Capituluꝫ. X.

compleuerint an non eſt ita vt ſciam. Qd̓ fecit vtnobis exemplū daret ne p̄cipites in diſcutiendis⁊ iudicandis negocijs eſſemus. ij. q. i. deus. Hocaūt figuratiue innuit̉ in eo ꝙ dn̄s poſtulatus deadultera iudicare ⁊ dare ſnīam: non ſtatim deditiudicium: ſed inclinans ſe deorſum digito ſcribebat in terra: tipice īſtruens nos inꝗt Greg. vt cuꝫproximorum errata ꝯſpicimus non an̄ iudicemꝰrep̄hendendo qͣꝫ ad ꝯſcīam humiliter reuerſi digito diſcretionis ſolerter exculpemus: ⁊ ꝗd ꝯditori nr̄o placeat ꝗdue diſpiceat examinatione dirimemus. Hīc Greg. ait. Rectores eccl̓ie ⁊ ꝗ publica iudicia exercent in dictandis ſententijs nullatenus leuitate aut furore ducti ſint p̄cipites. xi. q.iij. Sūmopere. Et inducit ibi exemplū Moyſi gquerelas populi ⁊ cās ingreſſus tabernaculū referebat ad dn̄m: ⁊ poſtea rn̄debat: vn̄ et Dauid ꝗafuit p̄ceps ad dandam ſnīam ꝯͣ Miphiboſeth iniuſte egit. Nam cū Siba ſeruus ſeu ꝓcurator ipſius Miphiboſeth filij Ionathe occurriſſet cumaīalibus oneratꝰ victualibus regi Gauid fugiētia facie Abſalonis regnū vſurpantꝭ ſibi ea offerēsinterrogauit Pauid de Miphiboſeth ꝗd d̓ eo eētꝗ ſalſo accuſauit eū .ſ. ꝙ ſtudioſe noluiſſet occurrere letus de ſua eiectiōe de regno in vindictam:qꝛ ablatum fuerat a Saule auo ſuo: qd̓ credensPauid nimis leuiter p̄cipitanter dedit ſnīaꝫ: vt .ſ.bona collata Miphiboſeth ſuaⁱ eēt .i. ipſiꝰ Sibe.Et cū poſtea reuerſus in regnū ingreſſo hieruſolymā obuiaſſet ipſe Miphiboſeth intonſo capitein ſignū doloris de eiectione eiꝰ a regno: et Dauidquereret cām quare non iuiſſet cū eo: allegauitīpotentiam ſuā: qꝛ claudus erat: ⁊ ille Siba deceperat eū: ⁊ falſo infamauerat: ſuꝑ qͦ ⁊ ſi mutauit ſētentiam tn̄ iniuſte ⁊ p̄cipitanter videt̉ egiſſe videlicet ꝙ diuiderent ad inuicē bona ꝓ dimidio ipſe⁊ Siha. Nā ⁊ ſi iniuſtam dederat p̄cipitanter ſententiā deceptus v̓bis illius debuit reuocare totapoſtqͣꝫ fallaciā ẜui dep̄hendit. In dubijs qͦꝫ d̓cidēdis multū dꝫ vitari p̄cipitatio ⁊ ꝑmaxime in factꝯſcīe vbi v̓titur ꝑiculum aīe. Un̄ Greg. ait. In rebus dubijs non dꝫ eſſe iudiciuꝫ abſolutū. xxxiij.diſ. habuiſſe. Ubi dicit glo. ꝙ eſt triplex. ābiguitas.ſ. iuris facti ⁊ ꝑſone. Et incipiendo a tertio ambiguo qn̄ .ſ. certū eſt factū: ſed dubitat̉ ꝗs fecerit: tc̄pōt ferri certa ſnīa non ꝯͣ aliquam ꝑſonam determinate ẜm illud. ij. q. i. c. i. Neminem iudicētꝭ ſuſpitionis arbit̓rio: ſꝫ in genere ſcꝫ ꝙ ꝗ fecerit taledelictum qd̓ manifeſtū eſt ſit excōicatus niſi īfracertum tp̄s indicauerit: vt. v. q. i. ꝗdam. Ubi veroſit 2ᵐ ambiguū ſcꝫ facti: qꝛ ſcꝫ dubitat̉ de aliquovtrū ſit fctm̄ vl̓ non: nūqͣꝫ eſt ferēda ſnīa certa vbſeꝗtur p̄iudicium alterius. Et ad hoc facit v̓buꝫbreg. dicentis. Graue eſt ⁊ ſatis indecens vt ī redubia certa det̉ ſnīa. ij. q. iij. Graue. vt ſi dubitaīvtꝝ aliꝗs iuſte aliꝗd poſſideat vel non: ſeu vtruꝫꝯtraxerit aliꝗd in gradu vel caſu ꝓhibito vl̓ nō:

