile immo impoſſibile ē vtpn̄tibus ꝗs fruat̉ ⁊ futuris bonis: ⁊ ī vtroqꝫ ſecl̓oappareat glorioſus: ⁊ de delicijs trāſeat ad delicias. Sꝫ affectando ī mūdo ꝑmanere vt ꝓſit alijs:vel vt ipſe in v̓tutibꝰ ꝓficiat: vel vt de peccatꝭ magis ſatiſfaciat: ſeu quodā appetitu ſenſuali vl̓ naͣturali: quo vt dicit Boetius: oē aīal vitā tueri laborat. Et ẜm ꝙ chriſtus dixit Petro. Cuꝫ ſenuerꝭaliꝰ te cinget ⁊ ducet qͦtū n̄ vis .ſ. ligādo: ⁊ ducet te⁊c̄ .ſ. ad mortē. Io. vltꝭ. Illā n̄ volepat īſtinctu ſenſualitatis vel nature: ſꝫ ẜm rōnem: ⁊ hoc n̄ ē pctm̄vel ſi eēt aliquātulū inordinatꝰ affectꝰ ad vitā pn̄tem eſſet veniale.C. §. I.De amatoribus huiusſeculi pōt ītelligi illd̓ p̄s. Lorrupti ſunt ⁊ abhoīabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis: nō eſt ꝗ faciat bonum: nō eſt vſqꝫ ad vnum. pͣs. xiij. Naturaliter ꝙlibet vitat ⁊ deteſtatur deſtructionem rerū et corruptionem ⁊ abhoīationem: ⁊ boni defectionem.