dari certa ſnīa in dānum alterius. Sed vbi nulliſit piudicium in dubio facti dat̉ certa ſnīa abſqꝫ p̄cipitationis vicio: puta cum dubitat̉ vtrū aliquisſit baptizatus vel non: vel vtrū ꝯfirmatus vl̓ ordinatus vel eccl̓ia vel hoſtia ꝯſecrata dꝫ bapticari ꝯfirmari vel ordinari vel ꝯſecrari ſi v̓e dubiūeſt: qꝛ vt dicit Leo papa. Non putat̉ iteratuꝫ qd̓ignoratur eſſe fctm̄: de ꝯſe. diſ. i. ſolēnitates. ⁊ diſ.lxvij. c. p̄ſoyteri. De pͥmo ambiguo ſcꝫ iuris ꝓceditur de ſil̓ibus ad ſil̓ia: vt diſ. xx. de libellis: vbipoſſint iura ꝯcordari nō ꝯtrariari: vn̄ Leo papa.In his que dubia ſunt vel obſcura id nouerimſequēdum qd̓ nec euangelicis p̄ceptis ꝯͣriuꝫ: necdecretis ſctōꝝ patrum inuenitur aduerſum: diſt.xiiij. ſicut quedā. Et intelligendū ē de illis decretis que non abrogata ſunt ꝑ ꝯͣriam ꝯſuetudineꝫvbi aūt reperiunt d̓iuerſe opiniōes et aduerſe ſolēnium doctoruꝫ in aliqua materia: nec habeturexp̄ſſa circa hec declaratō ꝑ auctoritatē ſcripturevel determinatio ꝑ eccl̓iam: tūc periculoſuꝫ eſt p̄cipitare ſnīam: ⁊ ita vni opinioni adherere ꝙ alteram ꝯdēnet vt hereticā vel dānabilem: ſicut cognoſcere vxorem menſtruatā: aſſerere ꝙ ſit mortale emere impreſtita venetiarum: ſeu iura mōtꝭflorentie ꝙ ſit vſura ⁊ multa hiꝰ. In his igitur qͣꝫuis tutior via ſit eligenda ⁊ ꝯſulenda: vt de ſpon.c. Iuuenis. p̄cipue an̄ fctm̄: nō tn̄ vt dicit Guil. etprecipitanda ſnīa ꝯdēnando alteram opinionenad qd̓ etiam facit qd̓ dicit. b. Tho. in quolibet ſcꝫꝙ queſtio vbi agit de mortali niſi habeat̉ exp̄ſſaauctoritas ſcripture vel canonis vel ratō efficaxnon niſi ꝑiculoſiſſime diffinit̉: ⁊ hͦ eſt ꝯͣ multos p̄dicatores ⁊ ꝯfeſſores modernos ꝗ ſunt nimis faciles ad iudicandū aliꝗd eſſe mortale. Nathan ꝓpheta interrogatus a Dauid vtrum deberet dn̄odeo templum edificare: qꝛ p̄ceps fuit ad danduꝫrn̄ſum dicens hͦ dn̄o place̓ vt ꝓph̓a loquēs oportuit poſtea eū reuocare ſnīam. Nā dn̄s loquēs ꝓphete dixit ꝙ hͦ non faceret: qꝛ multuꝫ ſanguinefuderat: ſed filius eius templū edificaret vt habetur. ij. Regꝭ. Sic ⁊ Ioſue cū pͥncipibus tribuum:qꝛ p̄ceps fuit ad faciendū pactū cum Gabaonitꝭamicitie ⁊ ꝯfederationis ſimulantibus illis ſe inremotiſſimis habitare non ī terra promiſſionis:ſed longo ītinere ꝯfractos: qꝛ os dn̄i non ꝯſuluerunt: vt dicitur Ioſue. ix. d̓cepti ſunt: ⁊ qꝛ iurauerunt eis recōmendatos hr̄e ob reuerentiaꝫ iuramenti voluit dn̄s illos reſeruari ꝗ exterminari d̓bebāt. In ſecretis etiaꝫ manifeſtādis dꝫ ꝗlibet cauere ne ſit p̄ceps: alias incidet in ml̓ta mala. Nāpauciſſimi reperiunt̉ fideles ad ea ſeruanda: vn̄Hiere. ix. dicit̉. Unuſꝗſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat: ⁊ in om̄i fratre ſuo non habeat fiduciā: qꝛ oīsfrater ſupplantās .i. decipiens in reuelando ſecreta. Sic Sanſon: qꝛ p̄ceps fuit ad reuelandū ſecretum eius in quo cōſiſtebat fortitudo ſua Dalidecū pluries exꝑtus eſſet maliciā eius tonſo capiteab ea cū dormiret in gremiuꝫ eius captus fuit a